Anne!
Baba!
Bingo!
Bluey!
Tamam, Antarktika'yı keşfetmeyi bitirdik.
Avustralya'ya dönme zamanı.
Kaptan!
Temizlikçi denizci olabilir miyim?
Evet. Dinleyin denizciler.
Bu, uzun ve tehlikeli bir yolculuk olacak.
Ama pes etmediğimiz sürece Avustralya'ya varabiliriz.
- Oley! - Şimdi kim...
Rusty, gitme vakti.
Annem geldi. Görüşürüz.
Ne? Avustralya'ya nasıl döneceğiz?
Artık kaptanınız Jack.
Ne? Neden ben?
En yakında duran sensin.
Ama Avustralya yolunu bilmiyorum.
Altı hafta şu tarafa gidin ve pes etmeyin.
Altı hafta mı?
Babam o zamandan önce gelir.
Alıyorum, Jack'i alıyorum.
Jack'i okuldan alıyorum.
Evet, Jack'i okuldan alıyoruz.
Baba, neden kanguru tabelası olmasına rağmen
hiç görmüyoruz?
Bilmem tatlım. Burada bir yerdedirler.
Sola dönün.
Sağ ol SatNav.
Lulu, SatNav olmasa ne yapardık?
Yüz metre sonra döneceğiniz yol...
Ne? Nereye döneceğiz? Nereye?
- Olamaz! - Ne oldu?
Şarjım bitti.
Artık SatNav yok!
- Olamaz. - Kötü oldu bu.
Jack'in okulu nerede bilmiyorum.
Neden?
Sadece iki kez gittim ve beni SatNav götürdü hep.
Olamaz, Jack'i nasıl bulacağız.
Olamaz.
Bluey'nin bu bölümünün adı "Kâşifler."
Ne yapacağız Kaptan?
Bluey, belki bu konuda sen bir şeyler yapabilirsin.
Coco, bizi bir yere götürür müsün?
Ne tarafa?
Rusty'nin gösterdiği yöne doğru sanırım.
- Mercan resiflerine dikkat et. - Tamam.
Coco, gitme vakti!
Annem geldi.
Pat!
Mercan resifine çarptık.
Olamaz! Alabora oldum!
Umarım Avustralya'ya varırsınız.
Vazgeçmeyin!
Bu hiç iyi olmadı.
Şu insanlara sorayım.
Çilek!
- Selam. - Merhaba.
Oğlumun okulunu arıyorum da.
Okulu nerede bilmiyor musun?
Sürekli SatNav'e koyup gittiği için bilmiyor da.
Evet, ben buralı değilim de...
Biz de öyle. Arjantinliyim ben.
Ben de Fransalıyım.
Pekâlâ. Telefonunuzu alabilir miyim?
Evet. Buyur.
- Teşekkürler. - Ama şebeke yok.
Olamaz.
Çilek ister misin?
Evet, tabii ki!
İşte. Tamir oldu.
Tebrikler Kaptan.
Biraz malzeme kaybettik.
Ama yanımda olduğun sürece, birlikte...
- Olamaz! - Dev bir ahtapot beni yakaladı!
Hayır!
Bu iş sende Jack!
Sakın vazgeçme!
Boşa zaman kaybettik.
Hayır.
Evet. İşte bulduk.
Merhaba. Arjantinli değilsin, değil mi?
- Hayır. - Harika.
Şarj aleti var mı?
Telefonum yok ki.
Ne? Neden?
Vardı ama insanlar arayıp durdu.
Olamaz. Oğlumun okulunu arıyorum da.
Okulu nerede bilmiyor musun?
- Hep SatNav kullanıyor... - Lulu!
Glass House İlkokulu.
- Oraya çok uzaksın. - Olamaz.
İstersen harita çizebilirim.
Evet, olur.
Ama bedeli olacak.
Ne kadar?
Şu çileklerden bir tane.
Tamam, şu yolu takip edin ve oraya ulaşacaksınız.
- Harika. Ne kadar sürer? - Yıllar.
Olamaz, daha hızlı yol yok mu?
- Bir kestirme var. Ama... - Ama ne?
Biraz engebeli bir yol ve sen de biraz şey görünüyorsun...
- Söyle hadi. - Şehirli?
- Dostum, kestirmeyi göster sen. - Tamam.
Burada eski bir toprak yol var.
- Arabanın kirlenmesini sevmez o. - Lulu!
Bayağı kirleneceksiniz.
Artık teçhizat kalmadı.
Doğru yolda mıyız onu bile bilmiyorum.
Gemiye de sağlam bir temizlik gerekiyor.
İşte burada.
- İşte kestirme. - Tabelada ne yazıyor?
Sadece dört çeker arabalara uygun olduğunu söylüyor.
Bizim araba dört çeker mi?
Hayır, bizim araba her şey çeker.
- Kaç tekerimiz var? - Dört.
Lulu, çileklerini sıkı tut.
Geliyoruz Jack!
Yüz ikinci gün.
Mürettebat gitti.
Kara görünmedi.
İkmalimiz bitti.
Başaramayacağız.
İyi misin Jack?
Evet, Calypso.
Topladım! Bir şey yok!
Uyanın Lulu Hanım!
Papağanlar!
Evet!
Geliyoruz Jack!
Baba, bak!
Kangurular!
Papağanlar mı?
Papağanlar!
Hadi! Hadi!
Araba fena kirleniyor.
- Çok iyi değil miydi? - Evet!
Ama haritanın üstü çilek reçeli oldu.
Sorun değil tatlım.
Artık ihtiyacımız yok.
Pat! Kara!
Pes etmedim.
Tebrikler evlat.
Avustralya'da mıyım?
Evet evlat. Burası Avustralya.
Alt yazı çevirmeni: Mehmet Emre Özmen