Mama!
Tata!
Bingo!
Blue!
- Co chcesz, Bingo? - To.
- Po co ci schładzacze? - Będę miała dzieci.
Dobre.
- Gdy dorosnę, będę miała dzieci? - Może. Zależy, czy będziesz chciała.
Jak to jest mieć dzieci?
Ciężko to wyjaśnić.
Chcę wiedzieć.
- To urocze, ale także... - Tato!
Cześć.
- Pobawisz się z nami? - Oglądam wyścig.
Naszemu dobrze idzie.
Mogę oglądać jednym okiem.
W co chcecie się bawić?
- Dzieci! - Co?
Ja jestem mamą, a ty tatą.
- Musisz zaśpiewać kołysankę... - Pojedynczo, dzieci.
Schowam się i cię zaskoczę.
- Strzelę do ciebie z tego. - ...mamę i tatę.
- Jasne? - Jasne.
Tytuł tego odcinka to "Niespodzianka".
- Krzyknę, gdy będę gotowa. - Zaczekaj!
To Kopernik. Musisz go uśpić.
Spokojnie.
- Musisz mu zaśpiewać. - Dobrze.
Luli laj
Ile butelek. Muszę je umyć.
- Gotowa! - Wezmę ją na spacer.
Dobrze. Nie przestawaj śpiewać.
Gdy wieje wiatr...
- Mamy piękny dzień. - ...ukołysze maleństwo
Mogę poszukać Blue tutaj.
- Dajesz. - Niespodzianka!
Blue!
Nie słyszę śpiewania!
Wiatr wieje Kołyska się buja
Gdy drzewo się złamie Kołyska upadnie
A razem z nią dziecko
- Tu jest bezpiecznie! - Schowam się z powrotem.
Blue!
- Uśpiłeś Kopernika? - Tak. Proszę.
- Dzięki. - Dobrze.
- Pójdę pooglądać... - Mam więcej dzieci.
Uśpisz Jokernika i nauczysz Dellerinę jazdy na rowerze?
- Bingo! - Mam na imię Otarya.
- Otaryo... - Gotowa!
Blue, nie możesz bawić się w to, co Bingo?
Nie!
Dobrze.
I zabierz Kopernika do żłobka.
Luli laj Na szczycie drzewa
Właśnie tak. Pedałuj. Nadal trzymam.
To dobre miejsce na żłobek.
Sprawdzę pod poduchą. Czysto.
- Proszę. Nikogo nie ugryź. - ...wyprzedza.
Stawia wszystko na jedną kartę.
Szybciej!
Chwileczkę!
...pośrodku stawki.
Dalej! Dobra, już idę.
Tak?
Niespodzianka!
Bezpiecznie.
Zapomniałeś odebrać Kopernika.
- Luli laj... - To ciężka konkurencja.
Gonią go konkurenci.
Nie wiem, jak się z tego wymiga.
Blue! Próbuję wychować dzieci!
Skierko, skierko, gwiazdko mała Tak żeś mi się spodobała
Blue! Tak właśnie jest mieć dzieci!
To go nie powstrzyma.
I w kołysce
Mam kolejne dziecko.
Otaryo, wylatują z ciebie jedno za drugim.
Schowam się!
Moje życie byłoby prostsze, gdybyś pobawiła się z nami.
Ale Chucky pożyczył mi to na jeden dzień.
- Chcę bawić się w Niespodziankę. - Dobrze.
- To Finukan. - Daj go. Uśpię go.
Musi jechać do szpitala.
Tak? Co mu jest?
Głowa nie pasuje do ciała.
- Widzisz? - Tak.
Mam wziąć mniejszy schładzacz?
- Nie! - Bez paniki. Daj go.
Idź, Finukan.
- Czy szpital może być w salonie? - Nie, jest pod drzewem.
Dobrze.
Proszę. Będę obok, kolego.
- Musisz do niego mówić. - Jasne, robi się.
No proszę, masz własne łóżko. Ale nieźle.
Przepraszam.
Ale coś jest nie tak z twoją głową.
I ciałem. Z głową i ciałem.
Ale to cię nie powstrzyma. Wiesz dlaczego?
Bo dbają o ciebie bracia i siostry.
Mama i ja też jesteśmy z tobą.
Bo jesteśmy rodziną. Jesteś dla nas całym światem.
- Bingo, jak on się nazywa? - Finukan!
Finukan.
- Nie! - Nie bój się, tato.
Jestem siostrą Finukana. Zajmę się nim.
- Ty zabierz resztę do żłobka. - Na pewno?
- Nie chcesz się bawić? - Nie.
Tak jest z dziećmi, Finukan. Zawsze cię zaskoczą.
Cześć, mamo.
Blue! Co za cudowna niespodzianka.
- Bandżi! - Pomyślałam, że wpadnę.
Miło cię widzieć. Wejdź. Bandżi!
- Słyszę! Hej, Blue. - Hej, tato.
- Chodź. Bingo jest z tyłu. - Dom dobrze wygląda.
Dzięki. Uwierzysz, że prawie go sprzedaliśmy?
Odpuścisz kiedykolwiek?
Tak?
Nikogo nie ma. To dziwne.
O nie.
Tekst polski: Michał Urbaniak