Mama
Papa
Bingo
Bluey
Oké, laten we kaarten voor Vaderdag maken voor papa.
Ik maak een kaart met een rood hart en een regenboog.
O, geweldig.
Wat zijn jullie aan het doen?
Papa, ga weg.
Na alles wat ik heb gedaan voor deze familie.
Oké, wat maak jij, Bluey?
Ik ga de perfecte tekening van papa en mij maken.
De perfecte tekening?
Ja. Wat betekent perfect?
Ik weet het.
Dat betekent heel, heel, heel, heel,
heel, heel goed.
Ja, zoiets.
Deze aflevering van "Bluey" heet "Perfect."
Deze tekening wordt zo perfect, dat papa hem op de koelkast zal plakken.
Perfect is wel moeilijk.
Ik zeg het maar. - Het komt goed.
Dit is niet recht.
Opnieuw. Het moet perfect zijn.
Wat moet ik tekenen, iets dat papa en ik doen?
Wat als je daar zou staan met je armen gespreid,
net als in deze?
Nee, het moet beter zijn dan die.
Maar deze is ook mooi.
Maar die hangt niet op de koelkast.
Nee, dat is zo.
Wat vind je het leukste dat papa doet?
Ik weet het. Ik vind het leuk als hij zegt: 'Papa is er.'
O, ja.
Papa is er.
Oké, luister.
Als ik de kamer inloop moeten jullie allemaal klappen en zeggen: 'Joepie!
Daar is papa! Hij is geweldig!'
Snappen jullie het? - We snappen het.
Goed, laten we dat nog eens proberen.
Papa is er.
Beter je best doen.
Dat ziet er geweldig uit.
Ik kan kietelen niet perfect tekenen.
Ja, op die tekening lijkt het meer dat hij je in de lucht gooit.
Ik kan gooien wel tekenen.
Dan kun je nog een kaartje tekenen.
'En hij bouwde zijn huis van stro.'
Dat is niet slim, varkentje.
Kaartje. - O, ja. Alstublieft.
Kaartje. - O, ja, natuurlijk.
Waar heb ik dat nou gelaten?
Ik moet hem ergens hebben.
Kaartje! - O, hier is ie.
Volgende keer sneller. Kaartje.
O, ik heb geen kaartje.
Geen kaartje.
Prachtig.
Ik denk dat papa dat wel leuk vindt.
Papa speelt altijd te wild.
Ik kan een grote bank niet perfect tekenen.
Dat ziet er geweldig uit.
Ja, maar het ziet er niet uit als onze bank.
Dat lijkt meer op een stoel.
Dan teken je dat papa Stoel speelt. - O, ja!
Wat zijn mijn benen moe van al die kinderen opvoeden.
Op een comfortabele stoel zitten zal me doen opknappen.
Kijk nou, ik heb volop keus aan stoelen.
Waar zal ik gaan zitten?
Hier. - Papa.
Ga van me af.
Dit was zeker de beste stoel om op te gaan zitten.
Deze zit zo lekker. - Ga van me af.
De stoel lijkt op een stoel. Zo is het goed.
Maar jij staat er niet echt op.
Ja, het moet een tekening zijn van papa en mij.
Het is goed zo. Het hoeft niet perfect te zijn.
Papa zal alles wat jij maakt, mooi vinden.
Dus, als ik hem dit zou geven, dan vindt hij het mooi?
Ja.
Zou hij dit ook mooi vinden?
Ja, zeker.
Echt? - En dit?
Oké, ja.
Hij zou het nog mooier vinden als je wat moeite deed.
Om het perfect te maken?
Nee, niet perfect.
Gewoon je best doen.
Kom, wat kun je tekenen waarin we papa en jou zien?
Zonder grote banken of kietelen.
Maar gooien kan wel.
Boemerang.
Boemerang?
Het ging eigenlijk best vlot.
Ik stond zo weer buiten, en ik mocht ze zelfs houden.
Echt?
O, tjonge.
Ik ben deze boemerang zat.
Wil jij een boemerang hebben?
Nee, ik heb genoeg boemerangs thuis.
Nou, wat moet ik dan met deze boemerang doen?
Misschien moet je gewoon die boemerang weggooien?
Ja, natuurlijk.
Ik gooi deze boemerang weg.
Zo, die is weg.
Die boemerang zien we nooit meer terug.
Omdat je hem weg hebt gegooid.
Ja, ik zou dat eigenlijk ook moeten laten doen.
Maar ik hou van mijn hondentanden. Ik weet het nog niet.
Wat als ik ooit iemand wil bijten?
Dat is grappig.
Zo ziet boemerang eruit.
Wat klopt er deze keer niet?
Ik weet het niet.
Het is gewoon niet perfect genoeg.
Perfect genoeg voor wat?
Is er iets dat je mij wilt vertellen?
Mama, ik heb een tekening voor jou gemaakt.
Vind je hem mooi?
Ja, deze is perfect. - Joepie!
Deze hang ik meteen op de koelkast.
Er is niet veel plek meer.
Ik zal hem voor nu even over die van Bluey hangen.
Hoi, Bluey.
Het spijt me.
Ik ben bang dat ik niet perfect ben.
Dat geeft niet.
Een ouder zijn is moeilijk.
En tekenen ook.
Ja, tekenen is ook moeilijk.
Maar hoor eens, hoe vaak heb jij je knie niet gestoten
of jezelf gekrabd toen je met papa aan het spelen was?
Geen kaartje!
Gaat het, vriend?
Ja, ik heb mijn knie gestoten.
Ik ben deze boemerang zat.
Zo vaak. - En wat was het eerste
dat papa dan altijd zegt?
Niet tegen je moeder zeggen.
Wat?
Papa is er!
Ik kom later wel terug.
Wat zegt hij nog meer?
Nou, het is maar goed dat jij zo stoer bent.
Het is maar goed dat jij zo stoer bent.
Het is goed dat jij zo stoer bent.
Dus ja, tekenen is moeilijk, maar...
Het is maar goed dat ik zo stoer ben?
Ja.
Klaar.
Fijne Vaderdag.
Bedankt, kinderen.
Moet je deze tekeningen zien. Ze zijn fantastisch.
Deze gaan meteen op de koelkast.
Aan de kant, elektriciteitsrekening.
Zo.
Perfect.
Ondertiteling door: Baudewijn Pronk