Μαμά!
Μπαμπάς!
Μπίνγκο!
Μπαμπά, γυρίσαμε.
́Ελα, Μπλούι. Πρέπει να μαγειρέψω.
- Μπαμπά. - Μπίνγκο.
Θα παίξεις το τρελό μαξιλάρι μαζί μου;
Θα το ήθελα, αλλά κάθομαι όλη μέρα.
Πρέπει να πάω για τρέξιμο.
- Θα παίξουμε μετά το φαγητό, εντάξει; - Ναι!
́Οχι, θα κάνουμε μπάνιο μετά το φαγητό.
Πρέπει να περιμένει ως το σαββατοκύριακο.
Υπάρχει περίπτωση κάποτε
το σαββατοκύριακο να κρατά για πάντα;
- Δείπνο, δείπνο! Τι έχει για δείπνο; - Δημητριακά.
- Δεν μπορείς να φας δημητριακά. - Το ξέρω.
- Το ξέρω. Κεφτέδες. - Ζήτω οι κεφτέδες!
- Δεν θέλω κεφτέδες. - Μπλούι, λατρεύεις τους κεφτέδες.
Τι θέλεις τότε;
Δεν ξέρω τι θέλω, αλλά ξέρω ότι θέλω κάτι.
- Χρειάζομαι λίγη βοήθεια. - Μωρό μου, πρέπει να κουνηθώ.
Θα μπορούσες να το πεις ατελείωτο σαββατοκύριακο.
- Σπαγγέτι; - ́Οχι.
- Τα λέμε. - Αυτό ήταν. Σταματήστε όλοι.
- Κι εσύ μαζί. - Τι;
Παίζουμε Αγαλματάκια Ακούνητα.
Ζήτω τα Αγαλματάκια Ακούνητα!
Αυτό το επεισόδιο της Μπλούι λέγεται "Αγαλματάκια Ακούνητα".
- Δεν θέλω να παίξω Αγαλματάκια. - Ούτε κι εγώ.
Κρίμα. Χρειάζομαι κάποιον να σταματάει τη μουσική.
Βλέπω από πού το πήρε ο Μπλούι.
Εντάξει. ́Ετοιμες; Πάμε. Στοπ.
́Εκλεισες τα μάτια. Κι εσύ. Κι εσύ. Χάσατε. Γεια!
- ́Ελα. Κάν' το σωστά. - ́Η μην το κάνεις καθόλου.
Καλά, καλά.
́Οχι, δώσ' το μου αυτό. Ας βάλουμε αληθινή μουσική.
Εντάξει. ́Ετσι μπράβο. Κούνα το κορμί σου.
́Ελα, Μπλούι. Κούνα το.
Σταματήστε.
Κανείς. Εντάξει. Πάμε πάλι.
Ναι, κούνα το, Τσίλι.
́Ελα, Μπλούι. Κάνε ό,τι κάνω.
Ναι, αυτό είναι. Δώστε τα όλα!
- Δώστε τα όλα! - Σταματήστε.
Η Μπίνγκο.
Τα έδωσες όλα.
- ́Ελα, μικρή. Βοήθα με με τη μουσική. - Εντάξει. Πάμε.
Μπίνγκο. Αν ήταν διαγωνισμός χορού, ποια θα έλεγες ότι κερδίζει;
- Η μαμά, σίγουρα. - Συμφωνώ. ́Ελα, Μπλούι.
Μπαμπά, το βρήκα. Παίξτε το "Αγαπώ τα Δημητριακά".
Ακίνητες, μουσικόφιλοι.
Μας ζήτησε ένα τραγούδι η Ρίνγκο Χίλερ.
Μπίνγκο Χίλερ.
Σε ποιον το αφιερώνεις, Ρίνγκο;
Στην αδερφή μου, την Μπλούι. Είναι το αγαπημένο της.
Εντάξει, λοιπόν. Αυτό είναι για την αδερφή της Ρίνγκο, τη Λούι.
Μπλούι!
- Πρόσεχε. - Ναι, αυτό είναι!
- Ναι, μπράβο, Μπλούι. - Ναι.
Σταματήστε.
- Είναι δύσκολο. - Συγγνώμη για την καθυστέρηση.
Πρέπει να ελέγξουμε κάτι αγαλματάκια.
- Περίμενε. - Είναι πολύ ακούνητη.
Είναι ακούνητες.
- Δεν έχασε καμιά. - Και ξαναρχίζουμε.
- Μπουπ. - Μπουπ.
- Μπίνγκο, βγες από κει.
Δεν μπορώ.
Ωχ, όχι. Η Μπίνγκο παγιδεύτηκε!
Είναι παγίδα!
- Πώς μπορώ να βγω απ' την παγίδα; - Δεν ξέρω.
- Σταμάτα τη μουσική. - Καλή ιδέα.
Συγγνώμη, φαν του χορού. ́Ενα παιδί παγιδεύτηκε στην πίστα.
Εντάξει. Σοβαρεύει το πράγμα.
Πολύ έντονο τραγούδι.
- Μαμά, μπορείς να βελτιωθείς. - Εύκολο να το λες.
- Ναι. - Το άκουσες αυτό, Μπίνγκο;
Σαν πρόκληση χορού ακούστηκε. Πάρε τα ηνία.
- Διακυβεύεται η τιμή μου. - Πάμε.
́Ωρα να σηκωθώ και να τρέξω.
Ναι. Δώσ' τα όλα.
Σταματήστε.
Μαμά!
- Διαιτητή, έλα τώρα! - Πες τα καθώς φεύγεις, αγάπη μου.
Μπίνγκο. Θα βάλω εγώ ένα τραγούδι.
Μένει να νικήσω αυτήν τη μικρή μπλε.
Εντάξει. Πίσω στις ένδοξες μέρες.
Κοίτα να μαθαίνεις, Μπλούι. ́Ωρα να χορέψεις ντίσκο.
- Μπαμπά, τι κάνεις; - Αμάν.
́Ωρα να θυμηθώ τις παλιές μου κινήσεις.
- Μπίνγκο, τώρα. - Σταματήστε!
- Τι; - Ο μπαμπάς!
Αδικία, κυλιόμουν σαν σκουλήκι.
- Η Μπλούι κερδίζει. - Ζήτω!
Να παίξουμε κι άλλο;
́Οχι, ας αφήσουμε τον μπαμπά να πάει για τρέξιμο.
́Οχι, καλά είμαι. Αυτό είναι καλύτερο απ' το τρέξιμο.
- Εντάξει. Ας το κάνουμε. - Ζήτω!
Ποιος θα σταματάει τη μουσική;
- ́Οχι εγώ! - ́Οχι εγώ!
- ́Ολοι θέλουμε να χορέψουμε. - Τι κάνουμε;
Υπάρχει τρόπος να παίξουμε χωρίς να σταματάμε τη μουσική;
Καθίστε να δω τους κανόνες.
Ναι. Λέει ότι αν είναι μια μέρα που δεν ξέρεις τι θέλεις,
αλλά ξέρεις ότι θέλεις κάτι,
μπορείς να παίξεις αγαλματάκια χωρίς να σταματάς τη μουσική.
- Τέτοια μέρα είναι κι αυτή. - Ωραία. Είμαστε έτοιμοι.
Αλλά έτσι πώς θα ξέρουμε ποιος κερδίζει;
Α, ναι. Κοιτάξτε! ́Εχει διαφορετικούς κανόνες εδώ.
- Να τους διαβάσω; - Ναι.
Σ' αυτήν την εκδοχή του παιχνιδιού, δεν υπάρχει νικητής ή χαμένος.
Το θέμα δεν είναι να φτάσεις στο τέλος ή στο σαββατοκύριακο,
ή στο παντοτινό σαββατοκύριακο.
Τον θέμα είναι η μουσική.
Πρέπει να χορεύεις για όσο παίζει η μουσική.
- Χρειάζομαι ένα μαξιλάρι. - Πλάκα είχε.
- Αυτό ήθελες, λες; - ́Ετσι νομίζω.
Να ένα τρελό μαξιλάρι.
Μαμά, τι έχει για βραδινό;
- Δημητριακά! - Ναι!
Υποτιτλισμός: Ανθή Καρακώστα