Απομένουν άλλα δεκαοκτώ για τον Μπάρκλς...
́Ενα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι.
- Μπράβο, Κίμτζιμ, πάλι κέρδισες! - Ναι! Πάλι!
- ́Οχι, ώρα για τον υπνάκο σου, νεαρέ. - Ναι.
- Δεν έχει χώρο να κοιμηθεί ο Κίμτζιμ. - Το βρήκα.
Αν ρίξουμε τον τοίχο, το δωμάτιο θα φαίνεται μεγαλύτερο.
- Είναι ήδη αρκετά μεγάλο. - Δεν είναι. Είναι πολύ μικρό.
Το μόνο που θα 'πρεπε να 'ναι μεγαλύτερο είν' η τηλεόραση.
- Τι είν' αυτά που λες; Είναι πελώρια. - Δεν είναι!
Οι πενηντάρες τηλεοράσεις είναι πολύ μικρές στις μέρες μας.
- Με το ζόρι βλέπω τι συμβαίνει. - Φέρνω τη μεζούρα.
- Μπαμπά, χρειαζόμαστε το μαξιλάρι. - Τι; Γιατί;
- Φτιάχνουμε δωμάτιο για τον Κίμτζιμ. - Ναι. Εντάξει.
- Χρειαζόμαστε κι αυτό. - Εντάξει.
Κι αυτό. Ευχαριστώ!
Αυτό το επεισόδιο της Μπλούι λέγεται "Δωματιάκι".
Ορίστε, Κίμτζιμ. Το νέο σου υπνοδωμάτιο.
Σ' αρέσει; "Ναι, το λατρεύω!"
Λες να φτιάξουμε ένα δωμάτιο παιχνιδιού για τον Κίμτζιμ;
Ναι, έτσι λέω.
Κι αυτή είναι η ιστορία του Αγίου Πέτρου...
Μπαμπά, μας εμποδίζεις.
Δεν μπορείτε να χτίσετε γύρω μου; Θέλω να δω κρίκετ.
- ́Οχι. - Εντάξει, λοιπόν.
Να πάρουμε το μαξιλάρι; Θα 'ναι το μπάνιο του Κίμτζιμ.
- Ναι! Ας φτιάξουμε ένα μπάνιο! - Εντάξει!
Πεντέμισι μέτρα. Είναι πολύ μικρό.
- Πρόσεχε το ντουλάπι με τις πετσέτες. - Συγγνώμη!
- Κοίτα, Κίμτζιμ, το νέο σου μπάνιο. - Ναι! Ευχαριστώ!
-"Αλλά πεινάω τώρα!" - Ναι, είναι ώρα για φαγητό.
- Πού να φάμε; - Ας φτιάξουμε μια τραπεζαρία!
"Τελείωσα με το φαγητό, μαμά."
Κίμτζιμ, έφαγες όλο σου το φαγητό. Μπράβο.
Τώρα μπορούμε να ζωγραφίσουμε.
Δύο κόμμα...
Τελείωσα τη ζωγραφική, μαμά.
Υπέροχη ζωγραφιά, Κίμτζιμ.
Χαίρομαι που έχουμε δωμάτιο ζωγραφικής.
- Θα το κολλήσω στο ψυγείο. - Μα δεν έχουμε ψυγείο. Ούτε κουζίνα.
Θεέ μου! Δεν γίνεται σπίτι χωρίς κουζίνα!
- Ας φτιάξουμε μία! - Ναι!
- Κι αυτό είναι... - Πρέπει να πάω τουαλέτα.
- Παιδιά; - Ναι;
- Πρέπει να πάω τουαλέτα. - Πήγαινε στην τουαλέτα.
- Πώς θα πάω στην τουαλέτα; - Εύκολο.
Πήγαινε στην τραπεζαρία, μετά πέρνα τη φάρμα των αλπακά,
- γύρω από τον κήπο με τους κάκτους. - Διάσχισε το δωμάτιο των αστεριών.
- Και βγες από το γήπεδο νέτμπολ. - Σωστά.
Αλλά μη μας τα χαλάσεις.
Εντάξει, πάμε.
Εντάξει. ́Ηταν μετά την τραπεζαρία. Πού είναι η τραπεζαρία;
Δεν έλεγε κάτι για μια φάρμα αλπακά;
Αυτή είναι η φάρμα αλπακά; ́Οχι, λεμούριοι είναι.
Πώς θα πάω στην τουαλέτα;
Αυτό το μέρος είναι τρελό!
Πού είμαι;
Τι κάνεις;
Πώς βγαίνω από δω;
- Πήγαινε προς τα εκεί. - Ευχαριστώ.
- Στάσου! Το παίρνεις αυτό μαζί σου; - Καλά.
Ορίστε. ́Ετοιμο το δωμάτιο των πιγκουίνων.
Ανυπομονώ να το δείξω στον Κίμτζιμ.
- Μπίνγκο! - Ναι;
- Πού είσαι; - Είμαι στη βιβλιοθήκη!
- Πού είναι η βιβλιοθήκη; - Δίπλα στους στάβλους με τα άλογα!
Στάβλοι με άλογα;
- Μπίνγκο! Μ' αρέσουν οι στάβλοι. - Ευχαριστώ. Πού είναι ο Κίμτζιμ;
- Τι; Νόμιζα ότι ήταν μαζί σου. - ́Οχι, εγώ νόμιζα ότι ήταν μαζί σου!
́Οχι.
Χάσαμε τον Κίμτζιμ!
- Κίμτζιμ! - Κίμτζιμ!
Πού είσαι;
Πού είναι η φάρμα με τα αλπακά; Τι κάνετε;
- Προσπαθούμε να βρούμε τον Κίμτζιμ! - Ποιος είναι ο Κίμτζιμ;
- Είναι το παιδί μας, αλλά τον χάσαμε! - Είμαστε κακοί γονείς!
Δεν μπορώ να ασχοληθώ τώρα. Παιδιά, πού είναι η τουαλέτα;
- Από εκεί. - Ευχαριστώ.
Κίμτζιμ!
Εννοούσα την αληθινή τουαλέτα!
- Κίμτζιμ! - Κίμτζιμ!
Γύρνα πίσω, γλυκέ μου!
Αγάπη μου, πού είσαι;
- Κίμτζιμ, είσαι εδώ; - Δεν βρίσκω πουθενά τον Κίμτζιμ.
́Εχει πολλά δωμάτια!
Τριάντα έξι μέτρα. Πώς γίνεται να 'ναι 36 μέτρα;
Τι; Κάνω κύκλους.
Καλώς ήρθατε. Ο αγώνας αρχίζει σε λίγο.
Συγγνώμη, παιδιά, θα ρίξω μια ματιά.
- Τι θόρυβος είναι αυτός; - ́Οχι!
Καταρρέει! Τρέξε!
Από δω!
Τουαλέτα! Συγγνώμη, παιδιά!
Μπλούι, κοίτα!
Κίμτζιμ!
- Κίμτζιμ, λυπούμαστε πολύ. - Δεν πειράζει.
Παραλίγο να πάει στη δεύτερη βάση,
αλλά ο ροπαλοφόρος υπάκουσε...
́Ενα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε.
- Ευχαριστώ. - Καλό, Κίμτζιμ.
- Η τηλεόραση είναι αρκετά μεγάλη. - Το ίδιο και το δωμάτιο. Κοίτα το.
- ́Ενα, δύο, τρία. - Δεν ξέρω τι σκεφτόμουν.
́Ενα, δύο, τρία, τέσσερα. Τελείωσα!
- Πάλι κέρδισες, Κίμτζιμ! - Ζήτω!
- Θέλετε κι άλλο χώρο; - ́Οχι, καλά είμαστε.
Υποτιτλισμός: Ανθή Καρακώστα