Anne!
Baba!
Bingo!
Ağzını kapatarak çiğne Bluey.
- Affedersin baba, sürekli unutuyorum. - Sorun değil.
- Bluey! - Affedersin.
Beni dinlemiyorsan belki de
- Tek boynuzlu at! - Nasıl gidiyor, salata kaçakları.
Bluey yemeğini sürekli ağzını açarak çiğniyor.
Ne olmuş? Ben de hep ağzım açık çiğnerim.
İzleyin.
Sen kendi saçından bir kene mi yedin?
- Evet. - İğrenç!
Aslında tek boynuzluyu dinlemeyin.
Ne? Neden?
Çünkü pisliksin.
Diş fırçalamıyorsun, sebze yemiyorsun
ve duş da almıyorsun.
- Pislik. - Ama onu bu yüzden seviyoruz.
Pislik olmayı umursamıyor.
Kendi hâlimden memnunum. Neden değişeyim?
Günaydın mavi ayıcıklar.
- Bu kim? - Annemiz.
- Annenizle evleneceğim. - Ne?
- Dur! O zaten evli. - Niye umurumda olsun ki?
Kiminle evli olduğunu bilsen umursardın.
Evet. Çok havalı biri.
Benim kadar havalı değil. Bakın.
Selam bebek! Ne zaman evleneceğiz?
Çok havalı.
- Hiçbir zaman. - Dur bir. Önce bir bana bak.
- Acı sos mu bulaşmış? - Tatlı acı sos bu.
- Biraz ister misin? - Cezbedici ama hayır.
Hayatında diş fırçalamamış,
saç taramamış veya duş almamış gibisin.
İyi denemeydi. Bence artık gitme vaktin geldi.
Hayır. Durma.
Annenizle birlikte olana dek bir yere gitmiyorum.
- Yaşasın! - Ah be.
O dedikleri neydi? Diş, tarama bir de kuş mu?
- Duş. - Her neyse. Bunları yapmayı gösterin.
- Tamam. Bizimle gel. - Peki!
Kendime bunu yapıyorum.
Ne yazıyor, bilmiyorum. Okuma bilmiyorum.
Bu, diş macunu.
- Yiyor muyum? - Hayır, dişlerini temizliyor.
Bu düğme ne yapıyor? Öldürün onu!
Donuyorum! Aman tanrım!
Bu kadar yeter. Boynuzu hak ettin.
Kişisel gelişim sana göre olmayabilir.
Dinle tek boynuzlu at, kimse brokoli yemek istemez.
- Benim dışımda. - Yapmalısın ama.
Neden yapmam gerekiyor?
Çünkü annemle evlenmek istiyorsun ve o brokoli yiyenlere bayılır.
Tamam. Yapalım şunu.
- Hazırsın. Git annemle konuş. - Tamam. Yolda tutsun diye bir kene.
Dur bakalım. Annemin önünde kene yiyemezsin.
- Anladın mı? - Tamam. Anladım.
- Anladın mı baba? - Benimle ne ilgisi var?
Evet. Onunla ne ilgisi var?
Selam! Pardon bebek... Yani tatlım.
- Korkutmak istememiştim. - Sorun değil.
Duştan yeni çıktım ve dişlerimi fırçaladım.
Biraz brokoni yemek için bana katılmak ister misin?
- Brokoli. - Brokoli demek istedim.
Söylemem gerek, kendini bayağı toparlamışsın
ve küçük papyonuna da bayıldım. Evet, çok isterim... Aman tanrım!
Bekle, hayır. Geri dön!
Bu biraz daha iyi gidebilirdi.
- Baba! - Ne var?
- Üzgünüm, kendimi tutamadım. - Senin suçun değil Tek Boynuzlu At.
- Evet. Onun suçu. - Benim mi?
O mu? Anlamıyorum. Keneyi yiyen benim.
- Tek Boynuzlu At, bir kuklasın. - Seni kontrol eden o.
Bu iyiymiş.
- Evet. - Baba.
Bir kuklasın. Sana göstereceğim. Onunla aynı anda bir şey söyle.
-"Böcek gözü" diyelim. Hazır mısın? - Hazırım.
- Böcek gözü. - Böcek gözü.
- Bak? Babam sonradan söyledi. - Gecikti sadece. Bir daha dene.
- Böcek gözü. - Böcek gözü.
Dalga geçiyor. O yüzden bu adamı seviyorum.
- Baba, ona gerçeği söyle. - Tamam.
Bak dostum, sen bir kuklasın ve seni kontrol ediyorum. Üzgünüm.
Tekrar başladı.
Gerçek. Bacaklarına hiç baktın mı?
Bacaklarıma bakmaktan kastın ne? Normaller.
Hayatım yalanmış.
Evet. Bir şey daha var.
- Selam. - Bu biraz garip olabilir.
- Ne yapıyorsun? - O ne istiyorsa onu.
Biri kendi için biraz üzülmüş.
Biri mi? Sen birisin. Ben hiç kimse değilim.
- Hazır mısın? Hadi. - Hop, hop.
- Neler oluyor? Bu garipmiş. - Vay canına! Bu harika.
- Hiç kimse olmanın güzel yanı ne? - Ne?
Herkessin.
Vay canına!
- Çılgın bir gündü. - Tabii.
Düşünüyordum da, sen nasıl kukla olmadığından eminsin?
- Saçmalama. İyi geceler. - İyi geceler.
Vay canına. Bu garip bir rüyaydı.
Alt yazı çevirmeni: Odelli Kartarı