Mama!
MAMA
Tata!
TATA
Bingo!
BINGO
Bluey!
BLUEY
Dokąd idziemy?
Podrzucamy was dzieci u Nany, pamiętasz?
- Hurra! TELEWIZJA! - Hurra! TELEWIZJA!
- Nie ma telewizora. - Co? Dlaczego nie?
Bo oglądałeś to cały ranek.
- Ale co mamy zrobić? - Nie wiem.
Wykorzystaj swoją wyobraźnię i narysuj kilka zdjęć.
- Nie wiem co rysować. - Och, bełkot!
Nie martw się, Bingo, Nana pozwoli nam oglądać telewizję.
Słyszę cię.
Hej, poczekaj, dlaczego nie idziesz do Nana?
Ponieważ twój tata i ja chcemy spędzić razem trochę czasu.
Co?! Bez nas?
Tak, trudno w to uwierzyć, czyż nie?
Co zamierzasz zrobić?
Cóż, będziemy leżeć na wygodnych hamakach
nosi okulary przeciwsłoneczne.
Picie koktajli kokosowych.
- Dzieci nie są dozwolone. -Tak, dzieci nie są dozwolone.
- Co?! - Co?!
Ten odcinek Bluey nazywa się „Ucieczka”.
To jest oburzające.
Tak, przyjdziemy i dołączymy.
- Nie możesz nas zatrzymać! - O nie! Czy to dzieci?!
- Так! - Так!
Cóż, mamy wielką ścianę, która się wyskakuje
i ma 10set metrów wysokości.
Niezły, tato.
Ściana? Czemu?
Mówiłem ci, dzieci nie są dozwolone.
No cóż, wynajmujemy orła, żeby przeleciał nas przez mur.
Ach, co?
Cóż, po drugiej stronie ściany
to kłujący krzew z dużymi kolcami.
Och, dobre myślenie.
I nie możesz znowu zapłacić orłowi,
bo skończyły ci się pieniądze, a poza tym on jest w toalecie.
No więc…
Przywiozłem ze sobą kosiarkę,
i skoszę kolczasty krzak.
- Kosić! - O nie!
- Dobrze, Bingo. - Dobra
schodzimy tajnym tunelem twojej podziemnej bazy.
Który ma również hamaki.
Cóż, idziemy też tunelem.
Nie możecie. Jest pokrywa włazu, który jest zablokowany.
Cóż, biorę siekierę i wycinam dziurę.
Jest wykonany z metalu. Twój topór pęka.
Hmm, co przecina metal?
Diament?
- Bandyto, nie pomagaj im! - Przepraszam!
Używamy diamentowej siekiery i siekamy ją.
- Hurra! - Och, nie!
Szybki! Czas na kaucję.
Wsiadamy do samochodu.
Tak, ale fajny samochód.
Chodźmy, chodźmy, chodźmy!
Whoo-hoo-hoo!
Bluey, wsiadajmy do wymarzonego samochodu.
- O tak! - Co?
Wymarzony samochód.
Jak gigantyczny wymarzony dom na kółkach.
Tak, ma 11 sklepów z burgerami
oraz 20 sypialni i 40 toalet,
i spa na balkonie.
- Kto to prowadzi? - Lokaje.
Lokaje?!
- Och, nie! Uderz to, mamo! - Uderzam to!
Szybciej, lokaje!
- Daj spokój, oni zyskują! - Nie mogę jechać szybciej.
Cześć.
Ok, to wszystko. Jedziemy na lotnisko
wsiadamy do helikoptera i odlatujemy.
- Do zobaczenia później. - Dobrze…
wciskamy przycisk, który robi koła wymarzonego domu
zamieniamy się w rakiety i wzlatuje w powietrze.
Kto to zrobił?
Jerry'ego Lee. Jest naszym nauczycielem nauk ścisłych
- Tato, lataj szybciej - Próbuję!
Dopiero się nauczyłem, jak nim latać.
Otóż to. Posuwamy się naprzód.
Och, my też!
Ale… mamy specjalne spadochrony
które nadal mają do nich dołączone spa.
A Jerry Lee jest tam, wachluje nas.
Że Jerry Lee jest przydatny.
No cóż, idziemy.
Rzucamy w ciebie babeczkami.
Och, dobrze, jem je.
I uciekamy.
Ale… wpadasz na duży klif
o wysokości miliona, miliona mil.
Jesteśmy w pułapce.
- Dzięki, Jerry Lee. - Dzięki, Jerry Lee.
Aha!
Nie masz teraz dokąd uciec.
Dobra, wygrywasz.
Poddajemy się. Złapałeś nas.
Nie.
Musisz ciągle próbować uciec.
- Co? - Ale ty nas złapałeś.
Pobawimy się z tobą.
Nie lubimy, gdy od nas uciekasz.
Nie bądź głupi. Uściskaj nas.
- Nie! - Biegnij, Bingo!
- Tak! - Szybko, oni uciekają.
- Biegamy tak szybko, jak tylko możemy. - Gonimy cię.
Wskakujemy na hulajnogę elektryczną.
Dobrze, wskakujemy na hulajnogę elektryczną,
ale zapłaciliśmy Jerry'emu Lee, żeby wciągnął nas też na motocykl.
Jerry Lee, pracujesz dla nas.
Nigdy więcej. Daliśmy mu nasze napoje kokosowe,
więc lubi nas teraz bardziej.
Pędzimy do miejsca startu rakiet,
i wskakujemy do jednego i startujemy w kosmos.
No cóż, wskakujemy na ogon.
Po prostu chcemy cię kochać.
Cóż, idziemy w kosmos.
Tak, gdzie nie ma powietrza.
Tato, szybko, weź duży oddech.
Nie mogą wiecznie wstrzymywać oddechu.
Och, uciekłeś.
- Hurra! - Hurra!
Wygrywamy!
Będziemy żyć na Księżycu.
Dobra robota.
Były tu.
Cześć dziewczyny.
Baw się z Naną.
- Dobrze. - Dobrze.
- Dzięki mamo. - Dobrze się bawisz
Nie jest łatwo znaleźć czas dla siebie.
To prawda. Do zobaczenia, dzieci.
- Do zobaczenia. - Do zobaczenia.
Nana, czy możemy oglądać telewizję?
No dobrze, jeśli tego chcesz.
Nie, Bingo, narysujmy.
- Oh okej. - Och, och, dobrze.
Wezmę długopisy i papier.
Och!
A co to jest, Bingo?
To wymarzony samochód.
Właśnie za to goniliśmy mamę i tatę.
Wymarzony samochód.
To jest uzdrowisko.
Widzisz, ma na sobie małą kopułę.
To prawda.
A to jest Jerry Lee.
Och, Jerry Lee skacze na spadochronie. Rozumiem.
Jest jednym z naszych kamerdynerów.
A to my na Księżycu.
O Boże, macie dobrą wyobraźnię, dzieci.
- Dzięki, Nana. - Dzięki, Nana.
Nie wiem, skąd czerpiesz swoje pomysły.
Tłumaczenie napisów: Dawid Jankowiak