Η μαμά!
Ο μπαμπάς!
Η Μπίνγκο!
Να σας πω για τότε που θα βγάζαμε έξω τον Ράστι.
Είχε γενέθλια ένα παιδί.
Παίζαμε κρίκετ.
Μπράβο, Μπίνγκο.
- Το μπαστούνι; - Δικό μου.
Ελάτε όλοι κοντά. Πιο κοντά.
Ξεκαρδιστικό.
Μια μπάλα, Μπλούι.
- ́Εξι κι έξω. - Αμάν.
- Ποιος δεν έχει μπαστούνι; - Ο Ράστι.
Ράστι, το μπαστούνι σου.
- Μπαμπά, να παίξουμε κυνηγητό; - Το κρίκετ έχει πλάκα.
Απλώς χτυπάς μια μπάλα στο γρασίδι.
Δεν είναι μόνο αυτό.
Θα νικήσουμε τον Ράστι και μετά κυνηγητό.
- Δεν μπορείς. - Νομίζω ότι θα τα καταφέρω.
- Ναι, Ράστι! - Τέσσερα.
Βλέπεις;
Τίτλος επεισοδίου, "Κρίκετ".
- Είσαι εντάξει, Ράστι; - ́Ολα καλά, κε Χίλερ.
Δεν ξέραμε ότι ο Ράστι λάτρευε το κρίκετ.
́Επαιζε όλη μέρα με τα αδέρφια του.
- Θα μου ρίξεις μια μπαλιά; - ́Οχι ακόμα, Ντάστι. Κοντεύω τα 50.
Κι όταν δεν ήταν μαζί του αυτοί, έπαιζε μόνος του.
- Καλή βολή! - Μακριά.
- Αυτό είναι, Σνίκερς. - Ο μικρός είναι καλός.
Εμείς έχουμε γεράσει.
Ρίξε πιο μακριά. Να τον παρασύρουμε.
́Ηταν καλό σχέδιο, αλλά δεν ξέραμε για την κουζίνα του Ράστι.
Τρέξτε!
Γύρνα πίσω.
́Επρεπε να περιοριστούμε.
Δεν είχα ελπίδα.
Ναι, Ράστι!
́Ηταν ώρα να αλλάξει η επίθεση.
Δώσ' το μου αυτό. Αρκετά.
- Είσαι εντάξει, Ράστι; - ́Ολα καλά, κύριε Χίλερ.
Στράιπ, σε εκείνη τη σχισμή, βλέπεις;
Ναι. Καλή ιδέα.
Ο Στράιπ δεν σωζόταν.
Αλλά αν το έριχνε εκεί, θα νικούσαμε τον Ράστι.
Αλλά δεν ξέραμε ότι όταν έλειπε ο μπαμπάς του Ράστι,
τον πήγαινε σπίτι ο φίλος του, ο Τζακ, κι αυτή ήταν η αυλή του.
- Τον πέτυχα. - Αδικία.
Ο Ράστι έπαιζε πολύ στου Τζακ εκείνη τη χρονιά.
́Ηταν καλός και στο δύσκολο τέρμα.
Ναι!
Τον κανόνιζε τον Στράιπ.
Τι;
Πώς το πέτυχε αυτό;
Καθένας έχει το αδύναμο σημείο του.
Μπόουλερ τώρα.
Τώρα ο Ράστι ζοριζόταν.
Μένουν άλλες πέντε, Ράστι.
Ο Ράστι έπαιζε με τους φίλους του αδερφού του.
́Ενας ήταν ο Τάινι.
Που παίζει πολύ γρήγορα. - Το 'πιασα!
- Και φοβόταν. - Το μπαστούνι;
́Ωσπου μια μέρα...
Δικό μου;
Το αποφάσισε.
Ράστι, μπορείς να παίξεις αν θες, αλλά κανείς δεν θα σε λυπηθεί.
Ούτε με μπαλάκι του τένις έπαιζαν.
́Επαιξαν με μπάλα του κρίκετ.
Ζόρικοι.
Περίμενε να μεγαλώσεις λίγο.
Ο Ράστι δεν ήθελε να τα παρατήσει, μα φοβόταν τον Τάινι.
Μια μέρα, ήρθε ένα γράμμα.
Μαμά, γράμμα από τον μπαμπά.
"Νομίζεις πως κάνει ζέστη στα βόρεια τα Χριστούγεννα. Εδώ;
Βράζει ο τόπος.
Τα λέμε σύντομα. Θα μου λείψεις, μπαμπάς".
- Το γράμμα έχει σημείωση. - Διάβασέ τη.
"Ο Τάινι είναι γρήγορος.
Είναι όντως.
Μακάρι να έριχνα μερικές μαζί σου.
Αλλά δεν μπορώ, φίλε.
́Οταν μεγαλώσεις, θα έχεις άλλα ζόρια.
Μπορείς να κάνεις πίσω."
Τίνος είναι το μπαστούνι;
" ́Η έλα και ρίξε.
Τα μάτια σου στην μπάλα και πρόσεχε τη μικρή σου αδερφή.
Με αγάπη, ο μπαμπάς".
Ο μπαμπάς του Λάκι έχανε.
Να πάρει!
- ́Ωρα για φαγητό! - Ναι, φαγητό.
- ́Οχι. Περίμενε. Ράστι, άλλη μία; - Εντάξει.
Ο Ράστι θα έριχνε άλλες πενήντα.
Λατρεύει το κρίκετ.
- Δεν τον βγάζετε έξω. - ́Ελα, για την αξιοπρέπεια μας.
Ο μπαμπάς του Λάκι τα έδωσε όλα.
Ο Ράστι μπορούσε να την πιάσει.
Αλλά αντί γι' αυτό...
Την έπιασα!
...την επιασε η αδερφή.
Μου τη φέρατε.
Διάλειμμα για φαγητό.
Ευχαριστώ, κ.Χίλερ και μπαμπά του Λάκι.
Μην ανησυχείς, Ράστι.
- Σ' έβγαλα έξω. - Το ξέρω. Δεν το πιστεύω.
Τι πιάσιμο.
Αυτό είναι το κρίκετ, μικρή.
Απόδοση: Katerina Tzortzakaki