Η μαμά!
Ο μπαμπάς!
Η Μπίνγκο!
Η Μπλούι!
Πού είναι το ψωμί μου;
Μπλούι, μπορείς να κάνεις ησυχία όπως η Μπίνγκο;
́Οχι, δεν μπορώ
Μπλούι, δεν βρίσκω τα βιβλία που πήρες απ' τη βιβλιοθήκη.
Είδες τον "Σμερτλ, τη Χελώνα";
́Οχι, δεν είδα Τον "Σμερτλ, τη Χελώνα"
Πρέπει να ξέρεις πού είναι τα πράγματά σου.
Και η Μπίνγκο;
Η Μπίνγκο τα τοποθετεί σε στοίβα μόλις τα διαβάσει.
- Τελείωσα. - ́Ετοιμη η παραγγελία!
- Σάντουιτς με τυρί και μαρμελάδα. - Δεν μ' αρέσει αυτό το σάντουιτς.
Τι; Νόμιζα πως σ' αρέσει.
Στην Μπλούι αρέσει. Εγώ προτιμώ την μπανάνα με το φιστικοβούτυρο.
Πώς γίνεται να έχετε ίδιους γονείς, να μεγαλώσατε στο ίδιο σπίτι
και να 'στε τόσο διαφορετικές;
- Δεν ξέρω. - ́Ενα έχω να πω.
Η ζωή μου θα 'ταν πολύ ευκολότερη αν ήσασταν ίδιες.
Εμένα μου λες;
- Μπίνγκο! ́Εχω μια ιδέα. - Εντάξει.
- Τι; Περιμένετε. - Γιατί τους δίνεις πάτημα;
- Τι ψάχνεις; - Κιμωλίες μαλλιών.
Δώσε μου το χέρι σου.
Θα είναι τέλεια.
Εντάξει, τελείωσα. Ορίστε, Μπίνγκο. Φυστικοβούτυρο και μπανάνα.
Το σημερινό επεισόδιο λέγεται "Μικρή Μπλούι".
Πόσο χαριτωμένες!
Να συστηθούμε. Εγώ είμαι η Μπλούι κι από δω η Μικρή Μπλούι.
- Γεια. - Είναι ίδια με εμένα.
Φάε σάντουιτς με τυρί και μαρμελάδα, μικρή Μπλούι. Το λατρεύουμε.
- Το λατρεύω. - Είδατε;
- Θα 'ναι μεγάλη μέρα. - Μικρή Μπλούι, ας μάθεις για μένα.
Προτιμώ να λέω "σοβαρότατα" αντί για "σοβαρά".
Και θα σου δείξω πώς χορεύω.
Μ' αρέσει αυτή η φιγούρα. Και καμιά φορά κι αυτή.
Ναι. Αυτό είναι. Και μιλάω διαρκώς.
Δεν χρειάζεται καν να βγάζουν νόημα. Κι οι άναρθροι ήχοι είναι μια χαρά.
Και μ' αρέσει να τραγουδώ.
Τραγουδώντας
Λίγο πιο δυνατά.
Τραγουδώντας
Ναι. Πολύ ωραία.
Μ' αρέσει ν' αφήνω τα παιχνίδια μου στο πάτωμα.
- Δεν είν' καλύτερα να τα τακτοποιείς; - ́Οχι. Δεν έχει μεγάλη διαφορά.
Πού είναι;
Μ' αρέσει να κάνω πολλές ερωτήσεις. Μαμά, τι κάνεις;
Ξέρεις τι κάνω, Μπλούι. Εγώ...
Αλλά δεν περιμένω ν' ακούσω την απάντηση.
Κι όποτε βλέπω έναν πισινό, τον χτυπάω.
- Αφήστε τον ήσυχο. - Μπλούι!
Μάζεψε αυτά τα χορτάρια και βάλ' τα στο καροτσάκι.
Μάλιστα, πατέρα.
Πού νομίζεις ότι πηγαίνεις;
Να βοηθήσω τον μπαμπά. Μ' αρέσουν τα καρότσια.
Στην Μπίνγκο αρέσουν τα καρότσια. Η Μπίνγκο βοηθάει τον μπαμπά.
- Εσύ είσαι η Μικρή Μπλούι. - Σωστά.
Και στην Μπλούι δεν αρέσει τα χορτάρια. Αυτό είναι σίγουρο.
- Μα ο μπαμπάς είπε ότι πρέπει. - Για να δούμε αν μιλάει σοβαρότατα.
- Με συγχωρείς, μεγάλε. - Αρχίσαμε.
Σχετικά με τα κομμένα χορτάρια που έλεγες...
Γιατί πρέπει να τα βάλουμε στο καροτσάκι; Δεν είναι δικά μας.
Ούτε το φαγητό στο ψυγείο είναι δικό σας.
Αλλά αν θέλετε να συνεχίσετε να τρώτε, πιάστε δουλειά.
Εντάξει. Μιλά σοβαρότατα.
- Καροτσάκι! - Μικρή Μπλούι, κάνεις φασαρία.
Ναι, Μικρή Μπλούι. Δεν τραγουδάω όταν κάνω αγγαρείες.
Συνήθως μουρμουράω και κάνω τη δουλειά πιο αργά από εσένα. Δες.
- Γιατί πρέπει να το κάνουμε εμείς; - Κάνει ζέστη.
Εντάξει. Ξέρετε κάτι; Θα μπορούσα να έχω δύο Μπίνγκο;
- ́Οχι. Θα 'χεις δύο Μπλούι για πάντα! - Πονάει το χέρι μου.
Δύο Μπίνγκο.
Ναι. Ορίστε. ́Αρχισε απ' την ουρά μου.
Γεια σου, μπαμπά. Αυτή είναι η Μεγάλη Μπίνγκο.
Γεια. Να σε βοηθήσουμε να μαζέψεις τα κομμένα χορτάρια;
- Ναι; - ́Ελα, Μικρή Μπίνγκο.
Αποτελέσματα.
Μ' αρέσει να παριστάνω ότι αγκαλιάζω φασκωλόμυ. Αγκαλιά.
Αγκαλιά.
- Τώρα, βάλ' τον για ύπνο. Καληνύχτα. - Καληνύχτα.
- Πού είσαι, Σμερτλ; - Να το.
- Ευχαριστώ... - Μεγάλη Μπίνγκο.
Μεγάλη Μπίνγκο.
Δύο Μπίνγκο. Θα μπορούσα να το συνηθίσω αυτό.
- Τι; - Μπάντιτ!
- Δεν το εννοούσα. Μπλούι, περίμενε. - Μεγάλη Μπίνγκο.
Δεν θα 'ταν τέλειο να 'χαμε δύο Μπίνγκο;
- Γεια σου, Μεγάλη Μπίνγκο. - Δεν ήξερα σε ποιο κρεβάτι να κάτσω.
Είσαι καλά;
Η μαμά κι ο μπαμπάς θα 'θελαν δύο Μπίνγκο. Εμένα δεν με θέλουν.
Είναι μεγάλη αγένεια.
Επειδή είμαι ενοχλητική. Κι εσύ δεν είσαι καθόλου ενοχλητική.
- Είμαι. Είμαι πολύ ενοχλητική. - Αλήθεια;
Ναι. Αλλά είμαι διαφορετικά ενοχλητική.
Θα σου δείξω. Πού είναι η κολλητική ταινία;
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
- Μου φέρνεις τα ψεύτικα δόντια; - Εντάξει. Ορίστε.
Τι καλά. ́Αραγμα!
Μπίνγκο. Τι κάνεις;
Σταμάτα. Με τρομάζεις. Φύγε. Φύγε μακριά μου.
Τι συμβαίνει εδώ; Μπίνγκο.
- Μπίνγκο, σταματήστε. - Μπες εδώ μέσα.
Αυτό ήταν. Θέλουμε μία Μπλούι και μία Μπίνγκο από δω και στο εξής.
Καταλάβατε;
Εντάξει.
- Λες να μπορούμε να βγούμε; - ́Ετσι νομίζω. Πέρασαν 20 λεπτά.
- Γεια σας. - Κοντά πέσατε!
Υποτιτλισμός: Ανθή Καρακώστα