YSER-BRÚIN, BELGÍU 31. OKTÓBER 1914
"Mon capitaine!"
Skipanir frá höfuðstöðvum.
Við höfum skipun
um að ráðast á brúna.
Það má búast við miklu mannfalli.
Enginn kemst lifandi að brúnni.
Missið ekki kjarkinn.
Við hættum lífi okkar
en landið er í okkar höndum.
Öldum saman hafa ljóðskáld dreymt um að fórna sér fyrir ástina.
Við megum víst teljast heppnir.
Við eigum að bíða þrjá tíma þar til vindurinn snýst í austur
og skjóta síðan öllum gashylkjunum.
Það finnst önnur leið.
Hver er hún, Poirot?
Að gera árás núna.
Núna? -Já. Innan sjö mínútna.
Kannski átta.
Á hverjum morgni taka svölurnar flugið
rétt áður en vindurinn snýst í austur.
Sjáið þið?
Í morgun flugu þær snemma.
Svo vindáttin er tilvalin til að dylja framrás okkar.
Í skjóli frá gasinu förum við 200 metra óséðir.
Áður en óvinurinn verður árásar okkar var.
Ef það er rangt blæs vindurinn gasinu á okkur.
Við köfnum meðan þeir slátra okkur, viltu það?
Það er ekki rangt.
Það er árás.
Ég sé þá ekki.
Hörfið!
Þú hafðir rétt fyrir þér!
Þú ert of snjall til að vera bóndi.
Nei! Kafteinn!
Ég bað þig að koma ekki.
Ég er líka hjúkrunarkona.
Ég frétti af særðum hermanni
sem bjargaði liði sínu á vígvellinum með eðlisávísun sinni.
Ég bjargaði ekki kafteininum.
Og þú játaðir bónorði mínu fyrir allt þetta.
Katherine, þú ættir að fara.
Veistu nokkuð hvernig ástin virkar?
Ást þýðir að elska fólk
með öllum sínum skapsveiflum og breytingum tímans.
Verstu brestir þess eru aðeins óþægindi.
Gallar þess eru bara freknur.
Og það vill svo til
að ég elska þig.
Hvað með þetta?
Komdu hingað.
Einfalt mál.
Þú lætur þér vaxa yfirskegg.
Poirot! Hvar hefurðu verið?
Arundell ráðgátan? Ertu að vinna í máli?
Nei, ég er svangur.
Herra Blondin!
Herra Poirot, þú leystir málið í Egyptalandi.
Það tókst mjög vel. En ég verð að snúa aftur.
Og þetta kvöld verður...
"Merci, monsieur."
Skammtur af hverjum eftirrétti er á leiðinni.
Ef herra Poirot vill eitthvað annað er bara að spyrja.
Allir undrast að hér sé engin tónlist.
Það er engin tónlist því engin laun voru greidd.
Ég greiði öllum í lok kvöldsins.
Mín reynsla er sú
að menn sem reka svo valinkunnugt fyrirtæki sem þetta
týna veskinu þegar reikningurinn kemur.
Þú hefur örugglega þegar gleymt nafninu mínu.
Rosalie Otterbourne.
Ég annast ekki bara umboð Salome Otterbourne, ég er frænka hennar.
Hún hættir störfum auðug, ég sé til þess.
Og við fáum greitt fyrirfram.
Svo ef þú vilt tónlist
þarf ég að sjá búnt af grænum eða hvaða lit sem þitt land notar.
Nú manstu nafnið mitt.
Dömur og herrar! Salome Otterbourne!
Ungfrú Ridgeway!
Linnet!
Ridgeway, hérna!
Brostu fyrir mig!
Farið frá. Víkið fyrir ungfrú Ridgeway!
Ungfrú Linnet Ridgeway. Þetta er mikill heiður.
Við höfum... Það eru sjö.
Já. Sjö bestu eftirréttirnir.
Ég vil ekki sjö. Ég vil bara sex.
Ég get ekki haft oddatölu.
Nú höfum við slétta tölu. Það er gott.
Hvern ætti ég að fjarlægja?
Nei, ekki litla vin minn.
Þakka þér fyrir.
Þetta er nefnilega litli...
Linnet.
Það er ósanngjarnt að líta svona út og vera þú.
Ég bað Louise að velja sérstakan kjól til að hitta Jacks.
Það er óralangt síðan.
Trúlofuð?
Ég veit.
Hver er hann?
Hann er stór, gamaldags, strákslegur og dásamlega einfaldur.
Allt og sumt. Og þar á ofan heitir hann Simon.
Simon Doyle.
Við viljum giftast sem fyrst.
Þess vegna vildi ég hitta þig.
Þú ert ekki...
Hvað? Nei.
En við sofum oft saman.
Stöðugt. -Jackie!
Það er satt.
Ég dey ef ég get ekki orðið frú Doyle.
Þetta er ást.
Ef þig vantar peninga köllum við það brúðkaupsgjöf.
Nei, ekki peninga. Vinnu.
Þú keyptir sveitasetrið.
Þú þarft að láta lagfæra það og reka það.
Þú gætir ráðið Simon.
Hann er atvinnulaus en hann er sveitamaður.
Og hann veit allt um sveitasetur.
Ef hann stendur sig ekki rekurðu hann samstundis.
En hann er of frábær til að bregðast.
Elskan mín.
Þú ert yfir þig ástfangin. Gættu þín.
Það er um seinan.
Jackie, elskan mín.
Kemur hann.
Nú var ég óþægur.
Halló.
Ég leyfði mér að færa þér drykk.
Simon, þetta er gullna stúlkan. Eins og í auglýsingunni.
Hin guðdómlega Linnet Ridgeway.
Ánægjulegt að hitta nýja ráðsmanninn minn.
Er þér alvara?
Auðvitað er henni alvara.
Bjóddu henni út á gólfið.
Þakkaðu henni almennilega.
Fáum gott klapp fyrir Salome Otterbourne.
NÍLARFLJÓT
SEX VIKUM SÍĐAR
EGYPTALAND Baedeker-útgáfan
"Monsieur?"
"Monsieur, alors!"
Þú vanhelgar eitt af undrum heimsins!
Og eyðileggur líka gómsæta Jaffa-köku.
"Monsieur!"
Svo falleg.
Hvað? Poirot!
Bouc!
Hvað ertu að gera hér?
Hvernig líst þér á flugdrekann minn?
Ég kem niður. Vertu kyrr. -Farðu varlega.
Af öllum píramídum heimsins
þurftirðu að koma að mínum.
Svo lítill heimur.
"Mon ami, Bouc!"
Af hverju flýgurðu flugdreka á píramída?
Af því enginn hefur gert það.
Þúsundir ára hér og ég er sá fyrsti.
Þú ert sá fyrsti.
Mikið er gaman að sjá þig.
Ertu í framandlegu fríi eða að vinna í máli?
Mál, ég fel mig fyrir sakamálum.
Komdu þá og feldu þig með okkur.
Í Assouan. Við förum hratt yfir.
Ennþá á sífelldum ferðalögum.
Nei, því miður.
Frændi uppgötvaði að ég gerði ekki neitt og rak mig.
Ég reyndi ýmis störf. Á skrifstofu.
Ég réð við vinnuna, ég þoldi bara ekki morgnana.
En nú er ég í uppihaldi hjá dömu.
Komdu!
Ég skal kynna þig fyrir Euphemiu.
Hver er Euphemia? -Þú kemst að því.
Ung dama í lífi Boucs? Það er nýtt nafn.
Að baki hvers flugdrekamanns stendur kona.
Hér er hún.
Eina konan sem ég hef elskað, mamma.
Þú verður að kynnast Hercule Poirot.
Af hverju? -Hann er besti rannsóknarlögreglumaður heims.
Hann ýkir.
Nei, það er reyndar rétt.
Þú ert fáránlegasti maður sem ég hef séð.
Þetta heyri ég oft.
Og þú ert fyrir mér. -Ég vík.
Vertu góð, mamma. Poirot er vinur minn og hann er frægur.
Og hann borðar með okkur í kvöld. -Er það?
Ég vil ekki trana mér. -Nei. Þú eykur vinsældir mínar.
Við erum ekki ein í fríi, við fögnum með vinum.
Það er brúðkaupsveisla.
Er þetta ég? -Það getur verið.
Vertu góð.
"Ég ætti að hafa stjórn á ástandinu
og halda svo áfram eins og venjulega."
Náðirðu því öllu? Gott.
Viltu láta senda þetta skeyti sem allra fyrst.
Og enginn annar má sjá það.
Nei, ég skal.
Það er nógu slæmt að þurfa að gista á þessu voðalega, auðstéttarhóteli
en ég líð ekki kúgun verkalýðsins.
Nema um mig sé að ræða. Þá er hún fullkomlega sátt.
Ég er rólegur, fær og hef stjórn á mér.
Virðing.
Marie Van Schuyler. Og ég þarf ekki svítu.
Það er bara ég og hjúkrunarkonan.
Ég er guðmóðir frú Doyle.
Við eigum pantað.
Verður þetta svæði tæmt fyrir boðið?
Við viljum ekki að neinn slæpist hér og steli kampavíninu.
Er þetta mjög dýrt?
"Merci."
Dömur og herrar, við lokum hér vegna brúðkaupsveislu.
Er allt í lagi, frú?
Fullkomlega.
Kostnaðurinn við þetta boð gæti fætt smábæ í ár.
Þessi íburður er öfgar.
Já, er það ekki dásamlegt?
Er rétt að þú hafir gefið sósíalista- flokknum allan þinn auð?
Kommúnisti.
"Peningar gera menn fráhverfa vinnunni og lífinu."
Peningar eru eini vinurinn sem kona getur treyst.
Sjáðu þetta!
Dömur og herrar og mamma.
Mér er heiður að kynna gestgjafa okkar.
Fagnið nýgiftu hjónunum,
herra og frú Simon Doyle!
Þarna koma þau!
Glæsilegt!
Frábært, Linny! -Yndislegt!
Ástin.
Þetta er ekki hættulaust.
Ég varð vitni að litlum harmleik fyrir nokkru.
Ég sá greinilega bara fyrsta þáttinn.
Eins og engill, Linny!
Heppni fantur.
Að finna eina gullfuglinn án bólginna kirtla og ilsigs.
Þau hlupust á brott í skyndi.
Fjandinn hafi siðvenjur.
Kvænist af ást og fær auð af tilviljun, það er ótrúleg heppni.
Þrjú húrrahróp frá mér!
Hvernig lít ég út?
Eins og milljón dalir.
Segjum tvær milljónir.
Brúðargjöfin mín frá Simon.
Varla, það var greitt með hennar peningum.
Gjöf hennar til sín gegnum mig.
Ég hélt að Bouc væri að plata þegar hann sagðist þekkja sjálfan Poirot.
Gleður mig að kynnast þér.
Ég óska þér til hamingju og þakka þér.
"Merci."
Dömur mínar. Guðmóðir.
Andrew frændi!
Simon.
Andrew er fjárhaldsmaður minn fyrir mál Ridgeway utanlands og innan.
Hann er eiginlega í fjölskyldunni.
Ég fékk hann til að koma svo hann færi loksins í frí.
Ég kom bara vegna kampavínsins, heilagur sannleikur.
Og vegna þessa.
Þetta er svo sætt!
En yndislegt.
Vinir, ég veit þið haldið að hér sé dularfullt mál á ferð.
Málið um "af hverju Linnet Ridgeway giftist honum eiginlega?"
Og ég get ekki svarað því.
Ég er ekki gáfaður eða rómantískur.
Ég hef ekki mælsku, auð eða ættgöfgi.
En ég elska þig.
Og nú...
Ég vil ekki segja það svo þjófarnir komi ekki og steli þér frá mér.
Skál fyrir brúðhjónunum.
Skál.
Þrjú húrrahróp!
Salome Otterbourne söng kvöldið sem við kynntumst.
Svo ég bað Rosalie vinkonu þína
að biðja hana að ferðast með okkur.
Ég vildi ekki missa af því.
Ég hef ekki bragðað kavíar í 10 ár.
En auvirðileg sýning á auði.
Komdu að dansa, Linny.
Sá hryggbrotni.
Í hverju brúðkaupi er einn slíkur.
Windlesham læknir bað ungfrú Ridgeway
meðan hún var ennþá ungfrú Ridgeway.
Hann ásamt blöðunum taldi málið frágengið.
Svo kom spengilegi folinn og nú er hún frú Doyle.
Í hans sporum kæmi ég bara til að skjóta kúlu í brúðgumann.
Hinir gestirnir, guðmóðir Linnet sem fyrirlítur auð hennar
og fóstra guðmóðurinnar, Bowers sem þráir hann
líkt og þerna Linnet, aumingja Louise gamla.
Svo er það Andrew frændi. Hann er háll sem áll.
Enginn nema Linnet treystir honum.
Við mamma erum þau einu hér sem erum með réttu ráði.
Sú eina sem virðist kunna vel við Linnet er skólasystir hennar, Rosalie.
Hún er frænka söngkonunnar og fékk hana til að syngja.
Poirot, komdu að dansa. -Gangi þér vel.
Þú tekur þig vel út, Simon. -Komið þið!
Komdu.
Hún eltir okkur enn.
Fyrirgefðu.
Þá er komið að þriðja þætti.
Það eru þá tveir hryggbrotnir í hverju brúðkaupi.
Hvernig hefur Linnet það?
Nei, takk. Já, mjög fallegt.
Prófaðu þetta.
Mjög fallegt.
Sjáðu skrínin þarna.
Hann er hér. -Hver?
Poirot.
Tölum þá við hann.
Er snákurinn vinur þinn? -Minn besti vinur.
"Monsieur" Poirot.
Leitt með uppákomuna í gær.
Gefðu okkur annað tækifæri í kvöld.
Þú ert of góður við ókunnuga.
Gættu þín!
Þakka þér fyrir.
Fyrirgefðu.
Ég fer.
Er allt í lagi?
Mér þykir þetta leitt.
Reyndar vildum við biðja þig um aðstoð.
Það er Jackie de Bellefort.
Hún fylgir okkur hvert skref.
Hún og ég... Við vorum trúlofuð.
Hefur hún haft í hótunum?
Hún segir ekkert. Hún birtist bara og situr og horfir.
"Pardonnez-moi, non."
Það er ekkert sakamál. Hún hefur ekki framið glæp.
Þetta athæfi er ósiðlegt. Og yfirdrifið.
Og hún gerir sig að fífli.
Ég var hrifinn af Jackie.
Svo hitti ég Linnet og þá sá ég Jackie ekki lengur.
Frá fyrstu stundu gat ég ekki hugsað mér annað en að vera við hennar hlið.
Og það var gagnkvæmt.
Ég hefði getað kýlt sólina.
Þess í stað sleistu trúlofun þinni.
Á hann að verja ævinni með konu sem hann elskar ekki
til að særa hana ekki?
Þetta er ást.
Það er ekki sanngjarn leikur. Það gilda engar reglur.
Hún hefur ekki framið glæp ennþá.
En ég þekki Jackie. Hún nær alltaf að koma fram hefndum.
Hugsaðu málið.
"Mademoiselle."
Þekkjumst við?
Leyfist mér að tala við þig augnablik?
Að sjálfsögðu.
Nú byrjar það.
Linnet greiddi spæjara fúlgu til að losna við mig.
Hún bauðst til þess en ég hafnaði því.
Frúin er vön að fá sitt fram.
Faðir hennar var að verða bófi.
Hefurðu þekkt frú Doyle lengi?
Við kynntumst í skólaleikriti.
Anton og Kleópatra.
Ég lék Kleópötru
þar til viku fyrir sýningu að kennarinn lét Linnet fá mitt hlutverk.
Ég fékk hlutverk þjónustustúlkunnar.
Þú setur nýgiftu hjónin í vanda.
Í fyrstu vildi ég vera nálægt honum.
Svo varð ég áræðin og lét þau sjá mig.
Ég sá brosið hverfa af henni
og hrukkur myndast á enninu.
Þú verður að hætta þessu.
Þetta er búið og gert. Beiskja fær því ekki breytt.
Hann er kvæntur og ástfanginn.
Simon elskar mig.
Ég veit það.
Jafnvel þótt hann gleymi því, blindaður af henni.
Svo áköf ást gufar ekki upp.
Ég elska hann.
Ég elska hann brjálæðislega hverja mínútu.
Ég get ekki slökkt á því.
Það er ástæða fyrir að hjartað er líffæri sem táknar ást.
Ef það stöðvast deyjum við.
Og ég ætla ekki að deyja ein, það máttu bóka.
Þetta eru .22 kalíber.
Það er eiginlega leikfang.
Til að græða hjartasár
þarf kannski bara eina kúlu.
Fari hún bölvuð.
Hvað eigum við að gera? Tala við lögregluna?
Má ég auðmjúklegast gefa ykkur ráð?
Frú Doyle á örugglega gott heimili.
Farið þangað.
Byggið ykkar hreiður, hefjið líf ykkar saman.
Við gætum gert það.
Við gætum farið heim og lokað hliðinu.
Við gætum verið ánægð.
Gefast bara upp?
Hvað með brúðkaupsferðina?
Líttu á það sem verð fyrir ástina.
Og það eru kostakaup.
"Bonne nuit." -"Merci."
Þessa leið. Ekkert slór.
Hvað ertu að bralla, Simon?
Ég hélt við færum í skoðunarferð.
Ég veit ég bauð ykkur í 10 daga skoðunarferð til Philae
en aðstæður gáfu mér innblástur.
Svo líkt og Móses, ekki langt héðan,
höfum við beygt óvænt við hafið.
Ég gat nú ekki neitað... -Hvað?
...drottningu Nílarfljóts.
"Ég ber með mér ódauðlega þrá."
Húrra!
Hann er glæsilegur!
Mamma, af hverju eigum við ekki svona bát?
Þú ert of rík, Linnet, ekki nógu skynsöm.
En góðan smekk á bátum!
Sérðu bara?
Ég sagði að allt færi vel.
Jackie getur ekki elt okkur lengur.
Förum.
Allir um borð!
Leyfi til að ganga um borð.
En fallegt.
Þú ert svo ánægð. Þú átt það skilið.
Við höfum skipið út af fyrir okkur til Abu Simbel.
Engar áhyggjur af dótinu ykkar, hún Louise mín fer
og pakkar eigum ykkar og hittir okkur í Shellal.
Með ánægju.
Takk.
Við höfum fínstillt píanó,
kokk sem við stálum á Shepheard's í Kaíró
og nóg kampavín til að fylla Nílarfljót.
Kampavín!
Klukkan er ekki einu sinni tíu.
Þá erum við sein á okkur.
Er annað þilfar?
Halló, Egyptaland.
Allur farangurinn frá hótelinu fer í Karnak.
Herra Doyle.
Ég þarf þessi þrjú koffort.
Ég slæ þetta eins og Joe DiMaggio.
Gjörsamlega gagnslaust. -Fimm stig.
Hafðu það núll. -Fimm stig.
Bowers, elskan mín. -Ég hef ansi gott forskot.
Glæsilegt.
Þetta er örugglega á línunni.
Hvað er þetta?
Er þetta ekki flórgoði? Hann er fallegur.
Þú færðir minn pökk. -Það er svindl.
Þetta var rangt og þú veist það. Taktu hann.
Þú hefur rangt við. Svindlari.
Linnet, það eru svindlarar um borð.
Bowers og Van Schuyler svindla rétt eins þessir tveir.
"Katherine, mon amour."
Herra Poirot.
Ég vona að þú fyrirgefir mér fyrir að ræna þig fríinu.
Ég vildi ekki að þú misstir af gleðinni.
Það er heiður.
Og það hentar mínum áætlunum.
Þótt sjóferðir eigi vanalega ekki við mig.
Ég gæti sagt þér...
Ég ætti ekki að segja þér það.
En mig grunar að þú hafir boðið mér af öðrum ástæðum en skemmtun.
Við áttum að hafa þín ráð og fara heim.
Ég er ekki örugg hér.
Ekki Simon heldur þótt Jackie sé farin.
En þú ert með vinum.
Þegar maður á peninga
er enginn raunverulega vinur manns.
Nú rifjast upp gömul afbrýðisemi og rifrildi.
Ég þarf töflu til að sofna.
Ég er ekki örugg með neinu þeirra.
Ég vona að þú fylgist með þeim fyrir okkur.
Takk.
Núna?
Og núna.
Fullkomlega eðlilegt.
Mér er svo heitt.
Þú ert í Egyptalandi.
Það er malaría. -Þú ert ekki með malaríu.
Ég er með hita. Mælirinn er ónýtur.
Hann er eðlilegur. -Nei, hann er ónýtur.
Mér er svo heitt.
Ég veit.
Óviðeigandi að ræða viðskipti við brúði í brúðkaupsferð.
Slæmur lögmaður. Þú gafst loforð.
Það eru bara fáeinar undirritanir.
Skiljanlega. Hjónabandið breytir víst ýmsu.
Gefðu okkur meiri fyrirvara næst.
Þetta er allt auðskilið.
Eftirgjöf landsins í Ceylon
og skiljanlegar breytingar á erfðaskránni.
Leigan á eigninni í London.
Þetta er allt auðskilið.
Fyrirgefðu, þú þekkir mig, frændi.
Ég finn alltaf leiðréttingu í öllum samningum.
Pabbi kenndi mér of vel.
Ekki ég. Það er ekki minn háttur.
Ég hef aldrei lesið samning.
Ef samningi má ekki ljúka með handabandi er hann ekki fyrir mig.
Jæja, Linny, skrifaðu undir.
Þeim mun fyrr komumst við í bólið.
Þú varst sú fyrsta sem sagðir mér
að kona gæti annast sín viðskipti jafn vel eða betur en karlmaður.
Segðu ekki að það hafi breyst með einum eiginmanni.
Búðu þig fyrir veisluna, Simon.
Ég verð ekki lengi.
Þetta er dónalegt af mér.
Ekkert liggur á.
Frestum því til morguns.
Komdu niður, Poirot.
En gaman!
Alltaf jafn dásamleg. -Takk.
Ég er snortinn.
Blúsinn þinn hefur kæti til að dansa en samt er tregi þar líka.
Það er auðvelt að semja tregaljóð.
Ég ímynda mér bara einhvern sem ég vil refsa.
Svo ímynda ég mér hann ástfanginn.
Þú sýnir Salome Otterbourne mikinn áhuga.
Ég hélt að Poirot væri ónæmur fyrir ástarhita.
Ég veiktist eitt sinn af honum.
Síðan hef ég iðrast alla ævi.
Það finnast margir góðir spæjarar.
Nei, margir miðlungsgóðir spæjarar.
En að verða eins og ég krefst mikillar einbeitingar.
Dekra við litlu, gráu sellurnar,
gefa þeim allt súrefnið í blóði mínu, hverja mínútu tíma míns.
Nei, ég eftirlæt þér uppnám ástarinnar.
En hvað með frænkuna?
Heillandi dama, er það ekki?
Er það?
Yfirveguð, nákvæm hugsun í hæsta flokki.
Hún syngur líka vel.
Ég tók ekki eftir því.
Er hún skólasystir Linnet?
Reynirðu að dylja mig leyndarmáli?
Mig? Mig? -Hvað?
Rosalie Otterbourne er gullfalleg kona
og hefur Bouc ekki sagt orð við hana?
Það er óumræðileg ást.
Mig dauðlangaði að segja þér það.
Linnet kynnti okkur og síðan hef ég ekki viljað líta á aðra konu
nema sem fóstru fyrir börnin okkar.
Hún er snjallasta, yfirgengilegasta, fjörugasta kona sem ég hef kynnst.
Hún tekur mér langt fram en hún elskar mig samt.
Það er hennar eini galli.
"Mon ami, Bouc, amoureux,"
hrópandi af húsþökum.
Nei, ekki þegar mamma heyrir.
Er frú Bouc ekki hrifin af ráðahagnum?
Henni hefur aldrei líkað við neina sem ég býð heim
nema hún gisti bara eina nótt.
Og ekki hjálpar að hún er bandarísk.
Mömmu fellur ekki við fólk sem er fætt utan Mayfair.
Hún er Linnet reið fyrir að para okkur saman.
Skiptir álit hennar miklu? -Peningar skipta máli
og ég fæ mína mánðarlega frá Euphemiu Bouc.
Ég hef reynt að vinna
svo ég þurfi ekki hennar leyfi, bara blessun hennar
en ég er lélegur til vinnu.
Alla ævi langaði mig aldrei annað en að vera skemmtilegur.
En fyrir Rosalie langar mig að standa mig vel.
Áhöfnin er tilbúin að leggja úr höfn. Snýr aftur klukkan fimm.
Og munið að við fáum nýja farþega í Abu Simbel.
Góða nótt.
Við erum alveg að koma.
Dömur og herrar, við nálgumst Abu Simbel.
Við förum öll.
Engar eftirlegukindur. Þú líka, Louise.
Ég þarf að strauja. -Við erum Egyptalandi hinu forna.
Þú vildir fara í brúðkaupsferð þangað þegar þú varst trúlofuð.
Kaffi, frú Doyle? -Takk, Claire.
Hvað er þetta? -Sandstormurinn er víðs fjarri.
Engar áhyggjur.
Ég finn ekki túbuna með fagurrauða litnum.
Ég get ekki málað þessa sjónarrönd án rauða litsins.
Burt með penslana. Þetta er Abu Simbel musterið.
Ramses mikli bíður.
Ramses II kvæntist Nefertari, hún var eftirlætið af átta konum hans.
Á veggina á gröf drottningarinnar skrifaði hann ljóð fyrir hana...
"Ást mín er engri annarri lík.
Hún hefur stolið hjarta mínu.
Sólin skín aðeins fyrir hana."
Hann er ástfanginn.
Hann myrti hálfa Núbíu. Stórir, gagnslausir múrsteinar,
hlaðnir til að þóknast eigingirni útbelgdum konungi og harðstjóra.
Mér finnst höfuðfötin falleg.
Hrífandi saga.
Það er nógu slæmt að vera gift eitt æviskeið.
Að vera hlið við hlið að eilífu er ómannúðlegt.
Því ertu svona kaldranaleg, mamma?
Fólk reisir ástinni turna í söng og úr steini
eins og hjal yfir dökkum augum forði því frá þjáningum.
En þær tvöfaldast bara.
Er það þarna? Takk.
Segðu það.
Heldurðu að þú og þessi fallega stúlka verðið undantekning?
Ástin breytist ekki alltaf í kvalræði.
Ef heppnin er með deyr hún í fæðingu.
Mér ber að vernda þig.
Heldurðu að ég viti ekki hvað þú vilt?
Þú vilt blessun mína til að kvænast stúlkunni.
En þú færð hana ekki.
Rosalie!
Er allt í lagi? -Já.
Hættum að dyljast.
Við sjáum um okkur sjálf.
Nýir farþegar koma um borð.
Það er sandur í skónum mínum. -Er þetta betra?
Ertu samþykk þessu?
Fyrsti maðurinn sem hún bauð heim, auðugur lögmaður.
Virðulegur, þröngsýnn,
á leið með að verða þingmaður fyrir Missouri.
Svo var það barón sem átti eyjar, háttvísi konungs.
Nú er það þessi bláfátæki Bouc
sem drekkur of mikið, hlær of hátt og alltaf þegar ekki á við.
Ég kann best við hann.
Áttu eiginmann?
Ég hef átt nokkra eiginmenn.
Þeir voru allir erfiðir.
Ertu kvæntur, Poirot? -Ég nýt ekki þeirrar ánægju.
Hvaða ánægju nýturðu?
Ég hef sakamálin mín.
Og bækurnar mínar.
Ég hef reyndar auga á litlu sveitahúsi þar sem ég vonast til
að setjast í helgan stein og stunda garðyrkju.
Ég vonast til að fullkomna ræktun á nýju afbrigði af kúrbít.
Það er stórkostlegt grænmeti en helst til bragðlítið.
Ég myndi vilja hafa það bragðmeira.
Frú mín.
Hvað ertu að gera hér langt frá öllu?
Frú mín.
Veistu að við höfum varla haldist í hendur eftir Kaíró?
Ég hef ekki verið ég sjálf.
Hver ertu þá?
Auðvitað Kleópatra.
Komdu með mér.
Ríkti yfir tveimur konungdæmum.
Hvað myndi Kleópatra segja?
"Ó, Karmín.
Hvar heldurðu að hann sé nú?
Stendur hann
eða situr hann?
Eða gengur hann?
Eða situr hann hest sinn?
Ó, lánsama hross að fá að bera Anton!
Nú talar hann.
Eða muldrar..." -Drottinn minn.
"Hvar er naðran mín úr Nílarfljóti?"
Varaðu þig! Bouc!
Allir inn, fljótt!
Bouc, inn!
Farðu inn!
Það var vinnupallur fyrir ofan steininn en það var engan að sjá.
Heldurðu að þetta hafi verið viljandi?
Komum þér á öruggan stað.
Lítill heimur.
Kafteinninn sór að Jackie hefði komið þegar við fórum í musterið.
Hún getur ekki hafa gert það.
Hún reyndi að drepa okkur. Ég vil hún fari frá borði.
Hún keypti miða áður til að koma um borð hér.
Við getum ekkert gert.
Mér er sama! Hún gerir þetta alltaf!
Segðu mér hvað það kostar að koma henni burt!
Nefndu verð! Ég kaupi allt skipið ef með þarf.
Ég kaupi allt fjandans landið!
Frú mín. -Takk.
Louise. Hefurðu séð klútinn minn? Ég var með hann fyrr í dag.
Nei, ungfrú Marie. Ég skal leita að honum.
Borðarðu ekki með okkur?
Ungfrú Linnet vill það ekki.
Ég kann vel við Linnet.
En í byltingunni verður hún fyrst.
Bindi fyrir augun, síðasta sígarettan, upp að vegg. Bang!
Meiri spæjarinn. Kladdinn minn?
Þú tókst bókina mína.
Mér urðu á kjánaleg mistök, afsakið.
Ég tók hana í misgripum fyrir "Edwin Drood" bókina mína.
Ég sé á rithöndinni að nákvæmni þín jafnast á við Dickens.
Herra Poirot.
Ég vildi segja þér að þú þarft ekki að gæta okkar lengur.
Jackie skortir kannski skynsemi en ekki okkur.
Við förum heim.
Við fáum bíl til Khartoum í fyrramálið,
svo asna á lestarstöðina, síðan skip og til Wode Hall
og rúmin okkar að eilífu.
Andskotinn hafi Jackie de Bellefort.
Einn kork að lokum. Því ekki?
Vanalega drekk ég ekki áfengi
en fyrir þetta...
Dúfan mín.
Herra minn.
Skál fyrir heimferðinni. -Skál.
Þakka þér fyrir.
Skip eiga ekki við þig.
Ekki heldur kampavín.
Vissirðu að konur dauðra faraóa voru grafnar lifandi með þeim?
Þær hafa víst verið grafnar æpandi.
En það var örugglega ein sem vildi það
og þoldi ekki að skiljast að.
Þú ert leiður að sjá mig.
Ég er stöðugt í huga hans.
Simon óttast mig.
Þú hefur ennþá val.
Þú getur eyðilagt líf hans eða hafið nýtt líf.
Kannski ekki lífið sem þú hugsaðir þér
en það gæti orðið lífið sem Guð ætlaði þér.
Ástin er of mikilvæg til að láta Guð um hana.
Frá þeirri stundu sem ég hitti Simon var ég viss um eitt.
Að ég dey ef við skiljumst að.
Mér leið eitt sinn þannig.
Ég elskaði svo heitt.
Ég hélt ég myndi deyja ef ég missti hana.
Ég missti hana.
Til annars manns?
Í sprengingu.
Hún heimsótti mig á spítalann.
Það átti að útskrifa mig eftir mánuð
en ég bað hana að koma um jólin til að vera saman.
Hún kom en lestin var...
Eftir Katherine...
varð ég...
hvað sem ég er nú.
Ég ætlaði að verða bóndi.
Fyrirgefðu mér, kampavínið...
Það losar um minnið og málbeinið.
Áhöfn tilbúin að leggja úr höfn.
Klukkan er meira en tólf.
Áhöfnin er farin í land.
Ég vil aðra vínblöndu.
Ég er búin að fá nóg.
Það er kominn háttatími, elskan.
Ég tek töflu svo þú þurfir ekki að óttast að vekja mig.
Ferðu ekki með henni, Simon?
Við erum búin að elskast í dag.
Tvisvar. -Þrisvar sinnum.
Sofðu rótt, Linnet drottning.
Ég óska þér alls hins besta. Það er satt.
Ég iðrast ekki þess sem við gerðum
en mér þykir leitt hvað það gerði þér.
Ég vildi að við gætum verið vinkonur.
Þú varst eina sem stóð á sama um auðinn.
Góða nótt, Jacks.
Þetta er í síðasta sinn sem þú sérð okkur.
Þú getur ekki leynst.
Förum að sofa, Jackie.
Vökum aðeins lengur. Hún er að undirbúa uppákomu.
Ég er svo frjáls
og svo heimskur að hafa ekki breytt lífi mínu fyrr.
Þú losnar ekki svona auðveldlega við mig.
Við vorum heitbundin.
Hjarta og líkama, ég gaf þér allt.
Góð skemmtun í nokkra mánuði?
Voru þeir nokkuð svo góðir?
Þegar ég sé þig nú verða góðu minningarnar fúlar.
Eins og að reyna að muna boð eftir að maður veikist.
Ekki vera harðbrjósta.
Samúð mín er uppurin.
Hélstu að þú næðir mér aftur með þessum brögðum?
Þú ert kjáni ef þú heldur að ég gæti elskað þig aftur.
Ég elskaði þig ekki.
Nú er nóg komið.
Þú meinar þetta ekki.
Nei.
Segðu að þú meinir það ekki!
Simon?
Simon.
Fyrirgefðu.
Rosalie, fylgdu henni til Bowers. Strax.
Simon. -Nei, nei.
Ég sæki lækninn.
Rosalie!
Bowers! Hjúkrunarkona!
Bowers?
Það er allt í lagi.
Mér þykir það svo leitt.
Windlesham læknir!
Hvað gengur á?
Það er Simon, í setustofunni. Það er slæmt.
Bíddu þarna, Rosalie. Ég finn Bowers.
Bowers?
Bowers! -Bouc?
Hvað er um að vera? -Hvað er að?
Það er Jackie. Komdu með töskuna þína.
Hvað kom fyrir?
Þessa leið. -Ég veit það ekki.
Jackie.
Komdu strax hingað.
Allt í lagi? -Já, farðu!
Hún skaut mig!
Ég get ekki hreyft fótlegginn.
Bouc, hjálpaðu mér.
Flytjum hann.
Samtaka.
Reisum hann við!
Ég gef þér lyf við verkjunum.
Viltu ekki að ég finni meira til?
Jafna metin.
Beinið splundraðist. Við þurfum spítala.
Það var svo heimskulegt að espa Jackie upp.
Þú ert snjall. Þú verðskuldar kannski þessa kúlu.
Ekki láta hana eina. Hún gerði það ekki...
Hún gæti skaðað sig. -Hún gerir það ekki.
Ég gaf henni róandi lyf.
Ég verð hjá henni. -Gott.
Komum honum í rúmið.
Varlega.
Við erum alveg að koma.
Varlega, varlega.
Svona þá.
Þetta hjálpar þér að sofa.
Almáttugur.
Dánarstund?
Fyrir sex tímum. Mesta lagi átta.
Á bilinu frá miðnætti til klukkan tvö.
Engin merki um átök. Hún dó í svefni.
Það var þó mildi.
Byssu haldið við gagnaugað. Það hefur sviðnað.
Ó, Guð.
Ein kúla.
Lítil hlaupvídd.
Líklega .22.
Eiginlega leikfang.
Gott. Ég vonaði að þetta væri dagvaktin.
Er einhver veikur?
Það var dauðsfall. Linnet Doyle.
Linnet?
Stansaðu. Hvernig þá?
Jacqueline de Bellefort hefur víst staðið við hótanirnar.
Nei. Ég var hjá henni í alla nótt. Hún svaf hérna.
Hún svaf eins og steinn.
Gæti hún hafa farið smástund?
Fórstu frá henni eða sofnaðir?
Ekki eina mínútu. Nei, alls ekki.
Og ég óttaðist að hún myndi skaða sig
svo ég gaf henni morfínskammt sem gæti fellt fíl.
Fór ungfrú de Bellefort aldrei úr þinni augsýn?
Aldrei. -Jackie gat þá ekki myrt Linnet.
Hún gat ekki heldur ýtt bjarginu á Simon.
Hvað gerðirðu eftir að þið fóruð til Bowers?
Við komum að fjarlægja byssuna.
Ég ýtti henni undir sófa en seinna fundum við hana ekki.
Ég vildi vekja þig. -Ég neitaði.
Þú vildir ekki mína hjálp.
Hættu. Hún var vinkona Linnet.
Hann er blóðhundur, látum hann þefa.
Simon var hjá lækninum og Jackie með hjúkrunarkonunni.
Ég hélt bara að þetta væri rifrildi en ekki sakamál.
En dularfulla málið um byssuhvarfið.
Einhver fann hana meðan þú fylgdir herra Doyle til læknisins
og notaði hana til að myrða Linnet Doyle
og aðskilja elskendurna að eilífu.
Bouc, segðu skipstjóranum að slæða ána við skipið.
Það verður að segja Simon þetta.
Linnet.
Nei!
Það var Jackie!
Fari hún bölvuð! Ég gæti drepið hana!
Jacqueline de Bellefort myrti hana ekki.
Hún skaut mig!
Hún hefur fjarvistarsönnun alla nóttina frá því hún skaut þig.
Linnet.
Þú verður að hjálpa mér.
Þú verður að komast að því hver myrti konuna mína.
Hafðirðu nokkurn grunaðan?
Allir dáðu Linnet.
Samt játaði konan þín að hún væri óörugg með þeim.
Það voru smámunir.
Ég var ekki kátur að hafa gamla kærastann um borð
horfandi á hana með ástarþrá.
Hún minntist á Salome.
Eitthvað sem gerðist fyrir löngu.
Hún sagði ekki hvað.
Hvað með þernuna, Louise Bourget?
Hafði ekki verið ósætti?
Louise skildi bara eftir hluti á hótelinu.
Smáhluti. Naglalakk.
Hún hafði verið hjá Linnet árum saman.
Hún varðveitti hálsmenið.
Gáðu að meninu. -Það er við rúmið.
Takk, Bouc.
Það er ekki hér.
Sástu menið þegar þú komst í morgun?
Ég sá Linnet þar.
Látna.
Ég missti bakkann og hljóp út.
Hvað meinti hún á leiðinni til Abu Simbel
þegar hún sagði að ferðin væri þín hugmynd?
Fyrir þína brúðkaupsferð.
Ungfrú Bourget vill kannski ræða það í einrúmi.
Viltu fylgja herra Doyle...
Nei, ég vil að hann heyri þetta svo hann saki mig ekki um launung.
Saki þig um launung?
Hún batt enda á trúlofun mína.
Ungfrú Linnet hélt boð í fyrra.
Maður talaði við mig
og fann mig seinna.
Þegar hann bað mín sagði ég upp.
Linnet treysti honum ekki. Ég er bara þerna.
Hún lét rannsaka hann.
Hann var skuldugur.
Hún bauðst til að borga þær ef hann sliti sambandinu
til að sannprófa tilfinningar hans.
Hann sleit sambandinu.
Mér fyrir bestu, sagði hún.
Með þá peninga í heimanmund hefði ég getað byggt upp líf mitt.
Hvað gerðirðu í gær þegar þú fórst frá Linnet?
Ég fór í káetuna mína á neðra þilfari.
Fórstu nokkuð annað?
Sástu eða heyrðir nokkuð annað?
Fyrirgefðu mér.
Hefði ég farið út að reykja
gæti ég hafa séð morðingjann fara inn eða út frá henni.
Gerðirðu það eða ekki? Hvað áttu við?
Nei, ég reykti sígarettu inni í káetunni.
Þið horfið á mig. Mér líður eins og...
Þú veist það ríkti gagnkvæmt traust milli okkar.
Ég var stundum barnaleg en annað ekki.
Segðu þeim að ég myndi aldrei skaða Linnet.
Auðvitað ekki. Vertu róleg.
Enginn sakar þig um neitt.
Ég veit þú annaðist Linnet alltaf vel
og ég mun vissulega annast þig.
Er þetta ekki nóg? Leyfum vesalings stúlkunni að fara.
Heldurðu að nokkur myndi myrða Linnet fyrir menið?
Fólki er byrlað eitur fyrir minna.
Slæðið ána.
Farið varlega með þetta.
Þetta eru þær fáu eigur sem ég hef.
Þið farið varlega.
Allir peningar heimsins
og hún er í frystinum með svínslærunum.
Við getum ekki sýnt látnum meiri sóma við þessar kringumstæður.
Áður en þú ferð, læknir.
Þú mættir í brúðkaupsveisluna þrátt fyrir tilfinningar þínar.
Reyndist þér ekki erfitt að sjá hana með öðrum?
Sumum getur maður ekki neitað. Hún bauð mér.
Mætti ég spyrja um vegabréf þitt?
Þú kynnir þig sem Windlesham lækni en það er ekki eini titill þinn.
Nei. -Windlesham lávarður.
Meðfæddur, ekki áunninn.
Skyldur mínar sem lávarðar tilheyra frumstæðri hefð.
Læknisstarfið er mitt eigið.
Og Windlesham læknir ferðast mikið.
Til Indlands, Afríku.
Stóran hluta heims skortir nútímalækningar sem við göngum að sem vísum.
Flestir aðalsmenn njóta tignar sinnar betur.
Linnet stríddi mér á því.
Sagðist ekki ætla að dvelja í moldarkofa í brúðkaupsferð okkar.
Þú barst hlýjan hug til hennar. Hvað með eiginmanninn?
Ég veit lítið um hann.
Því sem ég veit mæli ég ekki með.
Herra Doyle vill að grunsemdir okkar beinist að þér. -Mér?
Ég var með honum í alla nótt.
Þú gafst honum stóran skammt af ópíum. Hann svaf.
Þú hefðir getað farið óséður hvenær sem var.
Bað hann um lyfið? -Hann þjáðist.
Þú hefur verkjalyf í töskunni sem eru ekki eins sterk.
Þú skapaðir þér tækifæri.
Ég gerði það ekki. -Hún var harðbrjósta.
Hún flíkaði nýju ástinni en kallaði á þig eins og hvutta.
Það kvaldi þig að sjá þau
og þú gast bundið enda á kvölina með kúlu.
Lávarðar heimta að fá sitt fram
og þú ert lávarður. -Hvað viltu að ég segi?
Hvað viltu að ég segi?
Að ég viti að ég sé fáránlegur?
Ég er ekki kjáni.
Ég vissi að hún sætti sig við mig.
Mér var sama.
Þegar hún giftist Simon
hugleiddi ég að binda enda á líf mitt.
Allir héldu að trúlofun okkar væri fyrir fjölskyldurnar,
pappírana, fyrir fjandans aðalsmannasýndarleikinn.
Staðreyndin er sú
að ég elskaði hana.
Linny litla og Andrew frændi.
Ég þekkti hana frá því við vorum börn.
Vissirðu af nokkurri óvild í garð fjölskyldunnar?
Heilmikilli.
Faðir hennar auðgaðist af að gera ríka fátæka.
Linny hélt því áfram.
Heyrðirðu lætin í gærkvöldi?
Ég sofnaði klukkan 11.
Eru samningarnar mikilvægir sem þú vilt að hún undirriti?
Já. Þeir voru það.
Við lát Linny þarf að endurgera samninga um búið.
Má ég sjá þá?
Þú fyrirgefur, þeir eru trúnaðarmál.
Ég krefst virðingar fyrir hina látnu. -Mér er kunnugt um innihaldið.
Það efa ég.
Ég held að þar sé starf þitt sem ráðsmaður búsins framlengt
þrátt fyrir hjónaband hennar. -Hver sagði þér það?
Ég er Hercule Poirot.
Mér var ekki sagt það. Ég hef augu sem sjá,
heila sem hugsar og ég hef lítið álit á þér.
Heldurðu að ég hafi myrt hana? -Myrtirðu hana?
Ég græði ekki eyri á dauða hennar.
Sjáðu erfðaskrána sem ég endurskoðaði.
Guðmóðirin fær arf.
Lagalega fær eiginmaðurinn allt annað.
Mitt nafn er ekki þar.
Ætlunin var kannski ekki að erfa heldur að leyna.
Þú stjórnaðir hennar mikla auði.
Gott og blessað meðan einskis misferlis gætir,
engar grunsemdir af hálfu hins trygga Andrews frænda
á tímum markaðshruns.
Þetta verður ekki sannað um borð í skipi.
Þú beittir brögðum til að fá
undirritun Linny litlu og það mistókst.
Þú vissir að það var bara tímaspursmál
hvenær hennar skörpu augu uppgötvuðu stuldinn
nema augu hennar lokuðust að eilífu.
Í minni stöðu, herra Poirot,
þarf ég oft að flytja muni eins og listaverk sem eru milljóna virði.
Þá er þörf á öryggi.
Svo ef ég vildi myrða hana
hefði ég notað þetta.
Hlaupvídd .45. -Já.
Þú mátt fara.
.45. Því að hætta á að sækja byssu Jackie ef hann hafði þessa?
Hann tæki ekki þá áhættu.
Ungfrú Bowers, má ég ónáða?
Vill hann tala við mig? Ég er að klára rammann.
Ekkert að óttast. Þú gætir vitað eitthvað.
Það væri óvænt þróun.
Ef þér væri sama að hún kæmi ein. -Mér er ekki sama.
Þetta vil ég bjóða í minni útför.
Þegar þú vaktir með ungfrú de Bellefort
hótaði hún að skaða Linnet Doyle?
Nei, hún hótaði að skaða sjálfa sig.
Hún vildi kasta sér í sjóinn.
Þess vegna gaf ég henni morfínið.
Það var lán að hafa þig með okkur.
Hefurðu stundað einkahjúkrun lengi?
Það eru að verða 10 ár.
Alltaf með frú Van Schuyler svo það eru eins og 20 ár.
Ég hóf störf seint á ævinni.
Eftir að þú glataðir þínum mikla auði.
Auði?
Efnað fólk hefur áunninn smekk
og hér dáirðu tröfflur og krabba.
Chanel-kjóllinn vitnar líka um það
ásamt Vuitton-töskunum og Perugia-skónum.
Allt úr hátískunni fyrir 10 árum en er nú slitið og viðgert.
Hvað sagðirðu að væri langt síðan þú bragðaðir kavíar?
Margir misstu auð sinn í hruninu.
Margir vegna Papa Ridgeway og hans ófyrirleitnu starfshátta.
Kannski skýrir það viðbrögð þín við leigusamningnum á eign Linnet í London.
Það var áður kallað Bowers-byggingin.
Við höfðum yfir þúsund starfsmenn, góð laun.
Við dreifðum auðnum meðan við áttum hann.
Svo margir eins og hluti af fjölskyldunni.
Sumir fengu aldrei vinnu aftur.
Já, ég sakna kavíars.
En ég sakna þeirra meira.
Og þú, eins og þér líður
með ungfrú de Bellefort vankaða af lyfjum,
þú ert frjáls að fara um skipið,
finna byssuna, skjóta Linnet... -Nei!
Hann vildi tala við þig einslega. -...meðan hún sefur.
Við fáum gest.
Hún getur ekki verið án fröken Bowers í eina mínútu.
Fáðu þér te með okkur.
Hann sakar mig um að skjóta Linnet. -Nei, nei.
Ég sagði bara að það væri mögulegt.
Ég er ekki samþykk þessari yfirheyrslu.
Hver ert þú að yfirheyra okkur?
Ég er vinnandi maður.
Reyndur fagmaður, hetjan í ykkar eigin fjármálaævintýrum.
Mér er ekki um það. Eða um þig.
Þú átt að finna morðingja guðdóttur minnar.
Ég eignaðist aldrei börn.
Ég átti Linnet.
Þú veist vitanlega
að þú ert helsti erfinginn í erfðaskrá Linnet Doyle.
Sakarðu mig nú um morð?
Hann sakar alla um morð.
Ég játa að það er vandamál.
Að ég myndi myrða mína eigin guðdóttur vegna peninga?
Ég er búin að gefa mikinn auð.
Mér stendur á sama um peninga.
Það er óþarft að halda áfram þessu samtali. Komdu, Bowers.
Vinna skipsþjónanna er til fyrirmyndar. Hafið þið séð það?
Sannarlega fyrsta flokks starfsmenn.
Hann er ekki með réttu ráði. -Búið um rúmin daglega,
lökin brotin saman í nákvæm 45 gráðu spítalahorn.
Ólíkt því sem var daginn sem fórum
þegar lökin voru lögð á rúmin líkt og ábreiða.
En þegar ég sá ungfrú de Bellefort
sofandi í káetu fröken Bowers þriðja daginn um borð,
var búið um rúmið eins og fyrsta daginn.
Eins og ekki hefði verið sofið í því.
Bouc...
hvar fannstu fröken Bowers þegar þú leitaðir aðstoðar hennar?
Í káetu frú Van Schuyler.
Ég spyr mig:
Hér er kona sem er gallhörð gegn stéttaskiptingu og efnishyggju
en hefur samt þernu?
Nei.
Þernan hennar er engin þerna
eða hjúkrunarkona, einungis lagsmær.
Nefnum ástæðuna.
Ást.
Róleg.
Og þetta veit ég.
Fólk myrðir fyrir ást.
Þeir fundu dálítið!
Hvað?
Þeir fundu dálítið!
Herra Poirot.
Gott, piltur minn. Farðu og þvoðu þér.
Það er klúturinn þinn.
Hann týndist. Ég hef leitað síðan í musterinu.
Við fundum hann hvergi.
Hann lenti í ævintýri í fjarveru þinni.
Klúturinn þinn, með kúlugötum.
Notaður til að deyfa skothvell.
Líka blóðugur vasaklútur og .22 byssa Jacqueline de Bellefort.
Tveimur kúlum skotið.
Við snúum strax til Assouan.
Þetta líkar mér.
Allur kraftur hans kröftugu athygli.
Öll snilldin fyrir mig eina.
Daður, þótt indælt sé, hefur engin áhrif.
Kona sýnir þér dálítinn áhuga
og þú heldur að það sé til að leyna sekt.
Hún hefur farið illa með þig hver sem hún var.
Þessi gríma felur allt andlit þitt, er það ekki?
Þekktirðu Linnet Doyle áður en þú komst að skemmta okkur?
Vegir lágu saman. -Líkaði þér ekki við hana?
Ég er kurteis.
Herra Doyle minntist á löngu liðið atvik með fórnarlambinu.
Ástæðu fyrir mögulegum fjandskap.
Kennebunkport, laugarbakkinn.
Sumarið '24, áður en ég var þekkt.
Ég söng á hótelinu og vildi fara með Rosie að synda áður en við færum.
Lítil stúlka kvartaði við pabba sinn um að deila sundlaug með þeldökkum.
Okkur var sagt að fara og þegar ég hlýddi ekki var mér þröngvað til þess.
Ég efaði að hún myndi það. Ég man það.
Það var árið '25.
Og hún líka.
Ungfrú.
Hún lítilsvirti þig í viðurvist Rosie.
Herra Poirot,
ef ég sendi kúlu í alla sem veitast að mér
fyrir að halda mig ekki á mínum stað,
væri heimurinn fullur af dauðum, hvítum dömum.
Þá var Linnet bara krakki
sem lærði af slæmum pabba.
En við urðum vinkonur í heimavistarskólanum.
Hún gaf hinum fordæmi til að gera eins.
Ef satt skal segja,
var jafn auðvelt að hata Linnet og elska.
Ég gerði víst hvort tveggja.
Það er einlægt svar.
Þakka ykkur fyrir samtalið.
Ein lokaspurning bara af forvitni.
Höfuðfat þitt. Líkt og túrbani.
Ég hef aldrei séð þig án slíks túrbans,
en er hann ekki farinn úr tísku?
Ekki þegar ég geng með hann.
Ef þú vildir verða við ósk minni og taka hann ofan.
Það er allt í lagi, Rosie.
Hann leitar svars sem hann þegar veit.
.22 kalíber eins og sú sem Linnet var myrt með.
Ég hef notað hana ef þú efast.
Tvisvar í vörn, einu sinni í reiði.
Það gerðist ekki í nótt.
Segðu mér hvort ég lýg.
Herra Poirot.
"Monsieur."
Þú truflar á óheppilegum tíma.
Þú átt að vera spæjari en samt fann ég þetta.
Það var þarna í snyrtiborðinu mínu
vandlega fyrir komið.
Þú veist að ég tók það ekki.
Þess vegna lét morðinginn það í þína vörslu til að snúa aftur.
Takk. -Nema...
Nema hvað?
Nema þú hafir tekið menið til að beina frá þér grun.
Það er auðvelt að losna við sönnunargögn á skipi.
Sá sem gerði þetta vildi að það fyndist.
Því skyldi móðir mín myrða Linnet?
Þú sagðir að móðir þín væri Linnet reið.
Kynnti Linnet ekki son þinn fyrir konu sem þú vantreystir?
Vertu viss, hefði ég kúlu í vasanum til að leiðrétta slæman smekk sonar míns
sóaði ég henni ekki á frú Doyle. -Mamma, þetta hjálpar ekki.
En ég hef séð landslagsmyndirnar þínar.
Þú ert þolinmóð kona sem nær fram tilætluðum hughrifum með tímanum,
sem skipulagði af kostgæfni að fá mig um borð í þetta skip
og að grunur minn beindist í aðra átt.
Það er einkamál. -Því máli er lokið, frú mín.
Nóg komið. -Svo sannarlega.
Ég er tilbúinn að kynna niðurstöður
annars máls og leynilegra og láta því lokið.
Leynilegt mál?
Hvað á hann við?
Mamma?
"Monsieur." -"Mademoiselle."
Takk fyrir að koma, dömur mínar.
Bouc.
Ég geri mína eigin játningu.
Þegar við hittumst í Giza sagðist ég vera í fríi frá störfum
en raunar var ég og er enn að vinna í sakamáli.
Hvaða mál?
Þú.
Að ósk móður þinnar sem sendi mér skeyti í uppnámi.
Móðir mín í uppnámi?
Ég var beðinn að elta Otterbourne
til að kynna mér persónu og siðferði söngkonunnar
sem stal hjarta þínu.
Gerðirðu mér þetta?
Ég er móðir þín. Ég hef gert verra.
Í því augnamiði þurfti ég að innbyrða marga skammta af tregatónlist
sem ég bjóst ekki við að njóta en hafði reyndar yndi af
í söng frú Otterbourne. Það var óvanalegt fyrir mig en indælt.
Þess vegna varstu í Giza.
Og við hittumst fyrir "tilviljun".
Fyrirgefðu.
Ég varð að opna augu þín.
Segðu honum það.
Ég skal segja þér það.
Ég fylgdist með Rosalie Otterbourne,
rannsakaði bókhald hennar...
Já, ég veit, fyrirgefðu mér.
Hvað?
Hún spilar oft fjárhættuspil en hún vinnur oft.
Hún bragðar vín, er örlát á þjórfé, borgar starfsfólkinu
og skattinum tímanlega og af nákvæmni.
Hún er iðin, hún er hrein og bein.
Í viðskiptum sýnir hún jafnvel snilld.
En hún spilar ekki vel á píanó.
Hvað stjúpmóður hennar varðar drekkur hún stundum of mikið,
reykir sígarettur með mismunandi innihaldi
og ég held að tvö hjónabanda hennar hafi ekki endað á alveg löglegan hátt.
En hún hefur stórkostlegan persónuleika.
Ég veit ekki ennþá hver myrti Linnet Doyle.
En þetta veit ég,
Rosalie er ástfangin af syni þínum og er honum fremri að dyggðum.
Hún er meira en hæf. Það er lán að finna hana.
Hamingja okkar var ekki nóg.
Ég treysti henni ekki og geri ekki enn þrátt fyrir orð spæjarans.
Ég elska hana. Það ætti að skipta máli.
Af hverju? Korinþískir höfðu rangt fyrir sér að öllu leyti.
Ástin er ekki þolinmóð eða góð.
Hún öfundar og grobbar og er sama hver fellur.
Hún egnir og ertir og skráir hverja misgjörð
og hún bregst svo sannarlega.
Rétt eins og andlit eldist bregst ástin.
Hann þráir þitt leyfi en hann þarf það ekki.
Og ég þarf ekki að standast þínar kröfur.
Eða þínar.
Ég hef fylgst með þér.
Viltu vita hvað mér finnst um þig?
Hann er haldinn þráhyggju, hégómlegur, sjálfumglaður,
einmana af ástæðu.
Fyrirlitlegur, þreytandi, uppskrúfaður, sjálfselskur furðufugl.
Hvernig dirfistu?
Farðu frá.
Ungfrú, ef mér leyfist...
Þú átt rétt á skýringu.
Leyfðu mér að biðjast afsökunar.
Hefurðu hitt nokkurn sem segir nafn sitt jafn oft og Hercule Poirot...?
Staðfest.
Þetta er Louise Bourget.
Það eru engin merki um drukknun.
Líkinu var kastað eftir á.
Hún hefur lent í spaðanum.
Hún var myrt um borð.
Innan síðustu klukkustundar.
Peningar. Ataðir blóði.
Louise Bourget gaf í skyn
að hún gæti hafa séð morðingjann flýja.
Sé það rétt gæti hún hafa falboðið þögn sína.
Fjárkúgun.
En morðinginn kaus frekar algera þögn hennar.
Hálsinn, hreinn skurður. Hnífsblaðið...
stutt.
Mjög beitt. Líkt og...
Líkt og skurðhnífur.
Þú!
Þú myrtir þær!
Það var skurðhnífurinn hans!
Hann myrti Louise!
Og hún sá hann fara úr káetu Linny.
Þú hefur logið síðan.
Það ert þú sem Linnet átti ekki að treysta.
Ég sagði henni að fyrirtæki þitt hefði milljónir af henni.
Morðingi!
Ég drep þig!
Hættið!
Slepptu mér!
Sýnið virðingu!
Hve margir þurfa að deyja áður en þú gerir eitthvað?
Skorin á háls meðan þú skammar mig.
Hann reynir það.
Hann ætti að reyna betur
eða við höfnum öll í egypsku fangelsi.
Ef þú nefnir ekki morðingjann geri ég það.
Nei.
Hann elskaði Linnet of mikið.
Það er einmitt ástæðan.
Verið bara róleg og leyfið Poirot að vinna.
Við náum í höfn í fyrramálið.
Nú er öruggast að við höldum okkur í klefum okkar og læsum dyrunum.
Hún var trúlofuð um tíma.
Ég þarf að skrifa honum og segja að hún sé látin.
Þau slitu trúlofuninni en hann á að vita það.
Það er fallegt af þér.
Þetta er hræðilegt. Allt svo hræðilegt.
Hver gæti gert annað eins?
Þú hlýtur að hafa kenningu, Poirot.
Er það ekki?
Ég þarf að ljúka einni yfirheyrslu.
Fulla ferð!
Ég hef látið tilfinningarnar hafa áhrif á rannsóknina
svo ég bið þig að vera vitni að þessari yfirheyrslu.
Hve lengi hafðirðu þekkt Linnet Doyle?
Ligg ég nú undir grun?
Hve lengi hafðirðu þekkt Linnet Doyle?
Ég þekki brögðin þín.
Ég hef séð þetta leikrit hinum megin við borðið.
Mjög lengi.
Við vorum ekki náin, bara kunnug.
Foreldrar mínir litu á hennar foreldra sem jafningja
svo við ólumst upp í sömu boðunum og kysstum vini hvort annars.
Þú grípur mig ekki því ég hef ekkert gert.
Spurðu að því sem þér sýnist.
Hvar er frakkinn þinn?
Af hverju vaktirðu Linnet ekki þegar Simon var skotinn?
Poirot.
Ekki.
Maðurinn hennar var skotinn.
Þú finnur til með fyrrverandi kærasta Louise Bourget.
Þú vilt tilkynna honum örlög hennar.
En þú fannst ekki til með Linnet.
Ég hélt hún væri sofandi.
Hún sagðist hafa tekið svefntöflu.
Þvættingur!
Það gladdi mig svo að sjá þig, Bouc.
En þú lýgur að mér.
Þú lýgur upp í opið geðið á mér!
Og nú gerirðu þig að fórnalambi mínu.
Hvað gerðist? Myrti hann Linnet?
Gerðuð þið Rosalie það saman?
Nei, hún er heiðarleg. Of stolt til að lifa af þjófnaði.
Þú stóðst einn að verki. -Nei, ég gerði það ekki.
Þú fórst einn í stofuna, fannst byssuna og gerðir það.
Síðan fórstu í káetu Linnet til að segja henni frá Simon.
Hún svaf. Þú sást menið. Freistingin náði tökum á þér.
En hún vaknaði og sá þig svo þú skaust hana. -Nei.
En Louise Bourget sá þig fara og krafðist peninga.
Þess í stað komstu með hníf. -Nei, ég myrti ekki...
Tvö morð! Til að tryggja stolinn auð svo þú þyrftir ekki leyfi til að kvænast,
aðeins blessun hennar.
Ég myrti engan.
Ég fann enga byssu. Þetta gerðist ekki.
Nei, þú myrtir engan.
Morð Linnet var að yfirlögðu ráði.
Það þurfti nákvæma tímasetningu, stolinn klút.
Þú myrtir hana ekki en þú fórst í káetu hennar
og komst að Linnet látinni.
Þú vissir af morðinu á undan okkur öllum.
En í stað þess að kalla á hjálp
tókstu hálsmenið.
Ég nefndi leit í káetunni og þá reyndirðu að skila því.
En þú sást Louise þrátta við einhvern og krefjast peninga.
Þú sást hana skorna á háls.
Þú sást hana myrta.
Veistu hver myrti Louise?
En þú gast ekki sagt það án þess að játa ránið
svo þú faldir menið hjá mömmu þinni í þeirri trú að hún yrði ekki ásökuð
meðan þú þagðir.
En blóð Louise var á frakkanum þínum.
Ef...
Ef ég játa þetta, ef ég segi...
Þér verður refsað fyrir rán. Þú færð fangelsisdóm.
Ég missi Rosalie.
Hún elskar þig.
Ég get ekki...
Þú getur ekki látið morðingja ganga lausan til að bjarga þér.
Ég vildi segja þér það.
Ég hugsaði bara...
Ég hugsaði bara um hamingju okkar.
Við gætum farið og gift okkur.
Engar skyldur. Við yrðum frjáls.
Heimska! Það var svo heimskulegt.
Með hverjum sástu hana?
Þú varst hræðilegur vinur, Poirot.
Því þurftirðu að kenna mér að vera góður?
Hver?
Þú gætir ekki skilið
hvað fólk gerir fyrir ástina.
Svona nú!
Nei.
"Mon ami, Bouc."
Ég heyrði byssuskot.
Ég heyrði skot.
Hvað er um að vera?
Náðirðu honum?
Náðirðu honum hver sem hann var?
Hvað er að?
Slasaðist einhver?
Ég hef aldrei séð neinn jafn hamingjusaman og hann
þegar hann var með þér.
Hann sagðist vona innilega að þú yrðir líka hamingjusamur.
Að þú myndir þreytast á að vera bara kuldalegur spæjari.
Verða mannlegur.
Ég vil ekki sjá þig hamingjusaman.
Ég vil að þú finnir sökudólginn.
Hann var skotinn með þinni byssu.
Það var byssan hans!
Ég var hér inni!
Ég trúi þér ekki.
Þú varst þar. Þú sást mig. Segðu það.
Það er rétt. Hann var hér inni. -Nei.
Skammbyssan var í töskunni í káetunni minni...
Af hverju hefurðu byssuna hér með morðingja um borð?
Af því...
við kæmum í höfn í fyrramálið.
Ef lögreglan sæi þeldökkan mann með byssu
yrði ég skotinn áður en ég sæi snöru.
Þú hefur brugðist
öllum skyldum þínum.
Vinur hans.
Ég brást
Linnet Doyle,
Louise Bourget, Bouc.
Ég bregst honum ekki nú.
Morðinginn er hér.
Og verður kyrr hér.
Það er rétt hjá ungfrú Otterbourne, ég dýrka að tala.
Áhorfendur.
Því ég er hégómlegur.
Ég dýrka að fólk heyri mig leysa sakamál og segi:
"Hercule Poirot er svo snjall."
Allt sem ég vil nú, sem ég gæfi allt fyrir,
er samtal við Bouc.
Ég myndi rigsa um og segja: "Manneskju eins og Linnet Doyle
fylgir svo mikið hatur og öfund.
Það er eins og suðandi flugnager." Og hann myndi hlæja að mér.
"Sýndu þá þín snjöllu brögð," segði hann.
"Spyrðu spurninga þar til sú rétta kemur."
"Hver myndi vilja myrða hana?
Hver gæti gert það?"
Svo myndi ég spyrja og ég sæi það.
Bouc sýndi mér það of seint.
Ástfangnir eru til alls vísir.
Vegna ástar erum við gálaus. Fljótfær.
Hnullungur dettur, fljótfærni. Louise myrt, hömluleysi. Bouc skotinn.
Ég hélt að augljóst væri hver myrti frú Doyle.
Andrew Katchadourian frændi.
Að gera það sama og í Abu Simbel musterinu
þar sem hann eigraði einn í örvæntingu.
Hann kom auga á stein og vildi dylja syndir sínar...
Hann ýtti honum.
Ég veit ekki hvað ég var að hugsa.
Ég hugsaði ekki.
Ég sá þau fyrir neðan.
Guði sé lof að ég hitti ekki.
Og þið hljótið að vita
að ég myrti hana ekki. Ég myndi ekki gera það.
Ég elskaði hana.
Ég myrti hana ekki! -Nei, það gerði hann ekki.
Morð Linnet var ekki framið í hamsleysi. Það var þaulhugsað.
Smáatriði, tími, kúlur, fjarvistarsönnun.
En hver skipulagði það?
Ég sný mér enn að Bouc.
Af hverju málaðirðu hann í grænum jakka?
Hann var rauðklæddur í píramídanum.
Rauði liturinn týndist.
Honum var stolið
af morðingja Linnet Doyle.
Af eiginmanni hennar, Simon Doyle.
Mér?
Það er fáránlegt.
Hvernig? Hann var skotinn. -Já, við vitum það.
En við vitum ekki hvenær hann var skotinn
eða hvað hann gerði eftir að við héldum það.
Frú Doyle sagði mann sinn hafa verið reiðan við Louise vegna naglalakks
sem gleymdist á hótelinu. Af hverju?
Af því frú Doyle gekk með blóðrautt naglalakk
sem hann hugðist nota.
DJÚPRAUĐUR
Án þess yrði litur frú Bouc að duga.
Hann bjóst ekki við að kona sín byði spæjara í partíið
svo til öryggis svæfði hann mig. Eitt kampavínsglas
að beiðni hans sendi mig dasaðan í rúmið.
Deyfðan fyrir sýningu hans.
Ungfrú Otterbourne, þú sást skotið.
Sást Simon falla.
Blóðugur vasaklútur við fótlegginn og þú fórst
til að finna lækninn.
Það gefur morðingjanum stund í einrúmi.
Það nægir honum. Hann tekur skammbyssuna
og hleypur í káetu konu sinnar.
Simon...
Hann skýtur hana í gagnaugað.
Sár Linnet Doyle var sviðið.
Klúturinn hefði hindrað það en hann var ekki notaður.
Hann var notaður hér til að kæfa annað skot.
Hvað er að, Bouc? -Það varð slys.
Hann snýr aftur hingað
til að sækja klútinn sem hann hafði áður falið.
Svo tók hann byssuna og skaut sig í fótlegginn.
Hann setti eina kúlu í byssuna svo ef hún fyndist
teldum við ekki þrjú heldur tvö skot sem við héldum hafa verið skotið.
Síðan batt hann saman vasaklútinn, klútinn og byssuna
og kastaði í Nílarfljót.
Svo undirbýr hann sig fyrir Windlesham lækni.
Hún skaut mig!
Ég get ekki hreyft fótlegginn.
Fjarvistarsönnun þín var tryggð. Raunar tryggðirðu að grunur félli á ýmsa.
Á gestalistanum voru ekki bara vinir og ættingjar
heldur þeir sem báru kala til konu þinnar.
Jafnvel söngkonan.
Allt virtist umhyggja nýs eiginmanns.
Sök barst í allar áttir nema til þín.
Þú ert brjálaður.
Að ég myndi skjóta mig og myrða síðan Louise og Bouc.
Það er rétt. Hann gæti ekki hafa myrt þau.
Hann myrti þau ekki.
Seinni morðin voru framin af vitorðsmanni hans í fyrsta morðinu
og trúlega af snillingnum sem stóð á bak við þetta hugvitsama ráðabrugg.
Jacqueline de Bellefort.
Áður ástkona hans. Ennþá ástkona hans.
Hún kynnti parið. Sat um þau. Fann þau hér um borð.
Skaut Simon púðurskoti.
Allt til að skapa óyggjandi fjarvistarsönnun.
Syrgjandi eiginmaðurinn myndi erfa auðinn
og seinna kvænast konunni sem hann elskar.
Hefur alltaf elskað.
Þegar ég spurði Louise hvað hún hefði séð fékk ég skrýtið svar.
"Hefði ég farið út gæti ég hafa séð morðingjann."
Hvorki já eða nei heldur hótun við morðingja Linnet
sem var viðstaddur.
Simon Doyle.
Sem síðan fullvissaði Louise um að séð yrði um hana.
Það gekk eftir.
Þegar færi gafst sendi Simon boð til Jacqueline
og varaði hana við nýju hættunni.
Sagði henni hvar vopnið væri að finna.
Svo þegar Bouc...
Þegar Bouc uppgötvaði hver hafði myrt Louise, æpti Simon...
Svona nú!
...viðvörun til sökunautar síns
sem skaut Bouc í hálsinn.
Áður en hann gat flett ofan af Jacqueline de Bellefort.
Myrtirðu son minn?
Þú deyrð fyrir þetta.
Ekki, Rosie.
Ég sver það.
Þið getið ekki trúað honum.
Hann hefur enga sönnun.
Rétt. Ég hef bara byssu sem lá í vatni án fingrafara.
En henni fylgdi gjöf. Vasaklúturinn.
Volgt vatnið í Nílarfljóti á vorin myndi gera blóð brúnt á litinn.
Í þessu dularfulla fljóti myndi blóðrauð málning dvína
og verða bleik.
Mikið er Hercule Poirot snjall.
Var það hans metnaður eða þinn?
Hann þarfnaðist hluta.
Ég þarfnaðist hans.
Þér stóð á sama um peninga.
En þú gast ekki neitað honum
um ráðabrugg sem hann var ekki fær um að skipuleggja.
Hvað gerum við nú? -Förum.
Við verðum aðskilin.
Við förum frá borði og flýjum.
Það er allt í lagi. Láttu mig fá hana.
Hlustaðu á mig. Við getum flúið.
Við verðum að fara og við verðum að vera sterk.
Við getum verið sterk.
Leitt að þú sért orðin svo auðug.
Ég get ráðið bót á því.
Við höldum kannski hluta.
Verð ég nú handtekinn?
Nei.
Ekki ef þú gengur rétt frá fjármálum hennar
og borgar það sem þú skuldar.
Snýrðu aftur til London, læknir?
Þar er ekkert fyrir mig lengur.
Vestur-Afríka. Kannski get ég látið gott af mér leiða þar.
Ég vildi að ég hefði aldrei séð þig að störfum.
Ef til vill...
LONDON SEX MÁNUĐUM SÍĐAR
Sjáumst fljótlega, Syd. -Takk fyrir kvöldið.
Sjáumst eftir nokkra daga.
Segðu hljómsveitinni að fara að ljúka æfingunni.
Gættu þín.
Íslenskur texti: Kolbrún Sveinsdóttir