Mama.
Tata.
Bingo.
Blue.
Dobrze, Blue. Nauczę cię gry w szachy.
- Czym są "czachy"? - Nie "czachy". Szachy.
Właśnie, "czachy".
Dobrze, nauczę cię jak grać w "czachy".
- Wyglądają jak warcaby. - Tak, ale są trudniejsze.
Blue nie jest trochę za mała?
Ile masz lat?
- Nie znasz wieku swojego dziecka? - Chyba znam, ale powiedz mi.
- Mam sześć lat. - Nadal masz sześć lat?
- Prawie siedem. - Jesteś wystarczająco duża.
Czemu chcesz nauczyć ją gry w szachy?
Mądrzy ludzie grają w szachy.
- Mogę zagrać? - Ma pięć lat.
Chyba nie jesteś wystarczająco duża, ale możesz obserwować.
- Nie martw się, możesz mi pomóc. - Blue.
Dzięki, Blue. Gdzie kostka?
Tytuł tego odcinka Blue to Czachy.
Pokażę ci figury.
- Kim są ci łysi goście? - To są piony.
- Drony? - Nie, piony.
Cześć, mały dronie.
Drony mogą poruszać się jedno pole do przodu.
Czasem dwa pola, ale tylko w pierwszym ruchu.
Zbijają na ukos. Widzisz?
Nie martw się tym. Ten gość to...
- Zaraz. Kto to jest? - To Charleville.
A to Bonnie BomBom.
Charleville i Bonnie BomBom nie są zaproszeni.
- Konik! - Też mam jednego!
- To jest skoczek. - Nie, to konik.
- Tak, ale nazywamy go skoczkiem. - Nie, skoczek siedzi na koniku.
- Cóż, to prawda. - Wszyscy to wiedzą.
A mówiłeś, że mądrzy ludzie grają w szachy.
Jakkolwiek go nie nazwać...
- Mój nazywa się Gallahop. - A mój jest córką Gallahopa.
- Porusza się skacząc. - Tak. Koniki uwielbiają skakać.
- Kim jest Zamkogłowy? - To wieża.
Nazwę go Zamkogłowym.
Niech będzie. Zamkogłowy porusza się na wprost.
Zamki się nie ruszają. Ta gra jest zagmatwana.
To prawda. Może lepiej idź coś pokolorować.
Nie, jest w mojej drużynie.
Dobra, zaczynajmy. Twoja kolej, Blue.
Chcę własną drużynę.
Są tylko dwie drużyny. Możesz obserwować.
Nie martw się. Są dwa koniki, widzisz?
- I dwóch Zamkogłowych i elfów. - To gońce.
- I dużo dronów. - Pionów.
To może być twoja drużyna, a to moja.
- Dzięki, Blue. - To bardzo miłe.
- To nie o to... - Odpuść.
- Jest tylko jedna pani w koronie. - I jeden tortogłowy.
- To król i królowa. - Król i królowa!
- Mogę mieć królową? - Jasne.
- Dzięki. - Nie możesz...
Niech będzie.
- Na pewno chcesz mieć króla? - Jasne.
Nie martw się. Król jest najważniejszą figurą na planszy.
- Naprawdę? - Tak.
- O ile pól może się przesunąć? - Tylko jedno.
Tylko jedno pole? To było duże pole, prawda?
"Moje królewskie stópki muszą odpocząć. Są zmęczone".
Królowa porusza się tak daleko, jak tylko chce. W każdym kierunku.
To przydatne, bo wykonuje całą robotę.
- Skończyłaś? - Tak.
Gdzie jest Bingo?
- To piękny dzień na piknik. - Hej!
- Królowa może chodzić wszędzie. - Twoja kolej, Blue.
- Co mam zrobić? - Rusz się dronem. Pionem.
Nie, tylko do przodu. Dobrze. Teraz moja kolej.
- Hej! - Racja, twoja kolej.
Ruszę się Gallahopem.
Nie możesz ruszyć się tak daleko. I nie dwoma figurami na raz.
Ale Łysolek chce odwiedzić pana Błyskotka. Są przyjaciółmi.
- Nie, są wrogami. - Nie, przyjaciółmi.
Ich dzieci-drony chodzą razem do przedszkola.
Dobrze, są przyjaciółmi. Teraz patrz. Tak się zbija figury, widzisz?
- Gallahop! - Spokojnie, zacznie od początku.
- Nie, nie żyje. - Gallahop nie żyje?
Oczywiście, że żyje.
Tak, żyje. Ale już nie ma go w grze.
Mówiłem, że jesteś za mała na szachy.
Zapłacisz za to, młody człowieku. Moja kolej.
- Gdzie mogę się ruszyć? - Tu albo tu.
Proszę bardzo.
Trzeba chronić ważne figury.
- Mogę go zbić w ten sposób. - Córka Gallahopa!
Tego też mogę zbić.
- A może tutaj? - Też go zbiję.
- Przestań! - Uczę was tylko zasad.
Rusz się królową, Blue.
Czas na kolejny piknik. Może tak zrobić?
Tak, ale jest chroniony.
- Moja królowa! - O nie!
- Poważnie? - To król czynił honory.
- Jak pokonać tatę, mamo? - To proste.
- Zaczyna się. - Pokonam go w czterech ruchach.
- Najpierw ruszę się tym. - Dobry początek.
Potem ruszę się tym i zapytam: "Czemu uczysz ich gry w szachy?".
On odpowie: "Chcę, żeby moje dzieci były mądre".
W następnym ruchu zapytam: "Czemu chcesz, żeby były mądre?".
To zły ruch.
On odpowie tak: "Teraz jesteście małymi dronami,
ale kiedyś staniecie się królowymi i nie będę mógł was chronić.
Będziecie musiały same o siebie zadbać.
Ale zrobię wszystko, żeby wam teraz pomóc".
- Szach mat. - Bo jest dobrym królem.
- A ty jesteś dobrą królową. - Ale nie umiem grać w szachy.
Na dobre ci to wyszło.
Później popracujesz nad ich głowami. Teraz skup się na sercach.
- Proszę, Bingo. - Witaj.
Nie jesteś martwy. Jesteś na imprezie przy basenie.
Tekst polski: Weronika Brzoska