Anne!
Baba!
Bingo!
Bir gün Indy'nin dersinde balmumundan hayvan yapıyorduk.
Terrierler pirana yapıyordu.
Bluey balina yapıyordu. Winton da...
Pfft. Plop.
İğrenç.
Winton, Winton'lık yapıyordu.
Ve bu hikâyenin kahramanı Indy at yapıyordu.
Çok uğraştı.
Önce atın gövdesini yaptı. Sonra bacaklarını.
Sonra kuyruğu yaptı. Son olarak da kafasını.
Atçık.
Çok da memnun kaldı.
- Bak Bluey. - Vay canına.
- Ama bir sorun vardı. - Çok güzel bir inek Indy.
- İnek mi? - Indy'nin atı ineğe benziyordu.
- İneğin güzelmiş Indy. - İnek değil, at bu.
Hayır, inek.
- Winton? - Evet?
Winton.
- Winton niye uslu durmuyorsun? - Çünkü uslu değilim.
Indy çok bozulmuştu.
O kadar bozulmuştu ki
öğretmeni iyi mi diye bakmaya geldiğinde Indy dedi ki...
Bir daha balmumundan hayvan yapmak istemiyorum.
Eyvah eyvah. Söyle neden Indy.
Çünkü atım ineğe benziyor.
- Neden öyle diyorsun? - Çünkü...
Sonra Indy çok acı bir şey söyledi.
Pek iyi değilim.
Pfft. Plop.
Ve çabalamak yerine Indy bir daha bal mumundan hiçbir şey yapmadı.
Ne? Neden?
Çünkü iyi olmadığına kendini inandırmıştı.
Evet. Ve doğru. İyi değilim.
Son.
Bu hikâyeyi beğenmedim Calypso.
Ben de. Ama senin hikâyen.
- İçinde olmayı sevdim. - Indy'nin pes etmesini sevmedim.
Sen başka bir hikâye anlat.
Evet, beni de çok kaslı yap. Lütfen.
Tamam.
Bluey'nin bu bölümünün adı "Hikâyeler."
Evvel zaman için Indy diye bir çocuk vardı
ve hiçbir şey beceremediğini düşünürdü.
Hiçbir şey beceremiyorum.
Ama Winton geldi.
Pfft. Plop.
Winton bazen sıkıntı verebiliyor ama çok iyi kalplidir.
Indy'ye dedi ki...
İyi olduğun şeyler var Indy. Gerçekten.
Yok işte. Bak, atım ineğe benziyor.
- Mö! - Winton.
Pardon. Bence yine de beceriklisin.
Indy, Winton'a inanacak mı?
- Evet. - Yaşasın!
- Yardım eder misin Winton? - Tamam.
Winton iyi kalplidir demiştim.
Winton ve Indy at-inekteki kusuru bulmaya çalıştılar.
- Rengi mi kötü? - Sanmam.
Buldum. İnek resmi bulup bakalım.
Evet.
- Bu hikâyeyi sevdim. - Ben de.
- Külkedisi? Hayır. - Üç Küçük Domuz.
Winton, Ali Baba'nın Çiftliği.
- İneği var, değil mi? - Bakayım.
Ali Baba'nın bir çiftliği var
Çiftliğinde...
İnek! Evet!
Kesinlikle tıpatıp aynılar.
- Dur. Bunu biliyorduk zaten. - Doğru.
At neye benziyor ona bakmalıyız.
- Ali Baba'nın atı var mı baksana. - Tavuk, ördek, domuz.
At yok.
Çok tuhaf.
- Winton. - Ali Baba'nın niye atı olmaz ki?
- Winton. - Belki kaçmıştır.
- Winton. - Evet?
Atımın inek olduğunu söylesem?
Ama inek değil ki. At.
Biliyorum ama güzel bir at değil. Ama çok güzel bir inek.
İyi kalpli ve çok kaslı olmasının yanında
Winton dürüstlükten ödün vermezdi.
Hayır Indy. Bu bir at.
Olacak. Biraz uğraşmamız lazım.
Ama at resmimiz yok.
Yok ama daha iyi bir fikrim var. Gel.
Bu arada Winton arabaya de dönüşebiliyor.
Yan tarafta yaşayan at Binbaşı Tom'u görmek için
Calypso'ya rica ettiler.
- Kaldır at-ineğini Indy. - Tamam.
Birden her şey netleşti.
Boynu!
- Çok kısa. - Atların boyunları uzun olur.
- Doğrudur. - Yaşasın!
- Sağ ol Binbaşı Tom. - Rica ederim.
Winton, Ali Baba'nın atı var
ama kitap yazılırken tatildeydi.
Şimdi at-ineği düzeltmeye hazırlar.
Bu kocaman kaslarla bal mumu yoğurmak kolay.
Sağ ol Winton. Güle güle inek, merhaba at.
Yaşasın!
Güzel zürafa.
Olamaz! At-ineği, at-zürafa yaptık.
Pardon, benim hatam. Becerikli değilim.
Indy başa dönmüştü
ama bu kez kendine hangi hikâyeyi anlatacak?
Ali Baba'nın bir çiftliği var
Çiftliğinde...
At-zürafa var!
Ve...
Vak vak diye bağırır
Tamam. Sonra ne oldu?
Biraz daha uğraştılar.
Boynu çok uzun yapmışız. Şimdi oldu.
At.
Evet!
Yardımın için teşekkürler Winton.
Rica ederim. Becerikliyiz demiştim.
Bence sen de beceriklisin.
- Ne güzel. - Ne desek ona?
Binbaşı Tom.
Selam Binbaşı Tom.
- Evet. Binbaşı Tom. - Pfft.
Ve sonsuza dek mutlu yaşadılar. Son.
Böylesi daha iyi.
Pfft. Plop.
Alt yazı çevirmeni: Sinto Sinop