Mama!
Tata!
Bingo!
Blue!
Dobrze, mamo, tylko nie dawaj im za dużo lodów.
- Zrozumiałam. - No to lecimy.
- Pa, dzieci. Bądźcie grzeczne. - Pa!
- Lody! - Tak!
- Babciu? - Tak, skarbie?
Czemu u ciebie dostajemy dużo lodów,
ale w domu nie jemy ich prawie w ogóle?
To dobre pytanie.
Skończyłam! Pogramy w kalambury?
Tak!
Tytuł tego odcinka Blue to: KALAMBURY
- Co to są kalambury? - To proste, Muffinko.
- Najpierw wybierz kartę. - Ale nie pokazuj jej nikomu.
Okej.
- Potem patrzysz na obrazek. - Dobra.
- Co jest na karcie? - Nie!
- Chcę zobaczyć - Skarbie, nie.
My nie patrzymy na kartę. Blue pokaże gestami, co na niej jest.
A my musimy zgadnąć!
- Gotowi? - Tak!
- Orzeł? - Nie.
- To indyk. - Pelikan!
- Wiewiórka! - Nie.
- Żuraw! - Kura!
Stopciu, a ty zgadniesz?
- Kaczka! - Tak!
- Hurra! - Świetnie, Bingo!
- Moja kolej! - Nie, bo moja!
Pooglądaj jeszcze raz, dobrze?
- Okej, babciu. - Bingo, wybierz kartę.
Lubię tę kartę.
- Gotowi? - Tak!
- Kółko! - Pączek!
- Nie. - Słońce!
- Wiewiórka! - Nie.
- Kura! - Nie.
- Tancerka? - Blisko.
Stopciu, masz jakiś pomysł?
- Kura! - Wiem! Balerina!
- Tak! - Super, Blue.
Nie martw się, Stopciu.
- Moja kolej. - Dobrze, Muffinko.
Na pewno wiesz, co masz robić?
- Tak. - Wybierz kartę.
A teraz spójrz na nią.
A teraz nam to przedstaw.
Nie chcę karty z żabą.
Chcę balerinę.
- W takim razie... - Musisz przedstawić swoją kartę.
Ale ja chcę balerinę!
Już dobrze.
Blue, poszukasz karty z baleriną?
Okej.
Dzięki, Blue.
Chwilkę.
Ale wiemy, że Muffinka to balerina.
Jest młodsza, więc poudajemy trochę.
Dobrze, babciu.
- Jeszcze chwila, Muffinko. - Dobrze, babciu.
- Nie mogę znaleźć. - Szukaj dalej.
Może auto?
Chcesz być autem, Muffinko? Poradzisz sobie!
To wiewiórka.
- Ja poszukam. - To nie jest auto.
- Właśnie, że tak! - To jest auto.
To kierownica.
Przecież musi tu być.
Nie chcę być autem!
- Chcę być... - Baleriną!
- Hurra! - Proszę, Muffinko.
Dzięki, babciu.
Dobra, zaczynaj.
Chcę spódniczkę!
- Muffinko! - Blue!
Poszukaj spódniczki w pudełku z przebraniami.
Szybko! Bo zrobi awanturę.
- Konfetti! Pirat, księżniczka. - Spódniczka!
- Mamy spódniczkę! - Dzięki, Blue.
Świetnie, dziewczynki.
- Włóż tu nogę, Muffinko! - Próbuję.
To twoja ręka.
Pchaj, właśnie tak.
Jeszcze trochę, Muffinko!
Udało się!
Dobrze, zaczynaj.
Potrzebuję muzyki!
Muffinko!
Może zaśpiewam?
- La, la, la... - To ma być muzyka dla baleriny!
Nie potrzebujesz muzyki, Muffinko...
- Chcę muzykę! - Dobrze!
Już wiem! Blue, Bingo, chodźcie za mną.
Dostałam tę pozytywkę od mojej babci.
- Też miałaś babcię? - Tak!
Dawno temu.
Przecież wiemy, że Muffinka to balerina!
- Nie da się zaprzeczyć. - Tak się nie gra w kalambury.
Masz rację, Bingo, ale tego chce Muffinka.
- Nie rozumiem. - Wiesz co?
W domu babci jest tylko jedna zasada.
- Jaka? - Każdy dostaje to, co chce.
O tak!
- Mamy muzykę! - Gotowa, Muffinko?
- Tak! - Stopka gotowa?
Dziewczynki, Gotowe?
- Tak, babciu! - No to zaczynamy!
- Babciu! - Tak, Blue?
Twoja babcia też była fajna?
Była najfajniejszą babcią na świecie.
Babciu?
Jak Muffinka skończy, udajemy, że nie wiemy, kim jest?
- Dobry pomysł, Bingo! - Jest mała, więc poudajemy.
Zgadza się.
- Sza! - Ups!
- Hurra! - Świetnie, Muffinko!
Zgadniecie, kim byłam?
Macie jakiś pomysł, dziewczynki?
- Może...? - Kim była Muffinka?
- Baleriną! - Tak!
Gratulacje, Stopciu!
Tekst polski: Adrian Wajer