Mama!
Tata!
Bingo!
Bluey!
Rety!
Nie chcę nigdy schodzić z tej kanapy.
Gdzie dzieci?
Rozmawiają z Muffin.
Szczęśliwego nowego roku.
Nie mam dziś energii na zabawy.
- Tędy, kliencie. - Rety.
To będzie niezwykła podróż.
Albo zwrócicie mi pieniądze.
Wchodź. Uwaga pod nogi.
Co się dzieje?
Tato, możesz być naszą łodzią?
- A mama nie może? - Hej!
Ty leżysz na podłodze.
Wybacz, nie mam dziś siły.
- Jesteś chory? - Nie, tylko...
- Śpiący. - Tak, śpiący.
Późno poszliśmy spać.
Bo byliście na imprezie sylwestrowej u Muffin.
Widziała, jak tańczysz na stole.
Co? Dlaczego nie spała?
Obudziła się, gdy wujek krzyknął "kula armatnia" i skoczył do basenu.
- Klasyczny numer. - Będziesz naszą łodzią?
- Chilli? - Ty jesteś lepszą łodzią.
Jedna zabawa w łódź, a potem bawcie się same.
- Hurra! - Miłej zabawy.
Mamo, ty będziesz wielorybem.
Co?
Tytuł tego odcinka to "Obserwacja wielorybów".
Musisz zapłacić za bilet.
- Tak, proszę. - Dziękuję.
Tu masz bilet.
Jeśli będziesz niezadowolona z wycieczki,
- oddam ci pieniądze. - Uroczo.
Ale to wykluczone. To będzie najlepsza wycieczka.
Czy ja wiem?
- Na pokład! - Bluey, za głośno.
I płyniemy.
To piękny dzień na rejs.
Morze jest spokojne.
Tak, płynie się gładko.
- O nie, przed nami fale! - Co?
Trzymaj się. Nadciąga wysoka fala!
Tato, morze jest wzburzone.
Nie, morze jest spokojne. I dotarliśmy do wielorybów.
Wcale nie. Wieloryby są daleko stąd.
I to nie łódź decyduje o morzu, a kapitan łodzi.
- Tak. - Wieloryby nie mówią.
A po drugie - dziś morze jest spokojne.
Ja znajdę wysokie fale.
Żeglujemy. I jesteśmy. Wzburzone morze.
- Nie. - Będę pływać,
aż je znajdę.
Dobra. Trzymajcie się.
Uwaga. Trzymaj się.
Przepraszam.
Przypadkiem wpłynęliśmy na wzburzone morze.
Przypadkiem?
Nie idź na obiad, póki sztorm nie minie.
Sztorm minął. I tu są wieloryby.
Żółwie jaszczurowate!
Właśnie!
Na litość... Dobrze.
- I dopłynęliśmy... - Ogromna fala!
O rety.
Rety.
Jesteś cała?
- Tak. - Nie chcesz zwrotu pieniędzy?
Nie, jest wesoło.
Ale dopłynęliśmy na miejsce?
- Tak! - Nie.
Spójrz tam.
Wieloryb.
Słabo.
Ten wieloryb nic nie robi.
No właśnie, rusz się.
Dobra.
Staruszka nie jest zbyt żwawa.
Może ją nakarmimy?
To mogłoby pomóc.
Co jedzą wieloryby?
Coś zdrowego i zielonego.
Zwykle, ale dziś wieloryb chce chipsy kukurydziane.
- Zaraz wracam. - I śmietankę.
Jasne!
Brawo.
Wieloryby sporo jedzą.
Pięć paczek dziennie.
To jest niezdrowe.
Jasne, dzieci? Tylko wieloryby powinny to jeść.
Ale dobre.
Zaczynamy.
Wieloryb nakarmiony.
Przygotuj aparat. Zobaczysz, jak wieloryb skacze.
Skacze? O rety.
Czy wieloryby zwykle nie wyskakują z wody?
Tak, dziś nie ma szans.
- Co? - Co?
Wybaczcie.
Ta łódź przepłynęła przez sztorm, wzburzone morze,
ogromną falę i żółwie,
by zobaczyć wieloryba jedzącego chipsy?
Na to wygląda.
To chyba wracamy.
Dzieci, a może włączę program o wielorybach w telewizji?
Tak!
- Trzeba to zrobić. - Nie spieram się.
Przepraszam, że wycieczka się nie udała.
- Oddaję pieniądze. - Dzięki.
Teraz pooglądamy telewizję.
Co? Na mnie?
Wieloryby pokonują duże odległości do ciepłych wód, by urodzić młode.
Ale urocze.
Zostają z nimi przez całą drogę do chłodniejszych wód.
Rety, z wielorybów są dobre mamy.
Podziwiam tę matczyną więź.
Tato, nic nie słyszymy.
Wielorybia mama zrobiłaby dla swojego dziecka wszystko.
Ten wieloryb jest bardziej skoczny.
Uczą młode, jak...
Wieloryb wylądował na łodzi!
Opuścić pokład!
Tędy!
To było super. Oddaję pieniądze.
Na pewno?
Musimy zamieszkać na wyspie.
Dobra!
Będziecie tam mieszkać same?
- Tak. - Nie potrzebujecie wieloryba i łodzi?
Nie. Mam już dość wielorybów i łodzi.
Kokos.
Spokojne morze.
Tekst polski: Michał Urbaniak