Η μαμά!
Ο μπαμπάς!
Η Μπίνγκο!
Η Μπλούι!
- Εντάξει. Κοιμήθηκε. - Τι θες να δούμε απόψε, μωρό μου;
- Βλέπετε τηλεόραση αφού κοιμηθούμε; - Μπλούι! ́Οχι πάλι. Πίσω στο κρεβάτι.
- Δεν θέλω να πάω για ύπνο. - Δεν έχεις άλλη επιλογή.
Γιατί πρέπει να κοιμηθούμε; Γιατί να μη μείνουμε ξύπνιες;
́Ετσι λειτουργεί ο κόσμος.
Θα αλλάξω το πώς λειτουργεί ο κόσμος.
Θα 'ναι δύσκολο αυτό. Στον κόσμο αρέσει ο ύπνος.
Θα πετάξω τα κρεβάτια στη χωματερή.
Και τότε θα κοιμηθούν στον καναπέ.
Θα πετάξω και τους καναπέδες στη χωματερή.
Δύσκολη δουλειά. Θα χρειαστείς ύπνο για να τα καταφέρεις.
Ναι. Πάω για ύπνο. Καληνύχτα. Μια στιγμή, όχι!
Πάμε. Θα σου διαβάσω ένα παραμύθι.
- Δεν το κάνει επίτηδες. - Το ξέρω.
- Θα με βοηθήσεις; - Ναι. ́Εχω μια ιδέα.
Μια στιγμή. Είναι κακή ιδέα;
- Μαμά; Μου κρατάς μούτρα; - ́Οχι, γλυκιά μου. Καλά είμαι. Πάμε.
"Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα χωριό."
- Σίγουρα δεν μου κάνεις μούτρα; - ́Οχι. Θέλω απλώς να κοιμηθείς.
"Και στο χωριό εκείνο..."
- Μονοκεράλογο! - ́Οχι. ́Οχι το μονοκεράλογο!
Το σημερινό επεισόδιο της Μπλούι λέγεται "Μονοκεράλογο".
Κάντε λίγο πιο πέρα. Προσέχετε το κέρατο. Τι διαβάζετε;
- Είναι ένα παραμύθι... - Βαρετό!
Ορίστε. Διαβάστε αυτό. Μιλά για έναν μονόκερο.
- Δεν το διαβάζω αυτό. - Εντάξει. Θα το διαβάσω εγώ.
"Μια φορά κι έναν καιρό..." Μακάρι να 'ξερα να διαβάζω!
Μονοκεράλογο; Η Μπλούι δυσκολεύεται να κοιμηθεί.
Γι' αυτό, προσπαθούμε να χαλαρώσουμε.
Θα δυσκολευτείτε με εμένα εδώ πέρα!
- Η Μπίνγκο κοιμάται. - Δεν με νοιάζει!
Εμένα με νοιάζει. Οπότε, μήπως εσύ κι ο φιλαράκος σου να την κάνετε;
Δεν πάω πουθενά, μπέμπα.
- Τσίλι με λένε. - Συγγνώμη, Σίλι.
- Τσίλι. - Μπίλι. Ναι, αυτό είπα κι εγώ.
- Φύγε! - Μαμά, να μείνει το μονοκεράλογο;
Είναι ο πιο ενοχλητικός μονόκερος στον κόσμο.
Εγώ είμαι αυτός.
Θα τον κάνω καλό μονοκεράλογο. Το υπόσχομαι. ́Ετσι δεν είναι;
- Μπα. - Μην τον ακούς. Μπορεί να μείνει;
Καλά. Αλλά θα διαβάσουμε αυτό το βιβλίο. ́Οχι το δικό σου.
Θα το μετανιώσεις.
"Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα χωριό.
Και σ' αυτό το χωριό, όλοι περπατούσαν ξυπόλυτοι."
Μονοκεράλογο, δεν βλέπω τη σελίδα!
- Κι εμένα τι με νοιάζει; - Είχα ξεχάσει την ατάκα του.
Αν κρύβεις τις λέξεις, η μαμά δεν θα μπορεί να διαβάσει.
- Κι εμένα τι με νοιάζει; - Επειδή τα παραμύθια είναι ωραία.
Και το δικό μου ήταν ωραίο! Είχε μονόκερο. Αυτό δεν έχει.
Και το τέλος είναι βαρετό. Φτιάχνει...
Μην προδίδεις το τέλος!
- Γιατί όχι; - Επειδή η Μπλούι δεν το ξέρει.
Κι εμένα τι με νοιάζει;
Μονοκεράλογο, προσπαθώ να σε κάνω καλό.
Εντάξει, εντάξει. Συνέχισε, Μίλι. Δεν θα προδώσω το τέλος...
- που φτιάχνει παπούτσια. - Μονοκεράλογο!
"Μια μέρα, η βασίλισσα αποφάσισε να βγει για μια βόλτα."
" ́Αλλαξα γνώμη. Μια στιγμή. ́Αλλαξα πάλι. ́Οχι. ́Οχι σήμερα".
- Πάνω, κάτω, πάνω, κάτω. - ́Εχεις πολύ άσχημη συμπεριφορά.
Και συνεχίζεις!
- Να συνεχίσουμε; - Ναι.
"Η βασίλισσα έκανε μερικά βήματα και πάτησε ένα αγκάθι".
Μονοκεράλογο, αυτό είναι κακία. Πώς θα ένιωθες εσύ στη θέση της;
Θα ένιωθα καλά. Τόσο καλά που θα χόρευα.
Δεν θα χόρευες. Θα έκλαιγες, όπως η βασίλισσα.
- Μάλλον πρέπει να βάλει παπούτσια. - Μονοκεράλογο!
"Η βασίλισσα ανακάλυψε ότι το βασίλειο ήταν γεμάτο αγκάθια.
- Τι έπρεπε να κάνει;" - Να φτιάξει παπούτσια!
- Μπλούι. - Το βρήκα!
Μονοκεράλογο, ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό;
Τα παιδιά.
Πλάκα κάνω. Μ' αρέσει το κοτόπουλο.
Ωραία, κοίτα. Ορίστε το κοτόπουλό σου.
- Ευχαριστώ. Πολύ ευγενικό. - Εντάξει. Ας συνεχίσουμε.
"Η βασίλισσα είχε μια ιδέα. Να σκεπάσει το βασίλειο με δέρμα.
́Ετσι, δεν θα ξαναπατούσε ποτέ σε αγκάθι.
́Ετσι, έπιασε δουλειά.
Νυχθημερόν, η βασίλισσα σκέπαζε το βασίλειο με δέρμα".
Μπορείς να μασάς με κλειστό το στόμα;
Φυσικά και μπορώ να μασάω με κλειστό στόμα.
- Ευχαριστώ. "Η βασίλισσα..." - Αλλά δεν θα το κάνω.
- Αυτό ήταν. Τα παρατάω. - Τα λέμε στην άλλη μεριά, Γουίλι.
- Στάσου. - Τα παρατάω, Μπλούι.
- Αναλαμβάνω εγώ. Μονοκεράλογο. - Η μέση μου, ο αυχένας. Και τα δύο!
- Απλώς σ' ακούμπησα στον ώμο. - Τραυματισμός! Καλώ δικηγόρο.
Μπλούι, μπράβο που προσπαθείς, αλλά το μονοκεράλογο δεν αλλάζει.
Μάλλον έχεις δίκιο.
Κανείς δεν αλλάζει.
Τι μπορούμε ν' αλλάξουμε;
Ας μην αφήσουμε το μονοκεράλογο να μας ενοχλεί.
- Αλήθεια; Πώς; - Να τον αγνοήσουμε.
- Είναι δύσκολο να τον αγνοήσεις. - Ας το δοκιμάσουμε.
"Η βασίλισσα δεν άντεχε άλλο. Είχε κουραστεί πολύ".
Να τος. Θυμάσαι; Απλώς αγνόησέ τον.
- Είσαι η Γουίλι Χίλερ; - Η Τσίλι Χίλερ είμαι.
- Μαμά! - Ναι, συγγνώμη.
"Αλλά ο γελωτοποιός είπε στη βασίλισσα:
Μεγαλειοτάτη, αντί να σκεπάσετε το βασίλειο με δέρμα,
γιατί δεν σκεπάζετε τα πόδια σας";
Σταματήστε να διαβάζετε. Είναι πολύ σοβαρό.
Μια από σας χτύπησε τον πελάτη μου.
Τον χτύπησε;
- Μπλούι! - Ναι, συγγνώμη.
"Η βασίλισσα έκοψε λίγο δέρμα και το μετέτρεψε σε παπούτσια".
Σου μιλάω. Ναι, άκουσέ τον!
" ́Ωστε ο κόσμος να περπατάει όπως θέλει
χωρίς να τους τρυπάνε τα αγκάθια".
- Σταμάτα να διαβάζεις! - Μονοκεράλογο, αναλαμβάνω εγώ.
Κάνε πιο πέρα, φίλε, αλλιώς θα σε σκουντήσω.
- Εντάξει. Ως δικηγόρος σου, εγώ... - ́Ερχομαι!
"Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα".
- Να τους αφήσουμε; - Ναι. Κουράστηκα.
Την έβαψες τώρα, φίλε!
Ναι!
Υποτιτλισμός: Ανθή Καρακώστα