Anne!
Baba!
Bingo!
Bluey!
Bu yüzden tuvalet perisine mektup yazacağım.
Yani, durum ancak bu şekilde değişebilir.
-Turuncu ışık, baba. -Ooo!
Baba, turuncu ışıkta geçtin!
Evet, aa, evet, geçtim.
-Görmedin mi? -Hayır, gördüm.
Ama turuncuda yavaşlayıp durman gerek.
Neden yavaşlayıp durmadın?
Aa, şey, bu özel bir durumdu.
Ah, peki, baba.
-Sen özel misin? -Evet, biraz.
Ben özel miyim?
Muffy, sen dünyanın en özel çocuğusun.
Aa! İlginç.
-Kapıyı açın! -Tamam, tamam, geliyorum.
-Merhaba! -Merhaba, Muffin.
-Ayaklarını sil, tatlım.Biraz...
Silmeme gerek yok, Chilli Teyze. Ben özelim.
Pekâlâ?
-Selam, Chilli. -Stripe.
Dışarısı biraz çamurlu.
Bluey'nin bu bölümünün adı "Kütüphane".
-Selam, Bluey. Selam, Bingo. -Merhaba, Muffin.
-Ne oynuyorsunuz? -Kütüphanecilik oynuyoruz.
Kütüphane görevlisiyim. Masamda damgam ve bilgisayarım var.
Burası ödünç kitap aldığında bipleyen yer.
-Bura da kitapları iade ettiğin yer. -Oo!
Bu, "Yüksek sesle konuşmak yasak!" tabelası.
İşte bu kadar.
Aa, dur. Bunlar da kitaplar.
-Vay! -Şşş!
-Ben de oynayabilir miyim? -Tabii, kütüphane kartını verelim.
Tamam!
Şşş!
Fotoğrafını çekeceğim. Buraya bak ve gülümse.
Harika.
Hazır olmasını bekleyelim.
Al bakalım.
Ben pembe istiyorum!
Şşş!
Kütüphane kartları turuncudur.
-Ama ben pembe istiyorum! -Tamam, sana pembe yapalım.
İstediğin kitabı seçebilirsin. Sadece sessiz olmayı unutma.
Tamam.
-Oo! -Kitaplar!
Ekip geldi! Ekip geldi!
Kedi ekibi!
Muffin, şşş!
Korkmayın! Sizi korumak için buradayız! Miyav!
Muffin! Kütüphanede bisiklet süremezsin!
-Sürebilirim! -Vııın!
Durdur şunu! Dışarı çıkar!
Hey!
Affedersiniz, efendim. İşte kütüphane kartın, Muffin.
-Aa, pembe! -Evet, pembe!
Şimdi, istediğin kitabı ödünç alabilirsin.
-Üç boyutlu kitabı istiyorum! -Hayır!
Muffin, onu alamazsın!
Ama biliyorsun...
-Baba! -Efendim, Muffy?
-Bluey, oynamama izin vermiyor. -Aa.
-Bluey! -Efendim, anne?
Muffin'i de oyuna alır mısınız, lütfen?
Alırız ama düzgün oynamıyor.
Herkesin oyun oynama tarzı farklıdır, Bluey.
-İstediği gibi oynasın, olur mu? -Tamam.
-Al bakalım. -Yaşasın! Raaa!
-Bip. Bip. -Evet, Muffin...
-ödünç kitap alırken böyle yap. -Tamam.
Kütüphane kurallarına göre tek seferde üç kitap ödünç alabilirsin.
Aa, Muffin, burada çok kitap var.
İstediğim gibi oynayabilirim.
Aa, evet, unutmuşum.
-Minikler Zamanı'na hoş geldiniz. -Oley!
Hiç kitabımız kalmadı çünkü hepsini Muffin aldı.
Zebralar çizgilir!
Babamın ofisinde bunu buldum ama resimleri yok.
-Oo! -Uzun zaman önce kelimeler varmış...
Kedi!
Ve biraz kelime daha varmış?
-Fil? -Şşş!
Aslan acıktı!
Oyuncağım!
Üzgünüm çocuklar, ama bunu yapmasına izin verdiler.
Dikkat dikkat! Kitaplarınızı geri getirebilirsiniz.
Lütfen iade rafına koyun. Teşekkürler.
-Sen de, Muffin. -Hayır, ben vermeyeceğim!
Kitaplar sende kalamaz, Muffin.
Onları vermezsen, başkaları ödünç alamaz.
Herkes vermek zorunda olabilir, ama ben vermeyeceğim.
Neden vermiyorsun?
Çünkü ben dünyanın en özel çocuğum.
Yeter artık!
Gürültü yapabilir, tüm kitapları ve oyuncakları bile alabilirsin.
Ama aldıklarını geri vermek zorundasın, oyunun kuralı bu.
Birkaç hafta sonra bile hâlâ oradaydı.
-Ne oldu, çocuklar? -Muffin, düzgün oynamıyor.
Bluey, bunu konuşmuştuk. İstediği gibi oynayabilir.
Ama kütüphanecilik oynuyoruz, kitapları geri vermiyor.
Kurallara uymak zorunda olmadığını söylüyor.
Oo!
Nedenini söyledi mi?
Dünyanın en özel çocuğu olduğu içinmiş.
Aa, ıı, peki.
Hemen gelirim.
-Kedi ekibi! -Selam, Muffy.
Hey!
Dünyanın en özel çocuğusun demiştim?
Evet?
-Ama değilsin. -Oo.
Yani, annen ve benim için öylesin. Seni her şeyden çok seviyoruz.
-Başkaları için öyle olmayabilirsin. -Aa, tamam.
Herkes gibi kurallara uymak zorundasın, tamam mı?
-Tamam, baba. -Aferin kızıma.
Bluey, tahmin et ne oldu?
-Ne? -Artık özel değilim.
Yaşasın!
Bir daha oynayalım mı? Söz, kitaplarımı geri vereceğim.
Evet!
Oo!
Şşş!
-Son. -Oley!
Kuzenlerinle iyi vakit geçirdin mi?
-Evet, geçirdim. -Harika.
-Evde kütüphanecilik oynayalım mı? -Olur.
Ooo, turuncu ışık. Dursak iyi olur.
-Aferin, baba. -Teşekkürler, prenses.
Tercüme: Pırıl Cennet