Anne.
Baba.
Bingo.
Bluey.
Kızarmış ekmeğim nerede?
Bluey, Bingo gibi sessiz olabilir misin?
Olamam.
Bluey kütüphaneden aldığın kitaplar nerede? Tarihi geldi.
Kirli Kaplumbağa Tosbik'i gördün mü?
Hayır, Kirli Kaplumbağa Tosbik'i görmedim.
Eşyalarını daha iyi takip etmelisin.
Bingo ne yapıyor?
Bingo kitaplarını okuduktan sonra derli toplu tutuyor.
- Bitti. - Ding. Sipariş hazır.
- Reçelli peynir. - Baba ben reçelli peynir sevmiyorum.
Ne? Seviyorsun sanıyordum.
Hayır, Bluey seviyor. Ben fıstık ezmeli muz seviyorum.
Nasıl aynı aileden doğup aynı evde büyüyüp
bu kadar farklı olabiliyorsunuz?
- Bilmem. - Şu kadarını söyleyeyim.
İkiniz aynı olsanız hayatım çok daha kolay olurdu.
Bir de bana sor.
- Bingo, aklıma bir şey geldi. - Tamam.
- Ne? Durun. - Şunlara gaz vermesene.
- Ne arıyorsun? - Saç tebeşiri.
Kolunu ver.
Çok güzel olacak.
Tamam, oldu. Al bakalım Bingo. Fıstık ezmeli muz.
Bluey'nin bu bölümünün adı Mini Bluey.
Ay ne kadar hoş.
Size kendimizi takdim edelim. Ben Bluey, o da Mini Bluey.
- Merhaba. - O da aynı benim gibi. Bakın.
Reçelli peynir al Mini Bluey. Reçelli peynire bayılırız.
- Çok severim. - Gördünüz mü?
- Bugün çok yorulacağım. - Pekala Mini Bluey, biraz beni öğren.
Ben "önemli" yerine "nemli" diyorum.
Nasıl dans ettiğimi göstereyim.
Böyle yapmayı seviyorum. Bazen de böyle.
Evet, böyle. Bir de sürekli konuşurum.
Anlamlı olması bile gerekmez. Ses çıksın yeter.
Ve şarkı söylemeyi severim.
Şarkı söylerim
Biraz daha yüksek sesle.
Şarkı söylerim
Evet, çok iyi oldu.
Oyuncaklarımı yerde bırakmayı severim.
- Toplamak daha iyi değil mi? - Hayır, çok bir şey fark etmez.
Nerede bu?
Sürekli soru sormayı severim. Anne ne yapıyorsun?
Ne yaptığımı biliyorsun Bluey.
Ama cevabın tamamını dinlemem.
Ve bir kalça görürsem azıcık davul yaparım.
- Hey. Yapmayın. - Bluey!
Kesilen çimenleri el arabasına koyar mısın?
Tamam baba.
- Nereye gidiyorsun? - Yardıma. El arabasını severim.
El arabalarını Bingo sever. Babaya Bingo yardım eder.
- Sen şimdi Mini Bluey'sin. - Doğru ya.
Bluey kesilmiş çimleri sevmez. O kadarını söyleyeyim.
- Ama babam yapmamızı söyledi. - Bakalım ne kadar seriymiş.
- Pardon koca adam. - Yine başladık.
Şu bahsettiğin kırpılmış çimenler var ya.
El arabasına neden biz koyuyoruz? Bizim değil ki onlar.
Dolaptaki yiyecekler var ya, onlar da sizin değil.
Ama yiyecekseniz size tavsiyem iş yapın.
Tamam, nemliymiş.
- El arabası! - Mini Bluey, çok gürültülüsün.
Evet Mini Bluey, iş yaparken şarkı söylemeyi sevmiyorum.
Genellikle sızlanıp işi senin yaptığından çok daha yavaş yaparım.
- Bunu neden biz yapmak zorundayız? - Hava çok sıcak.
Şöyle mi yapsak? İki tane Bingo olmaz mı?
- Hayır. Hep iki Bingo olacak. - Kolum ağrıdı.
- İki Bingo. - Hadi bakalım. Kuyruğumdan başla.
Merhaba baba. Karşında Büyük Bingo.
Merhaba. Şu çimleri toplamana yardım edelim mi?
- Olur. - Hadi Mini Bingo.
İyi oldu.
Bir koalaya sarılıyormuşum gibi düşünüyorum. Sarıl.
Sarıl.
- Şimdi yatağa koy. İyi geceler. - İyi geceler.
- Neredesin Tombik? - Burada.
- Teşekkürler... - Büyük Bingo.
Büyük Bingo.
İki tane Bingo. Buna hiç de hayır demem.
- Ne? - Korsan!
- Öyle demek istemedim. Dur. - Büyük Bingo.
- Ama iki Bingo ne kadar iyi olurdu. - Farkındayım.
- Merhaba Büyük Bingo. - Hangi yatağa çıkacağımı bilemedim.
İyi misin?
Annemle babam iki tane senden istiyor. Benden istemiyor.
Ne büyük kabalık.
Çünkü ben sinir bozuyorum. Sen hiç sinir bozmuyorsun.
- Ben de çok sinir bozucuyum. - Öyle mi?
Evet ama farklı şekilde. Göstereyim. Yapışkan bant nerede?
- Burada. - Sağ ol.
- Sahte dişi de bulabilir misin? - Tamam. Burada.
Of ya. Çok yorulmuşum.
Bingo! Ne?
Dur. Beni korkutuyorsun. Uzak dur benden.
Ne oluyor? Bingo.
- Durun Bingolar. - Buraya gel.
Bu kadar yeter. Biz bir Bluey ve bir Bingo istiyoruz. Anlaşıldı mı?
Tamam.
- Dışarısı güvenli midir? - Herhalde. Yirmi dakika oldu.
- Merhaba. - Bu da idare eder.
Tercüme: Kerem Özdural