Mama!
Tata!
Bingo!
Blue!
Telefonie, puść listę do ćwiczeń.
Za 10 minut muszę wyjść. Poćwiczmy trochę.
O rety.
- Bingo, potrzebuję ich. - Ale ja jadę do pracy.
Jedź autobusem.
Chcę być wcześniej. Zaczynam nową pracę.
Dobra. Porobię przysiady. Co...?
Jestem spóźniona do pracy.
Tytuł tego odcinka to „Ćwiczenia”.
Dobra, uda mi się.
- Przytrzymaj drzwi. - Dobrze. Proszę.
Dzięki. Nie kojarzę cię. Jesteś tu nowa?
To mój pierwszy dzień.
Mogę cię oprowadzić, jeśli chcesz.
- Pracuję tu od lat. - Dzięki.
To dość nudna praca.
To jest winda. Musisz wcisnąć ten przycisk.
A teraz numer piętra.
Na tym piętrze są... ludzie i takie tam.
Na górze jest najlepiej.
Cześć.
- Mogę spróbować? - Tak.
Winda jest wolna z dwoma osobami. Jest bardzo stara.
Najwyższe piętro.
- Cześć wszystkim. To... - Larn.
Jest nowa. Oprowadzam ją...
Chodźmy schodami.
To twój fotel.
Wskakuj, pokażę ci, jak działa. Ciągniesz za tę dźwignię i...
Obniża się. Ciągniesz znowu i jest wyżej.
A gdy się nudzę, kręcę się.
Chodź, pokażę ci kawiarenkę.
- 10, 11, 12, 13, 14, 15... - To kawiarenka.
Masz ochotę na sushi?
Powinnam wziąć się za pracę.
Jedno sushi poproszę.
- Z sosem sojowym? - Tak, proszę.
- Nie! - Moczymy i gotowe.
Dziękuję, że mnie oprowadziłaś. Teraz mogę zacząć pracę.
Nie widziałaś jeszcze stołu do ping-ponga.
Chyba powinnam pracować. A jeśli szef mnie przyłapie?
Bez obaw. Szef uwielbia ping-ponga.
Hej!
- Gotowa? - Gotowa.
- Blue, biegnij. - Nie dam rady.
Dobre uderzenie.
Dzięki za to. Teraz wrócę do pracy.
Oczywiście. Ja też powinnam popracować.
Do zobaczenia.
Chwila, na czym polega moja praca?
- Tu, na dole. - Co robisz?
Uciekam do parku rozrywki. Chodź.
- Co? - Przejedziemy się kolejką.
A jeśli szef nas zobaczy?
Szef chce, byś była zadowolona.
Dobrze.
Wielkie nieba.
- Jesteśmy w parku rozrywki. - Co?
- Ale było wesoło. - Mówiłam.
Rety, już 14.00. Musimy wracać do pracy.
Nie widzę szefa.
Ja też nie.
- Dzięki za oprowadzenie. - Nie ma sprawy.
Wybacz, że od razu nie poszłam do parku rozrywki.
Chciałam dobrze wykonać pracę, by szef był zadowolony.
Szef jest zadowolony.
- Ja jestem twoją szefową. - Co? Naprawdę?
- Tak. I jestem zadowolona. A ty? - Bardzo.
Obie jesteśmy zadowolone.
- Dlaczego nie mówiłaś? - Odpowiedź na to jest długa.
Gdy założyłam tę firmę...
Muszę naprawić tę windę.
Czas ochłonąć.
Mam inne pytanie. Na czym polega moja praca?
To proste. Trzymasz to.
Mówiłam, że jest nudna. Ale świetnie ci idzie.
Dzięki. Jesteś zadowoloną szefową.
Szefowo, wróciłam z twoją herbatą.
- Miało być 11 kostek cukru! - Przepraszam.
Nie jestem zadowolona. Larn, nowa praca!
- Powal ją. - Dobrze.
Przepraszam! Poprawię się!
Próbuję być zadowolona, a wtedy dzieje się coś takiego.
120 na 80, doskonale. Jesteś w świetnej formie.
- Chodzisz na siłownię? - Sama do mnie przychodzi.
Tekst polski: Michał Urbaniak