Anne!
Baba!
Bingo!
Bluey!
Hadi babana Babalar Günü kartı hazırlayalım.
Kırmızı kalpli bir gökkuşağı kartı yapacağım.
- Harika! - Neler oluyor?
- Baba git! - Baba git!
Yaptıklarımdan sonra şu harekete bakın.
Peki, sen ne yapacaksın Bluey?
Babamla benim harika bir resmini çizeceğim.
-"Harika resim mi?" - Evet.
- Harika ne demek? - Biliyorum!
Anlamı, gerçekten, gerçekten, gerçekten, gerçekten
ama gerçekten çok iyi demek.
Sayılır.
Bluey'nin bu bölümünün adı "Harika."
O kadar harika olacak ki babam buzdolabına yapıştıracak.
Harikaya ulaşmak zordur Bluey. Uyarayım.
Sorun değil. Yamuk oldu. Baştan yapayım.
Harika olmalı.
Babamla kendimi ne yaparken çizeyim?
Sen kollarını açmışken çizsen nasıl olur
yani şuradaki gibi?
Hayır, ondan daha iyi olmalı.
Ama bu çok hoş.
Ama dolaba asılmadı.
Evet, sanırım öyle.
Babamın yapmasını en çok sevdiğin şey ne?
Buldum. "Babanız geldi" demesini seviyorum!
Evet.
Babanız geldi!
Tamam, dinleyin. Bir odaya girdiğimde,
herkes alkışlamalı ve evet, diye bağırmalı!
Babanız geldi! Pekala! Bu adam harika!
- Anladınız mı? - Evet.
Tamam, tekrar deneyelim.
Babanız geldi!
Kendinize gelin!
Müthiş görünüyor Bluey.
Gıdıklamasını harika çizemedim.
Evet, daha çok seni fırlatıyor gibi olmuş.
Fırlatmasını çizebilirim.
Bilet oyununu çizebilirsin.
"Ve evini samanlarla inşa etti."
Kötü hareket, domuz.
- Bilet. - Tabii.
Buyurun.
- Bilet. - Evet, tabii ki.
Ne yaptım ki acaba? Burada bir yerdeydi.
- Bilet! - İşte burada.
Sonrakine hızlı olun. Bilet.
Biletim yok.
Bileti yok.
Çok güzel Bluey. Baban buna bayılacak.
Babamın oyunları hep çok sert oluyor.
Büyük kanepe çizmekte harika değilim.
- Muhteşem görünüyor. - Evet ama bizim koltuğa benzemiyor.
Sandalyeye benziyor.
- Babamın sandalye oyununu çizsene. - Evet!
Çocuk büyütmekten bacaklarım fena ağrıyor.
Rahat bir sandalyeye oturmak iyi gelecektir.
Baksanıza, istediğim yere oturabilirim.
Nereye otursam? Buraya oturayım!
- Baba! Kalk üstümden! - Vay canına.
Buraya oturmak en doğru karardı. Çok rahatlatıcı!
- Kalk! - İşte sandalye diye buna derim.
- Gayet iyi. - Ama sen yoksun ki.
Evet, babamla benim resmim olmalıydı.
Bluey, sorun değil. Harika olmasına gerek yok.
Baban ne yaparsan yap sever.
Ona bunu verirsem, sever mi?
- Evet. - Bunu sever mi?
Evet, sever.
- Sahi mi? - Bunu?
Tamam, tamam. Evet, biraz daha özen gösterirsen sever.
Ve harika mı olur?
Hayır, harika olmaz. Elinden geleni yap sadece.
Babanı ve seni gördüğümüz ne çizebilirsin?
Büyük kanepe ve gıdıklama olmadan.
Ama fırlatma olur.
- Bumerang! - Bumerang!
"Bumerang" mı?
Çok hızlıydı gerçekten.
Gitti ve geldi, zor yakaladım.
Sahi mi? Hey!
Olamaz. Bu bumerangdan bıktım. Bumerang ister misin Fido?
Hayır, çok fazla bumerangım var.
Peki bu bumerangla ne yapacağım?
O bumerangı fırlatabilirsin.
Evet, tabii. Bumerangı fırlatayım.
İşe yarar.
Bu bumerangı son kez gördük.
Çünkü fırlattın.
Evet, muhtemelen halletmem gerekiyor.
Ama köpek dişimi seviyorum.
Bilmiyorum. Ya bir gün ısırmak istersem?
- Hey! - Bu muhteşem oldu!
Bumerang böyle görünüyor işte!
Yine ne oldu?
Bilmiyorum.
Yeterince harika değil.
Ne için yeterince harika değil?
Söylemek istediğin bir şey mi var Bluey?
Anne, sana resim çizdim!
Vay canına!
Beğendin mi?
Evet, harika olmuş.
Hemen buzdolabına asacağım.
Fazla yer kalmamış.
Şimdilik Bluey'nin resminin üstüne asalım şimdilik.
Selam Bluey.
Üzgünüm evlat. Harika değilim sanırım.
Sorun değil.
Anne olmak çok zor.
Resmi çizmek de öyle.
Evet, resim çizmek de zor.
Dinlesene, babanla oynarken kaç kez
dizini yardın ya da bir yerlerini çizdin?
Bilet yok!
İyi misin evlat?
Evet, dizimi çarptım sadece.
- Bu bumerangdan bıktım! - Çok fazla.
İlk söylediği şey ne peki?
Sakın annene söyleme.
Ne?
Babanız geldi!
Sonra gelirim.
Başka ne diyor?
Sağlam olman çok güzel.
Evet, resim çizmek zor belki ama...
Yapabilecek kadar sağlam mıyım?
Evet.
Bitti!
Babalar Günü'n kutlu olsun.
Sağ olun çocuklar.
Şu resimlere bakın!
Muhteşemler! Hemen dolaba asacağım!
Çık bakalım elektrik faturası!
İşte! Harika!
Tercüme: Mehmet Emre Özmen