พี่ชายข้าสละชีพไล่ล่าเซารอน
ตอนนี้มันเป็นภารกิจของข้า
ท่านแม่ทัพกาลาเดรียล
คณะเราได้ติดตามท่านจนถึงสุดขอบโลก
ครั้งสุดท้ายที่เราเจอออร์ค นั่นมันก็ผ่านมาหลายปีแล้ว
รอยตรานี้เป็นเครื่องพิสูจน์ว่า เซารอนหนีรอดไปได้
ดังนั้นขณะนี้มันอยู่ที่ใด
ภัยร้ายจากไปแล้ว
แต่เหตุใดมันยังอยู่ในใจข้า
วีรชนเหล่านี้จะได้ข้ามทะเล ไปดำรงชีวิตนิรันดร์
ท่านสู้มานานพอแล้ว กาลาเดรียล
วางดาบลงเถิด
หากไม่จับดาบ ข้าจะเป็นใครเล่า
เจ้ารู้จักผลงานของ ลอร์ดเคเลบริมบอร์หรือไม่
เอลฟ์ช่างฝีมือผู้เก่งกาจ รู้สิ
เขามาทำอะไรที่นี่
มันป่วยไข้อะไรสักอย่าง
- มันไปกินหญ้าที่ไหนมา - ทางตะวันออก เมื่อหลายวันก่อน
ไปไกลแค่ไหน
ฮอร์เดิร์น
ไม่เคยสงสัยบ้างเหรอ โลกนี้มีอะไรอีกบ้าง
นอกจากทางพเนจรของเรา
ไม่มีใครใครออกนอกทาง และไม่มีใครเดินตามลำพัง
ท้องฟ้ามันหน้าตาแปลกๆ
เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ - แหวนแห่งอำนาจ
- โนริ - ป๊อบปี้
เจ้าสติหลุดไปแล้วเหรอ รีบถอยมาห่างๆ
อย่าแอบย่องเข้ามาแบบนี้สิ
เจ้าก็ไม่ควรอยู่แถวนี้
ไม่ร้อนล่ะ
เออ ไม่ร้อนก็ไม่ร้อน
ยังไงก็มียักษ์อยู่ในนั้น
ทำหน้าแบบนั้นอีกละ ไม่เอานะ โนริ...
โนริ
โนริ อย่า
โนริ ไม่เอา เขาตายแล้ว อย่าไปยุ่ง
อย่า ไม่นะ อย่า
อย่า
อะไรกัน...
เจ้าโดนแม่เชือดแน่ๆ
ห้ามฟ้องนะ ข้าก็จะไม่บอกแม่ เอ้า ช่วยกันเร็วเข้า
เราทิ้งเขาไว้ตรงนี้ไม่ได้ เดี๋ยวหมาป่ามากิน
- แล้วไง - ก็มันไม่ใช่นิสัยเรา
นั่นมันไม่ใช่นิสัยเจ้า
ข้าแบกเขาคนเดียวไม่ไหว เจ้าจะช่วยไหม
- ไม่ - ป๊อปปี้
เราจะแบกยักษ์ได้ไงกันเล่า
นั่นต้องเป็นดาวตกแน่ๆ
ดาวดวงเบ้อเร่อ
ต้องรอสัญญาณอีกกี่หน
ถ้าถามข้านะ เราต้องแตกค่ายย้ายหนีกันได้ละ
แล้วงานเก็บเกี่ยวล่ะ
อย่าเพิ่งทำอะไรวู่วาม
อยู่ในค่ายน่าจะปลอดภัยกว่าไปเพ่นพ่าน
แต่คอยสอดส่องไว้ เจ้าทั้งคู่
- มัลวาพูดถูก - ใช่
นี่ไม่ใช่ลางดี
ทีนี้ก็ไปได้แล้ว ไปไป๊
- ก็ได้ - ไปเลย เร็วๆ
ดูเขาสิ เลือดออกเต็มเลย
- เขาต้องเป็น... - เขาไม่ใช่โทรลล์
ก็ได้ เจ้าเท้าไว งั้นเขาเป็นตัวอะไร
เขาอาจจะเป็นพวกคนตัวโต
มนุษย์เหรอ
ไม่มีทาง ไม่งั้นร่างต้องเละแล้ว
เอลฟ์หรือเปล่า
หูไม่เหมือน รูปก็ไม่งาม
เอลฟ์ไม่ร่วงตกจากฟ้าด้วย
ไม่มีใครทำกันหรอก เท่าที่รู้นะ
เขานี่ไง
- เจ้าช่วยลากบ้างเปล่าเนี่ย - ก็ลากอยู่นี่
งั้นออกแรงเยอะๆ สิ
ตลกละ จะยัดเขาใส่เกวียนนั่นยังไงไหว
แค่คืนเดียวเอง
ตอนเช้าค่อยหาข้าวหาน้ำให้ แล้วส่งเขาไปตามทาง
- ทางไหน - พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน
- นี่ไม่ใช่การผจญภัยนะ โนริ - จะพูดอะไร
- ข้าไม่ได้รนหาที่ - แต่ก็ไม่ได้หลบให้พ้นทาง
- เพราะข้าทำไม่ได้ - เพราะไม่ทำต่างหาก
ชายแปลกหน้านี้ไม่ใช่มนุษย์ ไม่ใช่เอลฟ์
ไม่ใช่ลูกอินทรีปีกหักด้วยนะ
- นั่นแค่ครั้งเดียว - เขาเป็นใครก็ไม่รู้
เขาอาจเป็นตัวอันตรายก็ได้
เจ้าชักจะพูดจาเหมือนมัลวากับพวกพี่ๆ
ไม่ใช่แค่พวกนั้น
ถ้าใครรู้ว่าเราช่วยคนแปลกหน้า
แล้วสามฤดูต่อมาเกิดเรื่องร้ายๆ
เขาโทษเราแน่
ถ้าหมอกอยู่นานไปนิด หรือล้อติดหล่มไปหน่อย
- พ่อแพะแม่แกะ - เร็วเร้ว เดี๋ยวชนเข้า
ทีนี้ดันมาเป็นห่วงเขา
เปล่า เกวียนนั่นมันไม่ใช่ของข้า
เจ้าทำไปทำไม โนริ
ข้าแค่รู้สึกเหมือนว่า ข้าต้องรับผิดชอบเขา
- เจ้ารู้สึกอย่างนั้นกับทุกคน - ไม่นะ
รายนี้ไม่เหมือน
เขาไปร่วงตกที่ไหนก็ได้ แต่ดันมาร่วงตรงนี้
ฟังดูแปลกนะ แต่ข้าก็แค่รู้ว่าเขาสำคัญ
เหมือนมันมีที่มาที่ไป
เหมือนข้าต้องมาเจอเขา ข้านี่
ข้าเดินหนีไปเฉยๆ ไม่ได้ จนกว่าจะรู้ว่าเขาปลอดภัยแล้ว
เจ้าทำได้เหรอ
ก็ได้ ข้าจะไม่บอกใคร
ขอบใจ
ว่าแต่ยักษ์เขากินอะไรกัน
หวังว่าคงไม่กินฮาร์ฟุตนะ
น่าจะกินแค่พวกปากโป้งแหละ
ธรณีปริแยกคล้ายกับแผ่นดินไหว
ไม่พบศพ
ไร้ผู้บาดเจ็บ
ทุกคนอาจหนีไปได้
อาจเป็นเช่นนั้น
ที่นี่บ้านของเคียรัน
กับ... ฮานา เมียเขาชื่อฮานา
ไม่ใช่แผ่นดินไหว แต่มีใครขุดเส้นทาง
ตัวอะไรมากกว่า
นี่ไม่ใช่ฝีมือมนุษย์
ไปเสีย ไปเตือนคนของท่าน
ท่านไม่ไปกับข้ารึ
ข้าต้องตามแกะรอยมันไปอีกทิศ
- เราไม่รู้ว่าอะไรอยู่ข้างล่างนั่น - ดังนั้นข้าจึงต้องไปดู
เอเรกิออน อาณาจักรเอลฟ์ช่างฝีมือ
ค้อนของเฟอานอร์
เครื่องมือที่ใช้รังสรรค์ซิลมาริล
ไตรมณีซึ่งกักแสงวาลินอร์ไว้ภายใน
ช่างน่าประหลาดนัก
วัตถุชิ้นหนึ่งสามารถรังสรรค์ ความงามสุดพรรณนา...
และความทุกข์แสนสาหัส
การประดิษฐ์จริงแท้ล้วนต้องเสียสละ
เล่ากันว่ามอร์กอธหลงใหลซิลมาริล ซึ่งงามล้ำนัก
กระทั่งหลังจากช่วงชิงไป หลายสัปดาห์
เขาเอาแต่พินิจจ้องมันอยู่อย่างเดียว
จนเมื่อน้ำตาหยดหนึ่งตกต้องไตรมณี
และได้เห็นภาพสะท้อนความชั่วร้ายแห่งตน
เมื่อนั้น ภวังค์จึงแตกสลาย
นับแต่นั้นมา
มอร์กอธไม่แลมองแสงมณีอีกเลย
สิ่งประดิษฐ์ของเฟอานอร์ แทบจะจับใจของอริร้ายเอาไว้ได้
สิ่งประดิษฐ์ของข้าเคยสัมฤทธิ์ผลใดบ้าง
มันจับใจของข้า
จับใจของเอลฟ์มากมาย
แต่ข้าปรารถนาจะทำยิ่งกว่านั้น
เมื่อกาลยุคก่อน พวกพ้องเรานำศึกมายังแผ่นดินนี้
ข้าอยากประดับความงามให้ที่นี่
มากกว่าเพียงมณีเจียระไน แต่ต้องเสกสร้างพลังอำนาจอันแท้จริง
ท่านหวังประดิษฐ์สิ่งใดรึ
"สิ่งใด" คำนั้น เป็นเพียงประกาย ณ ขอบปลายฟ้า
เจ้ามายังเอเรกิออน เพื่อช่วยให้ข้าบรรลุถึงวิธีการ
หอคอยรึ
หอซึ่งจะมีโรงหล่อ ทรงประสิทธิภาพกว่าที่เคยสร้างมา
สามารถจุดกำเนิดอัคคี ร้อนแรงแผดเผาเท่าลิ้นมังกร
และบริสุทธิ์ผุดผ่องเท่าแสงดารา
เราจะใช้ที่นั่นสร้างสรรค์สิ่งสารพัน เพื่อเปลี่ยนผันมิดเดิ้ลเอิร์ธ
แล้วอุปสรรคอยู่ตรงไหน
มันจำเป็นต้องแล้วเสร็จก่อนฤดูใบไม้ผลิ
แต่ท่าน นั่นต้องใช้...
แรงงานมากกว่าที่เคยรวมพลกันมา
ใช่ จอมกษัตริย์ประทานให้ข้าไม่ได้
พระองค์จึงส่งเจ้ามาแทน
ท่านเคยคิดหาพันธมิตร นอกเขตแคว้นของเผ่าพันธุ์เราหรือไม่
นอกเขตไกลเท่าใด
เอเรกิออน อาณาจักรเอลฟ์ช่างฝีมือ
คาซัด-ดูม อาณาจักรคนแคระ
การเจริญสัมพันธไมตรีกับคนแคระ จะเป็นความสำเร็จทางการทูตของยุคนี้
เจ้าชายดูรินเป็นสหายเก่าแก่
นับถือเป็นพี่น้องกับข้าเลยทีเดียว
ได้ยินว่าไม่นานมานี้ คนแคระขยายโถงถ้ำเสียยิ่งใหญ่
พวกเขา... แกะสลักศิลา
ด้วยความเคารพดั่งดูแลบุพการีแก่เฒ่า
ข้าอยากเห็นพวกเขาทำงานมานานแล้ว
ข้าเพิ่งรู้ว่าท่านชื่นชมคนแคระถึงเพียงนี้
ข้าชื่นชมทุกคนผู้แลเห็นปริศนาในสรรพสิ่ง
ผู้หยั่งรู้ว่าในความเรียบง่ายธรรมดา
มีความงามให้เนรมิต
สหายของเจ้าจะอนุญาตให้ข้า ชมโรงช่างฝีมือหรือไม่
ข้ารู้จักดูรินดี เขาจะทำยิ่งกว่านั้นอีก
เขาจะอ้าแขนต้อนรับเรา
เป่าแตรเขาแกะดังกึกก้อง
โต๊ะอาหารมีหมูหมักเค็มพรักพร้อม
มีเบียร์มอลต์มากล้นจนท่วมถมอันดูอิน
มาทำไม
ข้าเอลรอนด์แห่งลินดอน
มากับท่านเคเลบริมบอร์ ลอร์ดแห่งเอเรกิออน
เราใคร่ขอพบเจ้าชายดูริน
ไม่
ขออภัย
โปรดแจ้งลอร์ดดูรินว่าสหายของเขา เอลรอนด์...
เขาตัดสินใจแล้ว เจ้าเอลฟ์
แตรเขาแกะเหรอ
เมื่อเป็นเช่นนี้นะ สหาย
ข้าขอเรียกพิธี ซิกิน-ทารัก
พิธีอะไร...
ข้าจะกลับไปพบท่านที่เอเรกิออน
- ทำอะไรอยู่รู้ดีแน่รึ - ลอร์ดเคเลบริมบอร์ โปรดวางใจข้า
ท่านเป็นยอดฝีมือในศาสตร์ของท่าน
ขอสักสองสามวัน ให้ข้าได้ใช้ศิลป์ของข้า
เอลเมนเดอา...
- คาซัด - ดูม
ใจข้าแสนปีติที่ได้พบสหาย...
เจ้าเอลฟ์เอลรอนด์ ได้เรียกพิธี ซิกิน-ทารัก
บททดสอบความอึดทนของคนแคระ
คิดค้นโดยอาวเล เทพของเรา
เมื่อเรายกค้อนขึ้น
เราจะทุบทำลายหินใหญ่ จนกว่าคนใดคนหนึ่งหมดกำลังไป
หากเอลฟ์เป็นฝ่ายยอมจำนน
เขาจะถูกขับไล่จากทั่วทั้งแผ่นดินคนแคระ
ตลอดกาล
เอลฟ์เข้าใจหรือไม่
เอลฟ์เข้าใจ
หากเกิดเหตุไม่คาดฝัน เอลฟ์ชนะ
เราจะทำตามคำขอหนึ่งข้อ แต่ถ้าเขาแพ้...
ถูกขับไล่ ได้ เข้าใจแล้ว
เริ่มได้
ดูริน ดูริน ดูริน
ตาเจ้าแล้ว เอลฟ์
สวัสดี
เดี๋ยว เดี๋ยวสิ นี่ข้าเอง
ข้าเองนะ หยุดก่อน
เดี๋ยว
ข้าช่วยท่านเมื่อคืน จำได้ใช่ไหม
จำได้ไหม
เอาละ
เอาอย่างนี้นะ
ข้าไม่ทำร้ายท่าน
ท่านก็อย่าทำร้ายข้า ตกลงไหม
ค่อยคุยกันรู้เรื่องหน่อย
เริ่มจากธรรมเนียมก่อน พ่อสอนไว้
"ฮาร์ฟุตที่ไม่มีมารยาท ชีวิตจะติดขัดเหมือนกับล้อสี่เหลี่ยม"
ข้าชื่อโนริ
ข้า โนริ
ไม่ ข้าโนริ
ท่านน่ะชื่ออะไร ท่าน
จำไม่ได้ล่ะสิ
ท่านตกมาตั้งไกล
เป็นหัวของใครก็กะด๋องกะแด๋ง
ข้าเคยตกต้นไม้หนหนึ่ง
ทั้งอาทิตย์นั้นเอาแต่เรียก สตรอว์เบอร์รี่ว่า "พิกเบอร์รี่"
นึกออกไหม พิกเบอร์รี่
ของกินไง
พวกท่านก็ต้องกินใช่ไหม
ต้องกินสิ โนริ ถามอะไรโง่ๆ
ไม่ ไม่ได้กินอย่างนั้น...
ลาร์โก้
ช่างเขาเถอะ มัลวา เจ้าน่ะไม่มาช่วยกันบ้าง
ข้าก็ช่วยขอให้เขาช่วยอยู่
อย่ามัวชมนกชมไม้ มาใช้เท้าเป็นประโยชน์หน่อย
อ้าว ไหนโนริตั้งอกตั้งใจบอกว่าจะช่วย
โนริ
ท่านมาจากไหนกันแน่
เป็นคนที่ไหน คนอื่นๆ อยู่ไหนกัน
หมายถึงพวกของท่านน่ะ
มีคนอื่นอีกไหม
ดันขึ้นไป...
ออกแรงหน่อย
เอาให้สุดแรงเกิดเลยทุกคน
อะไรเหรอ
มานา...
นั่นแผนที่เหรอ
ช่วยกันดันเข้า
ยังมีที่
มานา...
อูเร...
มานา...
อูเร...
หน้าตาแค่เป็นจุดๆ วงๆ
ข้าไม่เข้าใจ
มานา
ข้าพยายามช่วยท่านอยู่ แต่ข้า...
อูเร
ข้าเป็นแค่ฮาร์ฟุต
โนริ
เพื่อน
เพื่อน นี่เพื่อนกัน
โนริ
พ่อเจ้าน่ะ
ม่วงอี๋เหมือนบลูเบอร์รี่เลย
โนริ พ่อไม่เป็นไร
พ่อแค่ลื่นล้มเพราะหญ้าเปียก เท้าพลิกนิดเดียว
ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง
- แม่จ๋า... - ไม่ต้องเป็นห่วง
ข้าน่าจะอยู่ด้วย
ตอนนี้เจ้าอยู่ด้วยแล้ว
ทีนี้ก็ไปหาน้ำเย็นๆ กับเกลือมาให้แม่
แย่มากไหม เขาจะอพยพไหวหรือเปล่า
อ้าว...
ก็เห็นเขาแล้วนี่
สภาพนั้นจะวางเท้าให้มั่นยังไม่ไหว
- ลากเกวียนนี่เลิกคิด - เลิกยุ่งเรื่องคนอื่นก่อนเถอะ ป้ามัลวา
ทางนี้
มา เข้ามาใกล้ๆ
- คิดทำอะไรของเจ้า - ข้าจะไม่ปล่อยนางลอยคอ
คิดจะแบ่งเสบียงตัวเองให้ด้วยไหม
กระแสแห่งโชคชะตากำลังไหลหลาก
ถ้าไม่มีใครให้ข้าก็ให้
ชะตาอาจนำเจ้ามา หรือผลักไสไป
ถ้าไม่รับนางขึ้นเรือ ความตายจะแปดเปื้อนมือเรา
ไม่ยักเห็นเจ้าทุกข์ร้อนเท่านี้ ตอนปล่อยให้โดเบิลตาย
ใจร้ายทารุณไม่ใช่ทางรอดของเรานะ
อย่าให้นางขึ้นมา
ดึงหัวเรือไว้
ไม่ได้
ตอบมาก่อน
ทำไมหลงมาแถวนี้
ข้าพลัดกับเรือพวกพ้อง
ถูกโจมตีเหรอ
แสดงว่ายังไม่เห็นสิท่า
เห็นอะไร
หนอนยักษ์
เราออกเรือมาเมื่อสองอาทิตย์ก่อน...
- ต้องเล่าเรื่องเราด้วยเหรอ - จะเป็นไรไป
นางดูน่าอันตรายรึ
รูปลักษณ์ลวงตากันได้
นางเอลฟ์
อย่าได้ริบังอาจแตะต้องข้า
เจ้าหลอกลวง
- เรารอดแล้วๆ ดูนั่น - เร็วเข้า
ดูนั่น ทางนี้
ช่วยด้วย
ด่วนเลย ช่วยกันจุดคบเพลิง
อย่าเพิ่ง รอเห็นใบเรือก่อน
พวกคอร์แซร์ก็ล่องน่านน้ำนี้ อยากโดนมันจับถลกหนังทั้งเป็นเหรอ
นั่นไม่ใช่เรือคอร์แซร์
นั่นเรือพวกเรา
หนอนยักษ์
นิ่งไว้
นางเอลฟ์ล่อมันมาหาเรา
มันมาแล้ว
ช่วยด้วย
ท่านชื่ออะไร
กาลาเดรียล
ข้าฮัลบรานด์
เราจะมุ่งหน้าไปไหนกันดี
ไชโย
สุนัขอาจเห่าใส่ดวงจันทร์
แต่ไม่อาจสอยลงมาได้
จงไปเสีย
พระองค์จะกรุณา เดินไปส่งข้าถึงทางออกได้หรือไม่
ด้วยความยินดี
น่าทึ่งนัก ไม่นึกฝันว่า เมืองของเจ้าเปลี่ยนไปได้มากเท่านี้
ยี่สิบปีทำได้แน่
แค่ยี่สิบปีเองรึ
ต้องบอกเคล็ดลับกันบ้างแล้ว
เราไม่เผยเคล็ดลับกับคนนอก
ดูริน ข้าทำเจ้าขุ่นเคืองรึ
ให้ตอบคงต้องไปส่งไกลกว่านี้
ขับไล่ไสส่งโดยไร้คำอธิบาย นี่เจ้าเลือกเอง
ใครมันจะอ่อนไหวย้วยย้ายเหมือนเจ้า
ก่อนจะทำลายโอกาสล้ำค่า
ยิ่งกว่าเจ้าชายคนแคระองค์ใดเคยได้รับ
อย่างน้อยรับฟังข้อเสนอข้าจะได้ไหม
นั่นปะไร
มาเพราะอย่างนี้ เจ้ามีจุดประสงค์แอบแฝง
ข้าเดินทางมาเยี่ยมสหาย เพราะข้าคิดถึง
คิดถึงรึ เจ้าไม่คิดจะมางานแต่งข้า
ลูกเกิดเจ้าก็ไม่มา ตั้งสองคน
แล้วกล้าเดินดุ่มๆ เข้าสู่ขุนเขา ขอให้ข้าอ้าแขนต้อนรับเจ้าได้อย่างไร
อย่ามาอ้างทวงสิ่งที่เจ้าทิ้งไปเอง
ทิ้งรึ ดูริน ข้า...
ยี่สิบปีสำหรับเอลฟ์อาจเป็นแค่ชั่วพริบตา
แต่ระหว่างนั้นข้าใช้ไปแล้วทั้งชีวิต
ชีวิตที่เจ้าไม่คิดใส่ใจ
ดังนั้นมีอะไรต้องพูดอีกไหม
"สหาย"
ยินดีด้วย
ทั้งเรื่องภรรยาและลูก
หวังว่าสุดท้ายเจ้าจะยอมอภัยให้ข้าได้
ข้าอยากขอขมาต่อครอบครัวเจ้าด้วย
ขอขมาต่อดีซาแล้วไสหัวไป
ห้ามตีสนิทอะไรอีก
ห้ามรำลึกความหลัง ห้ามอยู่กินดื่มมื้อเย็นด้วยเด็ดขาด
เข้าใจแล้ว
เคราอาวเล ไม่จริง
นั่นไม่ใช่เอลรอนด์ตัวจริงใช่ไหม
ตัวจริงเสียงจริง แม่หญิงงาม
ดูรินไม่บอกก่อนว่าท่านจะมา
ดูรินไม่รู้
ข้าละเลยมิตร ไม่ได้คิดมาเยี่ยมเยือนให้ไวกว่านี้
ความผิดนั้น ข้าขอขมา ณ ที่นี้จากใจจริง
- ท่านต้องอยู่กินดื่มมื้อเย็น - เขาจะกลับแล้ว
- เขาจะอยู่ - เขาจะกลับ
เขาจะอยู่
เฮ้ย บอกแล้วไงเจ้าสองคน อย่าเล่นหัวพ่อ
แม่ก็บอกให้เข้านอนได้แล้ว เจ้าอสูรน้อย
แล้วกัน
เกร์ดา แกมลี เร็วเข้า ตามมาเดี๋ยวนี้เลย
เชิญทำตัวตามสบายนะ
แต่อย่าสบายใจเฉิบนักล่ะ
แกมลี แม่ขอละ
เดี๋ยวปั๊ดส่งไปเหมืองเกลือทั้งคู่
ให้ไปเจอโทรลล์ถ้ำ กับแมงมุมเกาะหินย้อยยั้วเยี้ย
ทั้งสองมารู้จักกันได้อย่างไร
ตอนนั้นข้ากำลังสะท้อนโถงที่เปิดใหม่ๆ
มั่นใจทีเดียวว่าเราจะได้แร่เงินเป็นกอบกำ
"สะท้อน" รึ ข้าไม่รู้จักวิธีการนั้น
คือเสียงสะท้อนยามร้องเพลงให้ศิลาฟัง
ขุนเขาเองก็มีชีวิต
มีเรื่องราวยาวนานและผันแปรอยู่เสมอ จากองค์ประกอบเล็กย่อยนับไม่ถ้วน
ดิน แร่ ลม และน้ำ
หากขับร้องได้ถูกต้อง องค์ประกอบทุกส่วน จะก้องสะท้อนตอบกลับเป็นเพลง
เล่าเรื่องราวให้เราฟัง เผยสิ่งที่ซุกซ่อน
ที่ใดควรขุด จุดใดเป็นอุโมงค์ และ...
ชี้ทางออกจากภูเขาโดยไร้รอยขีดข่วน
ประเพณีนี้งดงามนัก
นั่นละ เรานำเอาเครื่องมือออกมา จู่ๆ คนของข้าก็เงียบกริบ
จากนั้นข้าก็เห็นองค์ชาย
เขามาสอดส่องพวกเรา
ทำเกินฐานะหน้าที่ตัวเองเสียด้วย
ทีแรกนึกว่าเขาแค่สงสัยใคร่รู้
จนกระทั่งเขาโผล่มาอีก เมื่อเราออกสำรวจรอบใหม่
แล้วก็เทียวมาแล้วมาอีก
พรสวรรค์ในการดักซุ่มโดดเด่นไม่เปลี่ยน
ผ่านไปตั้งหลายสัปดาห์ กว่าเขาจะกล้ามาเกี้ยวพานข้า
แค่สองสัปดาห์อย่างมาก
- ตั้งห้าเถอะ - เจ้าปดแล้ว
นางปด
ตอนนี้นางอาจทำเป็นเล่นตัว
แต่ตอนนั้นนางก็ทำตาเคลิ้ม หลงรักข้าแต่แรกพบ
นับเป็นคู่ที่สุขสมพงศ์กันจริงๆ
แต่ไม่มาร่วมงานแต่ง
พอได้แล้ว
เพื่อนท่านอุตส่าห์มาถึงนี่
ยินดีกับเรื่องนี้ไม่ได้เชียวรึ
เขาไม่ได้มาเยี่ยมเรา
กษัตริย์เขาส่งมาชิงสมบัติเราต่างหาก
ตรงกันข้าม ข้าตั้งใจมาคาซัด-ดูมเอง
ข้าไม่ขอสิ่งใด นอกจากขอให้รับฟัง
เออ เริ่มต้นอย่างนี้ทุกที
ไม่ทันไรเราก็ได้โดนหลอก เอานิ้วทิ่มตาตัวเอง
- เอลฟ์ก็สนแต่เอลฟ์ - ระหว่างเราเคยเป็นเช่นนั้นรึ
- ไม่รู้สิ เคยไหมล่ะ - เคราอาวเล
หาทางคืนดีกันไม่ได้หรือไร
ข้าเห็นว่าท่านปลูกต้นไม้
ปลูกและเลี้ยงดูจนเติบใหญ่
ประคบประหงมอย่างดี ราวกับลูกคนที่สาม
ว่าแต่นั่นเป็นต้นอะไรรึ
ต้นกล้าจากมหาพฤกษ์แห่งลินดอน
สัญลักษณ์แทนพละกำลัง และพลังใจของผองชนชาวเรา
มีคนหาว่าเขาโง่
เพราะเขาเชื่อว่าต้นไม้จะโตในที่มืดแบบนี้
ที่ใดมีรัก ที่นั่นไม่มืดมนโดยแท้จริง
แล้วมันจะไม่งอกงาม ในบ้านของท่านได้อย่างไร
ท่านจะกลับแล้วรึ
ข้าเกรงว่าจะอยู่นานเกินไป
ขอบคุณที่ต้อนรับนะ ดีซา
ดูริน
พับผ่าสิ นั่งก่อน
- ขอเถิด ข้าไม่ปรารถนาจะรบกวน - บอกให้นั่ง
แน่ใจรึ
ไม่ ยังโกรธอยู่ด้วย แต่บอกข้อเสนอของกษัตริย์เจ้ามา
ข้าจะตัดสินเองว่าควรไปบอกท่านพ่อ
หรือโยนทิ้งหลุมตะกรันแถวนี้แหละ
ไม่ต้องทำตัวห่างเหินนักก็ได้
ข้าแค่สงสัยว่าคนประเภทใด
พร้อมทิ้งมิตรสหายให้ตายตกไปเช่นนั้นได้
คนที่รู้จักเอาตัวรอด
จะเอาตัวเองไปเป็นเป้าด้วยทำไม
แต่เจ้ายังคงเป็นเป้า
เรายังไม่ปลอดภัยจนกว่าจะถึงฝั่ง
เราคงหาความปลอดภัยไม่ได้ง่ายนักหรอก
โดยเฉพาะสำหรับท่าน
"พลัด" กับเรือพวกพ้อง
จริงรึ
- ท่านทิ้งคนอื่นมาใช่ไหม - รูปลักษณ์ข้าดูเป็นเช่นนั้นรึ
ท่านไม่เหมือนผู้จะพบเคราะห์โดยบังเอิญ
แปลว่าท่านต้องจากมาเอง
แต่มุ่งเข้าหาหรือหนีจากอะไร ข้ายังดูไม่ออก
หน้าที่เรียกร้องให้ข้ากลับไปมิดเดิ้ลเอิร์ธ
เจ้าจำเป็นต้องรู้เท่านี้
- ธุระสำคัญของเอลฟ์สินะ - เอลฟ์เคยไปทำอะไรให้เจ้า
เจ้าโทษเราเพราะมาติดกลางทะเลรึ
เท่าที่รู้ เอลฟ์ไม่ได้ขับไล่ข้า จากบ้านเกิดเมืองนอน
แต่เป็นออร์ค
บ้านเจ้าอยู่ที่ใด
สำคัญตรงไหน
เป็นเถ้าถ่านไปหมดแล้ว
ข้าเข้าใจความทุกข์ที่เจ้ากำลังแบกรับ
ข้าขอร่วมสลดใจกับเจ้า
ต่อผู้ที่เจ้าสูญเสียไป
ที่คอเจ้า
นั่นตรากษัตริย์ของพวกเจ้าใช่หรือไม่
ผู้คนของข้าไม่มีกษัตริย์
- แต่ถ้ามี อาณาจักรนั้นจะอยู่ที่ใด - เพื่ออะไรกัน
หากเรากอบกู้มันคืนมาได้เล่า
ท่านขาดกองทัพไปนะ
นั่นเรื่องของข้า ไยเจ้าเลี่ยงคำถาม
แล้วทำไมท่านติดอยู่กลางทะเล
เพราะแทนที่จะไปสู่แดนสุขาวดี ข้าเลือกออกตามหา
ศัตรูตัวฉกาจ ผู้เป็นตัวการความทุกข์เข็ญของเจ้า
ฟังนะเอลฟ์ ท่านไม่ได้ก่อทุกข์ให้ข้า และแก้ไขอะไรไม่ได้
ไม่ว่าท่านจะมีเจตนาแรงกล้า หรือสำคัญตนแค่ไหน
ปล่อยวางเสียเถอะ
ข้าไล่ล่าศัตรูนี้มานับแต่ตะวันแรก ชโลมฟ้าเป็นสีเลือด
อายุขัยทั้งชีวิตเจ้ายังไม่พอ
ให้เอ่ยนามทุกผู้ซึ่งมันพรากจากข้าไป
ฉะนั้น ปล่อยวางไม่ใช่ทางเลือก
ในที่สุดก็จริงใจต่อกันบ้างแล้ว
ถ้าอยากฆ่าออร์ค ชำระแค้น นั่นเรื่องของท่าน
แต่อย่าอ้างตัวเป็นผู้กล้า
เจ้าจะบอกที่อยู่ของศัตรูหรือไม่
แดนใต้
ข้าต้องรู้ว่าศัตรูมีมากเท่าใด
เคลื่อนทัพใต้ธงของใคร
เจ้าต้องพาข้าไปฐานที่มั่นล่าสุดของพวกมัน
ข้ามีแผนของข้าแล้ว เอลฟ์
เตรียมตัวให้ดี
- ขอทาง - รีบไปไหนเล่า
แปลว่าอะไร ไม่มีศพ
แปลว่าว่างเปล่าทั้งหมู่บ้าน
ราวกับธรณีสูบกลืนชาวฮอร์เดิร์นลงไป
ดินแถวนี้อ่อนยวบมาแต่ไหนแต่ไร
ทะเลสาบครุกฟิงเกอร์มีไอระเหยอยู่ประจำ
ข้าเห็นอุโมงค์
ขุดลึกอย่างดี
ไม่รู้ว่าตัวอะไรขุด แต่มันกำลังตรงมาทางเรา
ถ้าเราอยู่ที่นี่ต่อไปจะเป็นภัย
เราต้องช่วยกันกระจายข่าว
ไม่ ข้าไม่ขอฟังเรื่องเพ้อพก บรอนวิน
เคยเห็นดินถล่มยังไม่น่ากลัว เท่าคนปากพล่อย
ถ้าไม่มีหลักฐาน มันก็เป็นแค่ลมปาก
วัลเดรก เรามีกันเท่านี้
ออสทิริธว่างเปล่า หอสังเกตการณ์ร้างแล้ว
ข้ารู้ แล้วก็ไม่คิดจะเชิญเอลฟ์
กลับมาเพราะดินยุบไปบ้าง
พวกนั้นไปได้ก็ดีแล้ว ยังไงก็ดีต่อพวกเราส่วนมาก
ไอ้หนูจังไร
ไอ้หนูโง่จังไร
ธีโอ
ธีโอ เป็นอะไรไป เกิดอะไรขึ้น
ไปตามคนมาช่วย ไปเร็ว
หนีไป ธีโอ ไป
เฮ้ย
หยุดนะ
ใครในที่นี้ ถ้ายังอยากมีชีวิตอยู่
เราจะไปหอคอยเอลฟ์พรุ่งนี้แต่เช้ามืด
เราต้องผูกเรือ เรือกำลังจะแตก
ลมแรงเกินไป
คว้าเชือกไว้
เร็วเข้า ส่งมือมา
ผูกตัวไว้กับข้า
เร็วเข้า ส่งมือมา
สวัสดี ข้าเอง นี่โนริ
อีกไม่กี่วันเราจะย้ายถิ่นใหม่ ตอนนี้วุ่นวายไปหมด
โกลาหลยิ่งกว่ากระต่ายไล่จันทร์
ข้าอยากช่วยท่าน
นึกว่าช่วยได้ ข้าขอโทษนะ
นี่โคมไฟ เราใช้แสงหิ่งห้อย
เขาพูดอะไรกับมันนะ
ข้าไม่รู้ภาษาหิ่งห้อย
มันคือดาว
เป็นดาวกลุ่มหนึ่ง
แล้วยังไง เป็นกลุ่มดาวแล้วยังไง
เราช่วยเขาได้ทางนี้
เขาอยากให้เราช่วยหาดาวพวกนั้น
อย่างนั้นใช่ไหม
ใช่หรือเปล่า
ข้าไม่เคยเห็นดาวพวกนี้
แต่พอนึกออกว่าจะไปหาจากไหน
โนริ
ข้าแน่ใจ เขาไม่รู้
ไม่แน่
หรืออาจจะรู้
ใจเจ้าเหมือนหินอัคนีกร่อนตะกอน
เมื่อเกี่ยวข้องกับพวกเอลฟ์
ไม่คิดหรือว่ามันบังเอิญ
จู่ๆ เอลฟ์ก็โผล่มาหน้าประตูเรา ตอนนี้
ข้ารู้จักเอลรอนด์มาครึ่งศตวรรษ ท่านพ่อ
ถ้าเขามีความลับปิดบัง ข้าต้องจับได้
หรือเขาอาจจับได้ก่อนว่าเจ้ามีเรื่องปิดบัง
ท่านประเมินค่าพวกเอลฟ์สูงไป
เราต่างหากที่กุมค้อนอยู่เหนือกว่าหลายขุม
ใช่ แค่ตอนนี้
เอลรอนด์เป็นมิตร ข้าวางใจเขา
ค้อนกับหินวางใจต่อกันไม่ได้
สุดท้ายต้องพังทลายกันไปข้าง
ธีโอ
พร้อมหรือยัง
พร้อมแล้วแม่ พร้อมแล้ว
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม