Μαμά!
Μπαμπάς!
Μπίνγκο!
Μπλούι, έλα, μάσα με κλειστό το στόμα.
- Συγγνώμη, μπαμπά. ́Ολο το ξεχνάω. - Δεν πειράζει.
- Μπλούι! - Συγγνώμη.
Αφού δεν ακούτε εμένα, ίσως ακούσετε...
- Μονοκεράλογο! - Πώς πάει, αρνητές της σαλάτας;
Μονοκεράλογο, η Μπλούι μασάει με το στόμα ανοιχτό.
Και λοιπόν; Εγώ μασάω συνέχεια με το στόμα ανοιχτό.
Κοίτα.
́Εφαγες τσιμπούρι από τα μαλλιά σου;
- Ναι. - Αηδία!
Ξέρετε κάτι; Μην ακούτε το Μονοκεράλογο.
Τι; Γιατί όχι;
Επειδή είσαι ατημέλητος.
Δεν βουρτσίζεις δόντια, δεν τρως λαχανικά
και δεν κάνεις ντους.
- Ατημέλητος. - Γι' αυτό τον συμπαθούμε.
Δεν τον νοιάζει που είναι έτσι.
Μ' αρέσω ακριβώς όπως είμαι. Γιατί ν' αλλάξω;
Καλημέρα, μπλε αρκουδάκια.
- Ποια είναι αυτή; - Η μαμά μας.
- Θα παντρευτώ τη μαμά σας. - Τι;
- Σταμάτα. Είναι ήδη παντρεμένη. - Και τι με νοιάζει εμένα;
Θα σε ένοιαζε αν ήξερες με ποιον είναι παντρεμένη.
Ναι. Είναι ωραίος τύπος.
́Οχι τόσο ωραίος όσο εγώ. Δείτε.
Γεια σου, κούκλα! Πότε παντρευόμαστε;
Πολύ ωραίο.
- Θα έλεγα ποτέ. - Κάτσε! Δες με πρώτα.
- Σάλτσα τσίλι είναι αυτό; - Είναι γλυκιά σάλτσα τσίλι.
- Θέλεις λίγη; - Δελεαστικό, αλλά όχι.
Σα να μην έχεις πλύνει τα δόντια σου, χτενιστεί ή πλυθεί ποτέ στη ζωή σου.
Προσπάθησες τουλάχιστον. Καλύτερα να πηγαίνεις.
́Οχι. Μη σταματάς.
Δεν πάω πουθενά μέχρι να τα φτιάξω με τη μαμά σας.
- Ζήτω! - Πω, φίλε.
Τι ήταν όλα αυτά που είπε; Δόντια, χτένισμα και ντουξ;
- Ντους. - Καλά. Δείξτε μου πώς να τα κάνω.
- Εντάξει. ́Ελα μαζί μας. - Εντάξει!
Το θέμα είναι ότι το προκαλώ εγώ στον εαυτό μου.
Δεν ξέρω τι λέει. Δεν ξέρω να διαβάζω.
Αυτή είναι οδοντόκρεμα.
- Να τη φάω; - ́Οχι. Μ' αυτή πλένεις τα δόντια σου.
Τι κάνει αυτό το κουμπί; Σκοτώστε τη. Σκοτώστε τη!
Με παγώνει! Θεέ μου!
Αυτό είναι. Θα σε τρυπήσω με το κέρατό μου.
́Ισως η αυτοβελτίωση να μην είναι για σένα.
Μονοκεράλογο, σε κανέναν δεν αρέσει το μπρόκολο.
- Εκτός από μένα. - Αλλά πρέπει να τρως.
Γιατί να το κάνω;
Γιατί θες να παντρευτείς τη μαμά. Της αρέσουν όσοι τρώνε μπρόκολο.
Εντάξει. Ας το κάνουμε.
Εντάξει. Είσαι έτοιμος. Πήγαινε να μιλήσεις στη μαμά.
Εντάξει. ́Αλλο ένα τσιμπούρι.
Δεν κάνει να τρως τσιμπούρια μπροστά στη μαμά.
- Κατάλαβες; - Εντάξει. Ναι. Κατάλαβα.
- Εντάξει, μπαμπά; - Τι σχέση έχει μ' εμένα;
Ναι. Τι σχέση έχει μ' αυτόν;
Γεια. Συγγνώμη κι από μένα... Αγάπη μου.
- Δεν ήθελα να σε τρομάξω. - Δεν πειράζει.
Μόλις βγήκα από το ντους και έπλυνα τα δόντια μου.
́Ελεγα μήπως θα ήθελες να φάμε μαζί μπρόκονο;
- Μπρόκολο. - Μπρόκολο ήθελα να πω.
Ομολογώ ότι σουλουπώθηκες
και μ' αρέσει το παπιγιόν σου. Ναι. Θα ήθελα πολύ να... Θεέ μου!
Περίμενε. ́Οχι. Γύρνα πίσω.
Αυτό θα μπορούσε να 'χε πάει καλύτερα.
- Μπαμπά! - Τι;
- Συγγνώμη, παιδιά. Δεν κρατήθηκα. - Δεν φταις εσύ, Μονοκεράλογο.
- Ναι. Αυτός φταίει. - Εγώ;
Αυτός; Δεν καταλαβαίνω. Εγώ έφαγα το τσιμπούρι.
- Μονοκεράλογο, είσαι μαριονέτα. - Εκείνος σε ελέγχει.
Καλό αυτό.
- Ναι. - Μπαμπά.
Είσαι μαριονέτα. Θα σου δείξω. Πείτε κάτι την ίδια στιγμή.
- Θα πούμε "μάτι εντόμου". ́Ετοιμος; - ́Ετοιμος.
- Μάτι εντόμου. - Μάτι εντόμου.
- Βλέπεις; Ο μπαμπάς το είπε μετά. - Απλώς άργησε. Ξαναπροσπάθησε.
- Μάτι εντόμου. - Μάτι εντόμου.
Απλώς σαχλαμαρίζει. Γι' αυτό τον αγαπάω.
- Μπαμπά, πες του την αλήθεια. - Εντάξει. Εντάξει.
Κοίτα, φίλε, είσαι μαριονέτα και σε ελέγχω. Συγγνώμη.
́Αρχισε πάλι.
Είναι αλήθεια. ́Εχεις δει ποτέ τα πόδια σου;
Τι εννοείς, αν έχω δει τα πόδια μου; Φυσιολογικά είναι.
Η ζωή μου είναι ένα ψέμα.
Ναι. Και κάτι ακόμα.
- Γεια. - Αυτό θα ακουστεί κάπως, αλλά...
- Τι κάνεις; - ́Ο,τι θέλει αυτός.
Κάποιος λυπάται τον εαυτό του.
Κάποιος; Εσύ είσαι κάποιος. Εγώ είμαι ο κανένας.
́Ετοιμες; Πάμε.
- Τι συμβαίνει; Νιώθω περίεργα. - Είναι απίστευτο.
Ξέρεις γιατί είναι ωραίο να είσαι ο κανένας;
Είσαι ο καθένας.
- Τρελή μέρα. - Βέβαια.
Σκεφτόμουν, πώς είσαι σίγουρη ότι δεν είσαι μαριονέτα;
Μην είσαι χαζός. Καληνύχτα, Μονοκεράλογο.
Καληνύχτα.
Πολύ περίεργο όνειρο.
Υποτιτλισμός: Ανθή Καρακώστα