Mama!
Tata!
Bingo!
Blue!
Stek!
Zaczekaj.
Gotowi?
Za żółtą kukurydzę i za jabłuszka też,
i za masełko żółte, i miód od pszczółek też,
za wszystkie też owocki, co pyszne są, że hej,
chwalimy Matkę Ziemię
i dziękujemy jej.
Hurra!
- Tego nie znam. - To piosenka z przedszkola.
Wers o miodku to mój ulubiony.
- Pobawimy się w ulubione momenty? - Dobrze.
Hurra!
Tytuł tego odcinka Blue to: ULUBIONE MOMENTY
Ty zacznij, Blue.
Moim ulubionym momentem było śniadanie.
Bingo próbowała nadziać pomidorki na widelec.
Ale to skomplitrudne.
Powiedziała: skomplitrudne! To było zabawne.
Chciałaś powiedzieć skomplikowane, ale to sobie utrudniłaś.
Binguś, skarbie, nie smuć się, to było śmieszne.
Wcale, że nie.
Bingo!
Zrobiłam coś złego?
Nie, skarbie. Jedz kolację.
Nie chciałam jej zasmucić.
Wiem, pewnie jej głupio, że się przejęzyczyła.
- To było zabawne. - Tak, ale może myślała,
- że się z niej śmiejesz. - To nieprawda!
Wiem. Nic jej nie będzie. Jedz kolację.
Przepraszam, Bingo, nie chciałam cię zawstydzić.
Nic się nie stało.
Ciągle się na mnie gniewasz?
Nie.
Właśnie, że tak!
Grajmy dalej w ulubione momentu. Czyja kolej teraz?
Ja chyba pomyliłam się co do mojego momentu.
Jaki jest twój nowy moment?
To nie było śniadanie, ale obiadek.
O nie.
Dzieci, zjedzcie trochę kiełków.
- To na waszą odporność. - Okej, ziom.
I proszę nie mówić na mnie ←ziom”.
Sorki, ziom.
- Blue, przestań. - Dobra, ziom.
- Mówię poważnie! - O co chodzi tym ziomom?
Przezabawne trzy godziny.
Bingo, chcesz mieć swoją kolej?
- Ja chcę. - Czekaj, mamo.
Możesz opowiedzieć o momencie,
kiedy Bingo zrobiła coś zabawnego?
Dobrze, skarbie.
Zaczynaj.
Mój ulubiony moment to lunch.
- Mamo? - Tak?
- Otwórz pokrywkę. - Dobrze.
Włóż palec do środka.
A teraz nim poruszaj.
Okej.
Wyjmij palec.
Zamknij pokrywkę.
Dzięki za umycie toalety.
Co? Fuj!
To było obrzydliwe!
To było dobre, Bingo.
Gotowa na swoją kolej?
Opowiem wam o najmniej fajnym momencie.
Bingo, pamiętasz?
Zmieniałem żarówkę.
- Tatusiu? - Tak, skarbie?
- Jak się nazywasz? - Tata.
- A co wącha nos? - Nos.
- A małe do sikania? - Nocnik.
Tata wącha nocnik.
Co takiego?
- Biedny tata. - To było zabawne.
Teraz jak sobie myślę, to mój ulubiony moment
wydarzył się w trakcie śniadania.
Bingo próbowała zjeść pomidorki widelcem.
To jest skomplikowane.
Jeremi, nie!
Kto uratuje go przed spadającym hipciem?
Ja!
Dzięki, odlotowa Bingo!
Och, hipciu! Kocham cię.
Co? Nie pamiętam tego.
Hurra, znowu jesteś wesoła!
Wcale, że nie.
To nie fair, Bingo!
Przeprosiłam i próbowałam cię rozweselić,
ale ty ciągle chcesz, żeby było mi przykro.
Nic na to nie poradzę.
Ona nie chce, żeby było ci przykro, Blue.
Jest mi po prostu smutno.
Bingo!
Zostaw ją samą.
Czemu ciągle jest smutna?
Myślałam, że to naprawiłam.
Nie naprawisz wszystkiego, skarbie.
Przejdzie jej. Zjedz kolację.
Straciłam apetyt.
- Więcej dla mnie! - Bandżi, ona jest smutna.
- Ją łatwo rozweselić. - Wcale, że nie!
Właśnie, że tak, ziom!
Podaj keczup, ziom!
Nie mów do mnie ←ziom”?
Czemu nie, ziom?
Podaj sól. Dzięki, ziom.
Nie jestem ←ziom”.
Hej, ziom!
- Zjedz kolację, ziom. - Dobra, ziom.
Trzymaj, keczup, ziom.
Dzięki, ziom.
I wszystko jest dobrze.
To moja kolej na ulubiony moment?
Tak, na to wygląda.
Nie musimy się w to bawić.
Zgadzam się.
Zapomnijmy o przeszłości, ziomy.
A może ulubione momenty, ale takie, które dzieją się teraz?
Podoba mi się to.
Żyjcie chwilą, ziomy.
Nie jesteśmy żadne ziomy!
- Zaczynaj, Bingo. - Okej.
Za wiele to się nie dzieje.
Racja.
To skomplitrudne.
To mój ulubiony moment!
Tekst polski: Adrian Wajer