Σαμπουάν. Σαμπουάν πάλι.
Μαλακτική. Ξέπλυνε. Ξέβγαλέ το πάλι.
Μεγάλο βούρτσισμα. Καλό βούρτσισμα. Και στέγνωσε...
- Τελείωσες, μαμά; - Σχεδόν.
Παίρνει πολλή ώρα να φτιάξω τα μαλλιά μου, ε;
Ναι, αλλά είναι σημαντικό, αγάπη μου. Είμαστε τσόου-τσόου.
Φημιζόμαστε για τα μακριά, υπέροχα τριχώματά μας.
Μερικές φορές, όμως, εύχομαι να μην ήμασταν. Και... τέλος.
- Είναι όμορφο σαν το δικό σου; - Ακόμα πιο όμορφο.
Πήγαινε τώρα, γλυκιά μου. Πήγαινε να παίξεις.
- Εκεί, φίλε; - Ναι, εκεί.
- Πώς φαίνεται; - Μια χαρά, φίλε.
Χώμα!
- Μαμά, να παίξω με την Μπλούι; - Φυσικά, γλυκιά μου!
Μόνο μη λερωθείς.
Αυτό το επεισόδιο λέγεται "Βρωμιά".
Κάνω λασπόλουτρο! ́Ωρα για μαλακτική!
Είμαι στο ντους με χώμα! Βρώμικη κοιλιά!
- Τζούντο, κοίτα! Χώμα! - Μπορώ να παίξω;
Ναι! Κοίτα αυτό!
Χώμα!
- Τι συμβαίνει; - Δεν πρέπει να λερωθώ.
Τότε, θα είναι δύσκολο να παίξεις στο χώμα.
- Ναι, το χώμα είναι πολύ βρώμικο. - Γιατί δεν μπορείς να λερωθείς;
Επειδή είμαι τσόου τσόου. Φημιζόμαστε για την υπέροχη γούνα.
- ́Οντως, έχεις υπέροχη γούνα. - Ναι, θέλω να την αγγίξω!
- Συγγνώμη. - ́Εχουμε ωραίες γούνες.
́Οχι, οι ποιμενικοί δεν έχουν ωραία γούνα.
Μπορούμε να παίξουμε στη λάσπη χωρίς να λερωθούμε;
Λοιπόν... Δεν ξέρω...
Το βρήκα!
Πρόσεχε. Περίμενε.
- Είσαι έτοιμη; - Ναι!
- Λερώθηκα; - ́Οχι!
Ζήτω!
- Να το ξανακάνουμε; - Τζούντο, δύσκολο να σε σηκώσω.
Εντάξει.
- Ας δείξουμε στην Τζούντο το χώμα! - Ναι!
Θες να δοκιμάσεις;
Δεν ξέρω αν μπορώ χωρίς να λερωθώ.
- Ναι, ούτε εγώ. - Σίγουρα δεν μπορείς να λερωθείς;
Πάω να ρωτήσω κάτι τη μαμά μου.
- ́Ελα τώρα! Μπες μέσα. - Μαμά;
- Ναι, αγάπη μου; - Γιατί δεν μπορώ να λερωθώ ξανά;
Επειδή έχουμε μακρύ τρίχωμα, αργούμε να το καθαρίσουμε.
Είναι πιο εύκολο να μη λερωθούν εξαρχής.
Ναι. Λογικό ακούγεται.
Τζούντο, βρήκαμε τρόπο να παίξεις!
Αλήθεια;
Τζούντο! Τζούντο! Τζούντο!
Τζούντο! Τζούντο! Τζούντο! Τζούντο!
- ́Επρεπε να πας λίγο πιο γρήγορα. - Δύσκολο να τρέξεις με όλα αυτά.
- Τουλάχιστον δεν λερώθηκες. - Ναι, η στολή δουλεύει.
- Ποιος θέλει λάσπη; - Ναι, λάσπη!
- ́Ελα στη λάσπη, Τζούντο! - Δεν ξέρω αν αυτό θα διώξει τη λάσπη.
- Ναι, μάλλον όχι. - ́Ισως πάω σπίτι.
- Θεέ μου! - Καλημέρα, Γουέντι. ́Εχει χώμα!
Ναι, το βλέπω.
- Μπορεί να παίξει η Τζούντο μαζί μας; - Δεν είμαι σίγουρη.
- Σε παρακαλώ! - Παιδιά, μη μ' ενοχλείτε.
́Οχι, δεν πειράζει. Ναι. Παίζει κι η Τζούντο.
Τι; Αλήθεια; Μα είπες να μη λερωθώ.
Ναι, το είπα, αλλά θέλω να περάσεις καλά, γλυκιά μου.
- Να παίξει η Τζούντο στη λάσπη; - ́Ο,τι θέλει η Τζούντο.
Τζούντο;
Επιστρέφω αμέσως.
Γιατί δεν θες να παίξεις στο χώμα;
Απλώς δεν θέλω.
́Ελα. Είναι σημαντικό να παίζεις και να διασκεδάζεις.
Και το μακρύ, υπέροχο τρίχωμά μου; Θέλει πολλή ώρα να καθαρίσει.
Ναι, το είπα αυτό, έτσι;
Ανοησίες. Επιστρέφω αμέσως, αγάπη μου.
- Μαμά! Τι κάνεις; - Θα κοντύνω!
Βρώμικες. Καθαρές. Βρώμικες. Καθαρές.
Για δες. Η Γουέντι τρελάθηκε.
Και... έτοιμη!
- Πώς σου φαίνεται; - Τέλειο!
- Είναι τόσο ελαφρύ! - Θα κάνεις κι εμένα;
- Σίγουρα; - Ναι, σίγουρα.
Εντάξει, πάμε.
Εντάξει, ώρα να φύγουμε. Πρέπει να φροντίσω το γρασίδι.
Εντάξει, μπαμπά.
Καραφλή Τζούντο!
- Ναι! - Ναι!
Θα το κάνω αργότερα.
́Ερχομαι! Γιούπι!
Καλημέρα, Μπάντιτ.
Καλημέρα, Γουέντι. Μ' αρέσει το νέο λουκ.
- Ευχαριστώ. - Πώς κι έτσι;
- Ξέρεις... - Μαμά, κοίτα! Ζήτω!
́Ηταν καιρός για μια αλλαγή.
Υποτιτλισμός: Μάριος Ευθυμιάδης