Mama!
Tata!
Bingo!
Blue!
- Pobawmy się w Dzikie Dziewczyny. - Dobrze. Idę po miotłę.
- Ja będę świnką. - Tam nie ma świnek.
Zabawy czasem mogą się zmienić.
Inko, pobawisz się ze mną?
Miała bawić się ze mną w Dzikie Dziewczyny.
Też możesz się pobawić.
A możemy w coś innego? To już mnie trochę nudzi.
- W co? - W Toaletowego Berka.
Gdy ktoś cię złapie, musisz udawać toaletę.
Ruszasz się, gdy ktoś cię spłucze.
Naciśnij.
Co myślicie?
Tytuł tego odcinka to "Dzikie Dziewczyny".
- Łapać małą świnkę. - Próbuję!
- Uciekł. - I nie mamy nic do jedzenia.
To nic. Możemy tańczyć za jedzenie.
Dzika Mamo, mamy jedzenie.
Brawo! Zatańczmy, by to uczcić.
- Dobranoc, Dzikie Córki. - Dobranoc, Dzika Mamo.
Dzień dobry, Dzikie Córki. Kto złapie nam śniadanie?
My. Chodź, Dzika Siostro.
Lubię zabawę w Dzikie Dziewczyny. Ale ona nigdy się nie zmienia.
Świnka!
Tym razem nam nie ucieknie.
Spójrz.
- Cześć, Blue. W co się bawicie? - W rolników.
- Jak się w to bawi? - To proste.
Sadzisz nasiona i wyrasta z nich jedzenie. To są ziemniaki.
Obsadziłam z Ryżykiem całe pole.
Tyle jedzenia.
Też możecie się bawić. To mogą być narzędzia.
- Dobrze. - A co z Koko?
- Też może się bawić. - Super. Pójdę po nią.
Koko, chodź ze mną. Mamy nową zabawę.
- Nazywa się Rolnicy. - A Dzikie Dziewczyny?
Łatka już się bawi.
Łatka niech się bawi, w co chce, a ty miałaś bawić się ze mną.
Tak. Racja.
- A teraz idź po jedzenie. - Dobrze.
Patrz, mam traktor. Pomóż mi prowadzić.
Nie mogę. Koko mówi, że muszę bawić się z nią.
- Dobrze. - Ale chcę bawić się w farmę.
Może Dzikie Dziewczyny będą rolnikami?
Koko, rozmawiałam z Łatką.
W Dzikich Dziewczynach mogą być rolnicy.
Nie, to różne zabawy.
Trzymaj się z dala od rolników.
- Są niebezpieczni. - Dobrze, Dzika Mamo.
- Co przyniosłaś do jedzenia? - Zapomniałam.
Gdzie ta świnka?
Inko, mamy stracha na wróble. Zobacz!
Inko?
- Dzika Córko, masz jedzenie? - Nie, świnka jest strachem na wróble.
Nie mamy jedzenia na zimę. Nie będzie więcej tańców.
Możemy poprosić rolników.
Mówiłam, rolnicy nie pasują do tej zabawy.
Pani Matylda mówi, że zabawy mogą się zmieniać.
Ona nie ma racji.
- Ona nigdy się nie myli. - Tym razem się myli.
Czas spać, córko.
Dzika Córko?
Przepraszam za to, co mówiłam. Byłam głodna.
Inko?
Sio, wrony!
Jest naprawdę smutna.
Szkoda, że nie może się przyłączyć.
Koko, ale smutno wyjesz.
Sprawisz, że Inka będzie bawić się ze mną, a nie z Łatką?
- Inka decyduje za siebie. - Chcę się bawić w Dzikie Dziewczyny.
Co lubisz w tej zabawie?
Miotłę, szukanie jedzenia i tańce z Inką.
Lubię zabawę z Inką.
Myślisz, że mogłabyś nastraszyć stracha na wróble?
- Co to? - Różowa wiedźma z lasu.
- Koko nie jest wiedźmą. - Jest. Ma miotłę.
Nie, używa jej... Chwila.
O nie. Kukurydza się skurczyła.
To pewnie sprawka wiedźmy.
Różowa wiedźma rzuciła klątwę na zbiory.
Nie chcę problemów z wiedźmą. Kupiłem nowy rower.
Co zrobimy?
Muszę jej codziennie nosić jedzenie, by ją zadowolić.
Inaczej rzuci klątwę na farmę!
Nie, to zbyt niebezpieczne.
Bez obaw, byłam Dziką Dziewczyną.
- Dzika Mamo, wróciłam. - Córko.
- Przyniosłam jedzenie. - Spójrz na te rzodkiewki.
Fartuch boi się ciebie.
Myśli, że jesteś różową wiedźmą.
Może jestem.
Zabawy mogą się zmienić.
- Jutro przyniosę więcej jedzenia. - Dziękuję, Dzika Córko.
- Chcesz zatańczyć? - Tak.
Tekst polski: Michał Urbaniak