Mama!
Tata!
Bingo!
Bluey!
Proszę.
Miło było cię poznać, Ziggy.
- Powodzenia z... twoją apką. - Dzięki, Mort.
Cześć, tato.
Cześć.
- Hej, Bandit. - Mort.
Dawno nie byłeś w mieście.
Tak. Tu jest taki gwar.
Tylko zapłacę Ziggy'emu.
- Cześć, Mort! - Dokąd on jedzie?
Nie zapłaciłem.
Już dostał zapłatę.
Przez internet.
Ten internet naprawdę się rozwinął.
Przywitaj się z dziećmi, a my zrobimy kolację.
Może być. Co to jest apka?
Tytuł tego odcinka to "Telefony".
- Dzieci! - Dziadek!
No proszę.
Pobawisz się z nami?
No jasne!
- W co się bawicie? - W restaurację.
Byłem w restauracji.
- Musisz mieć telefon. - Nie mam.
- Co? - Możesz użyć tego.
- Zrobię nowy. - Dzięki, Bingo.
Tutaj mieszkasz.
Super. To mój dom.
Nie twój dom.
No tak. A czyj?
Ich.
Płacisz im telefonem, by mieć tu wakacje.
Włącz tę apkę.
Apka, tak. Słyszałem o nich. To proste.
Będziesz musiał za to zapłacić.
Wciśnij przycisk.
Ja pracuję w restauracji.
To pora kolacji i chcesz coś zjeść.
Jasne.
Patrz na mój telefon.
Super. Co potrafi?
Potrafi...
- Dobry wieczór. - Co tu robisz?
To nie restauracja?
- Tak. - Ale nie wchodzisz tu.
- Nie? - Zamawiasz przez telefon z domu.
Jasne. Już rozumiem.
Użyję telefonu.
Dzyń, dzyń.
- Halo? - Cześć.
Chciałbym zamówić jedzenie.
Dziadku! Nie dzwoni się do restauracji.
- Co? - Zamawiasz przez apkę.
Ale nie mam menu.
Jest w apce!
No dobrze.
Już mam. Chwileczkę.
Jaką restauracją jesteście?
Jak to?
Chińska czy włoska?
- Każda. - Możesz zamówić pizzę i burrito.
"Barino"?
Burrito!
Możesz dostać wszystko!
Dobrze.
Wszystko?
Z jakiegoś powodu to utrudnia sprawę.
Przepraszam.
Lepiej za to zapłacę.
Pomóc ci wybrać?
Nie trzeba.
Już wiem.
Ostre kiełbaski.
Ostre kiełbaski?
Dlaczego je zamawiasz?
Uwielbiam ostre kiełbaski.
- Mówiłyście, że macie wszystko. - Dobrze.
Ostre kiełbaski.
Dobry wieczór.
Przyszedłem odebrać kiełbaski.
Dziadku!
Nie odbierasz ich!
- Bingo je dostarczy. - No tak.
Dobrze.
Co słychać?
Miły wieczór?
Nie rozmawia się z dostawcą.
Dobrze. Przepraszam.
Dobrze to zrobiłem?
Tak, dziadku!
Super.
A teraz zjedzmy.
To dobre.
Mam tu jeść sam?
Możesz obejrzeć telewizję w telefonie.
Jest tam apka.
Dobrze.
- Na pewno dobrze się bawimy? - Tak.
No dobrze.
Każdy może zrobić taką apkę?
Tak.
I mogą robić cokolwiek?
- Tak. - Dobrze wiedzieć.
Pożyczam to.
Skończyłem kiełbaski.
Zjadłbym jakiś deser.
Pavlova!
Dostałam zamówienie na Pavlovą.
No dobrze.
Już prawie gotowa.
Gotowa!
Dobrze. Wrzucę ją tu.
- Krokodyl! - Co?
- Krokodyl w pudle! - Zabierz go!
Nie zbliżam się.
- Ktoś musi! - Hej!
Zrobiłem do tego apkę.
Wciśnij ten przycisk i zjawi się łowca krokodyli.
Tego nam trzeba!
Pobierz apkę!
Jaki to obrazek?
Mała głowa krokodyla.
- Dobrze. - Szybko!
Spieszę się!
Dobrze. Pobrałam ją.
- O, klient. - Pomocy!
Dobry wieczór.
Miły wieczór?
Jesteś łowcą krokodyli z apki?
- Jasne. - Możesz złapać krokodyla?
Oczywiście. Najpierw zabierzmy go na zewnątrz.
Nie chcemy go w domu.
- Co teraz? - Ty!
- Łap go za pysk! - Ja?
A ty?
Będę nadzorować.
Nie ruszaj się, Bingo. Mam go!
- Wskocz mu na grzbiet. - Mam go!
- Hurra! - Co teraz?
Mnie pytasz? Ty jesteś łowcą krokodyli.
Wciąż pracuję nad apką.
- Dziadku! - Dobrze.
Który z sąsiadów nie ma żadnych zwierząt?
Uwaga na jego głowę.
Zabierzcie to!
Hurra!
Pięć gwiazdek dla apki.
Dziękuję.
- Kolacja gotowa. - Kolacja!
Ostre kiełbaski.
- Pycha. - Pięknie.
Chodź.
Sporo się zmieniło od mojej ostatniej wizyty.
Tak.
Ale dzieci nadal są dziećmi.
Tekst polski: Michał Urbaniak