Mama!
Tata!
Bingo!
Bluey!
Dzięki za śniadanie!
Hej, talerze do zmywarki.
Trzeba po sobie sprzątać.
- Dlaczego? - Bo tak powiedziałem.
Dlaczego musimy robić to, co ty mówisz?
- Bo jestem większy. - To niemiłe.
Nic na to nie poradzicie.
Bingo, mam pomysł.
Oby dotyczył talerzy w zmywarce.
Dotyczy.
- Cześć, tato. Poznaj Tinę. - Kogo?
Tinę. To nasza przyjaciółka. Jest niewidzialna.
Dobrze. Miło cię poznać, Tino.
To jej kolano.
Tina jest duża.
Jak duża?
- Usiądź na nim! - Co?
Hej!
Większa niż ty.
Tytuł tego odcinka to "Tina".
Złaź ze mnie, Tina!
Tina robi to, co jej każemy.
Każcie jej zejść!
Mogłybyśmy to zrobić,
gdybyś posprzątał za nas talerze.
Co? Wykluczone.
W porządku. Nie ruszaj się, Tina.
Tina, złaź ze mnie!
Dobrze, zrobię to.
Możesz zejść, Tina.
Dajesz, Tina!
- Co? - Cwany!
Nadepnij mu na stopę, Tina!
Kopnij go w zadek.
Co? Tina!
Chcesz spróbować jeszcze raz?
Tak.
Dzieci, pora na kąpiel.
Nie mamy ochoty, dzięki.
- Doprawdy? - Tak.
Uciekaj.
Macie trzy sekundy. Raz...
- Tina? - Dwa. Kim jest Tina?
To urocza, niewidzialna przyjaciółka dzieci.
- Zabierz ją stąd. - Trzy! Co?
Co? Hej!
Wypuśćcie mnie!
Bluey, już nigdy nie będziemy musiały słuchać mamy i taty.
Tak, i nie tylko to. Popatrz. Tato!
- Co? - Załóż to tutu
i zatańcz dla nas.
Co? Nie ma mowy.
Tina?
Dobrze.
Będą robić, co im każemy.
Tak.
Wypuśćcie mnie!
O nie, to burza.
Służący!
Tak, Bluey?
To znaczy Bluey Niesamowita?
Będziesz tak miły i podasz mi popcorn?
Oczywiście.
Bądź tak miły i wrzuć mi do buzi.
Dobrze, Bluey Niesamowita.
Pomóż mi żuć.
Toaleta!
Oczywiście.
Odejdź już.
Mogę coś powiedzieć?
Byle szybko.
Bluey Niesamowita,
to, co każemy ci robić, jest dla twojego dobra.
Nie chcesz żyć jak zwierzę.
Możemy żyć, jak chcemy. Mamy Tinę. Sio, uciekaj.
Dlaczego jest tu tyle much?
Bo usiadłaś na połowie kanapki z dżemem.
Gdzie druga połowa?
- Musisz się wykąpać. - Nigdy! Muchy!
Bingo, wracaj!
Tina, pomóż!
- Tina, złaź! - Co się stało?
Byłam w toalecie i mama kazała mi umyć ręce.
Bingo, nie umyłaś rąk?
Nie. Co? Uciekaj!
Tu jest druga połowa.
Nie dotykaj mnie. Masz toaletowe ręce.
Sio, muchy!
Złaź ze mnie, Tina!
Teraz albo nigdy.
- Złaź! - Hej, Tina.
Trzymam ją!
- Nie puszczaj! - Zostawcie Tinę!
- Łap za nogi! - Staram się!
Kopie jak osioł!
- Bingo, użyj toaletowych rąk! - Toaletowe ręce.
Uciekaj stąd.
Dlaczego Tina tak śmierdzi?
Szybko, wynieśmy ją na zewnątrz.
- Waży tonę. - To kawał kobiety.
Do samochodu!
Nic nie widziałaś.
- Tina, użyj karate! - Zostałaś sama!
Tina, pogadajmy o tym.
Bierz go!
Spokojnie.
Poddaję się.
Dobrze, wystarczy.
Wygrałyście.
Piątka! Bingo!
Tina, przepraszam, ale śmierdzisz.
Kiedy ostatni raz się kąpała?
Nigdy. My też nie będziemy się kąpać.
Chwila. Czyj to ząb?
- Jest wielki. - To Tiny?
- Tak. - Spójrzcie, kolejny.
Dlaczego wypadają jej zęby?
A kiedy ostatnio je myła?
Tina nie myje zębów.
Dlatego wypadają jej zęby.
Dzieci, gdy każemy wam wykąpać się, umyć zęby
albo ręce,
robimy to nie bez powodu.
Gdy spytaliśmy tatę, powiedział: "Bo ja tak mówię".
Mówi, że musimy go słuchać, bo jest większy.
Naprawdę?
Może dam im trzy sekundy?
Tak.
Pewnie mówimy tak, bo jesteśmy zajęci,
ale teraz wiecie, o co nam chodzi.
Dobrze, mamo.
Chodźcie tu.
Toaletowe ręce.
Tina, możesz mnie już puścić.
Tak, już w porządku.
Nie żywimy urazy.
Ma niezły uścisk.
To szampon. Włosy pachną po nim kokosem.
Szorujesz z góry na dół i nie zapominasz o plecach.
I wymyjcie zęby, Bluey.
Bluey Niesamowita.
Oczywiście.
Tekst polski: Michał Urbaniak