Mama.
Papa.
Bingo.
Bluey.
- Oké, ze slaapt. - Wat wil je kijken vanavond?
- Kijken jullie tv als wij slapen? - Bluey. Niet weer. Ga terug naar bed.
- Ik wil niet naar bed. - Jammer dan.
Waarom moeten we slapen? Waarom kan ik niet wakker blijven?
Omdat dit is hoe het werkt in de wereld.
Ik ga niet slapen, dus dit is niet hoe het werkt.
Dat wordt lastig. Mensen houden van slapen.
Ik gooi alle bedden weg.
Dan slapen ze op de bank.
Dan gooi ik ook alle banken weg.
Dat is een flinke klus. Daar heb je slaap voor nodig.
- Ja. Slaap lekker. Nee, wacht. - Ik lees wel een verhaaltje voor.
- Je weet dat ze er niks aan kan doen. - Ja.
- Kun je me helpen? - Ja, ik heb een idee.
Is het een slecht idee?
- Mama, ben je boos op me? - Nee, schat, ik ben niet boos.
Er was eens een stad.
- Ben je echt niet boos? - Ik wil gewoon dat je gaat slapen.
- En in dat dorp... - Hey, hey.
- Unicorse. - O, nee, niet Unicorse.
De aflevering van Bluey heet Unicorse, helaas.
Aan de kant. Pas op de hoorn. Wat lezen we?
- Het is een verhaal over... - Gaap.
Lees dit. Het gaat over een eenhoorn.
- Dat lees ik niet. - Prima, ik lees het wel.
- Er was eens... Kon ik maar lezen. - Unicorse?
Bluey vindt het moeilijk om te slapen...
dus we proberen een beetje kalm te doen.
Dat wordt lastig met mij in de buurt.
- Bingo slaapt. - Dat kan me niet schelen.
Ik wel. Waarom gaan jij en je maat niet even lopen?
Ik ga helemaal nergens heen, pop.
- Ik heet Chilli. - Sorry, Silly.
- Chilli. - Billy. Ja, dat zeg ik.
- Wegwezen. - Mama, mag Unicorse blijven?
Bluey, hij is de irritantste eenhoorn die er is.
Schuldig.
Ik kan hem veranderen in een lieve. Dat beloof ik, toch Unicorse?
- Nee. - Niet luisteren. Mag hij blijven?
Prima, maar we lezen dit boek. Niet dat van jou.
- Daar krijg je spijt van. - Er was eens een stad.
En in die stad liep iedereen op blote voeten.
Unicorse. Ik kan de bladzijde niet zien.
- Wat kan mij dat schelen? - Ik was die slogan vergeten.
Als je de woorden verstopt, kan mama het verhaal niet lezen.
- Wat kan mij dat schelen? - Verhaaltjes zijn leuk.
Mijn verhaal was leuk. Het ging over een eenhoorn. Deze niet.
En het einde is saai. Ze gaat...
Verklap het einde niet.
- Waarom niet? - Omdat Bluey het nog niet kent.
Wat kan mij dat schelen?
Unicorse, ik probeer je lief te maken.
Oké, oké, Ga door, Milly. Ik zal het einde niet verklappen.
- Waar ze schoenen maakt. - Unicorse.
Op een dag besloot de koningin van haar nest te komen en rond te lopen.
Ik ben van gedachte veranderd. Weer veranderd. Niet vandaag.
- Omhoog, omlaag, omhoog, omlaag. - Unicorse, dat is stout gedrag.
En dat ook.
- Zullen we doorgaan? - Ja.
De koningin liep een paar stappen en stond op een stekel.
Unicorse, dat is gemeen. Hoe zou jij het vinden als je op 'n stekel stond?
Ik zou me heerlijk voelen. Ik zou dansen.
Je zou niet dansen, je zou huilen, net als de koningin.
- Misschien moet ze schoenen dragen. - Unicorse.
De koningin ontdekte dat haar hele koninkrijk was bedekt met stekels.
- Wat kon ze doen? - Schoenen maken.
- Bluey. - Ik weet het.
- Unicorse? Wat eet je het liefst? - Kinderen.
Grapje. Ik hou van kippenvleugels.
Mooi. Kijk, hier zijn wat kippenvleugels.
- Dank je. Erg vriendelijk. - Oké, we kunnen weer.
De koningin had een idee. Ze wilde haar koninkrijk bedekken met leer.
Zo hoefde niemand ooit nog op de stekels te staan.
Ze ging aan het werk.
Dag en nacht werkte de koningin door om alles te bedekken met leer.
Kun je met je mond dicht kauwen?
Natuurlijk kan ik kauwen met mijn mond dicht.
- Dank je. De koningin... - Maar ik doe het niet.
- Dat is de druppel. - Tot later, Willy.
- Wacht, nee. - Ik heb 't gehad.
- Ik regel het wel, mama. Unicorse. - Mijn rug. Mijn nek. Mijn rug en nek.
- Ik tikte je op je schouder. - Whiplash. Bel mijn advocaat.
Bluey, goed dat je het probeert, maar je kunt Unicorse niet veranderen.
Je hebt gelijk.
Eigenlijk kun je niemand veranderen.
Wat kunnen we wel veranderen?
We kunnen stoppen met ons ergeren aan Unicorse.
- Echt? Hoe dan? - Zullen we hem negeren?
- Hij is moeilijk te negeren. - We proberen het.
De koningin kon niet meer. Ze was te moe.
Daar komt hij. We negeren hem. Weet je nog?
- Ben jij Willy Heeler? - Ik ben Chilli Heeler.
- Mama. - Ja, sorry.
Toen zijn de nar tegen de koningin...
Uwe Majesteit, in plaats van het hele koninkrijk te bedekken...
waarom bedekt u uw voeten niet?
Stop met lezen. Dit is een urgente kwestie.
- Eén van jullie gaf een karatetrap. - Karatetrap?
- Bluey. - Ja, sorry.
De koningin knipte twee stukken leer en maakte er schoenen van.
Ik praat tegen jullie. Ja, luister naar hem.
En de mensen konden lopen waar ze wilden...
en de stekels waren verslagen.
Stop met lezen. Unicorse, laat mij maar.
Pas op, maat. Ik word een beetje pissig.
Als je advocaat... Daar kom ik.
En ze leefden nog lang en gelukkig.
- Zullen we ze laten? - Ja, ik ben moe.
Deze kun je krijgen.
Ja.
Vertaling: Marjolein Meeuwisse