Haritzen hostoak gorritu orduko, Zuhaiztira joaten gara.
Arazo bakarra da, hamaika arrisku daudela bi tokien artean.
Ni arriskua naiz.
Gelditu!
Gure argia ahultzen ari da.
Mithril hau... Gure salbazio bakarra da?
Orduan, elfo arraza osoaren etorkizuna...
zure eskuetan dago.
Nampat!
Sauron behin zuen etsaia zen, nirea bezain beste.
Numenor eta elfoen arteko aliantza berriz forjatzeko diotsut.
Hegoaldeko gizakiak salbatzeko.
Emadazu.
Hemen azpian dago.
Agurtu denok benetako Hegoaldeko Lurretako Erregea!
Agurtu denok!
Bilatu estalpea!
Erregina!
Theo!
ERAZTUNEN JAUNA: BOTEREAREN ERAZTUNAK
Lagundu!
Halbrand!
Elendil!
Halbrand!
Ama? Ama?
Ama!
Hemen.
Etorri hona.
-Zaurituta zaude? -Ez.
Gelditu nirekin.
Zatoz.
Non dago Ontamo? Nirekin zegoen.
Herrestatu.
Herrestatu. Ez zaitut utziko.
Soldadu, hemen!
Valandil.
Soldadu, zendu da.
Zendu da.
Hemendik!
-Zendu da... -Tira!
Mesedez, lagundu!
Soldaduak, teilatu hori erortzear dago.
Mugi, zabaldu bidea.
Hemen. Hemendik.
Eutsi nire eskuari. Ondo zaude.
Segi aurrera. Ez zaitezte banatu.
Azkar, ene erregina.
Goazen.
Zoaz zubirantz.
Atera itzazue!
Ez!
Isildur!
Bolgerbuck zaharra barraskilo bila zebilen
Udazkeneko egun eder batean
Ehun barraskilo handi topatu zituen
Nireak izatea nahi nukean
Aurrera.
Zuhaiztia! Uste dut heldu garela.
Duela hiru egun esan zenuen.
Ez, ez, zuzen dago. Toki hau oroitzen dut.
Goazen.
Usaina hartzen duzue? Egur kea da! Besteak kozinatzen hasiko ziren.
Untxizulo jauna.
Zer gertatu da?
Nire birraitonak zioen hegoaldeko mendiek suzko arrokak jaurtitzen dituztela.
Lo egoten direla zioen.
Batzuetan, ehunka urtez.
Eta berriz esnatzen direla zorigaitz berri bat hazten ari denean.
Brandyoin.
Hor goiko zure lagun hori. Erraldoia.
-Ez duzu uste... -Zer uste?
Agian konpondu dezake.
-Zoaz, Nori. -Otsoekin egin zuen bezala.
-Zeren zain zaude? -Ez dakit...
Asko egin du gugatik.
Apur bat zakarra da gehiago eskatzea.
Ondo da.
Neuk eskatuko diot.
Sadoc!
Kendu, txikiak.
Á keuta...
Á envinyata...
Envinyata...
Lótë na...
- Lótë na... -Zer dabil marmarka?
Hitz txikiak dirudite, zuhaitzek ulertzeko.
Sadoc, zuhaitzek ez dute hitz egiten.
Batzuek bai.
Ez galarazi bere arreta.
Envinyata!
Lótë na!
Ene ahuntza! Lortu du...
Á kuita!
Konpontzen ari da.
Sadocek esan bezala.
Dilly, urrundu!
-Ez! -Nori!
Nire neska kutunak!
Nori! Dilly! Dilly.
Dilly, Nori, ondo zaudete?
Tori.
Ondo zaudete?
Ondo nago. Benetan.
Ondo...
Gauza sakratu bat eskatuko diogu mendi honi.
Gauza sakratu bat eskaintzen diogu trukean.
Zuen mithril meatan sartzearen truke,
elfoek hiri hau beteko dute
ehizakiz, alez,
eta Eriadorreko elfoen basoetako zuraz, hurrengo bost mendeetan zehar.
Bost mende?
Hori bai promesa, ea betetzeko gai diren...
Beti bete ditut nire promesak.
Badirudi harri hizkuntza apur bat ikasi duzula.
Miresgarria.
Esadazu, zergatik fidatu behar gara elfoez?
Elfoez ez.
Baina nitaz fida zaitezkete.
Ez bainaiz ohiko elfo bat, Elrond Erdi Elfoa baizik.
Eta elfoengan ikus dezaket haiek ikusi ezin dezaketena.
Horregatik nago orain zure aurrean, bakarrik...
Erregutzen.
Nire jendea salba dezazun.
Arren, errege prestua. Lagundu gaitzazu.
Nire semearekin hitz egingo dut.
Zein izango da zure erantzuna, aita?
Diotenez, Aulëk gure jendea sortu zuenean,
bi elementu erabili zituen:
sua eta arroka.
Gure barneko arroka betikotasunaren gose da,
denboraren indarrari eusten dio.
Baina suak egia besarkatzen du.
Gauza guztiak agortuko direla egun batean,
-eta errauts bihurtuko. -Aita...
Ez dugu lurrak jasan ezin duena zulatzen.
Iluntasunetik haragoko sakontasunean.
Ez ditugu itzala, arroka eta mea tentatzen gu mendi azpian lurperatzeko.
Ez ditut nanoen biziak arriskuan jarriko
elfoek heriotzari ziria sartzeko.
Heriotzari ziria sartu?
Aita!
Nire laguna itotzen ari da,
eta nigana jo du ur ertzera eraman dezadan.
Bere eskua baztertzea nahi duzu
lur-jausi ziztrin baten beldur zarelako?
Elfoen patua duela Aro ugari erabaki zen.
Buru askoz jakitunagoek erabaki zuten,
guk baino harago ikusteko gai zirenak.
Egin desafio haien desioari, eta erreinu osoa jausi daiteke.
Agian, Erdialdeko Lurralde osoa.
Sentitzen dut, seme.
Baina haien ordua iritsi da.
Zorri-bizar, axolagabe, agure ergela!
Eta zuzen badago?
Ez duzu gero hau onartzea pentsatuko!
Zer beste aukera dugu?
Esan zenuen nano-jaunak proposamenak entzuteko prest zeudela.
Mea guk geuk berriz ireki
eta mithrila era seguruan nola lortu erakutsiz gero,
agian entzungo digute.
Agian zure aita esku hartzera behartuko du.
Nire aita baino gehiago da, Disa.
Gure erregea da.
Nolako aita izango nintzateke
umeei irakasten badiet erregearen nahia
haizera jaurtitzen den zepa besterik ez dela?
Ados, ondo.
Ez nuen esan behar bizarrean zorriak dituenik.
-Ezta ergela deitu behar ere. -Ez.
Ez.
Nik ere gorroto dut nire amaz zepa botatzen duzunean.
Zure amaren kasuan, egia da zorriak dituela...
Txantxa da, txantxa da.
Ezin zaitut konbentzitu afaltzera gelditu zaitezen?
Gil-Galadi berri eman behar diot.
Laster, ez da erregea izango, ez baita Lindon existituko.
Beraz, agur esateko garaia da?
Ez dugu agur esaten.
-Guk namá... -Namárië.
"Agur" baino gehiago esan nahi du.
Esan nahi du... "Zoaz ongiaren norabidean".
Elrond!
Zergatik egin dute hau?
Hau haien etxea bilakatzeko.
Iluntasunaren Lurra.
Berreskuratu eta kanporatuko ditugu.
Ezin dugu, ez dugu errefortzurik ere.
Lur hauek hilda daude.
Bizidunetara jo behar dugu.
Edo ezpatak irentsarazi!
Amaitu da.
Niretzat ez. Ez dut onartuko!
Onartu behar dugu!
Onartu behar dugu.
Zerk gogaitzen zaitu? Ez da zure errua.
Bai, bada.
Segi aurrera. Hori da.
Lagundu atzealdeko jendeari.
Isildur?
-Erregina! -Bizirik dago.
-Ene erregina. -Hemen dago.
-Ondo dago? -Uste nuen galdu genuela.
Ene erregina.
Hartu nire zaldia.
Kapitaina, zure...
-Kapitaina... -Non dago?
Non dago nire semea?
Hilda daude, ezta?
Arondir. Nire lagunak. Nire...
Nire ama. Denak.
Jakin ezin denak burua estutzen du. Ez hasi susmoak sortzen.
Nora goaz?
Numenorrek kanpamentua gandor horretan dauka,
gailur horretatik harago.
Hara bideratuko dira, biziraun dutenekin batera.
Zure ama barne.
Izan zuhurra. Orkoak orain egun-argian ibiliko dira.
Orkoak hil ditut lehenago ere.
Zure adinekoa nintzenean, ez zegoen orkorik.
Eta orain? Zenbat hil dituzu?
-Ugari. -Ondo.
Ez nuke hitz hori erabiliko.
Zergatik ez?
Bihotza iluntzen du ekintza ilunak ondo daudela esateak.
Maltzurkeria gure barnean garatzea bideratzen du.
Guda denak kanpoan zein barnean borrokatzen dira.
Soldadu guztiek gogoan izan behar dute.
Baita nik ere. Eta zuk ere bai.
Orduan, soldadua naiz?
Agian soldadu bilakatu zaitzakegu.
Zenbat falta da kanpamentura iristeko?
Malda honen ostean dago.
Zenbat falta da ke hau desagertzeko?
Itxaron hemen.
Zenbat denbora pasa da desagertu denetik?
Kilometro eta erdi inguru.
Begi bistakoa da.
Zuretzako ere bai?
Grisa besterik ez.
Jarraitu zuek biok ibiltzen.
Gida ezazue nire zaldia. Ez daitezela ohartu.
Elendil?
Elendil, mesedez.
Jarraitu ibiltzen.
Oihan Handia deitzen diote.
Jarraitu aurrera eta jarri begiak labarrean.
Urrunean, erraldoien herria aurkituko duzu.
Zorte onekoa bazara, zure izarrak aurkitzen lagunduko dizute.
Esan diezazukedan bakarra da,
iletsuek ez dituztela ikusi
gure arbasoak toki ezezagunetan bizi zirenetik,
duela milaka urte.
Denbora luzea da hori herrari ibiltzeko. Baita hanka luzedun batentzat ere.
Ez nuen bidetik irten behar.
Izarra jausten ikusi nuenean, ez nuen ezer egin behar.
-Elanor... -Azaltzen saiatu zinen, ama.
Baina orain ulertzen dut.
Iletsu bat besterik ez naiz.
Hori da beti izango naizena.
Oheratzeko ordua, Nori.
Gainerakoa, goizean egingo dugu.
Norbait galdu duzu inoiz?
Haien erruz.
Senideren bat.
Nire neba. Finrod.
Baita nire senarra ere.
Senarra?
Celeborn zuen izena.
Zelai loretsu batean ezagutu nuen.
Dantzan nenbilela ikusi ninduen.
Zu, dantzan?
Gerra oso urrun ikusten genuen orduan.
Gerrara joan zenean, errieta egin nion.
Armadura ez zitzaion ondo moldatzen.
Zilarrezko txirla deitzen nion.
Ondoren, ez nuen berriz ikusi.
Ene andrea.
Lehen esan duzuna...
Oker zaude.
Ez da zure errua.
Nirea da.
Ez zenuen hau gertatzerik nahi.
Boterea etsaiari eman nion. Beraz, ni naiz erantzukizuna duena.
Batzuek diote hau patua dela.
Baina uste dut jakintsuek gure bihotzean dagoena zaintzen dutela.
Eta hau ez zegoen zurean.
Ez jarri gaur gertatutakoaren zama zure sorbaldetan, Theo.
Agian zaila izango da zama hori gainetik kentzea.
Baina nola izango naiz kentzeko gai?
Mundu honetan, iluntasunetik harago dauden botereak daude.
Agian, gaur bezalako egunetan,
ez dugu beste aukerarik, haien planari jarraitu baino.
Eta gurea baztertu.
Nire etxea suntsitu dute.
Zer plan da hori?
Oraindik ezin dut ikusi.
Jauna...
Ixo.
Zer duzu? Zer usaindu duzu?
Errautsak.
Errautsak besterik ez.
Tira. Denbora galtzen ari gara.
Hartu atseden ahal den bitartean.
Lehen argiarekin, bagoaz.
Zer argi?
Beste dardara bat.
Arrokek denbora behar dute berriz finkatzeko.
Diziplina behar da, elfo maisua.
Horrek arrakastatsu egingo zaitu?
Hala izan zen lehiaketan.
Benetan?
Ez.
Nahita galdu zenuen?
Nire asmoa ez zen irabaztea,
zure belarria luzaroago edukitzea baizik.
Elfo gezurrak.
Ni...
Arnasestuka nenbilen.
Madarikatua.
Beti pentsatu izan dut nano samarra zarela elfoa izateko.
Eta zu nano elfo samarra zara, Durin.
Durinen semea.
-Eta zure birraitona ere... -Egin iseka nahi baduzu.
Nano batentzat, gauzarik handiena, bere aitaren izena merezi izatea da.
Gure izen sekretuak baditugu,
gure artean bakarrik erabiltzeko.
Eta familiari besterik ez diogu esaten:
emazteak, gurasoak, arrebak, anaiak.
-Elrond... -Gorde ezazu, Durin.
Hurrengorako.
Ados.
Durin...
Aita...
Guk uste baino gehiago dago.
-Durin erregea, agian... -Nahikoa!
Aita, begira ezazu.
Eraman elfoa.
Amak erditu zintuenean,
zure barnean zerbait oker zegoen.
Zure arnasa urratua eta sikua zen.
Soinu txiki errukarri bat, kareharria arraspatzen denean bezala.
Jendeak zioen ez zenuela negua ere ikusiko.
Eta gauero,
zure amaren begi negartsuek loan aterpea aurkitu ostean,
suaren argira hurbiltzen zintudan,
eta gau osoan lasai zeunden.
Zama hori apur bat arintzen zuen.
Eta gau batean,
zure aurpegi txiki, bizargabeari begiratu nion,
eta irudikatu nuen
nano errege zahar baten bizar gris ederra.
Boteretsua eta ikusgarria, banderadun armada bat bezalakoa.
Eta zure ama esnatu zenean, esan nion
ez zuela negar gehiago egin behar.
Gure semeak biziraungo zuen eta mendiak mugituko zituen!
Nola nahi duzu mendiak mugitzea, aita,
urduritu egiten bazara zulo bakar bat egiten dudanean?
Niretzako bikaintasunaz ari zara,
baina nire edozein anbizio itzaltzen duzu,
edozein desio,
zuk sortu ez duzun edozein pentsamendu.
Zama pisutsuenak jasan behar dituen burdinak
gai izan behar da jarrerari zurrun eusteko ere!
Zure aliatuak heriotzara bidaltzea ez da jarrerari eustea!
Elrond anaia da niretzat,
nire amaren umetokian sutu balitz bezala.
Nola ausartzen zara...
Nola ausartzen zara!
Zure ama aipatzea
zureak traizionatzeko hartu duzun erabakia defendatzeko?
Ez! Zu zara gureak traizionatu dituena!
Gure etorkizuna xahutuz iraganari eutsi ahal izateko!
Daramazun koroa profanatzen ari zara!
Utzi ezazu hor.
Jada ez da zurea.
Eta barraskilo bila zebilela Udazkeneko egun hartan
Bere haurtxoa negarrez Jausi zen errekan
Mitxoleta? Zertan zabiltza?
Ontzi baten bila, zergatik diozu?
Ez, janariaz ari naiz. Ez jan! Gorde behar dugu.
Zergatik ez duzu kanpora begiratzen? Gero hitz egingo dugu.
Zer...
-Begiratu! Ene! -Merkatura joan gaitezke uzta honekin...
Tori.
Ez dut ulertzen. Nola?
Nola uste duzu?
Konpondu egin du.
Sinetsi dezakezu, Nori?
Nahikoa dago gauean banketea egin,
eta oraindik ere, Arrain Izoztura iristeko.
Malbak dio zahar konpota izeneko zerbait egingo duela.
-Sagar konpota. -Horixe esan dut.
Aitaren partez.
Mila esker, Malba. Non dabil zure ahizpa?
Amaitu dugu. Badago tokirik hor? Amaitu dugu.
...errekan behera joan zen Oihuka negarrez zebilen
Zapoen erregeak
Barraskilo bihurtu zuen
Bolgerbuck zaharrak harrapatu Eta hain zirudien urtsua eta gozoa
Bere alaba gaixoa jateko Ireki zuen aho...
Itxaron!
Norabide okerrean zoaz.
Harantz joan da.
Tira, zoaz.
Nori!
-Utzi bakean. -Entzun diozu.
-Alde hemendik! -Ospa!
Ukitu bere oinetako ile bakar bat, eta txikituko zaitut.
Tira. Ondo. Ez mugitu eskuak...
Orain, batera.
So!
Emadazu niri.
Ez!
Etxera zoaz. Entzun didazu?
Gurekin etorriko zara.
Arren. Berek.
-Arren. -Ez dizu entzungo.
Ezta gutako inori ere.
Ez nuen sekula elfoa ontzira igo behar.
Itsasoan utzi behar nuen, aurkitu nuen tokian.
Theo?
Erregina erregeordea. Hemen al dago?
Ia dena prest dago.
Ordubete barru abiatu gaitezke.
Eta hegoaldetarrak, zer?
Soldadu-talde bat atzean geratuko da toki seguru batera laguntzeko.
Eta falta zaizkigunak bilatzeko.
Galadriel.
Numenorren ez gara belaunikatzen.
Ez zaude Numenorren.
Ezta zuetako inor ere.
Eta errua nirea da bakarrik.
Gure ontziak zain daude, ene erregina.
Utz ditzagun lur hauek gure oihalen atzean.
Ez zaitez nitaz errukitu, elfoa.
Gorde ezazu gure etsaientzako.
Ez baitakite ondo zer hasi duten.
Izan ere, nik, Mírielek,
Ar-Inziladûnen alabak, hitzematen dut:
Numenor itzuli egingo da.
Orduan, elfoak prest egongo gara.
Kapitaina, itsasaldia hobetzean itsasoratuko gara.
Kapitaina?
Heldu dut.
Altxatu, neskatxa. Zutik. Lagundu ahal bezain beste biltzen.
Nori, orain.
Ez ezpaldu arima honen erruz, konponduko gara.
Ez gezurrik esan neskari, Largo. Heldua da jadanik.
Ez nabil gezurretan. Konponduko gara.
Jainkoarren, Brandyoin.
Utziguzu negar apur bat egiten.
Negar egin?
Hori al da gugan gelditzen den bakarra?
Iletsuak gara!
Ez ditugu dragoiak hiltzen.
Ez dugu bitxi bila lurra zulatzen.
Baina badago zerbait, ziurtasun osoz,
Erdialdeko Lurraldean inork baino hobe egiten duguna.
Elkar laguntzen dugu.
Berdin da bidea sigi-saga joatea, edo aldapatsua izatea,
aurre egiten diogu,
gure bihotzekin, gure oinak baino handiagoak baitira.
Eta ibiltzen jarraitzen dugu.
Nori. Nora zoaz?
Nire laguna laguntzera.
Datorrenaz ohartaraztera. Hori merezi du gutxienez.
Bidetik irten? Orain? Bakarrik?
Ez doa bakarrik.
Lagun gehiegi utzi ditugu atzean, ez dugu bera utziko.
Ez zoazte inora, neskak.
Ez ni gabe.
Ziur al zaude, Lili?
Baso horretan sartuz gero, agian, ez zarete bizirik irtengo.
Irtengo dira, bide-aurkitzaile bat haiekin badoa.
Brandyoin neskatoa zuzen zegoen erraldoia lagunduta. Hasieratik.
Eta uste baduzue Malba Zelaibelar harroegia dela onartzeko,
zertarako bizi, Sadoc, zintzoki bizitzen ez bagara?
Jakin, Malba, behingoagatik...
behingoagatik, ondo egongo litzateke beti zuzen egongo ez bazina.
Beharrezkoa eta makuluaren bila noa.
Zuekin noa.
Berdin du, edonola ere, denok hilko gara.
Mugi, egun osoa hemen pasako dugu bestela.
Uste duzu aurkituko dugula?
Erraldoi bat da. Nola ez dugu ba topatuko?
Bere hitza beteko duela uste duzu?
Ez.
Ziur nago baietz.
Hezurrak sendatu eta zauriak josi ditugu. Bidaiatzeko prest gaude.
Nora joango zarete?
Anduin ondoko Numenorren kolonia zahar batera.
Pelargir deitzen diote. Lur freskoa dagoela diote, ur garbia.
Hasiera berri bat.
Errege Handiari berri emango diot.
Zain dudanari aurre egiteko.
Eta gure erregea?
Zuen erregea?
Ez dizu inork esan?
Zer esan?
Halbrand.
Uste nuen hil egin zinela.
Hobe nuen hil.
Hegoaldetarrek bart bidean aurkitu zuten.
Zauria gauean zehar gaiztotu da.
Bidean sendatzea pentsatu nuen, baina...
Zauriak elfo-medikuntza behar du.
Zaldiz ibili daiteke?
Sendagileak ahal den guztia batzera bidaliko ditut.
Tira, lagun.
Badirudi patuak guretzako beste baltsa bat duela.
Ez dugu lana amaitu.
Ez ditut lur hauek abandonatu eta sutara kondenatuko.
Ezta zuk ere.
Indarra erregearentzat!
Gorde ezazu... Soldadua.
Komandantea.
Indarra Hegoaldeko Lurrentzat!
Huts egin diot.
Dena nire errua da.
Ez.
Ez da zure errua.
Norena da, orduan?
Zure aitarena.
Zaharregia da, mesfidatiegia.
Bere burua ahulegia da.
Bere begiak indargabe daude ikusteko
lepoko guztiak lurrera bota arren,
egun batean hau zure erreinua izango dela.
Durin IV.arena.
Ez zure anaiarena.
Ez beste nano-jaun batena. Zurea.
Eta nirea.
Elkarrekin, mendi honetan eta guztietan aginduko dugu, gure denbora amaitu arte.
Mithril hori gurea da.
Zurea eta nirea.
Eta elkarrekin, egun batean,
zulatu egingo dugu.
Itxi ezazue.
Ene haurrak.
Kendu zuen eguzkitako kapak eta kaskoak.
Egunak jada ez dizue minik egingo.
Hau gure lurra da orain.
Gure etxea.
Agurtu Adar, Hegoaldeko Lurren Jauna!
Agur, Adar, Hegoaldeko Lurren Jauna!
Agurtu Adar, Hegoaldeko Lurren Jauna!
Agur, Adar, Hegoaldeko Lurren Jauna!
Ez...
Hori jada existitzen ez den toki baten izena da.
Nola deitu behar dugu orduan, Aita-jauna?
Adar! Adar! Adar!
HEGOALDEKO LURRAK
Azpitituluak: Garbiñe Ugarte Gracianteparaluceta
Sormen-ikuskatzailea: Maialen Rubio