Mama!
Tata!
Bingo!
Bluey!
Spanko, spanko. Dzień dobry, Polciu.
Pora iść do pracy. Do zobaczenia, mężu.
-Nadjeżdża pociąg. -Jedzie pociąg, Polciu.
Pociąg się zatrzymuje.
Proszę wsiadać!
Pociąg odjeżdża!
Tytuł tego odcinka to ←Pociągi”.
←Dawno, dawno temu żyła sobie myszka”.
Uwaga, pociąg! Następna stacja: Kaczuszkowy Żłobek!
-Dziękuję. -Pociąg odjeżdża.
Cześć, Polciu. Przyjechałaś akurat na bajkę.
Czas na bajkę.
Odbiorę cię po pracy. Uściskaj mamusię.
←Myszka mieszkała w wyjątkowym domu”.
Uwaga, pociąg!
-←Pewnego dnia, gdy wędrowała...” -Pociąg odjeżdża.
Jesteś głodny, Panie Misiu?
Następna stacja: weterynarz.
Dziękuję.
-Pociąg odjeżdża. -Cześć.
Dzień dobry, doktor Glendo. Mamy dziś dużo pracy.
Jeden chory tygrys i sześć chorych skunksów.
Ale będzie smród. I jeden marudny niedźwiedź polarny.
Wystarczy go połaskotać. Popatrz.
-Widzisz? -Co byśmy bez ciebie zrobili?
-Uwaga, pociąg. -Praca, praca.
-Do jutra. -Pa, Glendo.
Pociąg odjeżdża.
-Następna stacja: żłobek. -Dzięki.
Polciu, mama już wróciła.
-Świetnie się dziś bawiła. -Zuch dziewczynka.
-Uwaga, pociąg. -Dziękuję.
-Pociąg odjeżdża. -Spanko, spanko.
Dzień dobry, Polciu. Pora iść do pracy.
Do zobaczenia, mężu.
-Pociąg pomija stację. -Zaczekaj, biegnę!
Pociąg się zatrzymuje.
I jedziemy.
Przepraszam. Żadnych napojów i jedzenia.
Proszę zdjąć stopy z oparcia, a kot ma być na kolanach.
-Prowadź pociąg, kolego. -Co? Ty mała...
-Chwileczkę. Pokaż bilet. -Racja, proszę.
-Wygląda w porządku. -Proszę go polizać.
Dobrze. To trochę dziwne...
A teraz proszę wetrzeć go w twarz.
To nietypowe, ale niech będzie.
-Co cię tak bawi? -To nie był bilet.
-Co? -To był glut.
Co?
Dość tego. Wysiadka z pociągu.
-Gdzie ten pociąg? -Bing bong.
Pociąg przyjedzie spóźniony z powodu incydentu z pasażerem.
-Uwaga, pociąg. Proszę wybaczyć. -Nie szkodzi, ale pospiesz się.
Jestem spóźniona.
-←I żyli długo i szczęśliwie”. -Pociąg zatrzymuje się.
-Przepraszam za spóźnienie. -Polciu, przegapiłaś bajkę.
Odbiorę cię po pracy. Mama cię kocha.
Oby ten pociąg był na czas.
Uwaga, pociąg. To znowu ty.
-Obyś miała prawdziwy bilet. -Tak, przepraszam za zamieszanie.
-Widzisz? -Dobrze.
Ten kot ma siedzieć na twoich kolanach.
-Ja bym go nie dotykała. -Nie wygłupiaj... Puść!
-Dzyń, dzyń. -Halo?
Glenda, gdzie jesteś? Niedźwiedź polarny jest zły.
Pociąg się spóźnia. Musisz sama go połaskotać.
-Dobrze, spróbuję. -Niedługo będę. Powodzenia.
-Przepraszam za spóźnienie. -Szybko! Niedźwiedź jest marudny.
Odjazd!
-Jesteśmy. -Dziękuję.
-Co się stało? -Niedźwiedź polarny uciekł!
Nie podobały mu się łaskotki. Jest na wolności!
O nie.
Uwaga, pociąg.
-Spójrz, przyjechał pociąg. -Przepraszam za spóźnienie.
Chwileczkę, czy my się nie znamy?
Nie. Przyjechaliśmy tu z Egiptu.
Dobrze. Bo nie lubię, gdy atakują mnie zwierzęta.
-Gryz, gryz. -Panie Skarpetkocie, jesteś ranny.
To ty! Wiedziałem!
-Mój kot jest ranny. -Szybko, wskakuj do pociągu.
Wszyscy wsiadać! Pociąg ekspresowy!
Szybciej!
-Oby pociąg niedługo przyjechał. -Też mam taką nadzieję.
Spóźnimy się na grę w Mahjong.
-Proszę się odsunąć! -Już jest...
Proszę wybaczyć!
Trzymaj się, Skarpetkocie.
Uwaga, pociąg!
Pan Skarpetkot potrzebuje weterynarza.
Przykro mi, mamy zamknięte.
Lekarz się spóźnił i miś polarny zjadł zwierzęta.
Wiem! Jedźmy pociągiem do domu weterynarza.
Tak!
-Jedziemy! -Rety.
Polciu, brakuje mi opieki nad zwierzętami.
Uwaga, pociąg.
Doktor Glendo, nagły wypadek!
-Pomóż panu Skarpetkotowi. -Daj go tu szybciutko.
-Raz, dwa, trzy. Już mu lepiej. -Hurra!
-Dzięki, doktor Glendo. -Nie ma za co.
Glendo, załóż gabinet w domu.
Tak! Pociąg będzie przywozić ci klientów!
Tak!
Dopilnuję, by zwierzęta przestrzegały zasad.
Wykluczone. Mam dość zwierząt.
Tekst polski: Michał Urbaniak