กริชนี้ของใคร กาลาเดรียล
พี่ชายข้าถูกข้ารับใช้ของเซารอนสังหาร
หลังมอร์กอธพ่าย ผู้ที่ท่านเรียกว่าเซารอน
หมายมั่นจะปลุกปั้นพลัง ไม่ใช่กำลังมังสา แต่เป็นอำนาจแห่งเจตจำนง
ข้าสังหารเซารอน
ข้าไม่เชื่อ
อา คุยตา!
ดิลลี่ กลับมา!
แม้พยายามทุกวิถีทาง แต่การเสื่อมถอยยิ่งเร่งเร็วขึ้น
มิธริล เป็นทางรอดเดียวของเรา
ไม่มีสิ่งใดลดแสงของมันได้
- กษัตริย์ดูริน... - หยุดพูด!
ข้าจะไม่เสี่ยงนำชีวิตคนแคระ ไปช่วยเอลฟ์ฉ้อโกงมรณะ
ข้าจะไปมิดเดิ้ลเอิร์ธ
สิ่งที่รอคอยเจ้าที่นั่น มีเพียงความมืด
หาที่กำบัง!
ไม่!
ลูกข้าอยู่ไหน
อะดาร์!
ชักใบแล่นออกจากแผ่นดินนี้กันเถิด
- ร่วมสู้เคียงข้างท่าน ข้ารู้สึก... - ข้ารู้สึกเช่นเดียวกัน
แผลนี้ต้องใช้ยาของเอลฟ์
ราชาจงเจริญ!
จะไปไหน
- ไปเตือนเขาก่อน - คนเดียวน่ะนะ
นางไม่ได้ไปคนเดียว
เอริน กาเลน ป่ากรีนวู้ด
ท่านไม่ใช่คนร้าย
ท่านเป็นคนดี
โนริ
พวกเรามารับใช้ท่าน... เซารอนผู้ยิ่งใหญ่
เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ - แหวนแห่งอำนาจ
กิล-กาลัดจะมาถึงพรุ่งนี้
พระองค์รอให้เราเสนอ วิธีรักษาอาณาจักรเอลฟ์ทั้งหมดเอาไว้
แต่เราไม่มีสักวิธี
ถ้าหากจะมีทาง...
ทำน้อยแต่ได้มาก
ตะวันในกาลแรก มีขนาดใหญ่ไม่เท่าฝ่ามือข้า
เราจะเทียบเทียมฤทธานุภาพ ซึ่งสร้างตะวันได้อย่างไร
เราแทบไม่เหลือเวลาแล้ว เคเลบริมบอร์
เราต้องแจ้งแก่จอมกษัตริย์ ถึงความล้มเหลวนี้
จากนั้นเอลฟ์จะต้องเตรียมเดินทาง ลาจากแผ่นดินตลอดกาล
กาลาเดรียล
เอลรอนด์
เกิดอะไรขึ้น
หอกของศัตรู เมื่อหกวันก่อน
เราควบมาโดยไม่พัก
เจ้าช่วยเขาได้หรือไม่
อา ทูเล โคอิวีเอนนา...
กษัตริย์แห่งเซาท์แลนด์สรึ ท่านไปบังเอิญเจอเขาได้อย่างไร
ท่านมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร
เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร
มาเถิด เราต้องสนทนากันหลายเรื่อง
ข้าไม่ควรส่งท่านขึ้นเรือลำนั้น
ข้าควรเชื่อใจท่าน ข้าจะไม่ยอมพลาดซ้ำเดิมอีก
ข้าโดดลงจากเรือนั้น...
เพราะปักใจเชื่อว่าข้ายังไม่คู่ควร
ข้ารู้ว่าภารกิจของข้าที่นี่ยังไม่จบสิ้น
เมื่อผุดขึ้นจากน้ำ ข้าทำได้เพียงแหวกว่าย
และภาวนาขอให้ทำไปด้วยปัญญา
ข้ามิได้ข้ามมหาสมุทรทุกข์ระทมนั่น...
เพื่อมาจมน้ำตายตอนนี้
และจะไม่ยอมให้เจ้าจมลงไปเช่นกัน
ข้าคิดถึงท่านนะ
เราจะทำอย่างไรดี
มีเพียงเรื่องเดียวที่ทำได้
ว่ายต่อไป
นั่นใคร
ใครอยู่ตรงนั้น จงเผยตัวมา
กาลาเดรียลอยู่ที่นี่ไหม
ไม่
เจ้าควรจะพักผ่อนไม่ใช่หรือ
ที่นี่ที่ไหน
ที่นี่เคยเป็นที่ทำงานของเคเลบริมบอร์
เคเลบริมบอร์ในตำนานน่ะรึ
เขาคงไม่อยู่หรอกใช่ไหม
เรื่องนั้น... ที่จริงแล้ว เขาอยู่
เคเลบริมบอร์
ครูช่างที่ข้าเคยฝึกงานด้วย
เอ่ยถึงงานประดิษฐ์ล้ำเลิศของท่าน
ไม่นึกไม่ฝันว่าจะได้เจอตัวจริง
เป็นช่างตีเหล็กรึ
คนละแบบกับงานฝีมือของท่าน
มณีพวกนี้ ข้าไม่เคยเห็นมาก่อน
ท่านตั้งใจใช้ทำอะไรกัน
เฟอานอร์รังสรรค์มณี ซึ่งกักแสงแห่งวาลินอร์ไว้ได้
ข้าหวังใช้วิธีเดียวกันเพื่อมิดเดิ้ลเอิร์ธ
แร่นี้ประหลาดนัก มันคืออะไร
ไม่มากพอ
พอสำหรับอะไร
ขอเถิด
ได้ลองผสมกับแร่อื่นๆ ดูหรือยัง เพื่อดึงศักยภาพมันออกมา
วิธีการนั้นไม่เหมาะกับแร่นี้
- ทำไม - เพราะด้วยปริมาณที่ต้องใช้
ทำให้คุณสมบัติเฉพาะของมัน เจือจางมากเกินไป
ขออภัย พูดไปอาจเหมือนคนเบาปัญญา
แต่เลือกโลหะผสมถูกชนิด ก็ขยายคุณสมบัติพวกนั้นได้ไม่ใช่รึ
ขยายหรือ
ที่ซึ่งข้าจากมา เราหาแร่ล้ำค่าได้ยากยิ่งกว่าอะไร
เราจึงหัดนำมาผสมกัน ใช้ข้อเด่นและอำพรางข้อด้อยของมัน
ข้าเคยเห็นคนผสมนิคเกิลกับเหล็กกล้า ได้ใบดาบที่เบาและแกร่งขึ้น
น่าจะมีโลหะผสมที่ขยาย คุณสมบัติของแร่นี้ได้
นั่น... เป็นคำแนะนำที่น่าสนใจ
ถือว่าเป็น... ของกำนัล
ในไม่ช้า พระองค์จะเดินทางไป สู่จุดหมายปลายทางของมนุษย์ทุกคน
ธงดำจะโบกสะบัดทั่วท่าเรือ
เรามีหน้าที่ต้องสร้างหลุมฝังศพ
จารพระองค์ในศิลาเพื่อมอบอมตภาพ ซึ่งไม่มีมนุษย์คนใด
หรือราชันองค์ใด บรรลุสถานะนั้นได้ยามที่ยังมีชีวิต
สถาปนิกทั่วทั้งนูเมนอร์ถูกเรียกตัวมา เก็บภาพเหมือนขององค์ราชัน
และนำแบบก่อสร้างมาเสนอ
ในบรรดาศิษย์ทุกคน
เจ้าได้รับเลือกให้เสนอแบบ
ในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้
ทุกคนจะได้เข้าเฝ้าองค์ราชัน คนละหนึ่งชั่วโมง
ใช้มันให้ดี
ข้ารู้ว่าเจ้าทำสิ่งใดกลางราตรี
- ยามเมื่อคิดว่าดวงตาทุกดวงปิดสนิท - ขออภัย
อีกสักครู่นางรับใช้จะกลับมา
ถ้าเช่นนั้นยังมีเวลา
เวลาอะไรรึ
เพื่อเตือนเจ้า มีริเอลผู้เยาว์วัย
- พระองค์เข้าใจผิด ข้าไม่ใช่... - ยังไม่ใช่ราชินี ยังก่อน
แต่จะได้เป็นแน่ ดังนั้นจงรู้ไว้
หากไม่ฟื้นฟูวิถีโบราณของเรากลับมา
เกาะของเราจะล่มสลาย
ช่วยด้วย!
องค์ราชัน! ช่วยด้วย!
มาสิ เจ้าต้องขึ้นมา
แต่อย่าทำอย่างข้า ข้าพินิจส่องมันนานเกินไป
มาถึงตอนนี้ ข้าไม่อาจแยกอดีตกับปัจจุบัน
หรือแยกอดีตกับอนาคตจากกันได้
วัตถุชิ้นเดียวเพื่อทั้งมิดเดิ้ลเอิร์ธ
ข้ารู้ว่าฟังดูน่าประหลาด จอมกษัตริย์
แต่เราย่อมควรทดลองทุกวิถีทาง
วัตถุนี้คือสิ่งใดแน่
มันจะเล็กกว่าที่เคยนึกภาพไว้
มีขนาดที่พกพาได้...
- คทา - ดาบ
หรืออาจเป็น... มงกุฎ
ไยจึงเป็นมงกุฎ
รูปทรงกลมจะเหมาะอย่างยิ่ง
เพื่อให้แสงโอบล้อมเป็นวงสมบูรณ์
รองรับพลานุภาพไร้เทียบเทียม และปราศจากขอบเขต
แล้วจะประทับพลานุภาพนั้น บนเศียรของบุคคลผู้เดียวอย่างนั้นรึ
ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นพระองค์เอง
ถ้อยคำเช่นนี้อันตรายนัก...
บางครั้งเส้นทางเดียวของเรา เป็นทางอันตราย
หาไม่แล้ว ข้าคงมิได้มาอยู่ตรงนี้
ท่านไม่ควรมาอยู่ตรงนี้แต่แรก
จอมกษัตริย์ เราขอเวลาเท่าที่จำเป็น
เพื่อรวบรวมเอลฟ์ช่างฝีมือ ทดสอบทฤษฎีของเคเลบริมบอร์...
เวลาของเรามีน้อย
- ใช่ ดังนั้นจึง... - น้อยกว่าที่ทุกคนรู้
นับแต่ภูมฤตยูปะทุ มหาพฤกษ์ผลัดร่วงไม่หยุดหย่อน
อีกไม่นานจะไม่เหลือแม้ใบสุดท้าย
หากไม่ไปจากแผ่นดินนี้ พวกเราจะสูญสลายตามมันไป
บนแผ่นดินมิดเดิ้ลเอิร์ธไม่มีเอลฟ์ตนใด ปรารถนาการแก้ไขยิ่งกว่าข้า
แต่ถ้าสิ่งนี้เป็นทางรอดของเรา เราคงต้องใช้มันเร็วกว่านี้
ข้าเกือบคิดได้เร็วกว่านี้แล้ว
ถ้าไม่ใช่เพราะได้หารือ กับคนเซาท์แลนด์ส...
มนุษย์แดนต่ำนั่น เขาเป็นผู้คิดอย่างนั้นหรือ
คำแนะนำของเขาเป็นกุญแจไขปริศนา
เราจวนเจียนจะได้รังสรรค์พลานุภาพใหม่
มิใช่พละกำลัง ทว่าเป็นจิตวิญญาณ
มิใช่กำลังมังสา ทว่าเป็นอำนาจแห่งเจตจำนง
นี่คือ...
นี่คือพลังแห่งภพเร้นลับ
ขออภัย ลอร์ดเคเลบริมบอร์
เราขอสั่งให้ท่านออกจากนครแห่งนี้
และกลับไปยังลินดอนทันที
พวกท่านทุกคน
คำนั้น "อำนาจแห่งเจตจำนง"
ไปได้ยินมาจากที่ใด
ข้าปรึกษากับเหล่าช่างฝีมือ คิดว่า...
- น่าจะเป็นคำของข้าเอง - ฮัลบรันด์อยู่ด้วยหรือไม่
สำคัญด้วยหรือ มันจบแล้ว
จอมกษัตริย์ ช้าก่อน!
- ข้าเสียใจ... - ข้าขอสามเดือน
ท่านติดค้างข้าเรื่องนี้
ข้าไม่ติดค้างเจ้าแต่อย่างใด
ถ้าเช่นนั้นอย่าถือเป็นการชดใช้
แต่ยอมให้เพราะว่าข้าขอ
แค่ความหวังลมแล้ง เอลรอนด์
ไม่มากไปกว่านั้น
"ความหวังไม่เคยสิ้นแล้ง แม้กระทั่งในยามขาดแคลน"
ท่านลืมคำพูดตนเองแล้วรึ
ข้าต้องการผังสืบสันตติวงศ์ สายโลหิต ทุกอย่างที่เจอเกี่ยวกับเซาท์แลนด์ส
บันทึกของเราว่าด้วยอาณาจักรมรรตัย มีเพียงจำกัด
ข้าต้องไปค้นตามสุสานใต้ดิน เพื่อหาข้อมูลที่ว่า
- มานี่ - สามสัปดาห์...
สามสัปดาห์ กับงานที่อาจต้องใช้สามศตวรรษ
ความเร่งรัด อาจเป็นรากเหง้าของการประดิษฐ์
ไป อย่าเอ่ยถึงเรื่องนี้กับใคร
ไม่ต้องกลัว
เคเลบริมบอร์จะหาทางจนได้ ข้าแน่ใจ
จู่ๆ เจ้าสองคนก็สนิทชิดเชื้อกันมากทีเดียว
ข้าแค่ช่วยเหลือเล็กน้อยเท่าที่ทำได้
บอกตามตรง ข้ายังแทบไม่เชื่อตัวเอง
คนอย่างข้า มาอยู่ที่นี่
ร่วมงานกับเอลฟ์ช่างฝีมือแห่งเอเรกิออน
ขอบคุณนะ กาลาเดรียล
เพราะข้าพามาที่นี่รึ
เพราะท่านช่วยชีวิตข้าไว้
ดังที่เจ้าช่วยข้า เราไม่มีหนี้บุญคุณต่อกัน
ไม่
ไม่ ท่านทำเพื่อข้ามากกว่านั้น
ข้าถอดใจล้มเลิกไปแล้ว
แต่ท่านเชื่อมั่นในตัวข้า
ท่านเห็นพละกำลังในตัวข้า
ท่านส่งเสริมข้า อย่างที่ไม่เคยมีใครทำได้
ข้าจะไม่มีวันลืม
และจะไม่ยอมให้ใครลืมเด็ดขาด
อย่าได้หวั่นเกรง นายข้า
ยิ่งพลังของท่านฟื้นตื่น ม่านหมอกนั้นจะยิ่งจางไป
ม่าน
ม่านกั้นจิตของท่าน ด้วยฝีมือของผู้ที่ขับไล่ท่านลงมาที่นี่
แต่เรามาต้อนรับท่าน
เราจะพาท่านไปยังดินแดนของเรา
ดินแดน
ท่านรู้จักที่นั่นแล้ว
ดาว
มันคือกลุ่มดาวมาลาฤาษี
มองเห็นได้จากที่แห่งเดียว
ทางตะวันออก ในแว่นแคว้นซึ่งแผนที่ดาวแปลกตา
แผ่นดินรูห์น
- รูห์น - ใช่
ท่านจะเป็นที่รู้จักที่นั่น ตามฐานะอันแท้จริงของท่าน
ท่านตกจากฟากฟ้า แต่ท่านยิ่งใหญ่กว่าพวกนั้น
เพราะไฟทำตามประสงค์ของท่าน
ท่านตกมาต่ำใต้ธุลี แต่ธุลีดินยังเกรงกลัว
เพราะมันสั่นเทายามท่านพิโรธ
ทั้งลมกับน้ำ ไอร้อนและความเย็น
ที่รูห์น ท่านจะรู้วิธีบงการพวกมัน
สรรพสิ่งที่เดินหรือคลาน จะเป็นทาสของท่าน
เพราะท่านคือลอร์ดเซารอน
หยุด!
เขาจะรู้จักควบคุมพลังในที่สุด
ตอนนี้มัดไว้ก่อน
มีอะไร
ในธรรมเนียมคิดอะไรไม่เข้าท่า งานนี้น่าจะแย่ที่สุด
แล้วคิดอะไรดีกว่านี้ออกไหมล่ะ
คนที่สามไปแล้ว
คนที่สามหายไปไหน
มีแค่สองก็ดีกว่าสาม ได้โอกาสเราละ
เฮ้ย!
แบรนดี้ฟุต! เผ่น!
ลุงซาด็อค
นายข้า สงบใจไว้
โนริ โนริ ไปกันเถอะ
เร็วๆ สิ
ทำให้เขาเห็น
รับไป
เราต้องให้ท่านช่วย รับไปทีเถอะ
อยู่ห่างข้าไว้ ไม่งั้น...
ข้าจะทำร้ายเจ้าอีก
อะไรนะ พวกเขาทำอะไรกับท่าน
พวกเขาเผยตัวตนแท้จริงของข้า
มีแต่เราเองที่เผยตัวจริงของเราได้
เราเลือกได้ด้วยการลงมือทำ
ท่านมาเพื่อช่วย
ข้ารู้ดีเลยล่ะ
หลับตาสิ ทนเจ็บแค่ครู่เดียว
ไม่!
เจ้ามาจากเงามืด
จงกลับสู่เงามืด!
- เขาไม่ใช่เซารอน - เป็นอย่างอื่น อิสตาร์ เขาคือ...
ข้าดี
โนริ!
ซาด็อค
อยู่นิ่งๆ นะ เราจะหาทางพาเจ้ากลับไป
โทษทีนะแม่คุณ
ข้าคงจะต้องออกนอกทางไปก่อน
คุณเบอร์โรวส์
ไม่เป็นไร พราวด์เฟลโลว์
เมียมารอแล้วล่ะ
ถ้าไม่ว่ากัน ข้าขอนั่งพักสักครู่
รอดูพระอาทิตย์ขึ้น
หนึ่ง สอง สาม
สี่ ห้า หก
เจ็ด แปด...
มีเก้า...
บันไดเก้าขั้นก่อนถึงเสาหลัก
ท่านทำดีแล้ว
กล้าสั่งสอนเราแบบนั้นอีก เราจะริบเรือเจ้า
มาเถิด
ข้าดูแลท่านเอง
แล้วใครดูแลเจ้า
ดูจากความสูญเสียของเจ้า
เราเข้าใจหากคิดจะลาจากหน้าที่ เมื่อกลับถึงบ้าน
ท่านเคยถามเหตุผล ที่ข้าช่วยกาลาเดรียลจากทะเล
ข้าอ้างว่าไม่มีทางเลือกมากนัก
แต่แท้จริงแล้ว ข้าจะทิ้งนางไว้ได้
ปฏิเสธไม่ขอติดตามนาง ไปมิดเดิ้ลเอิร์ธได้
หรือห้ามลูกไม่ให้ทำดังนั้นได้
แต่ทุกครั้ง ข้าทำไปเพราะ...
เพราะเหตุใด เอเลนดิล
เพราะ "เอเลนดิล" มิได้แปลว่า "ผู้รักดวงดาว" เท่านั้น
ข้าแค่ไม่เคยคาดคิดว่าจะมาถึงจุดนี้
ท่านพ่อเคยบอกว่าวิถีของผู้ศรัทธา
ต้องจำใจยอมเสียสละ
ต่อให้มิอาจรู้ว่าใหญ่หลวงเท่าใด
และเชื่อมั่นว่า สุดท้ายผลลัพธ์ที่ได้จะคุ้มค่า
บางครั้งต้องแลกมาอย่างสาหัส
ใช่
เราไม่มีทางเลือก นอกจากต้องศรัทธาต่อไป
ข้าตั้งใจจะทำให้ผลลัพธ์ คุ้มค่ากับการเสียสละของเรา
เป็นไรเป็นกัน
นายกอง เราเห็นนูเมนอร์แล้ว
ราชินีข้า
เอเลนดิล มีเรื่องใดรึ เกิดอะไรขึ้น
เจ้าเห็นสิ่งใด
เกิดอะไรขึ้น
มิธริล มันพยศ
มันไม่ยอมหลอมรวมกับแร่ที่ด้อยกว่า
การช่วงใช้พลังจากภพที่มองเห็น และภพเร้นลับ
ทำให้ขอบเขตทั้งสองภพอ่อนกำลัง
ไม่สมเหตุสมผลเลย
เราใช้แรงดันระดับหลอมฟ้าดินเข้าด้วยกัน
- คราวนี้น่าจะคงที่! - อดทนไว้ เสมือนกับการเดินทาง
ใช่ว่าทุกขั้นจะคืบหน้า อาจต้องใช้เวลา
- เวลารึ เราไม่มีเวลา - เวลา...
วันนี้ควรจะพอแค่นี้
เราอาจฝืนบังคับกันมากไป
"ฝืนบังคับมากไป"
ถ้าปัญหาอยู่ตรงนั้น
เราอาจแรงมากเกินไป
หมายถึงอย่างไร
หมายถึง เราไม่ควรฝืนโลหะให้เชื่อม...
แต่ควรชักจูงหรือลวงให้เข้าหากัน
ถ้าเป็นเช่นนั้น ที่ผ่านมาเราก็ทำผิดหมด
เร็วเข้า รื้อออก เริ่มใหม่
ท่านหญิง
กาลาเดรียล
เราเจอแล้ว
ไม่รู้ก่อนหน้านี้พลาดไปได้อย่างไร
พลังนั่นรุนแรงเกินวัตถุชิ้นเดียว
เราต้องใช้สองชิ้น
เราจะทำสองชิ้น
- มงกุฎสององค์รึ - ไม่เชิง
มันจำเป็นต้อง...
เล็กกว่านั้น
มาเถอะ ไปดูเอง
เจ้าต้องบอกมาก่อนว่าเจ้าเป็นใคร
ท่านรู้จักข้า
ตัวตนแท้จริงของเจ้า
กาลาเดรียล ข้าคงไม่...
ไม่มีกษัตริย์แห่งเซาท์แลนด์ส
สายตระกูลสิ้นสุด
บุรุษคนสุดท้ายที่ถือตราประจำตระกูล ตายไปเมื่อพันกว่าปีก่อน
เขาไม่มีทายาท
ข้าบอกไปแล้วว่าเจอมันบนศพ
ไม่
ไม่ บนแพนั่น เจ้าช่วยข้า...
บนแพนั่น ท่านช่วยข้า
เจ้าเกลี้ยกล่อมมีริเอล ให้มาช่วยชาวมิดเดิ้ลเอิร์ธ
ท่านต่างหากที่เกลี้ยกล่อมนาง ข้าอยากอยู่ที่นูเมนอร์
เจ้าสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ข้า
สู้กับศัตรูของท่าน และของข้า
บอกชื่อเจ้ามา
ข้าตื่นมานาน นับแต่ก่อนคีตาทำลายความสงัดครั้งแรก
ในกาลนั้น... ข้ามีหลายสมญานาม
พลั้งท่าอีกแล้วรึ น้องพี่
แค่สะดุดเล็กน้อยเท่านั้น
ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้
ออกไปจากจิตของข้า
ขอเถิด น้องพี่
มองข้าสิ
กาลาเดรียล
กริชเล่มเก่าของพี่
เจ้ารักษาไว้อย่างดีเรื่อยมา
เจ้ากล้าหาญอย่างยิ่ง
สู้ผจญอย่างหนัก หลายต่อหลายปี
สานต่อภารกิจที่พี่ไม่อาจทำได้ลุล่วง
ภารกิจของพี่คือตามล่าเซารอน
ภารกิจของข้าคือรักษาความสงบ
แต่พี่ได้รู้ว่าเซารอนมีภารกิจเดียวกัน
ไม่
ไม่ พี่ตายไปแล้ว
ตายไปกับศพอีกนับไม่ถ้วน เพราะมัน
ไม่ กาลาเดรียล
เขาตามหาพลานุภาพ มิใช่เพื่อทำลายมิดเดิ้ลเอิร์ธ
แต่เพื่อเยียวยา
เหมือนที่พวกพ้องเอลฟ์ของเจ้า ตั้งใจทำอยู่ตอนนี้
เจ้าไม่ต้องไปหลอกลวงพวกเขา
แค่ปล่อยให้งานดำเนินไป
จำคำที่พี่เคยกระซิบบอก ใต้ต้นไม้นี้ได้ไหม
สัมผัสอนธการอีกครั้งสิ
พี่ชายข้าตายไปเพราะเจ้า
กาลาเดรียล ทำไมพูดเช่นนั้น
ทำไมพูดจาร้ายกาจแบบนั้น
กาลาเดรียล
กาลาเดรียล กลับมาหาข้า
กาลาเดรียล มองข้านี่!
กาลาเดรียล มองข้าสิ
เจ้ารู้จักข้า
ข้าเป็นสหายของเจ้า
เจ้าเป็นสหายของมอร์กอธ
เมื่อมอร์กอธแพ้พ่ายไป
ราวกับหัตถ์ยิ่งใหญ่ซึ่งเคยบีบรัด
คลายไปจากรอบคอของข้า
ท่ามกลางความเงียบของแรกอรุณนั้น
ในที่สุด ข้าได้สัมผัส แสงของพระผู้เป็นหนึ่งอีกครั้ง
ข้ารู้ว่าถ้าต้องการได้รับอภัยโทษ
ข้าต้องเยียวยาทุกสิ่งที่เคยช่วยทำลาย
เพียงแค่สำนึกโทษไม่อาจลบล้าง ความชั่วร้ายที่เจ้าทำไป
- เจ้าไม่เชื่ออย่างนั้น - อย่ามาบอกว่าข้าเชื่ออย่างไร
ไม่ เจ้าบอกข้าเอง
หลังชัยชนะของเรา เจ้าขอให้ข้าเป็นอิสระจากอดีต
- เจ้าหลอกข้า - ข้าบอกความจริง
ข้าบอกว่าเคยทำเรื่องชั่วร้าย แต่เจ้าไม่สน
เพราะเจ้ารู้ว่าอดีตที่ผ่านมาไร้ความหมาย
เมื่อเทียบกับอนาคตของเรา
อนาคตเช่นนั้นไม่มีจริง
ไม่มีจริงรึ
ทุกคนมองเจ้าอย่างแคลงใจ
ข้าเป็นผู้เดียว ที่มองเห็นความยิ่งใหญ่ของเจ้า
ข้าเป็นผู้เดียว ที่มองเห็นแสงสว่างของเจ้า
เจ้าจะทำให้ข้าเป็นทรราช
ข้าจะทำให้เจ้าเป็นราชินี
งดงามดั่งมหาสมุทรและดวงตะวัน
ทรงพลังยิ่งกว่าพื้นพิภพปฐพี
และเจ้า ราชาของข้า
เจ้าแห่งความมืด
ไม่ หาได้มืดมิด
หากมีเจ้าอยู่ข้างกาย
เจ้าเคยบอกว่า เราสองได้พบกันตามเจตจำนง
คือสิ่งนี้
เจ้าพันธนาการข้ากับแสง ข้าจะพันธนาการเจ้ากับพลานุภาพ
เราสองจะร่วมกันกอบกู้มิดเดิ้ลเอิร์ธ
กอบกู้...
หรือปกครอง
ไม่แตกต่างกัน
และด้วยเหตุนั้น... ข้าจะไม่มีวันอยู่เคียงข้างเจ้า
เจ้าไม่มีทางเลือก
หากไม่มีข้า วงศ์วานเจ้าจะสูญสลาย
เงามืดจะแผ่ขยาย ปกคลุมโลกนี้ด้วยอนธการ
- เจ้าต้องมีข้า - ข้าน่าจะทิ้งเจ้าไว้กลางทะเล
ทะเลที่เจ้ามาลอยเคว้งเพราะเอลฟ์ขับไล่
พวกนั้นขับไล่เจ้า ทั้งที่ยอมลดเกียรติขอทหารแค่หยิบมือ
พวกนั้นจะทำอย่างไร ถ้าบอกว่าเจ้าร่วมมือกับข้า
ถ้าบอกว่าเซารอนรอดมาได้เพราะเจ้า
และเจ้าจะตายด้วยน้ำมือข้า
กาลาเดรียล
คนหลอกลวง!
กาลาเดรียล หยุด! นี่เอลรอนด์ ข้าเอลรอนด์
พิสูจน์มา
เราเจอกันครั้งแรกที่ใด
ริมทะเล ตอนนั้นข้าเพิ่งกำพร้า
ข้าเดียวดาย เป็นเด็กลูกครึ่งเอลฟ์ ไร้ญาติขาดมิตร
ท่านให้น้ำข้าดื่ม
เอลรอนด์
อา คูอิธ เทสเซ กาลาเดรียล
เคเลบริมบอร์ เขาอยู่ที่ใด
ห้องทำงาน เวลานี้คงใกล้จะเสร็จแล้ว
ไม่นะ
กาลาเดรียล เกิดอะไรขึ้น
กาลาเดรียล
ทำเสร็จไปรึยัง
กาลาเดรียล ท่านตัวเปียกโชก
ทำไมรึ
เพราะข้าฉุดนางขึ้นจากสายน้ำกลานดูอิน
กลานดูอินรึ เกิดอะไรขึ้น
กาลาเดรียล
ฮัลบรันด์อยู่ไหน
เขาไปแล้ว คงจะไม่กลับมาอีก
แต่ถ้ากลับมา ห้ามใครคนใดข้องแวะด้วยอีก
เกิดอะไรขึ้นที่ลำธาร
เจ้าเคยเอ่ยถึงความผิดพลาด
เรื่องที่เจ้าบอกว่าจะไม่ทำซ้ำสอง
ท่านทำให้รักษาสัญญานั้นได้ยากมาก
หากทำได้ง่าย คงไม่ต้องใช้ความไว้ใจ
ตกลงเราจะทำต่อไหม
ไม่
เราต้องแบ่งเป็นสาม
สามหรือ ทำไมต้องสาม
หนึ่งอำนาจสุดท้ายจะฉ้อฉล สองคนจะแตกแยก
แต่แบ่งสามจะเกิดความสมดุล
พลานุภาพที่เราสร้างวันนี้ ต้องมีไว้เพื่อเอลฟ์เท่านั้น
อย่าได้มีผู้อื่นแตะต้อง
กาลาเดรียล ข้าแน่ใจแล้วว่าความบริสุทธิ์
ของแร่ด้อยค่าในโลหะผสมนั้น สำคัญอย่างยิ่ง
ข้าต้องใช้ทองกับเงินที่คุณภาพล้ำเลิศที่สุด
ข้าต้องใช้แสงทองกับแสงเงินจากวาลินอร์
การประดิษฐ์แท้จริงล้วนต้องเสียสละ
ท่านจำอะไรได้มากขึ้นแล้วยัง
เสี้ยวส่วน ความรู้สึก
มีมาเรื่อยๆ แต่จะให้ครบถ้วน ข้าต้องไปรูห์น
พวกนั้นเข้าใจชื่อท่านผิด
ถ้าเรื่องนี้ก็ผิดล่ะ หรือถ้าโกหก หรือ...
คำพูดพวกเขา ข้ารู้ว่าเป็นความจริง แม้จะอธิบายไม่ได้
พวกนั้น...
พวกนั้นเรียกท่านอีกอย่างนะ "อิสตาร์"
ใช่พวกพ้องของท่านรึเปล่า
อิสตาร์
ภาษาพวกเจ้า คำนั้นแปลว่า "ผู้มีวิชา"
หรือ...
"พ่อมด"
ท่านคงไม่ไปกับเราสินะ
บางครั้ง เส้นทางเบื้องหน้าเราถูกกำหนด โดยฤทธานุภาพที่ยิ่งใหญ่กว่าเรา
ในเวลาเหล่านั้น เราได้แต่ต้องสาวเท้าก้าวเดินไป
แม้ใจจะไม่ปรารถนาไปทางนั้น
ไม่ว่าระหว่างทางมีภัยอะไรรออยู่
ฟังแล้วเหมือนการผจญภัย
ไปคนเดียวเป็นแค่การเดินทาง
แต่การผจญภัยต้องมีคนร่วม
ข้าผจญภัยมาเยอะ เกินฮาร์ฟุตคนหนึ่งหวังได้แล้วล่ะ
ตรงนี้บอกว่าถ้าขึ้นเหนือ
เราจะเจอทางโล่งสามสิบวัน
มีแต่หญ้าเขียวๆ ไม่มีโทรลล์ด้วย
- ทางใต้เนินเขาดูเหมือน... - ป้าถือกลับหัวแน่ะ
โทษทีนะป้ามัลวา มีแต่ทางลาดชัน กับไม้เป๊าะแป๊ะหลายอาทิตย์
ฉลาดนักไม่มาดูทางเสียเองล่ะ
คอยดูเด็กๆ กับพวกที่เดินช้าด้วย
ใครก็อย่าออกนอกทาง
ใครก็อย่าเดินลำพัง
ตอนซาด็อคพูดมันดีกว่านี้เยอะ
ถ้าตาแก่นั่นยังอยู่ก็ดีสิ
เขายังอยู่
ไปเถอะ
ลูกเกี่ยวข้องกับเรื่องใหญ่แล้วนะ
ลูกต้องไปเป็นเพื่อนเขา
แล้วลูกก็เหมาะกับโลกภายนอก
ลาก่อนนะ โนริ
- ลาก่อน... - ระวังตัวด้วย!
ไปดีมาดี
- เอาโคมไปแล้วยัง - เอาไปแล้ว
ดีละ
งั้นก็... ลาก่อน
พี่โนริ
เอาละ นี่ทากเผื่อให้คนตัวโต
เขาคงหิวแย่
นี่ผ้าห่มอีกผืนเผื่อหนาว เอาละ
ไหนดูซิ
พ่อคนนี้ใช้ไม่ได้
ลูกกำลังจะไปเจอโลกกว้าง แต่พ่อไม่เคยสอนอะไรให้สักอย่าง
พ่อสอนแล้วนะ
จงดับไฟด้วยดินและน้ำเป็นนิจสิน
อย่าถ่ายลงลำธาร เผื่อวันไหนต้องตักปลายน้ำมากิน
และฮาร์ฟุตที่ไม่มีมารยาท ชีวิตจะติดขัดเหมือนไสล้อสี่เหลี่ยม
ล้อสี่เหลี่ยม...
ข้าตั้งใจฟังทุกคำนะพ่อ
ไปตามหาว่าสายน้ำไปถึงไหน และนกกระจอกเรียนเพลงจากที่ใด
ได้จ้ะแม่
แล้วข้าจะระวังตัว
ไม่
เจ้าจะต้องกล้า
ไปเถอะ
เดี๋ยวหมดขวัญกำลังใจ
หรือเรานี่แหละจะหมดก่อน
เดี๋ยว! โนริ!
ป๊อบปี้!
ทำไมคนที่ข้ารักที่สุดต้องจากไปหมดเลย
เพราะถ้าเราไม่ออกไปไหน เราจะไม่ได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ เลยนะ
เจ้าจะกลับมาใช่ไหม สัญญานะ
- สัญญาว่าจะดูแลทุกคน - แหงสิ เจ้าทึ่ม
เจ้าเป็นเพื่อนรักที่สุดของข้า ในโลกกว้างใหญ่ใบนี้
ข้าจะทำทุกอย่างเพื่อเจ้า
โลกไม่ได้กว้างขนาดนั้นหรอก ป๊อปปี้ แต่เราแค่ตัวนิดเดียวเอง
อยู่ใกล้ๆ คนตัวโตไว้นะ
เขาเป็นเพื่อนที่ดีในยามยาก
ดีไม่สู้เจ้าหรอก
- เจ้าแน่ใจรึ - แน่ใจที่สุด
ทุกคนกำลังโบกมือให้
ถ้าหันกลับไป ข้าจะจากพวกเขามาไม่ได้
งั้นให้เจ้าเป็นคนนำทางน่าจะดีที่สุด
พอถึงเวลาเอาจริง เท้าข้าหนักเหมือนโดนเหล็กถ่วง
แถมข้าน่าจะไม่รู้ทางเลยด้วย
ทางนี้
ท่านแน่ใจนะ
ไม่เชิงนัก
อากาศทางนี้มีกลิ่นหอม
ในยามกังขาน่ะ เอลานอร์ แบรนดี้ฟุต
เชื่อจมูกของตัวเองไว้
สามวงแด่กษัตริย์พราย
ใต้แผ่นฟ้า
เจ็ดวงแด่เจ้าชาวแคระ
ในท้องพระโรงศิลา
เก้าวงนั้นหนาแด่มนุษย์
ผู้ไร้นิรันดร์
วงเดียวแด่เจ้าแห่งอสูร
ผู้ครองบัลลังก์ดำ
ในดินแดนมอร์ดอร์
นครแห่งมรณา
วงเดียวเพื่อครองพิภพ
วงเดียวเพื่อค้นพบจบหล้า
วงเดียวเพื่อสาปสิ้นทุกวิญญาณ์
พันธนาไว้ในความมืดมน
ในดินแดนมอร์ดอร์
นครแห่งมรณา
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม