Μαμά!
Μπαμπάς!
Μπίνγκο!
Πού πάμε;
Θα σας αφήσουμε στη γιαγιά, το ξέχασες;
Ζήτω! Τηλεόραση!
-Όχι τηλεόραση. -Τι; Γιατί;
Γιατί βλέπατε όλο το πρωί.
-Και τι θα κάνουμε τότε; -Δεν ξέρω.
Μπορείτε να ζωγραφίσετε κάτι.
-Δεν ξέρω τι να ζωγραφίσω. -Ανοησίες!
Μην ανησυχείς, θα μας αφήσει να δούμε τηλεόραση.
Το άκουσα αυτό.
Για μισό, εσείς γιατί δεν θα έρθετε στη γιαγιά;
Γιατί θέλουμε να έχουμε λίγο χρόνο οι δυο μας.
Τι; Χωρίς εμάς;
Ναι, απίστευτο, έτσι;
Και τι θα κάνετε;
Θα χαλαρώσουμε στις αιώρες
φορώντας γυαλιά.
Θα πίνουμε από καρύδες με ομπρελίτσες.
-Δεν επιτρέπονται τα παιδιά. -Ναι, δεν επιτρέπονται.
Τι;
Αυτό είναι εξωφρενικό.
Ναι, θα έρθουμε κι εμείς.
-Δεν μας σταματάτε! -Αμάν! Τα παιδιά είναι αυτά;
Ναι!
Ξεπετάγεται ένας τοίχος
που έχει 1.000 μέτρα ύψος.
Καλό, μπαμπά.
Ένας τοίχος; Γιατί;
Σου είπα, δεν επιτρέπονται παιδιά.
Τότε προσλαμβάνουμε έναν αετό να μας πάει πάνω από τον τοίχο.
Τι;
Στην άλλη πλευρά,
υπάρχει ένας μεγάλος, αγκαθωτός θάμνος.
Ωραία ιδέα.
Δεν θα πάρετε ξανά τον αετό
γιατί δεν έχετε λεφτά, και κατουριόταν κιόλας.
Αφού είναι έτσι…
Έφερα μια μηχανή του γκαζόν
και θα κλαδέψω τον αγκαθωτό θάμνο.
-Κλαδεύω! -Γκαντεμιά!
-Μπράβο, Μπίνγκο. -Τότε,
θα πάμε από ένα μυστικό τούνελ στην υπόγεια βάση μας.
Που έχει κι αυτή αιώρες.
Κι εμείς θα κατέβουμε.
Δεν μπορείτε. Έχει μια κλειδωμένη καταπακτή.
Θα της κάνω μια τρύπα με το τσεκούρι μου.
Είναι μεταλλική και το τσεκούρι σπάει.
Τι κόβει τα μέταλλα;
Το διαμάντι;
-Μπάντιτ, μην τις βοηθάς! -Συγγνώμη!
Με ένα διαματένιο τσεκούρι τη σπάμε.
-Ζήτω! -Να πάρει!
Έλα! Ώρα να φύγουμε.
Μπαίνουμε σ' αμάξι.
Ένα ωραίο αμάξι.
Πάμε!
Ας μπούμε στο ονειρεμένο αμαξόσπιτο.
-Ναι! -Σε ποιο;
Στο ονειρεμένο αμαξόσπιτο.
Ένα τεράστιο, ονειρεμένο σπίτι με ρόδες.
Έχει 11 μπεργκεράδικα,
είκοσι υπνοδωμάτια και 40 μπάνια,
και σπα στο μπαλκόνι.
-Ποιος το οδηγεί; -Οι μπάτλερ.
Μπάτλερ;
-Όχι! Σανίδωσέ το! -Το σανιδώνω!
Πιο γρήγορα!
-Έλα, μας πλησιάζουν! -Δεν πάει πιο γρήγορα.
Γεια.
Το βρήκα. Φτάνουμε στο αεροδρόμιο
και μπαίνουμε σ' ένα ελικόπτερο.
-Τα λέμε. -Τότε εμείς…
πατάμε ένα κουμπί που μετατρέπουν τις ρόδες
σε πυραύλους και πετάμε στον αέρα.
Ποιος το έφτιαξε αυτό;
Ο Τζέρι Λι. Είναι ο επιστήμονας μπάτλερ.
-Πάρε μας από εδώ! -Προσπαθώ!
Μόλις τώρα έμαθα να το πιλοτάρω.
Αυτό ήταν. Την κάνουμε.
Κι εμείς το ίδιο!
Αλλά… έχουμε ειδικά αλεξίπτωτα
που κουβαλάνε και το σπα μαζί.
Κι ο Τζέρι Λι μάς κάνει αέρα.
Αυτός ο Τζέρι Λι τα αξίζει τα λεφτά του.
Το βάζουμε στα πόδια.
Σας ρίχνουμε κάπκεϊκς.
Ωραία, κι εγώ τα τρώω.
Τους ξεφεύγουμε.
Αλλά… συναντάτε έναν γκρεμό,
εκατομμύρια μέτρα βαθύ.
Παγιδευτήκαμε.
Ευχαριστούμε, Τζέρι Λι.
Δεν έχετε πού να πάτε τώρα.
Εντάξει, κερδίσατε.
Παραδινόμαστε. Μας πιάσατε.
Όχι.
Προσπαθήστε να ξεφύγετε.
-Τι; -Αφού μας πιάσατε.
Θα παίξουμε μαζί.
Μας αρέσει καλύτερα όταν τρέχετε μακριά.
Αφήστε τις ανοησίες. Αγκαλίτσα.
-Όχι! -Τρέξε, Μπίνγκο!
-Ναι! -Γρήγορα, το σκάνε.
-Τρέχουμε όσο μπορούμε. -Σας κυνηγάμε.
Οδηγάμε ένα ηλεκτρικό σκούτερ.
Κι εμείς οδηγάμε ένα σκούτερ,
αλλά κι ο Τζέρι Λι μας τραβάει με μια μηχανή.
Τζέρι Λι, για εμάς δουλεύεις.
Όχι πια. Του δώσαμε τα ποτά μας,
εμάς συμπαθεί πιο πολύ τώρα.
Πάμε στο μέρος όπου απογειώνονται οι πύραυλοι,
μπαίνουμε σ' έναν και πάμε στο διάστημα.
Εμείς πηδάμε στην ουρά του.
Θέλουμε να σας δείξουμε την αγάπη μας.
Πάμε στο διάστημα.
Ναι, δεν υπάρχει αέρας εκεί.
Πάρε μια βαθιά ανάσα.
Δεν θα αντέξουν για πάντα.
Μας ξεφύγατε.
Ζήτω!
Κερδίσαμε!
Θα μείνουμε στο φεγγάρι.
Μπράβο σας.
Φτάσαμε.
Γεια σας, κορίτσια.
Καλά να περάσετε.
Εντάξει.
-Ευχαριστούμε, μαμά. -Να περάσετε ωραία.
Δεν βρίσκεις εύκολα χρόνο για τον εαυτό σου.
Αυτό ξαναπές το. Τα λέμε μετά.
Γεια.
Να δούμε τηλεόραση;
Εντάξει, αν αυτό θέλετε.
Όχι, εγώ λέω να ζωγραφίσουμε.
-Καλά. -Για φαντάσου.
Φέρνω χρώματα και χαρτιά.
Τι είναι αυτό, Μπίνγκο;
Το αμαξόσπιτο.
Μ' αυτό τους κυνηγήσαμε.
Με το αμαξόσπιτο.
Αυτό είναι το σπα.
Έχει έναν θόλο από πάνω.
Όντως έχει.
Κι ο Τζέρι Λι.
Ο Τζέρι Λι με αλεξίπτωτο. Το 'πιασα.
Είναι ένας μπάτλερ μας.
Εδώ είμαστε στο φεγγάρι.
Σε καλό μου, έχετε πολύ μεγάλη φαντασία.
Ευχαριστούμε.
Δεν ξέρω από πού παίρνετε αυτές τις ιδέες.
Υποτιτλισμός: Λία Κυνηγαλάκη