Mamusia!
Tatuś!
Bingo!
Bluey!
Bandit, wykąpię się szybko
i pomogę ci posprzątać.
Dobrze, dam sobie radę.
Gdzie te niegrzeczne dzieciaki?
Tak!
Tutaj są.
Jeszcze raz!
Są dzieci, nie ma dzieci.
Są, nie ma.
-Zabawmy się w hotel! -Tak!
Tylko nie to.
Ten odcinek Bluey nosi tytuł Hotel.
Bingo, mamy gościa.
Chcę być zwariowaną poduszką!
Nie, jesteś zwariowaną pomocnicą.
Cześć.
Tatusiu, użyj dzwonka.
Dobrze.
Chyba muszę wyregulować głośność tego dzwonka.
Gotowe. Spróbujmy ponownie.
Dużo lepiej.
Witam pana.
-Mamy się świetnie. -Ja też.
Chciałbym pokój.
Mamy pokoje.
Poproszę z telewizorem.
Jasne.
Tędy, proszę.
Dziękuję!
Bingo, łap walizkę.
Mam na imię Slobberdobba.
Łap walizkę, Slobberdobba.
Muszę rano posprzątać coś ważnego,
więc proszę mi nie przeszkadzać.
Oczywiście.
Mamy taki piękny pokój.
Są tu króliczkowe lampki nocne
i trochę zabawek.
Nie, dziękuję.
Mamy też taki pokój.
Może za dużo komputerów, a za mało łóżek.
I mamy taki pokój.
Możecie nie przeszkadzać?
O nie, zbyt cuchnący.
A to salon.
Jest tu łóżko i telewizor.
A pod prysznicem jest pewna pani.
Może być?
Jak najbardziej.
Dobranoc!
Poduszka nie jest za wygodna.
-Ależ jest. -No dobrze.
Zwariowana pomocnica!
Do zobaczenia rano.
Proszę zadbać, żeby mi nie przeszkadzano.
Oczywiście.
Moja pomocnica nie będzie zwariowana.
Na pewno nie.
Posprzątam pokój!
Co?
Slobberdobba!
Bardzo pana przepraszam.
No myślę.
Mam rano bardzo ważne spotkanie.
Chce pan zwariowaną poduszkę?
Nie chce.
Co za kompromitacja.
To się nie powtórzy.
Proszę o to zadbać.
-Czas na śniadanie! -Co?
Czas na śniadanie!
Kto chce bekon?
Przecież jest środek nocy!
Kto chce nocny bekon?
Slobberdobba!
Bardzo mi przykro.
To się nie powtórzy.
Właściwie nocny bekon brzmi smakowicie.
Skoro i tak nie śpię, może pooglądam wiadomości.
Tak, wiadomości!
Mogę teraz być zwariowaną poduszką?
Chodź, Bingo.
Włącz telewizor jeszcze raz!
Dobrze.
Dzień dobry.
Jestem telewizorem.
Dziś w wiadomościach...
Intensywna burza sprawiła, że ludzie uderzali głowami w łózko!
Czas na kreskówkę!
Wracamy do wiadomości.
Mamy burzę!
Bluey, chcę być zwariowaną poduszką.
Prowadzisz wiadomości.
I jesteś błyskawicą!
Nie bawię się.
Rozkazujesz mi.
Slobberdobba, wracaj tu natychmiast!
Ach, ta telewizja.
Ludzie ciągle na siebie krzyczą.
Dobra, muszę pościelić łóżko.
Tatusiu, zaczekaj. Jeszcze nie koniec.
Musisz się z nami bawić.
Nie skończyliśmy zabawy w hotel.
Lepiej porozmawiaj z Bingo.
Musisz jej też pozwolić podejmować decyzje.
Dobrze.
Tylko nie sprzątaj.
Proszę cię, Bingo. Baw się dalej,
bo tatuś przestanie się bawić.
Nie chcę się już bawić.
Proszę cię.
Nie!
Proszę!
Nie!
Proszę, Bingo. Zrobię wszystko.
Nie!
No dobra.
Dobrze, będę się bawić.
-Serio? -Tak!
Ale chcę być zwariowaną poduszką.
Dobrze.
Tak!
Zwariowana poduszka!
Dzień dobry.
Mam dla pana nową poduszkę.
Dziękuję.
Bez obaw. Nie jest zwariowana.
To spory plus.
O rety, jest bardzo wygodna
i ani trochę się nie wierci.
Dobrze, pójdę już spać.
Dobranoc.
Swędzi mnie nos.
To dziwne.
Poduszko!
Wracaj tu!
Leż tu, poduszko.
A gdzie mój kocyk?
Tu jest!
Teraz lepiej.
Łaskoczemy go!
Chwileczkę!
Przecież to zwariowana poduszka!
Tak!
Jestem zwariowanym kocykiem!
Pościel ucieka!
Stójcie! Złapię was w moją sieć!
Zaraz was dorwę!
Stójcie!
Myślałam, że posprzątasz ten pokój.
Napisy: Marcin Łakomy