Kanino'ng punyal, Galadriel?
Ang kapatid ko. Pinatay siya ng mga lingkod ni Sauron.
Pagkatapos ng pagkatalo ni Morgoth, ang tinatawag mong Sauron
ay naghangad na lumikha ng kapangyarihang hindi makamundo, kundi pangasiwaan ito.
Pinatay ko si Sauron.
Hindi ako naniniwala.
Á kuita!
Dilly, umiwas ka!
Ngunit sa kabila ng aming pagsusumikap, bumilis pa lalo ang ating paghina.
ang mithril na ito... ito lang ang magliligtas sa atin.
Walang pumapatay sa liwanag nito.
-Haring Durin... -Tama na!
Hindi ko isusugal ang buhay ng mga Dwarf upang ang mga Elf ay dayain ang kamatayan
Pupunta ako sa Gitnang-lupa.
Ang naghihintay lang sa iyo roon ay kadiliman.
Magtago kayo!
Hindi!
Nasaan ang anak ko?
Adar!
Lisanin na natin ang lupaing ito.
-Habang nakikipaglaban ako kasama mo... -Nadama ko rin iyon.
Kailangan nito ng panlunas ng mga Elf.
Lakas para sa Hari!
Saan ka pupunta?
-Balaan siya sa mangyayari. -Mag-isa?
Hindi siya mag-iisa.
ERYN GALEN Ang Kakahuyang Luntian
Hindi ka banta.
Mabuti ka.
Nori?
Narito kami para paglingkuran ka, Panginoong Sauron.
Darating bukas si Gil-galad,
umaasang may ihaharap sa kanyang paraan upang mailigtas ang mga Elf.
At wala tayong anuman.
Kung may paraan lang sana...
na maraming magawa gamit ang kakaunti.
Ang Araw mismo ay nagsimula nang hindi lalaki sa palad ko.
At paano natin mapapantayan ang mga kapangyarihang lumikha sa Araw?
Wala na tayong oras, Celebrimbor.
Dapat nating ipaalam sa Mataas na Hari na nabigo tayo.
Upang maghanda na ang mga Elf na lisanin ang mga baybaying ito. Magpakailanman.
Galadriel?
Elrond.
Ano'ng nangyari?
Sibat ng kaaway. Anim na araw na ang nakaraan.
Nagkabayo ng walang pahinga.
Matutulungan mo ba siya?
Á tulë koivienna...
Hari ng Katimugang Lupain? Paano nag-krus ang inyong landas?
Paanong narito ka?
Halika. Marami tayong dapat pag-usapan.
Hindi kita dapat pinasakay sa barkong iyon.
Nagtiwala dapat ako sa iyo. Isa itong pagkakamaling hindi na mauulit.
Tumalon ako mula sa barko...
Dahil sa puso ko, naniniwala akong hindi ako karapat-dapat doon.
Alam ko, sa paanuman, na hindi pa tapos ang gawain ko rito.
At ang tanging nagawa ko lang ay lumangoy,
at manalanging tama ang pinili ko.
Hindi ko tinawid ang malawak na karagatan...
Upang malunod lang ngayon.
At hindi rin kita hahayaan.
Nangulila ako sa iyo.
Ano'ng gagawin natin?
Ang tanging magagawa natin.
Lumangoy.
Sino 'yan?
Sino 'yan? Magpakita ka.
Narito ba si Galadriel?
Wala.
Hindi ba dapat ay nagpapahinga ka?
Ano ang lugar na ito?
Ito ang pandayan ni Celebrimbor.
Si Celebrimbor?
Narito ba siya?
Sa katunayan... Oo.
Celebrimbor...
Madalas binabanggit
ng maestrong pinaglingkuran ko ang mga gawa mo.
Hindi ko pinangarap na magkakaroon ako ng pagkakataong makita ang mga ito.
Panday ka ba?
Oo... pero hindi kasinghusay ninyo.
Ang mga hiyas na ito, wala pa akong nakitang tulad ng mga ito.
Ano ang plano mo sa mga ito?
Naisalamin ng mga alahas ni Feänor ang diwa ng Valinor.
Gagawin ko rin iyon para sa Gitnang-lupa.
Kakaibang mambato. Ano ito?
Hindi sapat.
Sapat para saan?
Pakiusap.
Nasubukan n'yo na bang isama sa ibang mambato? Para lubos pang magamit?
Hindi iyon angkop para sa mambatong ito.
-Bakit hindi? -Dahil sa dami ng kakailanganin,
lubhang lalabnaw ang natatanging mga katangian nito.
Patawad, kung lalabas na kahangalan,
pero 'di ba mapapaigting ng tamang haluang metal ang mga katangiang iyon?
Mapapaigting?
Sa pinagmulan ko, napakakaunti ng mahahalagang metal.
Kaya natuto kaming paghaluin sila para magamit ang lakas at maitago ang kahinaan.
Nakakita ako na hinalo ang nikel para gumawa ng talim na mas magaan at matibay.
Wala bang haluang metal na magpapalakas sa katangian ng iyong mambato?
Isang makatawag-pansing mungkahi.
Tawagin mo itong... isang handog.
Malapit na niyang tahakin ang landas na tumatapos sa lahat ng taong dumaraan dito.
Mapupuno ng mga itim na watawat ang daungan natin.
Tungkulin nating magpanday ng isang himlayan para sa kanya,
na magbibigay sa kanya ng kawalang-kamatayan sa bato, na wala,
maging hari pa, ang makakakamit sa buhay.
Ipinatawag ang mga artisano mula sa buong Númenor upang iguhit ang kanyang anyo,
upang makapaghain sila ng kanilang banghay.
Sa lahat ng mga nagsasanay,
napili kayo upang makapaghain din ng banghay.
Sa mga darating na araw,
bibigyan kayo ng isang oras kasama ng hari.
Gamitin ninyo nang maagi.
Alam ko ang ginagawa mo sa dilim ng gabi
-kapag akala mo, tulog na ang lahat. -Patawad po.
Pabalik na ang lingkod n'yo, aking hari.
Kung gayon, may oras pa.
Oras para saan?
Upang balaan ka, batang Miriel.
-Nagkakamali kayo. Hindi ako… -Hindi pa Reyna? Tama.
kapag hindi naipanumbalik ang mga dating gawi,
kapag hindi naipanumbalik ang mga lumang gawi,
babagsak ang isla natin.
Tulong!
Ang hari! Tulong!
Halika. Dapat kang umakyat..
Ngunit 'wag mo akong gayahin. Ang tagal kong tumingin.
At ngayon, hindi ko na matukoy ang nangyayari mula sa nangyari,
ano ang noon sa ano ang bukas.
Isang bagay. Para sa buong Gitnang-lupa.
Alam kong kataka-taka, Mataas na Hari.
Ngunit tiyak akong dapat nating subukan ang lahat ng maaari.
Ano'ng uri ng bagay?
Isang mas maliit kaysa sa unang naisip.
Isang bagay na madaling mabibitbit...
-Isang setro. -Espada?
O marahil... Isang korona.
Bakit korona?
Tamang-tama kapag pabilog.
Hahayaang ang liwanag ay bumalik sa sarili nito sa isang walang humpay na pag-ikot
lilikha ng kapangyarihang walang katapusan.
At ipuputong ninyo ang kapangyarihang iyon sa ulo ng isang nilalang?
Hindi basta sa isang nilalang, Mataas na Hari. Sa inyo...
Mapanganib ang mga bulungang ganito…
Minsan ang mapanganib na daan ang tanging paraan.
Wala ako rito ngayon kung hindi 'yon totoo.
Wala ka nga dapat dito.
Mataas na Hari, oras lang ang hinihiling namin
upang subukan ng mga panday ang naisip ni Celebrimbor...
Kaunti na lang ang oras natin.
-Opo, kaya nga... -Mas kaunti kaysa sa alam ninyo.
Mula nang pumutok ang bundok-apoy, naglagasan ang mga dahon ng Dakilang Puno.
Malapit nang malaglag ang pinakahuli nito.
At maliban kung lilisanin ng ating lahi ang mga baybaying ito, ganoon din tayo.
Walang Elf sa Gitnang-lupa ang nagnanais ng kalutasan nang higit sa akin.
Subalit kung ito ang kaligtasan natin, dapat ay noon pa natin ito naisip.
Ngunit halos maisip ko na ito noon pa.
Nang makausap ko lang ang taga-Katimugan...
Ang mababang lahi? S'ya ang nakaisip nito?
Ang kanyang mga mungkahi ay naging susi lamang upang maisip ko ito.
Nasa bingit na tayo na makalikha ang isang bagong uri ng kapangyarihan.
Hindi ng lakas, kundi ng kalooban.
Hindi ng laman, kundi higit sa laman.
Ito ay...
Isa itong kapangyarihan ng 'Di Nakikitang Mundo.
Patawad, Panginoong Celebrimbor.
Inuutusan kitang lisanin ang lungsod
ang bumalk na agad sa Lindon.
Kayong lahat.
Ang mga salitang iyon, kapangyarihan higit sa laman.
Saan mo narinig ang mga iyon?
Sumangguni ako sa mga panday. Sa wari ko..
-Sa akin ang mga salitang iyon. -Kasama mo ba si Halbrand?
Mahalaga pa ba iyon? Tapos na ito.
Mataas na Hari, sandali!
-Patawad... -Bigyan n'yo ako ng tatlong buwan.
Iyon man lamang bilang kapalit.
Wala kang karapatang maningil.
Kung gayon, gawin mo ito hindi bilang kabayaran.
Gawin mo ito dahil hiniling ko.
Isa itong bulag na pag-asa, Elrond.
Kaunting pag-asa. Iyon lang.
"Hindi kailanman kaunti ang pag-asa. Kahit na katiting ito."
O nalimutan mo na ba ang sarili mong payo?
Kailangan ko ng mga salinlahi ng mga maharlika. Lahat ng tungkol sa Katimugan.
Limitado ang mga talaan natin hinggil sa kaharian ng mga mortal.
Kailangan kong suyurin ang mga katakumba para diyan.
-Halika. -Tatlong linggo...
Tatlong linggong para sa gawaing maaring magtagal nang tatlong siglo.
Mas mahusay ang ilan kapag nagigipit.
Kilos. Wala kang pagsasabihan.
Huwag kang matakot.
Gagawa ng paraan si Celebrimbor. Nakatitiyak ako.
Bigla na lang kayong naging malapit.
Nag-aalok lang ako ng anumang abang tulong na kaya ko.
Sa katunayan, hindi pa rin ako makapaniwala.
Ang isang tulad ko, narito,
katulong ng mga panday na Elf ng Eregion.
Salamat, Galadriel.
Sa pagdadala sa iyo rito?
Sa pagliligtas sa buhay ko.
Iniligtas mo rin ako. Pantay na tayo.
Hindi.
Higit pa riyan ang ginawa mo para sa akin.
Susuko na sana ako.
Ngunit naniwala ka sa akin.
May nakita kang lakas sa akin.
Itinulak mo ako sa mga tugatog na hindi magagawa ng iba.
Hindi ko iyon malilimutan.
At titiyakin kong walang ibang makalilimot.
Huwag kang matakot, panginoon.
Habang nagigising ang iyong kapangyarihan, lalong hihina ang talukbong.
Talukbong?
Ang inilagay sa isip mo ng mga dumaig sa iyo.
Ngunit narito kami para ihanda ka.
Upang dalhin ka sa aming mga lupain.
Inyong lupain?
Alam mo na ang mga ito.
Ang mga bituin.
Sambalilong Ermitanyo ang tawag dito.
Isang konstelasyong sa isang lugar lang nakikita.
Sa malayong silangan, kung saan kakaiba ang mga bituin.
Sa mga lupain ng Rhûn.
-Rhûn... -Tama.
Kung saan ka kikilalanin, bilang kung sino ka talaga.
Nahulog ka mula sa mga bituin. Ngunit mas dakila ka sa kanila.
Sapagkat sinusunod ng apoy ang kalooban mo.
Nalaglag ka sa alabok, ngunit takot sa iyo ang alabok.
Sapagkat nanginginig sila kapag napooot ka.
Ang mga hangin at katubigan, ang init at lamig.
Sa Rhûn, matututuhan mong pag-utusan silang lahat.
At magiging alipin mo ang lahat ng nilalang na naglalakad o gumagapang.
-Sapagkat ikaw si Panginoong Sauron. -Sapagkat ikaw si Panginoong Sauron.
Tama na!
Kalaunan, matututuhan n'yang gamitin ang mga kapangyarihan n'ya.
Sa ngayon, igapos siya.
Ano iyon?
Ito na yata ang pinakapangit na ideya sa lahat ng mga pangit na ideya.
May mas maganda ka bang naiisip?
Wala na ang ikatlo.
Saan pumunta ang ikatlo?
Mas mabuti ang dalawa kaysa tatlo. Pagkakataon na natin ito.
Hoy!
Brandyfoot! Takbo!
Sadoc!
Panginoon, kumalma ka.
Nori, tara na!
Tara na!
Ipakita sa kanya.
Kunin mo.
Kailangan ka namin. Pakiusap, kunin mo.
Lumayo ka sa akin. O...
Sasaktan kita. Ulit.
Ano? Ano'ng ginawa nila sa iyo?
Ipinakita nila kung ano ako.
Ikaw lang ang maaring magpakita kung ano ka.
Pumipili ka sa kung ano ang ikinikilos mo.
Narito ka para tumulong.
Alam ko iyon.
Ipikit mo ang mga mata mo. Saglit lamang ang sakit.
Hindi!
Sa dilim kayo'y nanggaling.
Sa dilim kayo'y inuutusan kong bumalik!
-Hindi siya si Sauron. -Siya iyong isa. Ang Istar. Siya si...
Mabuti ako.
Nori!
Sadoc?
'Wag kang gagalaw. Bubuhatin ka namin pabalik.
Patawad, butihing ginang.
Mukhang lilihis na 'ko ng landas.
G. Burrows...
Ayos lang, Proudfellow.
Naghihintay ang aking kabiyak.
Kung ayos lang sa inyo, gusto ko lang umupo rito,
at panoorin ang pagsikat ng Araw.
Isa, dalawa, tatlo,
apat, lima, anim,
pito, walo...
Siyam iyon...
Mula hagdan hanggang pangunahing poste.
Mahusay ang ginagawa mo.
Kaawaan mo akong muli, Kapitan, at tatanggalan kita ng ranggo.
Halika.
Nakaalalay ako.
At sino ang aalalay sa iyo?
Dahil sa nawala sa iyo,
mauunawaan ko kung nanaisin mong panandaliang magbitiw sa puwesto.
Tinanong mo ako dati kung bakit ko iniahon sa dagat si Galadriel.
Sinabi kong wala akong pagpipilian.
Ngunit ang totoo, maaari ko siyang iwan doon.
O tanggihang sundan s'ya sa Gitnang-lupa.
O pigilan ang anak ko.
Ngunit sa bawat pagkakataon, nagpasiya ako dahil...
Bakit, Elendil?
Dahil hindi lamang "nagigiliw sa mga bituin"ang ibig sabihin ng "Elendil."
Hindi ko lang naisip na mangyayari ito.
Sinabi sa akin dati ng ama ko na ang landas ng Matatapat
ay ang mangakong magbayad...
Kahit hindi maaaring mabatid ang halaga.
At pagtitiwala, na sa huli, magiging sulit ito.
Minsan, mahal ang kabayaran.
Oo.
Salat ang pagpipilian kundi patuloy na maglingkod.
At ako, titiyakin kong magiging sulit ang naging kabayaran.
Ano man ang mangyari?
Ano man ang mangyari.
Kapitan, namataan na ang Númenor.
Aking Reyna.
Elendil, ano iyon? Ano'ng problema?
Ano iyon?
Ano'ng nakikita mo?
Ano'ng nangyari?
Mapagmataas ang mithril.
Tumatangging maihinang sa mas mabababang mambato.
Paggamit sa mga kapangyarihan ng Nakikita at 'Di Nakikitang Mundo
ay tila pinahihina ang mga hangganan sa pagitan nila.
Hindi ko ito maunawaan.
Gumamit tayo ng puwersang kayang magpasanib ng langit at lupa.
-Dapat, dumikit ito! -Magtiis ka. Paglalakbay ito.
Hindi lahat ng hakbang ay pasulong. Kailangan pa ng oras.
-Oras? Wala na tayong oras. -Oras...
Sapat na muna siguro iyan sa ngayon.
Baka masyado natin itong pinipilit.
"Masyado natin itong pinipilit."
Baka iyon ang problema.
Paano kung gumagamit tayo ng labis na puwersa?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Na hindi dapat pilitin ang mga metal...
Sa halip hinihimok o sinusuyong magsama.
Kung totoo iyon, mali ang ginagawa natin.
Bilis. Kalasin ito. Magsisimula ulit tayo.
Binibini.
Galadriel!
Nalaman na namin.
Hindi ko alam kung bakit ngayon lang.
Masyadong malakas para sa isang bagay.
Dalawa ang kailangan.
Dalawa ang ginagawa namin.
-Dalawang korona? -Hindi.
Kailangan, ito ay...
Mas maliit.
Halika, tingnan mo.
Sabihin mo muna kung sino ka.
Kilala mo ako.
Kung sino ka talaga.
Galadriel, hindi kita...
Walang Hari ang Katimugang Lupain.
Naputol ang linya.
Namatay higit isang libong taon na ang nakaraan ang huling nagsuot ng sagisag.
Wala siyang tagapagmana.
Sinabi ko sa iyong nahanap ko ito sa isang bangkay.
Hindi.
Sa balsa, iniligtas mo ako...
Sa balsa, ikaw ang nagligtas sa akin.
Nakumbinsi mo si Míriel na iligtas ang mga taga-Gitnang-lupa.
Ikaw ang nagkumbinsi sa kanya. Gusto kong manatili sa Númenor.
Naglaban tayo nang magkasangga.
Laban sa kaaway mo. At sa akin.
Sabihin mo ang pangalan mo.
Gising na ako bago pa nabasag ang unang katahimikan.
Noong panahong iyon... Marami akong pangalan.
Nadulas ka bang muli, kapatid?
Maliit na pagkabuwal lamang naman 'yan.
Tumayo ka na.
Umalis ka sa isipan ko.
Pakiusap, kapatid.
Tingnan mo ako.
Galadriel.
Ang luma kong punyal.
Inalagaan mo ito.
Naging napakatapang mo.
Lumaban ka nang matapang. Sa loob ng maraming taon.
Upang tapusin ang tungkuling hindi ko natapos.
Ang tungkulin mo ay tugisin si Sauron.
Ang tungkulin ko ay matiyak ang kapayapaan.
Ngunit nalaman kong iyon din ang tungkulin ni Sauron.
Hindi.
Namatay ka.
Kasama ang hindi mabilang na iba, dahil sa kanya.
Hindi, Galadriel.
Naghahangad siya ng kapangyarihan 'di para wasakin ang Gitnang-lupa,
kundi upang paghilumin ito.
Tulad ng ginagawa ng iyong mga kasamang Elf sa ngayon.
'Di mo kailangang magsinungaling.
Hayaan mo lang magpatuloy ang gawain.
Naaalala mo ba ang ibinulong ko sa iyo sa ilalim ng mismong punong ito?
Abutin mong muli ang karimlan.
Patay na ang kapatid ko. Dahil sa iyo.
Galadriel, bakit mo sinasabi iyan?
Bakit mo sinasabi ang ganyang bagay?
Galadriel.
Galadriel. Bumalik ka sa akin.
Galadriel. Tumingin ka sa akin!
Galadriel. Tumingin ka sa akin.
Kilala mo kung sino ako.
Kaibigan mo ako.
Kaibigan ka ni Morgoth.
Noong matalo si Morgoth,
tila ba isang malaking kamao
ang bumitiw sa leeg ko.
At sa katahimikan ng unang bukang-liwayway na iyon,
sa wakas, nadama ko ulit ang liwanag ng Siyang Tangi.
At alam ko na kung mapapatawad man ako...
Na kailangan kong tumulong na paghilumin ang lahat ng winasak ko.
Walang pagpapakasakit ang makakabura sa kabuktutang ginawa mo.
-Hindi iyon ang paniniwala mo. -'Wag mong sabihin sa 'kin yan.
Hindi. Ikaw ang nagsabi sa akin.
Pagkatapos nating magtagumpay, sinabi mong lumaya na ako sa ginawa ko dati.
-Niloko mo ako. -Sinabi ko sa 'yo ang katotohanan.
Sinabi kong gumawa ako ng kasamaan at wala kang pakialam.
Dahil alam mong walang halaga ang nakaraan,
kung ihahambing ito sa ating hinaharap.
Wala tayong hinaharap.
Wala ba?
May pagdududa ang iba sa iyo.
Ako lang ang nakakikita sa kadakilaan mo.
Ako lang ang nakakikita sa liwanag mo.
Gagawin mo akong maniniil.
Gagawin kitang reyna.
Kasingganda ng dagat at Araw.
Mas matibay sa mga saligan ng daigdig.
At ikaw ang hari ko.
Ang Panginoon ng Kadiliman.
Hindi. Hindi kadiliman.
Hindi, kung kasama kita.
Sinabi mo sa akin dating may dahilan kung bakit tayo pinagtagpo.
Ito na iyon.
Ibigkis mo ako sa liwanag. At ibibigkis kita sa kapangyarihan.
Magkasama, magagawa nating iligtas itong Gitnang-lupa.
Iligtas?
O pagharian?
Walang pagkakaiba iyon.
At 'yan ang dahilan... kung bakit 'di ko pipiliing makasama ka.
Wala kang pagpipilian.
Kung wala ako, maglalaho ang lahi mo.
At kakalat ang anino at babalutin ng karimlan buong mundo.
-Kailangan mo ako. -Iniwan na lang dapat kita sa dagat.
Dagat na kinaroonan mo matapos kang itakwil ng mga Elf.
Ipinatapon ka nila dahil minarapat mong humiling ng ilang mga kawal.
Ano'ng gagawin nila sa iyo kapag nalaman nilang kaanib kita?
Kapag sinabi mong buhay si Sauron dahil sa iyo?
At mamamatay ka dahil sa akin.
Galadriel!
Manlilinlang!
Galadriel, tumigil ka. Si Elrond ito.
Patunayan mo.
Saan tayo unang nagkita?
Sa tabing-dagat. Noong una 'kong maulila.
Mag-isa ako. Isang batang kalahating elf, na walang kaibigan ni kamag-anak.
Binigyan mo ako ng tubig.
Elrond.
Á cuith tessë, Galadriel.
Nasaan si Celebrimbor?
Nasa pandayan. Malapit na siyang matapos.
Hindi!
Galadriel, ano'ng nangyari?
Galadriel!
Tapos na ba?
Galadriel, basang-basa ka.
Bakit?
Dahil iniahon ko siya mula sa katubigan ng Glanduin.
Sa Glanduin? Ano'ng nangyari?
Galadriel.
Nasaan si Halbrand?
Wala na siya. At palagay ko, hindi na babalik pa.
At kung bumalik man, hindi na natin siya pakitutunguhan.
Ano'ng nangyari sa may batis?
May sinabi ka minsan tungkol sa isang pagkakamali.
Isa na hindi mo na uulitin.
Ginagawa mong mahirap tuparin ang pangako kong 'yon.
Kung madali, hindi mangangailangan ng tiwala.
Magpapatuloy ba tayo?
Hindi.
Tatlo ang dapat natin gawin.
Tatlo? Bakit tatlo?
Nakatitiwali ang isa. Nakapaghahati ang dalawa.
Ngunit ang tatlo, may balanse.
Ang kapangyarihang papandayin natin ay para lang sa mga Elf.
Hindi mapasasakamay ng iba.
Galadriel, natukoy ko na ang kadalisayan
ng mas mabababang mambato sa haluang metal ay mahalaga.
Kailangan ko ng pinakamainam na ginto at pilak.
Kailangan ko ng ginto at pilak mula sa Valinor.
Ang tunay na paglikha ay nangangailangan ng... sakripisiyo.
May naaalala ka pa ba?
Mga piraso. Hindi malinaw.
Maraming nanumbalik. Ngunit upang matuklasan ang iba, dapat pumunta sa Rhûn.
Mali sila sa pangalan mo.
Paano kung mali rin sila roon? O nagsisinungaling, o...
Alam kong totoo ang sinabi nila nang may katiyakang 'di ko maipaliwanag.
Sila...
Iba ang itinawag nila sa iyo. "Istar."
Iyon ba ang lahi mo?
"Istar?"
Sa wika ninyo, ang kahulugan no'n ay "pantas."
O...
"Salamangkero."
Hindi ka talaga sasama sa amin?
Minsan ang ating landas ay inilalatag sa atin ng mga kapangyarihang higit sa atin
Sa mga sandaling iyon, tungkulin nating palakarin
ang mga paa natin sa mga lugar na ayaw ng puso natin.
Anuman ang panganib na naghihintay sa atin sa daan.
Parang pakikipagsapalaran iyan.
Kung mag-isa, paglalakbay lang.
Ang pakikipagsapalaran, pinagsasaluhan.
Palagay ko sapat na ang pakikipagsapalaran na naranasan ko bilang Harfoot.
Sabi rito, kung magpapahilaga tayo,
may tatlumpung araw tayo ng ligtas na landas.
Puro damo at walang troll.
-Pababa lahat, parang... -Baligtad ang mapa.
Patawad, Malva. Puro matatarik at mga tinik sa susunod na mga linggo.
Kung napakatalino mo, bakit 'di ikaw ang maging tagapagtugaygay?
Ingatan ang mga paslit at mga madaling maligaw.
Walang lilihis ng daan!
At walang lalakad nang mag-isa!
Mas magandang pakinggan kapag si Sadoc ang nagsabi.
Sana'y narito pa rin ang gurang na iyon.
Narito siya.
Sige na.
Bahagi ka na ng mas malaking mundo ngayon.
Kailangan ka niya.
At doon ka nababagay.
Paalam, Nori!
-Paalam... -Mag-ingat ka!
Magpakabait ka.
-Dinala mo ba ang lampara mo? -Oo naman.
Mabuti.
Sige... Paalam.
Nori...
Heto ang mga kuhol para doon kay "laki".
Alam mo naman kapag nagutom siya.
At may sobrang kumot kung sakaling ginawin ka. Hayan.
Patingin nga.
Ano'ng klaseng ama ako?
Paroroon ka na sa kung saan, wala man lang akong naituro sa 'yo.
Mayroon kaya.
Gumamit ng tubig at lupa kapag papatay ng apoy.
'Wag dudumi sa ilog, 'di mo alam kailan mo kailangang uminom ng tubig sa ibaba.
At ang Harfoot na walang modo walang mararating, gaya ng kwadradong gulong.
Kwadradong gulong…
Pinakinggan ko'ng lahat 'yon, 'Tay.
Hanapin saan umaagos ang ilog. Kung saan natututunan ng mga maya ang awit nila.
Gagawin ko, 'Nay.
At mag-iingat ako.
Hindi.
Magiging matapang ka.
Sige na...
Bago ka pa maduwag.
O kami.
Sandali! Nori!
Poppy!
Bakit ba umaalis ang lahat ng mga minamahal ko?
Dahil kung hindi, wala tayong matututuhang bago.
Babalik ka? Pangako?
-Pangako, babantayan mo ang lahat? -Siyempre naman.
Ikaw ang matalik na kaibigan ko sa buo at malawak na mundo.
Gagawin ko ang lahat para sa iyo.
'Di gaanong malawak ang mundo, Poppy. Maliit lang kasi talaga tayo.
Huwag kang lalayo sa kanya.
Mabuti siyang kaibigan kapag nagkagipitan.
Hindi kasing buti mo.
-Sigurado ka ba? -Higit kailanman.
Kumakaway silang lahat sa iyo.
Kapag lumingon ako, 'di na 'ko makakaalis.
Mas mabuti siguro kung ikaw ang mauna.
Ngayong heto na, biglang bumigat ang mga paa ko.
Wala rin akong hinagap kung saan tayo pupunta.
Doon.
Sigurado ka ba?
Hindi masyado.
Ngunit mabango ang hangin sa daang ito.
Kapag nagdududa ka, Elanor Brandyfoot...
laging sundin ang pang-amoy.
Tatlong singsing sa mga maharlikang Elf
Sa ilalim ng kalangitan
Pito para sa mga panginoong Dwarf
Sa kanilang mga bulwagang bato
Siyam para sa mga Mortal na Tao
Na tiyak ang kamatayan
Isa para sa Panginoon ng Karimlan
Sa kaniyang maitim na trono
Sa Lupain ng Mordor
Kung saan ang mga Anino'y nananahan
Isang Singsing na maghahari sa lahat
Isang Singsing na sila'y tutuklasin
Isang Singsing na magtitipon sa lahat
At sa dilim sila'y pagbibigkisin
Sa Lupain ng Mordor
Kung saan ang mga Anino'y nananahan
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Arvin James Despuig
Mapanlikhang Superbisor: Brian Mathew Ligsay