Mama!
MAMA
Tata!
TATA
Bingo!
BINGO
Bluey!
Koła autobusu Kręcą się
Kręcą się
Autobus się zatrzymuje.
Drzwi się otwierają.
Witaj, pasażerko.
Gdzie chcesz jechać?
Proszę do muzeum.
W porządku. Drzwi się zamykają.
Koła autobusu Kręcą się
Ruch dzisiaj niewielki, więc powinniśmy szybko tam dotrzeć.
To świetnie.
Chyba że coś nas zatrzyma,
ale raczej do tego nie dojdzie.
Drzwi się otwierają. O nie.
To my, babcie.
Ten odcinek Bluey nazywa się „Zapominam.”
Jedna babcia na grę w mahjonga.
Ojejciu.
Słuchajcie no.
Macie nie sprawiać problemów.
Nie wiem, o czym mówisz.
O rety!
Czy to miejsce jest zajęte, skarbie?
Ależ proszę, siadaj.
Gdzie jedziesz, kochanieńka?
Tylko do muzeum.
Powinnaś wsiąść w autobus 19.
Dojedziesz szybciej.
Nie, Janet, masz na myśli 21.
Nie masz pojęcia, o czym mówisz.
W zasadzie wsiadłam tutaj,
bo w tajemnicy kocham się w kierowcy autobusu.
Naprawdę?
Trochę włochaty, co?
Nie dla mnie.
Cóż, to cudownie.
Możecie się pobrać i mieć autobusowe dzieci.
Powiem mu o tym.
Nie! Nie jestem na to gotowa.
Ale przecież powinnaś. Zaraz będzie twój przystanek.
Olaboga!
Powiem mu. Ale potrzebuję więcej czasu, jasne?
Hmm, to może zrobimy coś, by autobus jechał wolniej.
Kierowco, następny przystanek, proszę.
Hmm? Ale następny przystanek to sklep z kiełbaskami.
Myślałem, że jedziecie grać w mahjonga?
Nie, potrzebuję kiełbasek.
W porządku, jesteśmy na miejscu.
Drzwi się otwierają.
Dziękuję.
Zmieniłam zdanie.
No cóż, dobrze. Drzwi się zamykają.
Kierowco, następny przystanek, proszę.
Ale następny przystanek to biblioteka.
Tak, muszę pożyczyć książkę kucharską.
W porządku.
Drzwi się otwierają. Jesteśmy.
Po prawdzie to nie potrafię czytać.
Pasażerowie powinni dzwonić dzownkiem
tylko wtedy, gdy chcą wysiąść.
Czy to jasne?
Powiedz mu, że go kochasz.
- Nie! - Jak to, nie?
To znaczy: tak, jasne.
Świetnie. Drzwi się zamykają.
Następny przystanek to sklep z motocyklami.
Świetnie.
Co? Chcesz kupić motocykl?
Tak.
W porządku. Autobus się zatrzymuje.
Drzwi się otwierają.
Sklep motocyklowy.
Idź kupić motocykl.
Oj, nie ma różowych.
Dość tego!
Drzwi się zamykają!
Aż do muzeum się nie zatrzymujemy,
a tam wszyscy wysiadacie!
Musisz mu powiedzieć teraz, skarbie.
Kończy ci się czas.
Gdzie się podziała Boopsie?
Nie mogę. Zrobię to jutro.
Lepiej dziś niż jutro.
Boopsie.
Autobus się zatrzymuje.
Wysiadać!
Nie widzę Boopsie.
A kto to Boopsie?
To jej wąż.
O, tu jesteś, Boopsie.
Zdejmijcie ją, zdejmijcie!
Nieładnie, Boopsie.
Szybko, chwyć ją za głowę!
Ojej. Spóźnimy się na mahjonga.
Wyssij truciznę!
Brum, brum, brum, brum.
Hej, czemu autobus ruszył?
- Rita prowadzi. - A, rozumiem.
Co?! Rita prowadzi?!
♪Cośtam autobusu Kręcą się
Stój, wracaj! To mój autobus!
Szybko, Janet, zrób coś!
Babcia ma czas na drzemkę.
Janet!
Kiełbaski.
Pi-bip!
Chodź, Rita, wracaj na miejsce, skarbie.
Ojejciu.
Ojej, kierownica!
Książka kucharska.
Może ja to wezmę, Rita?
Dobrze, baw się dobrze, skarbie.
Wsadź ją ponownie.
Dobrze, dobrze. No, naprawiłam.
Co teraz?
Hamuj!
Gdzie jest hamulec?
Na dole. Duży brązowy klocek!
Który duży brązowy klocek?!
Uwielbiam biszkopciki.
Mniam, mniam.
Rita zjada hamulec!
Kierowco, następny przystanek, proszę.
Nie możemy się zatrzymać!
Przepraszam.
Rita!
To nie pomaga.
Udało się!
- Witaj. - Cześć.
Jak leci?
- Nieźle. - Powiedz mu!
- Janet! - Co powiedz?
Nic. Jutro ci powiem.
Nie będzie jutra.
Zaraz przywalimy w fabrykę deserów!
Chciałam wysiąść.
Musimy skakać! Łap babcie.
Chodźcie tu, stare zrzędy!
Puść mnie, ty łobuzie.
Skacz!
Auć. Moje drobniaki.
- Żyjemy. - Nie wierzę.
To nie tu gramy w mahjonga.
Chciałam ci coś powiedzieć,
ale ciągle to odkładałam.
Chyba jednak powiem ci dziś.
Chcę wyjść za ciebie i mieć z tobą autobusowe dzieci.
Proszę, Rita.
Dzięki, Janet.
Powiedziałam mu, Janet. Już wie.
Świetnie, skarbie. Jestem z ciebie dumna.
Też jestem z siebie dumna.
Teraz możecie mieć autobusowe dzieci.
Niestety. Ożenił się już z żyrafą.
Co?
Moja droga, strasznie się bałem.
O mało co zderzyliśmy się z fabryką deserów.
Jeszcze zobaczymy. Chodź, Rita.
Dobrze, Janet.
Babcie atakują!
Tłumaczenie napisów: Dawid Jankowiak