พอใบต้นโอ๊คเปลี่ยนสี เราก็ไปที่ป่าละเมาะ
ติดอยู่ที่จากตรงนี้ มีภัยนับร้อยอย่างกว่าจะไปถึงตรงนั้น
ข้าคือภัย
หยุดนะ
แสงของเรากำลังจางไป
แล้วมิธริล เป็นทางรอดเดียวของเรารึ
ชะตากรรมของเอลฟ์ทั้งเผ่าพันธุ์...
อยู่ในมือเจ้า
นัมพัต
เซารอนเคยเป็นศัตรูต่อผู้คนของท่าน และผู้คนของข้า
ข้าขอให้รื้อฟื้นพันธมิตรระหว่างเอลฟ์ และนูเมนอร์อีกครั้ง
เพื่อช่วยชาวเซาท์แลนด์ส
เอามาให้ข้า
มันอยู่ข้างล่างนี้
ขออวยชัย ราชาแท้จริงแห่งเซาท์แลนด์ส
ขออวยชัย
หาที่กำบัง
พระราชินี
ธีโอ
เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ - แหวนแห่งอำนาจ
ช่วยด้วย
ฮัลบรันด์
เอเลนดิล
ฮัลบรันด์
แม่
ทางนี้
มานี่
- เจ้าบาดเจ็บหรือไม่ - ไม่
อยู่กับข้าไว้
มาเถิด
ออนทาโมล่ะ เมื่อครู่เขาอยู่กับข้า
ออกมา
คลานออกมา ข้าจะไม่ทิ้งเจ้า
ทหาร ทางนี้
วาลันดิล
ทหาร เขาสิ้นชีวิตแล้ว
เขาจากไปแล้ว
ทางนี้
- เขาจากไป... - มาเถิด
ช่วยเราด้วย
ทหาร หลังคานั่นจะถล่มลงมา
เร่งมือกัน รีบเปิดทาง
อยู่นี่ ทางนี้
จับมือข้าไว้ เจ้าปลอดภัยแล้ว
เดินต่อไป เกาะกลุ่มกันไว้
เร็วสิ ราชินีข้า
ไป
ไปที่สะพาน
พาพวกเขาไปจากที่นี่
ไม่นะ
อิซิลดูร์
พ่อโบลเจอร์บัคไปหาทาก
ในวันสารทอากาศแสนดี
เจอทากร้อยตัวช่างอ้วนพี
หากเราเจอบ้างคงดี
ข้างหน้า
ป่าละเมาะ ข้าว่าใช่นะ
สามวันก่อนก็พูดอย่างนี้
ไม่ๆ พ่อพูดถูก ข้าจำได้
มาเถอะ
ได้กลิ่นรึเปล่า ควันไม้ พวกเขาคงเริ่มหุงต้มกันแล้ว
คุณเบอร์โรวส์
เกิดอะไรขึ้น
ทวดข้าเคยเล่าว่า เทือกเขาทางใต้พ่นหินไฟได้
ทวดว่าภูเขาจะนอน
งีบครั้งหนึ่งก็หลายร้อยปี
มันจะตื่นอีกทีเมื่อ ความชั่วร้ายครั้งใหม่ลุกลาม
แบรนดี้ฟุต
เพื่อนเจ้าบนนั้น คนตัวโตนั่น
- เจ้าคิดว่า... - ว่าอะไร
เขาอาจจะพอแก้ไขได้
- ใช่ เอาเลย โนริ - เหมือนที่แก้เรื่องหมาป่า
- รออะไรอยู่ - ข้าไม่รู้ว่า...
เขาทำเพื่อเรามาเยอะแล้ว
ไปขอเขาให้ช่วยอีก เหมือนเราไม่ค่อยมีมารยาทนะ
เข้าใจละ
ข้าขอเองก็ได้
ลุงซาด็อค
หลีกทางไป เด็กๆ
อา เคอูทา...
อา เอนวินยาทา...
เอนวินยาทา...
โลเท นา...
- โลเท นา... - เขางึมงำอะไรน่ะ
น่าจะเป็นคำง่ายๆ ที่ต้นไม้เข้าใจมั้ง
ซาด็อค ต้นไม้พูดไม่ได้
บางต้นมันพูดนะ
อย่าไปกวนเขา
เอนวินยาทา
โลเท นา
พ่อแพะแม่แกะ ได้ผลแฮะ
อา คุยทา
เขากำลังแก้
เหมือนที่ลุงซาด็อคบอกเลย
ดิลลี่ อย่าเข้าไป
- ไม่นะ - โนริ
ลูกแม่ ลูกรักของแม่
โนริ ดิลลี่ ดิลลี่
ดิลลี่ โนริ เป็นอะไรรึเปล่า
ขวัญเอ๋ยขวัญมา
บาดเจ็บไหมลูก
ข้าไม่เป็นไร บอกแล้วไง
ข้าไม่...
เรามาขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์จากเขาลูกนี้
เราจึงขอมอบสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของเรา เป็นการตอบแทน
แลกกับการเข้าใช้ เหมืองมิธริลของพระองค์
เอลฟ์เราพร้อมจัดสรรบรรณาการแก่นครนี้
ด้วยสัตว์ป่า ธัญญาหาร
และไม้ซุงจากป่าเก่าแก่ในเอเรียดอร์ ตลอดห้าศตวรรษจากนี้
ห้าศตวรรษรึ
สัญญานี้ไม่เลวนัก ถ้าทำตามที่พูดได้...
ข้าไม่เคยสัญญาแล้วไม่เป็นสัญญา
เจ้าพอจะรู้ภาษาของชาวศิลาอยู่บ้าง
น่าประทับใจ
บอกที เราควรไว้ใจเอลฟ์ตนใดด้วยรึ
ไม่ควร
แต่พระองค์ไว้ใจข้าได้
เพราะข้าหาใช่เอลฟ์ทั่วไป ข้าคือเอลรอนด์ ลูกครึ่งเอลฟ์
ข้าแลเห็นเอลฟ์ ในทางที่พวกเขาไม่อาจแลเห็นตนเอง
ข้าจึงมาเข้าเฝ้าพระองค์ที่นี่โดยลำพัง
วิงวอนขอพระเมตตา
ขอให้พระองค์กรุณาช่วยเผ่าพันธุ์ข้า
โปรดเถิด กษัตริย์ผู้ทรงเกียรติ โปรดช่วยพวกเรา
ข้าจะคุยกับลูกข้า
เราจะให้คำตอบอย่างไรดี ท่านพ่อ
เล่ากันว่า เมื่อครั้งอาวเลประดิษฐ์เราขึ้นมา
พระองค์ประกอบเราจากธาตุสองชนิด
หินกับไฟ
หินทำให้เรากระหายความเป็นนิรันดร์
ดึงดันจะยื้อยุดกาลเวลา
แต่ไฟยอมรับความจริง
เพราะทุกสิ่งล้วนสูญสลาย ไม่วันใดก็วันหนึ่ง
- ต้องมลายกลายเป็นเถ้าธุลี - ท่านพ่อ...
เราจะไม่ขุดผืนพิภพที่ไม่อาจรับไหว
ไม่ดำดิ่งลงสู่ความมืดที่เกินหยั่ง
ไม่ท้าทายเงากับหินและเหมือง ให้ฝังกลบเราไว้ใต้ขุนเขา
ข้าจะไม่นำชีวิตคนแคระไปเสี่ยง
เพื่อช่วยเอลฟ์ฉ้อโกงมรณะ
ฉ้อโกงมรณะงั้นรึ
ท่านพ่อ
สหายข้ากำลังจมน้ำ
เขาเอื้อมมือมาขอให้ข้าช่วยฉุดขึ้นฝั่ง
ท่านคิดจะให้ข้าปัดมือเขาทิ้ง
เพราะท่านกลัวไอ้หินนี่ถล่มงั้นรึ
ชะตาของเอลฟ์ถูกลิขิตไว้แล้ว ตั้งแต่หลายยุคก่อน
ด้วยจิตอันทรงปัญญา
และหยั่งรู้ลึกซึ้งกว่าเรามาก
ขืนท้าทายประสงค์แห่งเทพ อาณาจักรนี้จะพินาศ
หรือล่มสลายทั้งมิดเดิ้ลเอิร์ธ
เสียใจด้วย ลูกข้า
แต่ได้เวลาของพวกเขาแล้ว
ตาเฒ่าโง่เห็นแก่ตัวเคราติดเหา
แต่ถ้าเขาพูดถูกล่ะ
อย่าริอ่านคิดยอมให้เป็นแบบนั้นนะ
เรามีทางเลือกอื่นรึ
ท่านว่าเจ้านครอื่นๆ รับฟังข้อเสนอ
ถ้าเราเปิดเหมืองเองอีกครั้ง
พิสูจน์ว่ามีทางขุดมิธริลอย่างปลอดภัย
พวกนั้นอาจทำให้พ่อท่านรับฟัง
เราอาจทำให้พ่อท่านยอมจำนนได้
เขาไม่ใช่แค่พ่อของข้า ดีซา
เขาเป็นกษัตริย์ของเรา
ข้าจะเป็นพ่อแบบใด
ถ้าสอนลูกว่าความประสงค์ของกษัตริย์
เป็นแค่ฟองเดือดปุดบนเตา รอเราตักกรองทิ้ง
ได้ ตามใจ
ข้าก็ไม่น่าไปว่าเคราเขาติดเหา
- หรือหาว่าเขาโง่ - ใช่
ไม่
ไม่ ข้าไม่ชอบเวลาที่ท่านแขวะแม่ข้า
แต่กับแม่ท่าน นางมีเหาจริงๆ...
ล้อเล่นน่ะ ล้อเล่น
ข้าคงรั้งเจ้าให้อยู่กินดื่มด้วยไม่ได้ใช่ไหม
กิล-กาลัดต้องรับทราบ
ในไม่ช้า เขาจะไม่ใช่กษัตริย์ เพราะเราจะไม่มีลินดอนอีกต่อไป
นี่คือการอำลางั้นรึ
เราไม่กล่าวลากัน
- เราพูดว่า นามา... - นามาริเอ
ความหมายของคำนั้นลึกซึ้งกว่าลาก่อน
แต่หมายถึง... "ไปสู่ความดีงาม"
เอลรอนด์
พวกมันทำไปทำไม
พวกมันทำให้ที่นี่เป็นบ้าน
เป็นแดนแห่งเงามืด
งั้นเราจะยึดคืน ขับไล่มันไป
เราขาดทั้งที่ตั้งและกำลังเสริม
ดินแดนแถบนี้พินาศแล้ว
เราต้องรวบรวมผู้ที่ยังมีชีวิต
หรือเอาดาบแทงคอพวกมัน
มันจบแล้ว
แต่ข้าไม่ ข้าไม่ยอม
มันจำเป็น
เราต้องยอม
ท่านเดือดร้อนอะไรนักหนา นี่ไม่ใช่ความผิดท่าน
ไม่ ข้าผิด
เดินไป... มัน...
ช่วยพวกที่อยู่ข้างหลังด้วย
อิซิลดูร์
- พระราชินี - พระองค์ยังไม่ตาย
- พระราชินี - พระองค์อยู่นี่
- ปลอดภัยหรือไม่ - นึกว่าเสียพระองค์ไปแล้ว
พระราชินี
ใช้ม้าของข้า
ท่านนายกอง...
- ท่านนายกอง... - เขาอยู่ไหน
ลูกข้าอยู่ไหน
พวกเขาตายแล้วใช่ไหม
อารอนเดียร์ เพื่อนๆ ของข้า...
แม่ข้า ทุกคนเลย
เรื่องที่เราไม่อาจรู้จะชวนให้ใจเสีย อย่าฟุ้งซ่านกับการคาดเดา
เราจะไปไหนกันนี่
นูเมนอร์ตั้งค่ายที่แนวสันเขาลูกนั้น
เลยจากยอดเขานั้นไป
พวกเขาจะรีบมุ่งไปที่นั่น พร้อมกับทุกคนที่รอดชีวิต
รวมแม่ของเจ้าด้วย
ระวังให้ดี ต่อไปออร์คจะเพ่นพ่าน ยามกลางวันได้แล้ว
ข้าเคยฆ่าออร์คมาก่อนนะ
สมัยที่ข้ามีวัยเดียวกับเจ้า เราไม่เคยมีออร์ค
ตอนนี้ล่ะ ท่านฆ่าไปแล้วกี่ตัว
- มากมาย - ดี
อย่าใช้ถ้อยคำทำนองนั้น
เพราะอะไร
เรียกการกระทำชั่วว่า "ดี" เงามืดจะมาครอบงำจิต
เสมือนมอบที่พักแก่ความชั่วร้าย ให้มาเติบโตในใจเรา
ทุกสงครามล้วนเป็นการต่อสู้ ทั้งภายนอกและภายใน
ทหารทุกคนต้องจำคำนั้นให้ขึ้นใจ
แม้แต่ข้า แม้แต่เจ้า
ข้าเป็นทหารแล้วงั้นรึ
เราอาจจะฝึกเจ้าได้
อีกไกลเท่าใดกว่าจะถึงค่าย
แค่ถัดจากเนินตรงนี้ไป
อีกไกลเท่าใดกว่าเราจะพ้นหมอกควันนี้
หยุดก่อน
เราพ้นจากควันนี้มาไกลเท่าใดแล้ว
เกือบหนึ่งไมล์แล้ว
เป็นเช่นนี้เอง
เป็นอย่างไร
ทึมไปหมด
เดินต่อไป ทั้งสองคน
จูงม้าแทนข้า อย่าให้ใครสงสัย
เอเลนดิล
เอเลนดิล ขอเถิด
เดินต่อไป
คนเขาเรียกว่าป่าใหญ่กรีนวู้ด
ก้มหน้าแล้วจับตาดูแนวผานั่นให้ดี
ท่านจะเห็นถิ่นฐานของพวกตัวโต อยู่ทางฝั่งขะโน้น
ถ้าโชคดี คนที่นั่นจะช่วยท่านตามหาดาว
เพราะข้าบอกได้แค่ว่า
พวกฮาร์ฟุตไม่เคยเห็นมัน
ตั้งแต่บรรพบุรุษเรา อยู่ในเขตแคว้นที่เราไม่รู้จัก
เมื่อพันกว่าปีที่แล้วโน่น
ต้องเดินทางยาวนานน่าดู ต่อให้เป็นคนตัวโต
น่าจะอยู่ในลู่ในทาง
ตอนที่เห็นดาวตก ข้าไม่น่าเข้าไปยุ่ง
- เอลานอร์... - แม่พยายามเตือนแล้ว
แต่ข้าเพิ่งเข้าใจ
ข้าเป็นแค่ฮาร์ฟุต
ข้าก็จะเป็นได้แค่นั้น
ไปนอนเถอะ โนริ
ไว้ตอนเช้าค่อยมาทำต่อ
ท่านเคยสูญเสียคนใกล้ตัวไปไหม
เพราะพวกมัน
หมายถึงญาติน่ะ
พี่ชายข้า ฟินร็อด
และสามีข้า
สามี
เคเลบอร์น นั่นชื่อของเขา
เราพบกันกลางทุ่งดอกไม้
ข้ากำลังเริงระบำ เขาพบข้าที่นั่น
ท่านน่ะนะ เคยเต้นรำ
ยามนั้นสงครามช่างเป็นเรื่องห่างไกล
เมื่อเขาไปทำศึก ข้าตำหนิเขา
เกราะไม่พอดีกับตัวเขา
ข้าล้อว่าเหมือนกาบเงิน
ข้าไม่ได้พบเขาอีกนับจากนั้น
ท่านหญิง
เรื่องที่ท่านพูดไว้
ท่านเข้าใจผิด
ไม่ใช่ความผิดท่าน
ข้าผิดเอง
เจ้าไม่ได้ตั้งใจก่อเรื่องนี้
ข้ายกอำนาจให้ผู้ร้าย นั่นทำให้ข้ามีส่วนผิด
บางคนจะมองว่าต้องเป็นดังนั้น
แต่ข้าเชื่อว่าผู้มีปัญญาจะพิจารณา เจตนาของเราเช่นกัน
เจ้าไม่มีเจตนาร้าย
อย่าเก็บโทษนี้ไว้ในใจของเจ้า ธีโอ
มิฉะนั้นจิตใจจะสงบอีกครั้งได้ยากยิ่ง
แต่ข้าจะปล่อยวางไปได้ยังไง
พิภพนี้ยังมีเหล่าผู้ทรงฤทธิ์เหนืออนธการ
ไม่แน่นัก ในยามมืดมิดดั่งวันนี้
เราได้แต่เพียงต้อง วางใจในแผนการของพระองค์
และปล่อยมือจากแผนของเราเอง
บ้านข้าพินาศหมดสิ้น
มันอยู่ในแผนนั่นตรงไหน
ข้าเองยังดูไม่ออก
หัวหน้า...
หุบปาก
มีอะไร หัวหน้าได้กลิ่นอะไร
ขี้เถ้า
มีแต่ขี้เถ้า
ให้ไว อย่าเสียเวลา
พักเสียตอนที่พักได้
เราจะเดินทางเมื่อฟ้าแรกแสง
แสงอะไรกัน
แผ่นดินไหวอีกแล้ว
เราต้องรอให้ศิลากลับเข้าที่
ต้องมีวินัยน่ะ ท่านเอลฟ์
แล้วจะทำให้ประสบความสำเร็จงั้นรึ
ตอนแข่งกันก็สำเร็จ
จริงรึ
ไม่นะ
เจ้าจงใจแพ้รึ
ข้าไม่คิดตั้งใจมาเอาชนะเจ้า
แค่อยากให้เจ้ายอมฟังนานขึ้นอีกนิด
เอลฟ์โป้ปด
ข้า...
หมดแรง
พับผ่าสิ
ข้านึกเสมอนะว่าเจ้าเป็นเอลฟ์ ที่ออกจะเหมือนคนแคระ
เจ้าก็เป็นคนแคระที่ค่อนไปทางเอลฟ์ ดูริน
บุตรแห่งดูริน
- หลานแห่ง... - อยากยิ้มเยาะก็เชิญ
ความยิ่งใหญ่ที่สุดของคนแคระ อยู่ที่ทำตัวให้คู่ควรต่อชื่อเสียงบิดา
แต่เรามีชื่อลับ
ใช้เรียกกันในหมู่พวกเราเอง
เราเผยชื่อลับแก่ครอบครัวเท่านั้น
เมีย พ่อแม่ พี่น้อง
- เอลรอนด์... - เก็บไว้ก่อน ดูริน
จนกว่าจะไปถึงอีกฝั่ง
ได้
ดูริน
ท่านพ่อ
มีมากกว่าที่เราคาดไว้อีก
- กษัตริย์ดูริน มี... - หยุดพูด
ท่านพ่อ มองดูสิ
จับเอลฟ์ไว้
ตอนที่แม่ให้กำเนิดเจ้า
ในร่างเจ้าประกอบกันไม่สมบูรณ์
ลมหายใจของเจ้าแผ่วหวิว
เสียงร้องเล็กแหลมน่าเวทนา ราวกับเสียงขูดดินสอพอง
ใครๆ ก็ว่าเจ้าไม่น่าอยู่พ้นแรกฤดูหนาว
และทุกค่ำคืน
เมื่อตาของแม่เจ้าหลับพักจากการร่ำไห้
ข้าจะอุ้มเจ้าไว้ข้างแสงไฟ
คอยดันคางเจ้าไว้ทั้งคืน
ดูจะช่วยบรรเทาได้บ้าง
แต่แล้วคืนหนึ่ง
ข้าก้มมองใบหน้าเล็กเกลี้ยงของเจ้า
แล้วข้าก็เห็น
เคราเทางามสมกษัตริย์คนแคระโบราณ
ยิ่งใหญ่ดุดันราวกับแม่ทัพชูธงศึก
เมื่อแม่เจ้าตื่น ข้าก็บอกนาง
อย่าได้หลั่งน้ำตาอีก
ลูกชายเราจะมีชีวิต และเขาจะเคลื่อนขุนเขา
ท่านพ่อจะให้ข้าเคลื่อนขุนเขาได้อย่างไร
ถ้าข้าขุดแค่หลุมเดียว ท่านยังเต้นผางเสียขนาดนี้
ท่านพูดถึงความยิ่งใหญ่ของข้า ในภายภาคหน้า
แต่ท่านขัดขวาง ความทะเยอทะยานใดๆ ที่มี
ความปรารถนา
ความคิดใดๆ ที่ท่านไม่ใช่ผู้ริเริ่ม
เหล็กกล้าที่ต้องรับน้ำหนักมหาศาล
ต้องอึดทนต่อการเคี่ยวเข็ญทุบตี
ขับไล่ไสส่งมิตรสหายไปตาย นั่นไม่ใช่เคี่ยวเข็ญแล้ว
เอลรอนด์แทบเป็นพี่น้องแท้ๆ ของข้า
ราวกับผ่านครรภ์อยู่ไฟโดยแม่ของข้าเอง
ช่างบังอาจ...
บังอาจนัก
กล้าเอ่ยอ้างชื่อแม่ของเจ้า
เพื่อปกป้องการคิดทรยศเผ่าพันธุ์ตนเอง
ไม่ใช่ ท่านต่างหากที่ทรยศพวกเรา
ท่านทำพวกเราสิ้นไร้อนาคต เพื่อให้ตัวท่านได้ยึดติดกับอดีต
ท่านทำลายความศักดิ์สิทธิ์ ของมงกุฎกษัตริย์บนหัว
ไม่ต้อง
มันไม่ใช่ของเจ้าแล้ว
ระหว่างที่ออกไปหาทาก ในวันสารทอากาศเป็นใจ
แกทิ้งลูกน้อยนอนร้องไห้ ลำธารจึงพาเด็กไป
ป๊อปปี้ ทำอะไรน่ะ
มาเอาถังไง คิดว่าทำไรอยู่
ไม่ ของกินนี่ หยุดเดี๋ยวนี้นะ เราต้องเก็บเผื่อไว้
ออกไปดูข้างนอกก่อนไหม แล้วค่อยว่ากัน
อะไร...
- ดูนั่น โอ้โฮ - เหลือเอาไปขายต่อได้ด้วย...
เอาละนะ...
ข้าไม่เข้าใจ ไปไงมาไงนี่
เจ้าคิดว่าไงล่ะ
เขาแก้มันน่ะสิ
เชื่อสายตาไหมล่ะ โนริ
ที่นี่ของกินมากพอให้จัดเลี้ยงคืนนี้
แล้วยังเหลือเก็บไว้กินจนถึงโฟรเซ่นฟิช
ป้ามัลวาบอกจะทำไอ้ที่เรียกว่าแอปเปิ้ลบวด
- แอปเปิ้ลบด - ก็พูดงั้นแหละ
พ่อจ๊ะ
ขอบใจ มัลวา น้องสาวไปไหนเสียล่ะ
เราได้แล้ว ในนั้นมีที่อีกไหม เราพอละ
ลอยน้ำมา หนูน้อยร้องจ้า
ราชาแห่งปลาทั้งสระ
สาปให้เป็นทากซะเลย
พ่อโบลเจอร์บัคจับไว้ได้ สดฉ่ำลาภปากแน่เอย
เฉลยลูกน้อยเป็นหอยทาก เขาไม่อาจจะ...
เดี๋ยว
ท่านไปผิดทางแล้ว
เขาไปทางนั้น
ไปเลยสิ
โนริ
- อย่ายุ่งกับลูกข้านะ - ได้ยินแล้วนี่
- ไปไกลๆ เลย - ไปให้พ้น
ถ้าทำอะไรลูกข้าแม้แต่ไรขนเท้า ข้าจะแพ่นกบาลพวกเจ้า
มาเถอะ ไม่เป็นไร ยื่นมือมา
พร้อมกันนะ
เฮ้ย
ส่งมาให้ข้า
ไม่
เจ้าจะกลับบ้าน ได้ยินไหม
เจ้าต้องไปกับเรา
ขอเถอะ เบเร็ค
- ขอเถอะ - มันไม่ยอมฟังท่าน
มันไม่ฟังใครทั้งนั้น
ข้าไม่ควรพานางเอลฟ์ขึ้นเรือแต่แรก
ข้าควรทิ้งนางไว้อย่างที่เจอกลางทะเล
ธีโอ
ราชินีนาถอยู่ที่นี่หรือไม่
เตรียมการใกล้เสร็จแล้ว
เราพร้อมเดินทางเวลานี้เลย
แล้วพวกแดนเซาท์แลนด์สา
ทหารรักษาการณ์กองหนึ่งจะรั้งอยู่ เพื่อนำพวกเขาไปที่ปลอดภัย
รวมทั้งตามหาคนของเราที่หายไป
กาลาเดรียล
นูเมนอร์เราไม่หมอบคลาน
ท่านมิได้อยู่ที่นูเมนอร์
พวกท่านทุกคน
ความผิดเป็นของข้าแต่ผู้เดียว
เรือของเรารออยู่ ราชินีข้า
ชักใบแล่นออกจากแผ่นดินนี้กันเถิด
อย่าเวทนาสงสารข้า เอลฟ์
จงเก็บไว้ใช้กับศัตรู
มันไม่รู้เสียแล้วว่าได้เปิดฉากกับใคร
เพราะข้า มิริเอล
ธิดาแห่งอาร์-อินซิลาดูน ขอสาบาน
นูเมนอร์จะกลับมา
ถ้าเช่นนั้น ผองเอลฟ์จะเตรียมพร้อม
นายกอง หากพร้อมแล้วออกเรือได้
นายกอง
ลุกขึ้นสิลูก ลุกเดี๋ยวนี้ ช่วยกันเก็บข้าวของเท่าที่ไหว
โนริ เดี๋ยวนี้
อย่าให้มันมาทำลายขวัญเจ้า เราไม่เป็นไรหรอก
อย่าโกหกลูกสิ ลาร์โก้ ลูกโตแล้วนะ
ข้าเปล่าโกหก แต่จะไม่เป็นไรจริงๆ
ปัดโธ่ แบรนดี้ฟุต
นั่งร้องไห้กันสักแป๊บจะเป็นไรไป
ร้องไห้
เจ้าคิดว่าพวกเรามีดีแค่นี้เองเหรอ
พวกเราฮาร์ฟุตนะ
นี่ เราไม่ไปปราบมังกร
ขุดหาพลอยอะไรก็ไม่เป็น
แต่เราทำเป็นอยู่อย่าง ข้ายืนยันได้
เรื่องนี้เราเก่งกว่าใครในมิดเดิ้ลเอิร์ธ
เรามั่นคงต่อกันและกัน
ไม่ว่าหนทางจะคดเคี้ยวหรือสูงชัน
เราก็เจอมันด้วยกัน
ด้วยหัวใจที่ใหญ่โตกว่าเท้าของเราเสียอีก
และเราจะเดินหน้าไปต่อ
โนริ จะไปไหน
ไปช่วยเพื่อน
ไปเตือนเขาก่อน อย่างน้อยเขาก็ควรรู้
จะออกนอกทาง ตอนนี้คนเดียวน่ะนะ
นางไม่ได้ไปคนเดียว
เราทิ้งคนไปมากพอแล้ว เราจะไม่ทิ้งเขาด้วย
เด็กๆ ห้ามไปไหนทั้งนั้น
ถ้าแม่ไม่ไปด้วย
เจ้าแน่ใจนะ โกลดี้
เข้าป่านั่นไปแล้วอาจไม่รอดกลับมา
อาจจะรอดนะ ถ้านักค้นเส้นทางไปด้วย
สาวน้อยแบรนดี้ฟุตทำถูกที่ช่วยเขาไว้ ถูกต้องมาตั้งแต่ต้น
ถ้าคิดว่ามัลวา เมโดว์กราส อวดเก่งจนรับผิดไม่เป็น
งั้นเรามีชีวิตอยู่ไปทำไม ซาด็อค ถ้าไม่รู้ผิดชอบชั่วดี
นี่แน่ะ มัลวา ขอสักครั้งได้ไหม
ขอครั้งเดียว เจ้าไม่ต้องพูดถูกทุกครั้งจะได้ไหม
ข้าจะไปเอาเสบียงกับไม้เท้า
ข้าจะไปด้วย
ไหนๆ ก็ไหนๆ ยังไงเราทุกคนจะตายกันหมด
ตามมา ไม่งั้นได้อยู่ตรงนี้กันทั้งวัน
คิดว่าเราจะหาเขาเจอไหม
เขาตัวโตเป็นยักษ์ เราจะหาไม่เจอได้ไง
ท่านเชื่อหรือไม่ว่านางจะรักษาสัญญา
ไม่
ข้าแน่ใจที่สุด
จัดกระดูกเสร็จ ทำแผลทุกคนเรียบร้อย เราเดินทางกันได้
พวกเจ้าจะไปที่ใด
อาณานิคมเก่าของนูเมนอร์ แถวปากน้ำอันดูอิน
เขาเรียกที่นั่นว่า เพลาร์เกียร์ เห็นว่าดินสดใหม่ น้ำใสสะอาด
ชีวิตใหม่ที่ใสสะอาด
ถ้าเช่นนั้นข้าจะไปรายงานต่อจอมกษัตริย์
ไปเผชิญอนาคตที่รอข้าที่นั่น
แล้วราชาของเราล่ะ
ราชาของเจ้ารึ
ยังไม่มีใครบอกท่านรึ
บอกข้าเรื่องใด
ฮัลบรันด์
นึกว่าเจ้าตายไปแล้ว
ถ้าตายไปคงดีกว่า
คนเซาท์แลนด์สพบเขาในสภาพนี้ ระหว่างทางเมื่อคืนก่อน
แผลเน่าชั่วข้ามคืน
ข้าคิดจะลองรักษาระหว่างทาง แต่...
แผลนี้ต้องใช้ยารักษาของเอลฟ์
เขาขี่ม้าได้หรือไม่
ข้าจะขอให้หมอยาจัดเตรียมเท่าที่มี
สหายข้า
โชคชะตาทิ้งแพไว้ให้เราอีกลำ
นี่ไม่ใช่จุดจบ
ข้าจะไม่ทอดทิ้ง และยอมให้แผ่นดินนี้วอดวาย
ท่านก็เช่นกัน
ราชาจงเจริญ
เก็บไว้เถิด ทหาร
ท่านแม่ทัพ
เซาท์แลนด์สจงเจริญ
ข้าทำท่านพ่อผิดหวัง
ข้าผิดเองคนเดียว
ไม่
ไม่ใช่
งั้นใครเล่าที่ผิด
พ่อท่าน
เขาแก่ชราเกินไป หวาดระแวงเกินไป
จิตใจอ่อนแอเกินไป
ดวงตาหมองมัวจนมองไม่เห็น
เพราะไม่ว่าเขาเขวี้ยงตราตระกูลสักกี่อัน
วันหนึ่ง อาณาจักรนี้จะเป็นของท่าน
ดูรินที่สี่
ไม่ใช่ของน้องชายท่าน
ไม่ใช่ของคนแคระเจ้านครอื่นใด แต่เป็นของท่าน
และของข้า
เราสองคนจะครองขุนเขาด้วยกัน ทั้งที่นี่และที่อื่นๆ ก่อนหมดเวลาของเรา
มิธริลนั่นเป็นของเรา
ของท่านกับข้า
และสองเรา สักวันหนึ่ง
เราจะไปขุด
ผนึกมัน
ลูกทั้งหลาย
ถอดผ้าบังแดดและหมวกของพวกเจ้า
พวกเจ้าไม่ต้องทุกข์ทนยามกลางวันกันอีก
ที่นี่เป็นของเราแล้ว
ที่นี่คือบ้านของเรา
สดุดีอะดาร์ ผู้ครองเซาท์แลนด์ส
ไม่...
ไม่มีสถานที่ชื่อนั้นอีกต่อไปแล้ว
เราควรเรียกที่นี่ว่าอะไรกัน ท่านอะดาร์
อะดาร์ อะดาร์ อะดาร์
เซาท์แลนด์ส
มอร์ดอร์
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม