Anne!
Baba!
Bingo!
Bluey!
-Ah! Bu kadar yeterli. -Teşekkürler, anne.
Hey, gel buraya!
Aa, Bingo. Aferin sana, banyo yapmışsın.
Evet ama dişlerini fırçalamadı. Gel buraya!
Bluey, senin de banyo vaktin geldi. Kokun buraya kadar geliyor.
-Of, annelik okulu oynamak istiyorum. -Annelik okulu da ne?
Anne olmanın öğrenildiği okul.
Bu Kivi, Rüzgâr, Şimşek, Bulut ve Bo.
-Benim çocuklarım, ben doğurdum. -Aman Tanrım.
Peki ya bu?
Ah, Yeşil. Çok yaramazsın.
-Pekâlâ. Banyoyu hazırlıyorum. -Hayır, şimdi değil.
Sen benim anneliğime puan verecek olan öğretmenimsin.
Aa, anneliğine puan verecek birine ihtiyacın yok.
Aa! Yine mi!
Seni indireceğim. Of, affedersiniz, çocuklar.
Fikrimi değiştirdim.
Bluey'nin bu bölümün adı "Annelik Okulu".
Pekâlâ çocuklar, film zamanı.
Herkes dik otursun, üst üste değil.
Şimşek, Rüzgâr'ın üstünden in. Tamam, güzel.
Aa, Yeşil, sanırım annenin elini tutmalısın.
Ah, çok iyi. İki puan.
Tamam, film zamanı.
Hangi düğmeydi?
Yeşil, odaklanmaya çalışıyorum, tatlım. Hımm. Ah, geç şuraya.
Aa, anneciğim, Yeşil beni itti.
Yeşil, sana ne oluyor böyle?
Ellerine dikkat et lütfen, genç adam.
Yeşil bir yastık kafa.
Rüzgâr! Bu evde kimseye yastık kafa demiyoruz.
Hımm, iyi annelik.
Pat! Anne, Yeşil bana vurdu.
Aslında bunu hak etmiştin.
-Bundan pek emin değilim. -Yia!
Yeşil, tatlım, in oradan aşağı.
Sanırım çocukların biraz egzersize ihtiyacı var.
Kapalı havuzda birlikte yüzmeye ne dersiniz?
Evet! Haydi millet. Ah!
Buraya gel ve dişlerini fırçala, küçük hanım.
Haydi, haydi.
Havuz bu tarafta. Dümdüz yürüyün.
Beni dinlemedikleri zaman çok zor oluyor.
Ona ne şüphe.
Neden tek sıra hâlinde yürüyemiyorsunuz?
Nasıl yapacaklarını bilmiyorlar. Göstermelisin.
Size bir şey göstereceğim, çocuklar.
Aa.
Bence bu iyi bir fikir değil.
Ama başka fikrim yok.
Haydi, Yeşil. Kendi başına yürüyecek kadar büyüksün.
-Yeşil, yürümekte zorlanıyor. -Çok saçma. İki bacağı var. Hop!
Bu taraftan. Hop!
Hayır, hayır, havalanmak yok. Hop!
Neden sürekli kaçıyorsun anlamıyorum.
Bence buna engel olamıyor.
Tamam, herkes havuza. Suyun tadını çıkarın, canlarım.
Pekâlâ Yeşil, çıkmana izin verirsem uslu mu duracaksın
yoksa tavana mı uçacaksın?
-Sanırım bunun cevabını biliyorsun. -Sorun değil, bunu kullanırım.
-Annelik okulunda böyle bir şey yok. -Peki ne yapmam gerek?
Yakaladım!
Oo! Bekle bir dakika. Diğer öğrenciye puan vermem gerek.
-O da babalık okulunda. -Oo.
Of, bu patates çuvalı çok ağır.
-İndir beni! -Tamam. Hey!
Ne kadar da hızlı.
Eğlenceli hâle getiriyor. İki puan.
Fırçala bakalım.
-Evet! -Hey!
Aa, işini yarım bıraktı.
-Hayır! -Bingo, bırak şunu!
Asıl sen bırak!
En büyük kozumu kullanma vakti. Gıdı, gıdı, gıdı.
Aa, iyi hamle.
-Yakaladım. -Dişlerimi fırçalamak istemiyorum.
Aa, Bingo.
Bu akşam bu kadar yaramaz olmanın bir nedeni olmalı.
Hımm. Sanırım hâlâ açsın.
Haydi. Biraz daha yemelisin. Mutfağa kadar yarışalım. Başla!
-Aaaa. Çok yüksek puan aldı. -Ooo.
Şimdi, Yeşil ile bir daha denemek ister misin?
Merhaba, tatlım.
Böyle havalanmanın bir sebebi olmalı, değil mi?
Hımm, acaba ne olabilir?
Belki keşfetmeyi seviyorsundur. Bu güzel bir şey, Yeşil.
Ama keşif için uzaklara gidecek kadar henüz büyümedin,
o yüzden bu hediye senin için çünkü seni çok seviyorum.
Günün birinde istediğin kadar yükseğe uçabilirsin.
Ama şimdilik bu, burada bizimle kalmana yardımcı olacak.
Şimdi, herkes havuza.
Aferin sana, anne.
İşte böyle, çocuklar. İnci, kardeşinin üzerinden in.
-İşte canlarım, hepiniz kurudunuz. -Mükemmel kurulama.
-Annelik okulunu tamamladın sayılır. -Oo, duydunuz mu çocuklar?
Affedersin. Kurutma makinesini alabilir miyim?
Tamam ama dikkatli ol.
Aa, affedersiniz çocuklar.
Ah, Yeşil.
Yeşil, hayır.
-Onu geri getirebilir misin? -Hayır, tatlım. Gitti.
Peki iyi olacak mı?
Evet bence gayet iyi olacak.
-Nereden biliyorsun? -Çünkü çok iyi bir annesi var.
Annelik okulunda başarısız mı oldum?
Şey, evet.
Of, tam bir yastık kafayım.
Ama sorun değil. Annelik okulunda bazen hepimiz başarısız oluruz.
Ah! Tamam.
-Yarın yeniden başlayabiliriz. -Teşekkürler, anne.
Tercüme: Pırıl Cennet