Halo.
Dzień dobry. Przepraszam, że zawracam głowę.
Cześć, Sharon.
- Nie szkodzi. - Chciałam omówić twoje wyniki.
- Pomyślałam, że chciałabyś wiedzieć. - Jasne.
Nie będę przeciągać, wynik jest dobry.
Amniopunkcja nas przetrzymała po wynikach krwi...
Wszystko wygląda zdrowo.
Dobrze.
Świetnie. Czujesz się dobrze, nie masz plamień, krwawień?
Nie.
Jeśli chodzi o wyniki, nie ma nic niepokojącego.
Dobrze. Świetnie.
Davina umówi USG 20. tygodnia.
Ale jestem z tobą myślami.
Jeśli mogę coś zrobić...
Świetnie. Dzięki, Sharon.
WYSTĘPUJĄ
ZDJĘCIA
MUZYKA
SUKCESJA
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Wiesz, że mnie wyruchałaś, prosto w dupę.
Juliette, założyłaś strap-ona i mnie wyruchałaś.
Zadzwoń, proszę.
Dziękuję.
- Witaj. - Cześć.
Moje kondolencje.
- Współczuję straty. - Dziękuję.
- Nawzajem. - Tak.
Co za szok.
Tak.
A gdzie... Kiedy przyjechałaś?
Rozmawialiśmy co rano i co wieczór, przyleciałam natychmiast.
Bo...
Szczerze, myślałem, że byliście... wiesz.
Byliśmy bardzo blisko.
To skomplikowane, ale rozmawialiśmy intymnie co wieczór.
Jasne.
- Graham, Janet. - Tak nam przykro.
- Modlimy się za was. - Dziękuję.
- Bracie. - Przykro mi.
Dziękuję, Cyd.
- Kondolencje. - Tak mi przykro. - Dzięki, Penny, Mark.
Jak się masz?
- O co chodzi z Marcią? - Królową balu?
Ze śmiercią jej do twarzy.
A gdzie jest... Kerry?
W kufrze Marcii, w anakondzie, w sarkofagu.
Marcia nie widziała taty od 7 tygodni. Wg jego kalendarza.
- Intymne telefony, słyszeliście? - Nie.
Może ją pozwę za wizję taty i seksu przez telefon.
- Nie? - Mogę odstawić seks przez telefon,
ale myślałem, że nie jesteś w nastroju.
Czuję się spoko.
Na pewno w końcu mnie to rozwali jak pędzący pociąg, ale dziś...
- jest w porządku. - Tak?
Jestem rozbity. Nie spałem.
Może tyle o tym myślałem, że miałem przedwczesną żałobę?
Super. To znaczy...
nie wierzę ci, ale...
Nie.
Tak czy inaczej, powinniśmy zewrzeć szeregi, bo...
dla jednych to smutny dzień, a dla innych koronacyjna demolka.
Jaki jest plan?
Zarząd chyba o 11:00.
- Jak tam? - Wiesz...
- Tak tu dziwnie, bez niego. - Owszem.
- Co mnie ominęło? - Mnóstwo telefonów.
- Prezydenci, premierzy. - Staramy się stabilizować.
Za godzinę zarząd wybierze nowego alfę.
Co przeczuwasz? Jakie są prezesowe wibracje?
Czy ktoś ma ochotę...
obejrzeć porcelanę?
Zamierzał zwolnić połowę tego pokoju. Powinniśmy o tym mówić?
Nie, nie róbmy zadymy.
To narracje chaosu. Bratobójcze, złe.
- Cześć. - Cześć.
O rany. Współczuję.
Dzięki.
To wspaniale, że możemy się wspierać jako rodzina i pozostać silni.
Dzięki.
Moje chłopaki. Moi świetni.
Nie gramy w "Zjeżdżalnie i drabiny", nasz tata umarł.
Przepraszam. Smutno mi.
I myślę, co będzie.
Zaraz zbierze się zarząd, rozmawiałem z Ewanem, ma swój głos...
Potrzebujesz nowej mamusi, my nią nie jesteśmy.
- Mam telefon, mógłbyś...? - Dzięki.
- Poważnie... - Spierdalaj, dziękuję.
Matsson. Czy mam...?
Zaczekajmy 5 minut i się ogarnijmy.
Bo coś palniemy, wrzuci to na media
i nagle sprzedamy Manhattan za paciorki.
Dobra, niech się wydzwoni.
Cel jest taki: chcielibyśmy dziś ogłosić,
kto obejmie władzę w okresie przejściowym, od poniedziałku.
Oto moje stanowisko:
może powinniśmy przejąć stery?
Pierwszą sprawą jest umowa z GoJo. Zarząd, udziałowcy, wszyscy są za...
A obawiam się o zaangażowanie dzieci.
Frank, gdybyśmy obdzwonili zarząd, twój głos bardzo by się liczył.
Liczą się z opinią kierownictwa.
Gdyby nasz przekaz brzmiał, że dzieci są...
Zjebami i głąbami.
Może konstytucyjnie niewskazane w tym momencie do podjęcia roli.
Pozostałoby pytanie... kogo moglibyśmy poprzeć?
Gerri. Odpowiedzialna, niedawno to robiła.
Tak.
Choć oczywiście finansowy byłby naturalnym przejściowym.
- Już powalczyłaś z wiatrakami. - Właśnie.
Robiłam to, z powodzeniem.
Przejściowy ma domknąć sprzedaż, załatwię to.
- Zapnę ci twój złoty spadochron. - Cóż...
nie wypychaj mnie z samolotu tak prędko.
Skoro starego nie ma, może mógłbym coś z siebie dać.
Jesteś korporacyjną legendą.
To, co zrobiłeś w latach 90. z kablówką... było wielkie.
- Logan miał ciebie dość. - Logana już nie ma.
Chciałbym tylko powiedzieć tej grupie szanowanych siwobrodych,
że osobiście prosiłem zawsze jedynie o możliwość służby.
- Pogrążony w bólu... - W bólu?
Może odłóż taco, chlapiesz smutkiem.
Dowcipne, ale... gdyby nadarzyła się okazja,
to jeśli jest ring, wrzucam kapelusz. Z całym szacunkiem.
Powiem tylko,
że gdybyśmy mieli polecić cię zarządowi,
mogliby zadać pytanie...
Mogę je sformułować? Jako przyjaciel?
- Pewnie. - Żeby cię przygotować.
W negatywnym przypadku...
jesteś gamoniowatym intruzem i nikt ci nie ufa,
twój jedyny zwolennik nie żyje.
Teraz jesteś tylko mężem córki byłego szefa,
a ona nawet cię nie lubi.
I jesteś w głębokiej, czarnej dupie.
Jezu, Karl...
- Frank, pozwolisz? - Pewnie.
Cześć, tu Oskar z numeru Lukasa.
Cześć, Oskar, tu Roman Roy.
Dzwonił Lukas, ale zgarniałem swoje szympansy,
bo też chciały się przywitać. Jest tam?
Nie. Mówi, że wyszedł.
Dobra, a możesz go zawołać?
Niestety, był to telefon ostatniej szansy,
bo w tym tygodniu mamy firmowe spotkanie strategiczne.
Tu Kendall. Daj spokój.
Nie odebraliśmy, bo chcieliśmy być przy tym wszyscy. Złapiesz go?
- To nie była rozgrywka. - Jasne, nie ma sprawy, wiemy.
Nie chodzi o niego, ale ma bardzo napięty grafik.
Nie chce się przywitać? Nadal kupuje firmę?
Oczywiście, jeśli go nie przydusicie. Postanowił z wami porozmawiać.
Kto poprowadzi?
Jeszcze nie wiemy, jesteśmy dosyć płynni.
Ale... może wasz wyjazd wypadł w porę.
Ogarnijcie się, nasz zarząd wybierze kapitana
i wrócimy do tego za tydzień czy jakoś tak.
- Nie chcielibyśmy wytracić rozpędu. - My też nie.
Wiecie, co się tu wczoraj stało, prawda?
Tak, oczywiście.
Bardzo współczujemy. Kiepsko.
Tak, kiepsko. Dzięki.
Ale czy ktoś z was albo z waszych starców
mógłby tu być w ciągu doby, załatwić to?
Przepraszam, umarł nam tata i zbliżają się wybory.
Może spotkalibyśmy się w Stanach?
To doroczny wyjazd, nie możemy go odwołać.
Nie. Absolutnie rozumiem. Dobra.
Marcia.
- Bardzo współczuję. - Dziękuję.
- Widzisz, jak pędzą? - Tak.
Wieją jak szczury.
- Moje kondolencje. - Dziękuję.
Dla ciebie też.
- Dziękuję. - Pogadamy później.
Oczywiście.
- Gratuluję. - Dziękuję.
Jak daleko zaszłaś.
My obie, co?
Tak mi przykro. Coś takiego po weselu...
Wyjedziemy za tydzień. Zaplanowaliśmy mały wypad.
Wisconsin, Minnesota, Michigan, Pensylwania.
Miodowe stany.
Pójdę do...
Chciałem powiedzieć, bo...
takie rzeczy dzieją się nagle, ale...
gdybyś kiedyś pomyślała o sprzedaży mieszkania,
byłbym...
Wzdragam się przed tymi słowami...
Nie ma co się wstydzić, jesteśmy rodziną.
Będę chciała między 60 a 70 milionów.
Jasne.
Czyli... 63...
- Stoi. - Stoi?
Stoi.
Dobra.
- Stoi. - Świetnie.
Chodź na chwilę, mam sprawę.
Jako wykonawca,
trafiłem na niepokojącą kartkę.
Dobra...
- Kto jeszcze wie? - Na razie, o ile wiem, tylko my dwaj.
Co myślisz?
Bez ciebie nawet nie zacząłem myśleć.
A czy...
mogłaby po prostu zniknąć?
Mogłaby się zgubić.
Oby się nie zgubiła.
Ale co, gdyby drgnęła ci ręka,
kartkę porwałby przeciąg i niechcący spłynęłaby do sedesu?
- Żartuję... - Spekulujesz w trybie komicznym.
Z żyłką humorystyczną.
Księżniczka nam tego nie spieprzy, tak? Jeśli Gerri mnie zablokuje, chcę odejść.
Chcę moją, kurwa, odprawę. Dogaduję ze szwagrem grecką wyspę...
Co tam, chłopcy?
Właśnie przekazano mi kartkę.
Zawiera listę życzeń na wypadek śmierci Logana.
- Co do pogrzebu itd. - Mogę?
Trzeci akapit.
- Gdzie to było? - W jego osobistym sejfie.
- A ten dopisek ołówkiem to co? - Nie my.
Podkreślenie ołówkiem jest jego. Niedatowane.
Nie wtajemniczył prawnika ani mnie, więc...
Co myślicie?
Prawnie, ponieważ rodzina nie ma pełnej kontroli, nie byłoby to...
Następcę wybiera zarząd, więc to nie rozstrzyga.
Nie rozstrzyga. Nie.
Żartowaliśmy, że mogłaby wpaść do sedesu.
Tak, to bardzo zabawny żart.
Mówią, że nie należy podejmować decyzji tuż po...
Ale mówią też, że mądrze jest nie płacić prowizji.
A weź coś znajdź w dobrej kamienicy.
- No dobra. - Cześć. - Cześć, Con.
Jak się miewamy?
- No wiesz... - Widzieliście nekrologi? - Tak.
Fajne zdjęcie w "The Globe"?
- Widzieliście, żeby się tak śmiał? - Tylko kiedy palił się bezdomny.
Tata brzmi super. Chciałabym go poznać.
Trzymacie się, serio?
Roman jest po przedwczesnej żałobie.
Nie wierzą mi. Dla mnie wyglądacie na naiwnych.
Ja obawiałem się tego od dawna.
- Jak się czujesz? - Nie mam pojęcia.
W porządku. W porządku.
- Ken? - Ja?
Będziecie się śmiać, ale w środku nocy miałem rozmowę.
Sesję. Terapeutka poleciła mi kogoś,
zgłosiłem się i... jest dobry.
Mam jego numer, jakby co.
To głupie, ale są na to sposoby.
Masz najlepszego gościa od żałoby.
Mam świetnego, spierdalaj.
Będziesz w tym wymiatał.
Cześć.
Jeszcze trochę druku. Nekrologi.
Przyszły recenzje.
Głównie pięć gwiazdek.
Zarząd chyba zbierze się w południe.
Dzięki.
Ken...
Mogę o coś spytać?
Przepraszam, tak na szybko.
To sekunda.
Prywata.
Ken... być może...
w coś się wplątałem.
To pewnie nic, ale... Przepraszam, że zawracam ci głowę.
Co?
Dowiedziałem się, że moja córka
sprzedała pakiet akcji Waystar
tuż zanim wieść o waszym ojcu...
poszła w eter.
Totalny zbieg okoliczności, ale... nie chcę, żeby był z tego problem.
Rozmawiałeś z nią tamtego dnia? Co wykaże billing?
Nie pamiętam.
Nie mam z Juliette relacji, taka jest smutna prawda.
O ironio, prawie nie rozmawiamy...
Dzięki.
- Coś dobrego? - "The Courier". Trzeba odkodowywać.
Gotowi?
- "Złożona postać". - Rzucał telefonami w pracowników.
- Dobre. - "Bystry obserwator nastrojów".
Trochę rasista.
"Człowiek swojej epoki".
Znów, rasista. I miał luz w kwestii molestowania.
- "Geniusz biznesu". - Nie zapłacił centa podatku.
Tak...
- "Ustosunkowany"? - To nie fair.
Dla mnie "ustosunkowany" to ogólnie przyjęty eufemizm dla "pedofila",
- a nikt nie sugerował, że... - Wyruchałby dziecko?
Nawet wnuków nie przytulał.
Przepraszam, chyba proszą was do biblioteki.
Chodźmy.
Dzięki.
Cześć, Ken.
Chcę tylko powiedzieć, że wiesz, co było, to było,
ale jeśli o mnie chodzi... odejście szefa wyzerowało rachunki.
Więc... tak,
to chciałem powiedzieć i jeszcze, że może wolałbym cofnąć pewne słowa,
ale współczuję straty i jestem tu, by służyć.
Lubię cię. Powodzenia.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Wejdźcie. - Weszliśmy.
- Jak tam? - Trzymamy się.
Jestem jednym z wykonawców spraw waszego ojca.
Nie jest to kwestia prawna, ale wypłynęły pewne życzenia.
Okazuje się, że w jakimś momencie, niedatowanym,
zasugerowano, że wasz tata życzy sobie, by...
Kendall zajął fotel prezesa.
Kiedy?
Kartka była w sejfie, między dokumentami przejęcia Raymady
i pierwszymi reorganizacjami Wysp Dziewiczych. Jest stara.
Sprzed jakichś 4 lat.
Ale są też dopiski ołówkiem
- z innego okresu. - Nie znamy ich statusu.
Nie ma to wartości prawnej, chcieliśmy was powiadomić,
choć nie należy przywiązywać do tego większej wagi.
Rodzina nie ma większościowego udziału w Waystar,
zatem takie sugestie nie są wiążące.
Tata był założycielem... więc...
Oczywiście, minęło sporo czasu i zaszły zmiany.
A Logan miewał swoje humory.
Są dopiski ołówkiem dotyczące ruchomości.
- Mogę? - Wnosimy z kontekstu,
że dodano je w ciągu ostatnich 18 miesięcy.
Więc podkreślił niedawno?
Podkreślił czy wykreślił?
Nie mówię za czy przeciw, po prostu stwierdzam.
- Poważnie? - Jest trochę... - Pokaż.
Podkreślony, skreślony, nieważne,
bo prawnie wybierze zarząd.
Właśnie. Rynek, udziałowcy, zarząd, wszyscy chcemy sprzedać.
- Więc to przejściowe. - Każdy może to zrobić.
A skoro uznał... Bo uznał.
Ken, jasne, rozumiem.
Ale to stare i od tamtej pory próbowałeś go przymknąć z 12 razy.
Przy podkreśleniu czy skreśleniu i nieznanej dacie,
kartka chyba jest w zasadzie sporna? Nie do rozszyfrowania.
Na pewno, kurwa, nie stwierdza, że Shiv.
A co jeszcze jest w...
Muzyka, katolicki pogrzeb w mieście.
Zawołać Grega? Żeby to wyjaśnić.
To sprawy biznesowe i osobiste. Zegarek dla Colina.
Wygląda, jakby sam to napisał, nie wysłał do prawnika
i odłożył do sejfu.
To raczej wybór rozmyślań.
O podatkach od sztuki w magazynie...
A co ma?
W chuj inwestycyjnych impresjonistów. Trzy Gauguiny, których nikt nie widział.
Sugeruje, że podatkowo mądrze byłoby zostawić je w genewskim sejfie.
- Spalmy je dla ubezpieczenia. - Marzenie! Finansowo rzecz biorąc.
- Cześć wszystkim. - Greg.
Na wszelki wypadek chcemy uprzedzić, że jesteś na kartce.
Liście pozostawionym przez Logana z... życzeniami i rozporządzeniami.
W jakim... charakterze?
Jesteś dopiskiem w "sprawach różnych", ołówkiem, ze znakiem zapytania.
Niemniej...
Być może tata chciał, żebym był następcą.
Czy może wynikałoby z tego, że miałbym być jego numerem 2?
Nieźle.
Pewnie zapisał, żeby pamiętać, jak masz na imię.
- Mieliśmy dobry kontakt. - Dobry?
Podobno chciał widzieć cię mniej. To raczej: zwolnić Grega czy go zabić?
Nie sądzę, że to taki znak zapytania. Raczej zaduma...
To bazgroł, tylko dajemy ci znać.
Przepraszam, mam przekazać od Marcii, że ruszają mowy.
Jest co rozważyć. Podzielimy się przemyśleniami przed zarządem?
Tak.
Dzięki.
- Czy to autentyk? - Nie wiem.
Tata chciał, żebym go zastąpił.
Czasem.
Wiesz, że chciał, czasem.
Wzbudził moją nienawiść i umarł.
Mam wrażenie, że mnie nie lubił.
- Zawiodłem go. - Nie. Daj spokój.
W takich chwilach wyobrażamy sobie koszmary,
lodowe szelfy, które w nocy mają ściąć nam głowę. Nieprawda.
Był starym draniem. I cię kochał.
Kochał cię.
- Myślisz? - Tak myślę.
Jeśli przekonam ich do siebie, dołączysz?
Ken, coś ci się kroi,
jesteś w świetnej formie.
Chcesz wracać, naprawdę?
Gdzieś tam myślę: "Dajmy sierotce, co chce".
Przepraszam, nie wiem, co się ze mną dzieje.
Nie, rozumiem. W końcu to przejściowe.
- O ile jest. - Jak to?
Czuliśmy się dobrze, jako my, tak?
A z tym?
Czy z tym jest dobrze?
- Jak tam? - Wiesz...
- A ty? - Nie był moim tatą, ale...
to... smutne.
Martwisz się, że postawiłeś na złego konia. Na martwego.
Przestań, pożałujesz. Daj okazać sobie dobroć.
Nie przepadam.
Szczerze?
Chyba... powoli godzę się z tym, że...
go zabiliśmy.
Tak. Umarł w samolocie,
a nie byłby w nim, gdyby nie my, więc nie jest super.
To mogło być cokolwiek. Milion rzeczy.
Nie chcę się oszukiwać. Gdybyśmy klepnęli GoJo, to...
może żyłby jeszcze 20 lat. Kołysał wnuki do snu.
Do czego ewidentnie się rwał.
Ale to poszło się jebać, więc...
Przestań.
Jestem wściekła.
Mój tata umarł, mama jest katastrofą, mój mąż jest...
A Kerry i Marcia, i...
Mam wrażenie, że tylko ja straciłam coś,
czego one chciały i to nie wróci, więc...
Siobhan, pamiętasz jak...
pierwszy raz... byliśmy ze sobą?
We Francji, kiedy do ciebie przyleciałem.
Przechodziłaś bardzo trudny czas.
I przysyłałem ci te wszystkie odręczne liściki.
Tamtego pierwszego razu
miałaś na sobie cieniutką jedwabną koszulę.
Objąłem cię i pytałem:
"Podoba ci się? Podoba ci się?".
I w końcu powiedziałaś: "Podoba mi się wszystko".
To było dawno, co?
Nie aż tak.
Dość dawno.
- Colin nosi dżinsy? - Nie wie, co ze sobą zrobić.
Spójrz na jego ręce.
Jak pies bez pana.
- Colin ma dziecko? - Cholera, nie zauważyłem.
- Kurwa, co? - Pies w domu.
Marcia? O co chodzi z hau-hau?
Kontrola Secret Service. Jeryd Mencken jest w drodze.
- Nie wiem, czy chcę go dziś widzieć. - Przyjaźnił się z waszym ojcem, tak?
To było coś za coś.
Nie jak z prawdziwymi przyjaciółmi z chóru...
- Nie znał go! - "Jak-mu-tam" i "Wypierdalaj".
- Nazywał go "upiorną zygotą". - Pełno tu upiorów...
- Nie chcę widzieć jego uśmieszku. - Za tydzień będzie prezydentem.
- Mam prawo weta, mój tata umarł. - Mogę je odrzucić, bo mój też.
Uważam, że biznesowo musimy zachować relacje.
Tak? Teraz tak uważasz?
Przyjaciele...
Pierdolony dzień.
Gdy odchodzi wielki człowiek,
anioły w niebie płaczą.
Ale gdy odchodzi gigant konserwatyzmu...
Boże... Nie wiedziałam, że mamy rozrywkę dla dzieci.
Kto, kurwa, zrobił go królem?
Logan Roy był takim gigantem.
Pełnym skromności, dobroci, godności.
Który umarł, wyławiając iPhone'a z zapchanego kibla.
Poważnie? O rany.
- Podobno. Karl zapchał. - Nie...
Żywi się stekiem z frytkami, nie srał od 20 lat.
Był człowiekiem mądrości, pokory, wolnym od próżności.
Który nie nosił skarpet uciskowych, żeby podniecać Kerry.
Kraj był gliną w jego rękach
i ulepił z niego coś pięknego.
- W kształcie chuja. - Przestań.
Nadał mu siłę. Spójność.
L.R. kojarzy mi się z lwem wolności...
Możecie uwierzyć? Robi z taty neokonserwatystę.
Był paleolibertarianinem. W zasadzie anarchokapitalistą.
Pewnie. Czy do tego trzeba lubić Benny Hilla i Sinatrę?
Chcą go porwać. Pisana jest historia, najbliższe dwa dni są kluczowe.
Z Bogiem, albowiem już wkrótce
Logan Roy będzie puszczał newsy w niebie.
- Shiv, tak mi przykro. - Dziękuję.
- Mnie też. - Dzięki. - Dzięki, że przyszliście.
Strasznie mi przykro.
Tata bardzo to przeżył.
Tak? A dlaczego ma taką minę?
- Po prostu tak teraz wygląda. - Zamrożony w uśmiechu?
Jest smutny, znał waszego tatę od lat.
Mrugnął do mnie.
Sandy, tu Kendall.
Co on robi?
- Byli z tatą blisko, więc... - Plus ma głos w zarządzie.
A wolałabyś kogoś z nas czy ze starej gwardii?
- W porządku? - Tak.
O rany. No tak.
Proszę, kto wypełzł spod boazerii.
Odradzałam jej to. Nie rozumiem.
Boże, idzie tu. Jakie to niesmaczne.
- Cześć. - Dzień dobry.
Odebrałam wiadomość, ale chcę tylko...
Mam na górze swoje rzeczy, których potrzebuję.
Są spakowane. Kevin? Melanie?
- Muszę tylko wejść na górę... - Proszę... - Dziękuję.
Nie na górę. Nie chcę jej tam.
- Spokojnie. - Marcia, nie patrz, to nieprzyjemne.
Co się dzieje? To twoje? W porządku?
Tak, w porządku. W porządku...
Tak?
Czy pomóc ci...? Prześlesz mi swój prywatny numer?
Pozbieram...
Cholera.
Rozmawialiśmy o ślubie,
- coś załatwiał, mógłbyś sprawdzić? - Tak.
Miał zrobić notatkę, napisać do prawnika czy coś.
- Proszę, możesz to sprawdzić? - Sprawdzę. Mam twój prywatny numer?
Wyprowadź ją od tyłu.
O Boże.
- Wodotryski. - Tylnym wyjściem.
"Wyprowadź ją tylnym wyjściem, to zawsze miłe.
Marcia, to nie było konieczne.
Wezwiemy jej taksówkę do metra,
by mogła wrócić do swojego mieszkanka.
Fajnie.
Jezu.
Jak twój przyjaciel Sandy?
"Kim jesteś? Czemu ta orgia jest taka smutna?".
Shiv, pogadamy?
Nic nie musi się szczególnie zmieniać.
Cokolwiek myślisz, powiedz.
Dobrze, pogadajmy, zdecydowanie.
- Rome, jak się trzymasz? - Świetnie, a ty?
W porządku.
Chcę tylko spytać i każ mi spierdalać, jeśli chcesz,
ale jak tam sytuacja z kartką?
Słyszałem o niej i nie chcę się wyrywać przed szereg,
ale obaj wiemy,
że Logan widział jednego następcę i dopiero co ściągnął cię z powrotem.
No proszę, Linoskoczek Tommy,
sunie nad Niagarą na swoim subtelcyklu.
- Tommy Na Paluszkach. - Do usług.
Tom Wam-Balsam.
Nawilża usta, żeby lizać mi dupę.
Stary...
Jebany drań.
Myślałem, że będzie jak mój tata. 95 lat i pozywa sąsiada.
- Co to było? - Zator płucny.
A słyszałem, że zobaczył wasz biznesplan z Pierce i umarł ze śmiechu.
Ty chuju.
No już.
Już dobrze.
A więc...
słuchaj... robisz calla na zarząd stąd?
Stąd albo z samochodu.
Bo jest...
kartka z moim imieniem.
Tata napisał, że chce mnie.
Dobra.
Zagłosujesz na mnie? Znasz mnie, moje wady...
Na krótko.
Ale jesteś przekonujący.
Gdy ostatnio cię poparłem, osmaliłem sobie łoniaki, pamiętasz?
To było co innego.
Musiałem się wycofać ze wzg. na rodzinę. Zagrałby przeciwko mnie każdą kartą.
- A jesteś za sprzedażą? - Tak.
Słuchaj... do sprzedaży musi dojść. Nie możemy żyć w nawiedzonym domu.
Mam plany z rodzeństwem. Wiadomości, może fuzja z Pierce,
ale sprzedaż byłaby pięknym trofeum.
I możesz ją dopiąć? Stary... jesteś w stanie myśleć?
Jestem dwutorowy. Martwy, ale żyję.
Skok w pracę?
A co, mamy siedzieć w ciemności i pić Laphroaiga?
A co ja bym z tego miał?
Nie wiem, może...
przysługę dla kumpla dzień po śmierci jego taty?
Co ty na to?
- Mamo, co myślisz o mieszkaniu? - Bardzo przyjemne.
Musimy sprawdzić, które ściany są nośne.
Chciałabym powiększyć przestrzeń.
Mama Willi. Jak tu jej nie kochać? Jej talerz stęka.
Słuchajcie, Stewy poparłby kogoś z nas.
Wie, że może brać dokładki? Upuściła winogrona.
Trafiło jej się, co? Robi się z tego wycieczka dla niej.
Pytanie czy...
zgadzamy się na wylot do Matssona?
- Wiesz, że Connor tu zamieszka? - Co?
- Marcia dziedziczy, ale... sprzedała mi. - Tak?
Zamieszkajmy razem. Dzielmy łóżko, jak w "Charliem i fabryce czekolady".
- Mamy 10 minut do zarządu. - Rozmawiałeś z mamą?
Wymieniliśmy wiadomości. Shiv, czy możemy pogadać?
Peter Munion leciał do Hiszpanii i próbował zawrócić,
by być z nami w tym trudnym czasie.
Przysłał mi wiadomość o treści "paradna sytuacja",
"wszyscy dostaliśmy w twarz" i...
Możecie mnie, kurwa, nie ignorować? Proszę.
Porozmawiajmy.
Dotarliśmy gdzieś, my, razem.
Pogadajmy. Nieważne, co będzie,
ale nie oddawajmy tego jebanym rutyniarzom, bo nie pogadaliśmy.
Con.
- Serio? - Mógłbyś?
- Wybacz. - Mi casa es su casa.
Więc co myślicie? Macie problem ze mną, bo...
W porządku.
Ale chciałbym, żeby to był ktoś z nas.
I owszem, tata tak uznał.
Rozmawiajmy, ale się nie nadymaj. Stoi ci, kurwa, na stypie.
Nieprawda.
Sugeruję, że załatwię to dla nas, po czym pójdziemy dalej,
- we troje: Pierce, ATN, wszystko. - Świetnie. Mam przemyślenia.
Ja chyba też.
- Poprzesz Misia Gerri? - Ja?
Nie, kończę z przeprowadzaniem staruszek przez ulicę.
Ale rozważam...
Mnie?
Ja też powinnam być.
Robimy, co robimy, razem.
Ostatecznie tak to widzę.
Onanizujesz się nad kartką, na której nabazgrałeś swoje imię.
Można argumentować, że jesteś najgorszym wyborem.
- Innym, ale tym samym. - Zarząd to łyknie.
To samo, ale pod nową banderą.
W planie jest operacyjny, tak? Tak?
Ja jestem operacyjnym. I znam Matssona.
I byłem blisko z tatą, miałem z nim szereg kontaktów.
Jednych byliście świadomi, a innych, to nie pora, ale nie.
Uważam, że byliśmy blisko i szczerze, Ken,
nie podoba mi się, żebyś to był tylko... ty.
Oto słowo moje.
Rozumiem.
Rozumiem, bracie.
Tak?
To nie muszę być tylko ja.
Jestem za, ma to sens.
A co ze mną?
Obawiałbym się...
nieuprawnionego wyjątku.
Dyrektor operacyjny jest w planie, ja jestem na kartce...
To musi wyglądać, kurwa, czysto, pewnie i mocno.
A ja nie wyglądam?
Zapłakana, z rozmazanym tuszem, jakbym miała zemdleć? To dość czyste!
Nie... nie do końca.
Nie działa.
Nie masz doświadczenia, to się rozłazi.
- Przygotowałam przegląd strategii. - Tatuś ci pozwolił.
Poza tym dwójka jest spoko, a trójka...
Trochę kuleje.
Dwójka to ruchanie, trójka to chora orgia dla hipisów.
Nie widzę poparcia zarządu dla trójki.
- Muszę coś mieć. - Będziemy przykrywką.
Nie muszę być i nie chodzi o ego.
Naprawdę to troje. Drużyna.
Wiesz wszystko. Nie próbuję nikogo wyruchać.
Chodzi tylko o sprzedaż, a wczoraj było...
Wczoraj było autentycznie, jesteśmy...
Mam dobre przeczucie, będzie dobrze.
- Muszę wiedzieć o wszystkim. - Pewnie.
To na przeczekanie.
Dopniemy sprzedaż, wytniemy ATN, włączymy Pierce. 6, 8 miesięcy.
- A tam po równo? - Jak chuj, co do grama.
- Jeśli mnie wyruchacie... - Nie.
Słowo taty. Na wczoraj.
Na wczoraj.
Nie wyruchamy cię.
- Chcecie porozmawiać? - Gotowi?
Chyba...
przed zarządem chcieliśmy być sami.
- Nie, to dobra grupa. - Nie wiem, czy do tej rozmowy.
Jeśli ci nie pasuje, spierdalaj. To pogawędka uroczych przyjaciół.
Sprawa jest prosta. Operacyjni są w planie awaryjnym,
głupotą byłoby go nie honorować, a uszczypliwością nie wskazać nas.
Zgłaszamy się z Romanem.
Kiedy ostatnio rozmawialiście z tatą?
- 48 godzin temu. - Jak poszło?
- Dobrze. - Ken, dochodzenie zamknięto
i z twoich oskarżeń wobec Logana nic nie wynikło.
Jesteś trefny.
A ja wprowdziłam wiele kulturowych zmian.
- Wiemy, że tata miał dość Gerri. - Nie ma niczego na papierze.
- Ale nie będę naciskać. - Jesteśmy oczywistym wyborem.
- Zarząd mógłby mieć zastrzeżenia. - Kendall jest na kartce.
- Logan go wskazał. - Ale kiedy?
Kilka razy.
Straciliście Logana.
Przy wszystkich wadach, był założycielem.
Ken i Roman.
Uważam, że Roy w Royco działa. To nie na długo.
- Chcesz pociągać za sznurki. - Ja?
Nie pierdol.
Dojdzie do renegocjacji z Matssonem.
Chcę sprzedać i odejść. Mamy swoje pomysły.
Z odnowionym ATN coś się dla nas kroi.
Zarząd liczy na sprzedaż. My też, to dobry interes.
Owszem.
Dzieje się historia. Czujesz?
Jasne. Róże i gnijące trupy.
Załatwione. Przegłosowali.
- Ken i Rome? - Ken i Rome awansują z operacyjnych.
- Hugo, piszmy. - Nie wiem...
Niech żyje król!
Niech żyje król! I drugi król.
- Wszystko dobrze? - Tak. Znakomicie.
Świetnie.
Nie śmiejcie się, kurwa, to nie kabaret.
Kurczę!
- Kochanie... - To nic. Nic mi nie jest!
Kurwa, nie dotykaj!
Przestańcie się uśmiechać!
Nikt tu nie wchodzi.
Prowadzicie firmę. Gratulacje.
Tak, dzięki. Wspaniały dzień i tydzień.
Wiedziałeś, że rozwiązywał sudoku?
Chyba tak.
Rozwiązywał. Chyba wiedziałem.
Jezu, kurwa, Chryste.
- W porządku? - Tak.
Przykro mi, że musimy...
ale przygotowujemy oświadczenie o was i...
Ustalimy szczegóły bio z waszymi biurami,
chciałam omówić komunikację i PR. Czeka też mnóstwo trudnych decyzji...
Chcieliśmy powiedzieć z punktu widzenia komunikacji,
wyłącznie komunikacji, ale...
w poniedziałek otwierają się rynki i...
jest kilka sposobów na umocnienie waszej pozycji.
Gdy Logan był z nami, robiliśmy wszystko, by poprawić mu reputację.
Zajęliście jego miejsce i zrobimy wszystko, by poprawić waszą.
Można obrać dwie drogi.
Jedną typu...
operacja Balsamowanie Lenina lub druga.
Do pierwszej szykujemy ładne zdjęcia was z tatą.
Jesteście odpowiedzialni, wspominamy o kartce.
- I będziecie iść drogą Logana. - Jest też bardziej złożony,
świeższy początek.
- Mówcie. - Znów, to tylko perspektywa PR-owa.
Pojawi się kwestia waszych kompetencji.
Więc powinniśmy podkreślić
wasze dotychczasowe zaangażowanie?
W trudniejszej wersji mówimy, że...
pod koniec tracił wyczucie.
Operacja Obsraj Tatę.
- Nie. - Owszem.
Myślę, że kartka jest mocna.
Ludzie naprawdę mieliby uwierzyć, że tata był marionetką?
- To tylko opcja. - Logan Roy był wielkim człowiekiem.
Jednakże ostatnio ważne decyzje podejmowało jego otoczenie.
Za sznurki pociągały jego dzieci. Poszlibyśmy jak daleko chcecie.
Nie chciałbym, ale mamy obowiązek powiedzieć,
że moglibyśmy sięgnąć do mamy Connora,
agresji werbalnej i fizycznej, do sytuacji z Kerry.
Dobra, wystarczy.
Mam... pewne opory
przed sraniem na tatę, kiedy leży jeszcze w kostnicy.
W tej chwili uznałbym,
zważywszy że tata dopiero co umarł, że może nie powinniśmy na niego srać.
Dzięki, Karolina. Tobie też, zjebie, ale...
może nie przynoście więcej takich świństw. Ale dzięki.
Zrozumiano.
- Dzięki, Hugo. - Przepraszamy.
Te rzeczy...
- Jakie? - O złym tacie.
Zrobiłby to. Chciałby tego, dla firmy.
Dobra.
Więc działaj. Miękko, bez druku.
Jasne. To znaczy... nie chciałbym...
Obawiam się freelance'u.
Mogę dostać pieczątkę Karoliny i Romana?
Nie. Po cichu.
Zrób to.
Chyba, że mam wyciągnąć strap-ona.
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Michał Kwiatkowski