Mamusia!
Tatuś!
Bingo!
Bluey!
Idzie alpinistka!
Czy uda jej się...
wejść na szczyt?
Udało się!
Zdobyłam szczyt!
Zaczyna wiać!
-Coraz mocniej! -Dawaj, Bingo!
Spadła!
Jeszcze raz!
Ja też chcę!
Rety!
Znacie zabawę, w której leżę sobie
na wygodnym łóżku?
W szpital.
Tylko nie to.
Ten odcinek Bluey nosi tytuł Szpital.
Połóż się tutaj.
Tak, pani doktor.
Jestem pielęgniarką.
Wybacz, siostro.
Mam na imię Telemach.
Ten pilot steruje łóżkiem,
w górę i w dół, Telemachu.
Świetnie.
Teraz podniesiemy nogi.
Nie ten guzik. Wybacz, kochany.
Nie martw się.
Zaraz poczujesz się lepiej.
Dobrze.
Trochę się stresuję w szpitalach.
Nie ma potrzeby.
Witam!
Jestem lekarką.
Witam, pani doktor. Jestem...
Dziab!
Dzielny chłopak.
-Co to było? -Igła.
Co panu dolega?
Zrobiła pani zastrzyk,
nie wiedząc, co mi dolega?
Bo jestem bardzo zajęta.
O co chodzi?
Boli mnie brzuszek.
Ma pan tam dzidziusia?
Nie sądzę.
Siostro, zrób prześwietlenie niebieskiego olbrzyma.
Tam chyba jest dzidziuś.
Tak, pani doktor.
Chwileczkę. Wydaje mi się...
Dziab!
-Pa! -Wielkie nieba!
Chyba lubi te zastrzyki.
Nie martw się, kochany.
Wszystko po to, żebyś wyzdrowiał.
Czas na prześwietlenie.
Gotowy? Trzy, dwa, jeden.
Rentgen!
Klisza będzie wkrótce gotowa.
Dobrze.
Zrelaksuję się.
Wróciłam! Dziab!
Bluey... Pani doktor...
Czy to może być ostatni zatrzyk?
Nie.
Oto klisza, pani doktor.
Dziękuję.
Zdejmę plaster.
Trach!
Dzielny chłopak.
Nie wygląda to dobrze.
Widzisz to?
Spójrz. To opos?
Tak. Ma pan oposa w brzuchu.
To nie opos, tylko kot!
Tak, ma pan kota w brzuchu.
Jak się tam dostał?
-Zjadł pan kota? -Nie!
Nikt nie wie, jak kot dostał się do pana brzucha,
ale pewnie przez pępek.
Serio?
Tak.
Pewnie ustawiły zjeżdżalnie, gdy pan spał,
i wślizgnęły się do środka.
Wielkie nieba.
Trzeba operować.
-Tak, pani doktor! -Chwileczkę.
Do dzieła!
Oto gazeta do poczytania.
Czyli nie dacie mi narkozy?
W sumie mogłybyśmy.
Siostro, mogłabyś podać narkozę?
Tak, pani doktor.
Zaśnij słodko
Zaśnij słodko, wielki Telemachu
Zasnął!
Dobrze. Dam mu kolejny zastrzyk.
Dziab!
Bluey!
Masz spać!
Dość... tych... zastrzyków!
W porządku!
Zaśnij słodko
Zasnął!
Do dzieła!
Wyciągnijmy tego kota!
Chyba go mam!
Chodź, kiciu!
To nie kot!
To ośmiornica!
Włóż ją z powrotem!
Chyba powinna tam być!
Wchodź do środka, ośmiornico!
Ile macek!
Pani doktor, łap!
Właź... do środka!
Bingo!
Zabrała mi pilota!
Puszczaj!
Puść!
Widzę kota!
Siostro, daj coś, to mu przyłożę.
Mam jego ogon!
Ciągnij!
Co się stało?
Ugryzł mnie!
Biedaczysko.
Ten kot się nigdzie nie wybiera!
Rety!
Lepiej obudź pacjenta i powiedz mu.
Czyli nie możemy mu pomóc?
Nie. Obudź się!
Bluey!
Doktor Bluey.
Czy to koniec operacji?
Tak, przykro mi. Nic nie możemy zrobić.
Kot nie chce wyjść.
Rozumiem.
Mam kolejnego pacjenta.
Może pan iść.
Co?
Na razie!
Myślałem, że poczuję się lepiej.
Przykro mi.
W porządku. Robiłyście, co w waszej mocy.
Zajmę się tym.
Dobrze, siostro.
Tak.
Te ciernie trzeba wyciągnąć.
Przepraszam, pani doktor.
Jestem bardzo zajęta.
Wiem, ale może pani jeszcze raz na to spojrzeć?
W sprawie niebieskiego olbrzyma
nic nie mogę poradzić.
Proszę się przyjrzeć.
Dobrze!
Chwileczkę!
Wcześniej tego nie widziałam.
Witaj, niebieski olbrzymie.
Ma na imię Telemach.
Odkryłyśmy coś nowego, Telemachu.
-Serio? -Proszę spojrzeć.
To... roślina w doniczce?
Nie! To mysz!
Oczywiście... mysz.
Chyba połknął pan mysz.
A potem pognał za nią kot.
Bo koty gonią myszy!
Wielkie nieba!
Co chcecie zrobić?
A gdybyśmy wywabiły mysz...
Kawałkiem sera?
Wtedy kot pogoni za myszą...
Z mojego brzucha!
Tak!
Trochę niżej!
Niżej!
Jest mysz!
I kot!
Hurra!
Dobry kotek.
Jak się pan czuje?
Lepiej!
Hurra!
Dzięki, pani doktor.
Tobie też dziękuję, siostro.
Proszę bardzo.
Skoro to wszystko, pójdę już.
-Jeszcze jedno. -Co takiego?
Dziab!
Napisy: Marcin Łakomy