Mama.
Tata.
Bingo.
Blue.
- Gotowi na podawanie paczki? - Tak!
- Uwielbiam podawanie paczki. - Ja też.
O nie! Pat, zamiesz się muzyką?
Jasne, Sheila. Gotowi? Zamknę tylko oczy.
Nie. Musisz zatrzymać się przy każdym dziecku.
- Co? Dlaczego? - Żeby wszyscy dostali nagrodę.
Jak wszyscy mają dostać nagrodę? Jest tylko jedna w środku.
Nie, w każdej warstwie jest nagroda.
- Co? - Żeby nikt nie był pokrzywdzony.
- Słyszałeś to, Bandit? - Pewnie, gdzieś ty był?
Włącz muzykę, tato!
- Gdy byłem dzieckiem, była tylko... - Włącz muzykę!
Dobrze. Ale nie tak się w to gra.
Tytuł tego odcinka Blue to Podawanie paczki.
- Stop! - Hurra! To ja.
- To bransoletka. - To nie powinno tak wyglądać.
- Wypadło na mnie. Lizak! - Tak!
Teraz Lila. Stop. Dobrze, Pat.
Też masz bransoletkę.
- Była już twoja kolej? - Nie.
Stop. Stop, mówię. Głupi ekran dotykowy. Stop.
Znowu ja!
Nie. To miało być dla niej. Daj mi to.
- Ale zatrzymało się na mnie. - Nie nadaję się do tego.
Balony nadmuchane, Shanelle.
Dzięki. Już prawie skończyłam paczkę.
Zaraz. Wkładasz prezent do każdej warstwy?
- Oczywiście. - Zagramy tak, jak powinno się grać.
Żadnych prezentów w każdej warstwie.
Włóż jeden prezent do środka. Dostanie go zwycięzca.
- A co z resztą? - Będę musieli się z tym pogodzić.
Tak już się nie robi.
Nie ma mowy. Wychowujemy pokolenie charłaków.
Dobrze, ale ty się tym zajmiesz.
Bez obaw. Spójrz tylko. Będą zachwyceni.
- Gotowi na podawanie paczki? - Tak!
Trochę pozmieniamy zasady. Spodoba wam się. Zaczynamy.
Widzicie? Nie patrzę. W każdej chwili mogę nacisnąć guzik.
Bingo!
- Nie ma prezentu. - Dokładnie.
- Spójrz pod nogami. - Tato Lucky'ego, gdzie jest prezent?
Widzicie? Nie ma prezentu. Jest tylko jeden prezent w środku.
- Co? - No właśnie, co?
Gramy tak, jak powinno się grać. Podawajcie dalej.
- Nie dostanę prezentu? - Nie, bo w prawdziwym życiu...
Nic jej nie będzie. Podawajcie dalej.
Mamusiu!
Stop.
- Tak powinno się grać. - To nie lata 80-te.
- Shanelle? - Nie patrz na mnie.
- O rany. - Tato Lucky'ego, nic nie wygrałem?
Niech będzie. Wygrałeś pięć dolców. Ty też. Wszyscy wygrali piątaka.
Zaraz. Kto chce 20 dolców? Spójrzcie, weźcie to.
Tato, to moje prezenty! Oddaj je!
Masz ich dużo. Możesz oddać kilka.
- Tak! - Fajnie było, co?
Poza podawaniem paczki. Nie podobały mi się nowe zasady.
- To trudne, gdy nie wygrywasz. - To prawda.
- Może następnym razem. - To dziecko numer pięć.
Mamo, gdzie moje...
- Wyjdź! - Dlaczego?
Pakuję paczkę na twoje urodziny.
Możesz zrobić to tak jak tata Lucky'ego?
- Tylko jeden prezent w środku? - Tak, ale tak dobry jak ten.
- Skarbie, to była katastrofa. - Nie, było super. Proszę?
- Czas na podawanie paczki. - Hurra!
Dzieci i rodzice.
Jasper prosił, żebyśmy zagrali według zasad taty Lucky'ego.
- To nie są moje zasady. - Co?
- Postarajcie się, dobrze? - Dobrze.
Zaczynamy.
To ja.
Przykro mi, Bingo.
Podawajcie dalej.
To ja.
Przykro mi, Lila.
- To Helicopter Bopter! - Byłem tak blisko.
- Tato! - Bingo.
Może następnym razem.
- Gotowi na podawanie paczki? - Tak.
- Zasady taty Lucky'ego! - Hurra!
Powiedzieli "hurra"?
Chcę wygrać tym razem.
To ja! Spójrz, Bingo. Pistolet na wodę.
- Uwielbiam nowe zasady. - Co ty zacząłeś?
Przykro mi, że nie wygrałaś, Bingo.
W porządku. Nie szkodzi.
- Naprawdę? - Cieszę się, gdy Lila się cieszy.
- Bingo. - Może następnym razem.
Wiesz co, Bingo? Dobrze ci idzie przegrywanie.
Jak chcesz jutro grać w podawanie paczki?
- Bingo może wybrać. - Naprawdę? Dzięki, Blue.
Jak chcesz grać?
- Gotowi na podawanie paczki? - Tak!
Tata Lucky'ego powinien czynić honory.
- Tak! - Dalej.
Jasne. Według jakich zasad gramy?
Pozwoliłam Bingo zdecydować.
- Wybrałaś zasady taty Lucky'ego? - Zobaczysz.
Jest mi to bez różnicy.
Co się stało z wychowywaniem pokolenia charłaków?
Niech się bawią. Posłuchajmy rocka.
O tak, to dobra piosenka.
- Tato Lucky'ego! - Wybaczcie.
- Nic. - Zasady taty Lucky'ego!
- Hurra! - Tak!
- Bingo. - W porządku.
Uwaga!
- Latawiec w kształcie ptaka! - Tak!
Tekst polski: Weronika Brzoska