Mama!
Tata!
Bingo!
Bluey!
- Gotowe! - Dobrze!
Dzyń, dzyń!
Halo, tu pizzeria. Chciałby pan zamówić pizzę?
Tak, jedną supreme bez grzybów.
- Pieczywo czosnkowe też? - Tak, chcę.
Nie ma sprawy. Niedługo będziemy.
- Podać wam mój adres? - Nie, widzę pana. Cześć!
Jedna pizza supreme bez grzybów.
- Dobrze. - Ja przygotuję pieczywo.
Możemy udawać siostry, których mama ma pizzerię?
Tak. Poprowadzimy ją, by mogła jechać na wakacje.
Tak, do Włoch.
- Pieczywo czosnkowe gotowe. - Super. Jeszcze darmowy napój.
Dziękuję, siostro. Do zobaczenia.
- Proszę. - Super. Bez grzybów?
- Bez grzybów. - Ekstra.
Nie możesz zabrać pudełka. To nasze jedyne.
- No tak. To co mam zrobić? - Weź pizzę.
Dobrze.
- Dzięki. Cześć. - O rety.
Wróciłam.
- Znowu? - Naprawię to.
Mamo, dostaniemy nowe auto?
Masz je, odkąd skończyłaś dwa lata.
Ale koło stale odpada.
Wiem, ale z tym autem wiąże się wiele wspomnień.
- Niby jakich? - Cóż...
- Gotowe. - No i proszę. Widzisz?
Jak nowy.
Zadrapałem auto?
Tytuł tego odcinka to "Dziewczyny z pizzą".
- Co to takiego? - Elektryczne auto.
Tato kupił nowy samochód. To było z nim.
Jeździ bez pedałów!
Tak, i jest bardzo drogie. Uważaj, Muffin.
- Możemy się nim pobawić? - Dobrze.
Jesteśmy siostrami, które prowadzą pizzerię.
Jasne.
Nie ma dachu, żeby przyczepić znak.
To kabriolet.
Nie musimy używać znaku.
Halo? Klienci?
Robisz tak stopą i otwiera się bagażnik.
- Super. - Klienci!
Telefon nie działa.
- Zapytam ich. - Zaczekaj, Muffin!
Mamy robić to przez telefon.
Chcą pizzę supreme.
Dobrze, jedna pizza supreme, siostry.
Nasza mama założyła tę pizzerię.
Ciężko pracowała. Chcemy, by mogła jechać na urlop.
Będziemy szybko dostarczać pizze.
- Stój! - Wkładam pizzę.
Nie możesz wkładać błota do nowego auta.
- Co? Dlaczego? - Bo jest bardzo drogie.
Dobrze. To co zrobimy?
Musimy bawić się w coś innego.
W co wy się bawicie?
- Zwykle jeżdżę w kółko. - Tak zróbmy.
- Wytrzyj stopy! - Przepraszam.
Zero błota w aucie.
Jesteśmy gotowe, ale nie jedź za...
Zostawiasz odciski palców.
Podoba ci się, Trix?
Tęsknie za starym. Przywieźliśmy nim dzieci ze szpitala.
- Było wesoło. - Mogę teraz ja spróbować?
Dobrze.
Jedziemy!
- Co się dzieje? - Wyczerpały się baterie.
Musimy go naładować. Tato!
Bateria się ładuje.
- Ile trwa ładowanie. - Tyle.
W co pobawimy się w międzyczasie?
Możemy znów bawić się w pizzerię.
Tak!
Jedna pizza supreme z dodatkowym ananasem.
- Tak, ale bez grzybów. - Jasne.
- Jeśli dodacie grzyby, to... - Dobrze, pa!
Dodajmy grzyby.
Tak!
Bluey, kim mogę być?
Muszę naprawić auto dostawcze. Możesz być mechanikiem.
Dobrze!
Gotowe!
- Wasza pizza! - Super.
Pieniądze. O, dodatkowy ananas.
Chwileczkę. A to co?
Smacznych grzybów!
Co? Wy małe...!
Jeszcze raz!
Dzięki, pa!
Rety, klienci zamówili 10 pizz.
Dziesięć?
Mają przyjęcie z pizzą i nie musimy się spieszyć.
Dobrze, zaczynam.
Jak auto?
Zamontowałem to, dzięki czemu jeździ szybciej.
- Dobry z ciebie mechanik. - Dzięki.
Dobra. Zrobię pieczywo czosnkowe.
Bateria się naładowała. Możecie znów jeździć.
Dzięki.
Twoja kolej, Bluey.
Tak.
Trzymasz kluczyki w kieszeni. Nie musisz...
Wystarczy o tym samochodzie.
- Pizze już są! - Super.
Jedna z nich. Jak było we Włoszech?
- Dobrze. Proszę. - Smacznego.
- Dzięki. - Zaraz wrócę.
O rety.
Może już czas na nowe auto, Bluey.
Nie. Mam je od dzieciństwa.
Halo, mechanik? Auto mi się rozkraczyło.
Już pędzę!
Cześć. Mam naprawić auto.
O rety, ale szybko.
- Naprawione. - Proszę.
Jak nowe.
Tekst polski: Michał Urbaniak