Anne!
Baba!
Bingo!
Bluey!
-Bu defaki kocamandı. -Aman ne güzel.
Anne, babamla öpüş yapar mısınız?
-Tabi. -O kadar çabuk değil.
-Neden öpüş yapalım ki? -Hoşumuza gidiyor da ondan.
Evet, çok romantik.
O kelimeyi nereden öğrendiniz?
-Televizyondan. -Romantizmin her şeyini biliyoruz.
-Belki biraz babanıza öğretirsiniz. -Abarttın sen de.
-Evet, babamıza öğretelim. -Restoranı ayarlayabiliriz.
-Şık restoranı. -Evet.
Bluey'nin bu bölümünün adı Şık Restoran.
-Sana romantizmi göstereceğim. -Sabırsızlanıyorum.
Merhaba. Şık Restorana hoş geldiniz.
-Evli misiniz? -Evet, öyleyiz.
-Hayır, değiliz. -Nasıl?
Bu bizim ilk buluşmamız. Beş dakika önce tanıştık.
-Güzel. Rezervasyonunuz var mı? -Evet.
-Romeo Mekfiloriş adına. -Romeo, demek.
-Hayır, adınızı hiç duymadım. -Peki, yine de oturabilir miyiz?
-Rezervasyon yaptırmanız gerek. -Öyleyse, yaptırmak istiyorum.
-Olmaz, aramanız gerek. -Tamam, bip. Zırr, zırr.
-Alo? -Merhaba.
-Rezervasyon yaptırmak istiyorum. -İsminiz?
-Romeo... Aa neydi? -Mekfiloriş.
-Mekfiloriş. Tabi ya. -Tamam, harika. Görüşmek üzere.
-Merhaba, rezervasyonunuz var mı? -Evet, Mekfiloriş adına.
-Evet. Buradan lütfen. -Sonunda.
İyi hallettin, Romeo.
Tabi ki de seni şehrin en şık restoranına getirdim.
-Fırında fasulye. -Yok artık.
Henüz değil, Şef Bingo.
-Öpüş yaptılar mı? -Hayır, daha yapmadılar.
Kusura bakmayın. Yeni başladı da.
Buyrun, menüleriniz.
Çatal bıçaklarınız da var.
Şık bir yere geldik demiştim.
-Ne sipariş etmek istersiniz? -Spesiyalinizi öğrenebilir miyim?
Emin değilim. Şefe sorayım.
-Şef! -Ne var?
-Spesiyalimiz ne? -Neyimiz?
-Spesiyalimiz. -Neyimiz?
-Spesiyal yok. -Fırında fasulye alayım, öyleyse.
Harika. Hemen döneceğim.
Çatal bıçaklarınızın keyfini çıkarın.
Kusura bakma. Hemen döneceğim.
Tilki kardeşler. Tek yemeğiniz fırında fasulye mi?
-Fırında fasulyenin nesi varmış? -Pek romantik değil de.
Doğru diyorsun. Sanırım başka bir şey yapabiliriz.
-Özel bir şey mi yani? -Evet,özel bir şey.
Romantik bir müzik de açarım.
Bu işi bize bırak. Sen gidip öpüş yap.
Ay! Geri geldim.
Romantizm başlayacak mı artık?
Çok yakında, tatlım... Adın neydi senin?
Ne kadar da incesin.
Bu da neymiş? Romantik bir müzik.
Çok güzel gerçekten.
-Bana biraz kendinden bahset. -Ah! Bırak beni!
İzninizle.
Ne? Beni bırakıyor musun?
-Sadece lavaboya gidiyorum. -Ah, tabi.
Şu köşede, kitaplığın hemen yanında.
Ne kadar da şık.
Neden hala ona öpüş yapmadın?
Sen o kadar gürültü çıkarırken nasıl yapayım?
-Daha romantik olmalısın. -Deniyorum.
Nasıl yapılacağını unutmuşum galiba. Sanırım yapmayalı uzun zaman oldu.
Topla kendini, Romeo. Biz öpüş görmek istiyoruz.
Bu özel görünüyor.
-Geldim. -Harika, hanımefendi.
Şey... Tuvalette iyi zaman geçirdin mi?
Anlayamadım?
-Bluey, buraya gelmen lazım. -Bir saniye.
Romantik ol.
-Ne kadar da güzel. -Spesiyal yaptım.
-Gerçek yiyecek kullanmışsın. -Özel bir şey mi o?
Evet, gerçekten çok özel.
-Romantizm olmayacak, değil mi? -Hayır. Özür dilerim.
-Romantik olmayı unuttum galiba. -Aslında, ben de.
Sürekli yorgunken kolay olmuyor.
-Özellikle de sürekli lafın kesil... -Yemek hazır.
İşte fırında fasulyeniz. Bu da sizin spesiyaliniz.
Vay canına, tam bir spesiyalmiş.
-Şefimiz özellikle sizin için yaptı. -Ne zahmet ettiniz.
-Buyrun, hanımefendi. -Teşekkürler.
Çok lezzetli.
-Yemiş gibi yapamazsın. -Gerçekten yemek zorundasın.
-Aslında şöyle ki... -Beğenmedin mi?
Beğendim tabi, ama...
Özel olduğunu düşünmüyorsun.
Yani, sadece...
Bir saniye. Çok romantik değil ama değişebilir miyiz?
Seninki çok lezzetli görünüyor.
Olur. Sanırım değişebiliriz.
Romantizm için.
-Çok güzelmiş. -Hepsini yemen lazım.
Evet, tamam.
Çok lezzetli. Tadına doyamıyorum.
Tatlı ister miydiniz?
Hayır, yani, çok özel bir akşamdı.
Yeni sevgilimle ay ışığında yürümek istiyorum.
El ele tuşuyorlar. Ay!
Evet, ay o tarafta.
Bu taraftan, benim özel erkeğim.
Öpüş yapmadılar ama en azından sırtını sıvazlıyor.
-Evet, o da romantizm sayılır. -Evet.
Tercüme: İrem Aydın