Mama!
MAMA
Tato!
TATA
]Bingo!
BINGO
Bluey!
I dlatego chcę napisać
list do toaletowej wróżki.
Cóż, tylko w ten sposób coś się może zmienić.
Tato, żółte światło.
Przejechałeś na żółtym świetle!
No tak, przejechałem.
Nie widziałeś go?
Widziałem.
Ale żółte znaczy zwolnij i zatrzymaj się.
Dlaczego nie zwolniłeś i nie zatrzymałeś się?
To był wyjątek.
Aha. Dobrze.
Czy ty jesteś wyjątkowy?
No tak, trochę.
Czy ja jestem wyjątkowa?
Muffy, jesteś najbardziej wyjątkowym dzieckiem na świecie.
Interesujące.
- Otwórz drzwi! - Dobrze, dobrze. Już idę.
- Cześć. - Witaj, Muffin!
Skarbie, wytrzyj nóżki, gdy wchodzisz.
- To trochę-- - Nie muszę, ciociu Chili.
Jestem wyjątkowa.
- No dobrze. - Cześć, Chili.
Stripe.
Ale błoto.
Ten odcinek Bluey nazywa się „Biblioteka.”
Cześć, Bluey. Cześć, Bingo!
- Cześć, Muffin! - Cześć, Muffin!
W co się bawicie?
W bibliotekę. Ja jestem bibliotekarką.
To moje biurko. Mam pieczątkę i komputer.
A to miejsce, w którym dostajesz książki.
A tu je zwracasz.
A to znak „Cisza”.
I tyle.
A, czekaj. Tu są książki.
Łau!
Czy mogę też się bawić?
- Jasne. Zrobię ci kartę biblioteczną. - Super!
Zrobię ci zdjęcie.
Popatrz tutaj. Uśmiech!
Świetnie.
Poczekaj, zaraz będzie.
Proszę.
Chcę różową.
Karty biblioteczne są pomarańczowe.
Ale ja chcę różową.
No dobra, zrobię różową.
Weź sobie książki.
Tylko musisz być cicho.
Dobrze.
Książki!
To kocia banda! To kocia banda!
Kocia banda!
- Muffin, cicho! Nie bójcie się!
Obronimy was!
- Muffin! - Brum, brum!
Nie możesz jeździć rowerkiem Kociej Bandy w bibliotece.
- A właśnie, że mogę. - Przestań. Nie rób tak.
Hej! Przepraszam, pani klientko.
To twoja karta, Muffin.
- O, różowa! - Tak, jest różowa.
Teraz możesz wypożyczać książki.
Chcę książkę z figurkami!
Muffin, tej nie możesz.
- Ale wiesz… - Tato!
- Tak, Muffy? - Bluey nie pozwala mi się z nimi bawić.
- Bluey! - Tak, mamo?
Czy możesz pozwolić Muffin bawić się z wami?
Chcemy, ale ona nie bawi się jak należy.
Ale każdy bawi się tak, jak lubi, Bluey.
Pozwól jej się bawić tak, jak chce, dobrze, skarbie?
Dobrze.
Proszę.
Hurra!
Muffin, żeby pożyczyć książkę,
- musisz ją wypikać, o tak. - Dobrze.
Zasady biblioteki mówią, że
możesz wypikać trzy książki.
Muffin, to za dużo.
Mogę się bawić tak jak chcę.
No tak, zapomniałam.
Dzieci, witamy w kąciku brzdąców.
- Hurra! - Nie ma już żadnych książek,
bo Muffin wszystkie wypożyczyła.
Zebry mają paski!
Ale znalazłam tę w gabinecie taty,
tylko że nie ma żadnych obrazków.
Dawno dawno temu, były sobie… wyrazy.
Kot!
I jeszcze więcej wyrazów?
Słoń!
Głodny lew!
Szczeniaczek.
Przepraszam, dzieci, ale ona może to robić.
Uwaga, klienci biblioteki, prosimy o zwrot książek.
Proszę je włożyć na półeczkę.
Dziękuję. Ty też, Muffin.
Nie, ja nie oddaję!
Nie możesz zatrzymać książek, Muffin.
Jeśli ich nie zwrócisz, inni nie będą mogli ich pożyczyć.
Każdy musi je zwracać, ale ja mogę je sobie zostawić.
A dlaczego tak?
Bo jestem najbardziej wyjątkowym dzieckiem na świecie.
Dość tego.
Hałasujesz, wypożyczasz wszystkie książki,
zjadasz nasze brzdące - w porządku.
Ale książki musisz zwrócić.
Inaczej nie bawisz się porządnie w bibliotekę.
Parę tygodni później, a to ciągle tam jest.
Co jest, dzieciaki?
Muffin nie bawi się jak należy.
Bluey, rozmawialiśmy o tym.
Muffin może się bawić tak, jak chce.
Ale bawimy się w bibliotekę, a ona nie chce zwracać książek.
Powiedziała, że nie musi przestrzegać zasad.
Powiedziała, dlaczego?
Powiedziała, że jest najbardziej wyjątkowym dzieckiem na świecie.
Rozumiem. Zaraz wracam.
- Hej, Muffy? - Hej!
Pamiętasz, jak powiedziałem, że jesteś najbardziej wyjątkowym
- dzieckiem na świecie? - Tak?
Cóż, nie jesteś.
To znaczy, jesteś dla mnie i dla mamy.
Kochamy cię ponad wszystko.
Ale dla innych raczej nie jesteś.
Rozumiem.
Zatem musisz przestrzegać tych zasad co reszta, dobrze?
Dobrze, tato.
Dzięki, mała.
- Bluey? - Co?
Już nie jestem wyjątkowa.
- Hurra! - Hurra!
Mogę się bawić w bibliotekę?
Obiecuję zwracać książki.
- Tak! - Tak!
Koniec.
- Hurra! - Hurra!
Dobrze się bawiłaś z kuzynkami, Muffy?
- Tak, było super. - Świetnie.
Mogę się bawić w bibliotekę w domu?
Jasne. O, żółte światło.
Lepiej się zatrzymać.
Świetnie, tato.
Dzięki, księżniczko.
Tłumaczenie napisów: Dawid Jankowiak