Mama!
Tata!
Bingo!
Blue!
Ukończyliśmy odkrywanie Antarktydy.
Czas wracać do Australii.
Kapitanie!
Mogę nadal szorować pokład?
Tak. Uwaga, marynarze.
To będzie długa i niebezpieczna podróż.
Ale jeśli się nie poddamy, wrócimy do Australii.
- Hurra! - Kto?
Ryżyk, pora na nas!
To mama. Cześć!
Co? A jak wrócimy do Australii?
Teraz Jack jest kapitanem.
Co? Dlaczego ja?
Stoisz najbliżej.
Ale nie znam drogi do Australii.
Żegluj w tę stronę przez sześć tygodni.
Sześć tygodni?
Mój tata chyba szybciej tu przyjedzie.
Odbieram Jacka.
Odbieram ze szkoły.
Odbieramy Jacka ze szkoły.
Tato, dlaczego stoi tu znak z kangurem,
ale żadnego nie widzieliśmy?
Nie wiem. Muszą tu gdzieś być.
Skręć w lewo.
Dzięki, nawigacjo.
Co zrobilibyśmy bez nawigacji, Lulu?
Za sto metrów skręć...
Co? Skręcić gdzie?
- O nie. - Co się dzieje?
Bateria mi padła.
Nie mamy nawigacji.
- O rety. - Jest źle.
Nie znam drogi do szkoły.
Dlaczego?
Byłem tam tylko dwa razy. Zawsze jechałem za nawigacją.
Rety, nie wiem, jak znajdziemy Jacka.
O rety.
Tytuł tego odcinka to „Odkrywcy”.
Co teraz, kapitanie?
Bluey, może zrobisz coś z żaglami?
Coco, możesz nas dokądś pokierować?
W którą stronę?
Tam, gdzie wskazał Ryżyk.
- I uważaj na rafy koralowe. - Dobrze.
Coco, jedziemy!
To moja mama.
Bum!
Uderzyliśmy w rafę.
O nie, wypadłam za burtę.
Obyście dotarli do Australii!
Nie poddawajcie się!
Niedobrze.
Zapytam ich.
Truskawki!
- Cześć. - Hola.
Próbuję znaleźć szkołę syna.
Nie wiesz, gdzie jest szkoła?
Zwykle jedzie za nawigacją.
Nie jestem stąd...
My też. Jestem z Argentyny.
A ja z Francji.
Super. Mogę pożyczyć telefon?
Tak. Proszę.
- Dziękuję. - Ale nie ma zasięgu.
Rety.
Truskawkę?
Poproszę.
Już. Gotowe.
Brawo, kapitanie.
Straciliśmy sporo zapasów.
Ale dopóki jesteś ze mną...
- O nie! - Złapała mnie ośmiornica!
Nie!
Wszystko w twoich rękach!
Nie poddawaj się!
To była strata czasu.
Wcale nie.
Tak. W końcu.
Cześć. Nie jesteś z Argentyny, prawda?
- Nie. - Super.
Masz ładowarkę?
Nie mam telefonu.
Co? Dlaczego?
Miałem, ale ludzie stale dzwonili.
Rety. Szukam szkoły syna.
Nie wiesz, gdzie jest szkoła?
- Zwykle włącza... - Lulu!
To szkoła podstawowa Glass House.
- To daleko stąd. - Rety.
Mogę narysować ci mapę.
Tak, mapa!
Nie za darmo.
Za ile?
Za jedną truskawkę.
Jedź tą drogą i dotrzesz na miejsce.
- Super. Ile to potrwa? - Całą wieczność.
Rety. Nie ma szybszej drogi?
- Jest skrót, ale... - Ale co?
To dzika droga, a ty wyglądasz na...
- Mów dalej. - Miastowego gościa.
- Pokaż mi ten skrót. - Dobrze.
Tutaj jest stara, polna droga.
- Tato nie lubi brudzić auta. - Lulu!
Pobrudzicie się.
Koniec zapasów.
I nie wiem, czy płyniemy w dobrym kierunku.
I przydałoby się wyszorować pokład.
Tutaj.
- To ten skrót. - Co mówi ten znak?
Że to droga dla aut z napędem na cztery koła.
My mamy auto z takim napędem?
Nie, mamy napęd na wszystkie koła.
- A ile mamy kół? - Cztery.
Trzymaj truskawki, Lulu.
Nadchodzimy, Jack!
Dzień sto drugi.
Załogi już nie ma.
Ani śladu lądu.
Zapasy się wyczerpały.
Nie uda nam się.
Wszystko dobrze?
Tak, Calypso.
Wszystko gra!
Pobudka, Lulu!
Kakadu!
Tak!
Jedziemy, Jack!
Spójrz!
Kangury!
Kakadu?
Kakadu!
Dalej!
Auto będzie bardzo brudne.
- To było ekstra! - Tak!
Ale mapa jest brudna od truskawek.
To nic.
Już jej nie potrzebujemy.
Bum! Ląd!
Nie poddałem się.
Brawo, marynarzu.
Czy to Australia?
Tak. To Australia.
Tekst polski: Michał Urbaniak