Anne!
Baba!
Bingo!
Bluey!
Hadi, çocuklar. Yatma vakti. Banyodan çıkın.
Ama burger dükkanı oynayacaktık.
-Haşin baba. Baş eder misin, lütfen? -Hayır, artık gaddar ebeveyn değilim.
Ebeveynlik kitabım çocuklara patronluk taslama diyor.
O kitabı sevdim.
Burada, kendi kararlarını vermelerine izin verin diyor.
Öyleyse sana iyi şanslar.
Tamam. Burger dükkanı hazır.
Bak. İlk müşterimiz. Ne ısmarlamak istersiniz?
Bluey, burada kararı senin vermene izin vereceğim.
Ya geç saate kadar burger dükkanı oynayıp sabah yorgun ve aksi olursun
ya da şimdi küvetten çıkıp sabah iyi ve mutlu olursun.
-Yani bize mi kalmış? -Evet!
Ne ısmarlamak istersin?
Bluey'nin bu bölümünün adı "Burger Shop".
-Tamam, çabuk bir oyun olsun. -Yaşasın.
-Bir burger alayım, lütfen. -Tabii ki.
-Bir burger, lütfen. -Geliyor.
Yatmak istemediğine...
-Burgerinle cips de ister misin? -Tamam.
-Bir de cips! -Banyodan...
-Tamam. -...çıkmak istemiyor musun?
-Hayır. Beş dolar. -Evet.
-Buyurun. -Teşekkürler.
-Uzun sürmez. -Çünkü çok geç oluyor.
Hazır!
Bir saniye, lütfen.
Piş, piş, piş, piş.
İşte oldu.
Teşekkürler. Sana kalmış ama bir düşünsene ne kadar yorgun...
Vay canına! Bu burger harikaymış.
-Banyodan çıkın dediğimi sanmıştım! -Üzerinde çalışıyorum!
-Öyle görünüyor. Tıpayı çekiyorum. -Hayır!
-Hala oynuyoruz! -Yoldan çekilin, çocuklar.
-Bir dakika! Hadi anlaşalım. -Ne?
Tıpaları çekmek kitabımda yok.
-O biraz zalim, değil mi, çocuklar? -Evet, öyle.
Çıkma konusunda doğru kararı vereceğinize güvenebilirim, değil mi?
-Evet, baba. -Peki ne diyorsunuz?
-Çıkma zamanı geldi mi? -Evet.
-Harika. -Bir burger daha sipariş et, öyle.
-Ama yeni burger yedim. -Ama öyle güzel ki bir daha istedin.
Oldukça iyiydi. Tamam, bir tane daha yemenin zararı olmaz.
Harika. Bir burger ve cips!
-Tamam. -Cipsler kalsın.
-Kalmasın. -Öyle olsun.
-Beş dolar. -İşte.
-Hazır! -Hemen dönerim.
Piş, piş, çevir.
Buyurun!
Teşekkürler. Nefis!
-Onu çok hızlı yedin. -Yapacak işlerim var.
-Şimdi çıkma zamanı geldi mi? -Henüz değil.
-Yeni burgeri denemedin. -Tabii.
Bir yeni burger.
Yeni burger, bir bakalım.
Biliyorum. Turşuburger. Hazır!
İşte Turşuburgerin.
-Bayağı iyi görünüyor. -Beş dolar.
Param bitti. Sanırım oyunun sonu geldi.
Bekle, hayır! Sorun değil. Ücretsiz satıyoruz.
-Hayır, ücretsiz satmıyoruz! -Tamam, ücretsiz satmıyoruz.
Ama paranı geri alabilirsin.
-O bizim paramız! -Tamam. Geri alamazsın.
Ama daha fazla paraya ihtiyacı var.
-Parayı nereden buluyorsun? -Bilmem.
-Baba, parayı nereden buluyorsun? -Sanırım bankadan ödünç alabiliriz.
Tamam.
Hoş geldiniz. Burası bir banka. Biraz para ister misiniz?
-Sanırım. -Harika. İşte.
-Bunlar para. -Neden gerektiğini sormuyor musun?
-Hayır. -Emin misin?
Çünkü burger için harcayabilirim.
Bu harika bir fikir. İşte, biraz daha al.
-Teşekkürler -Güle güle.
-Merhaba! İşte Turşuburgeriniz. -İşte beş dolar.
Turşu tadını gerçekten alabiliyorum.
-Bir tane daha ye. -Hayır. Doydum.
-Bakın, bence siz çocuklar artık... -Ama bunun yanında oyuncak da var.
Söylemeliydin. Tamam. Paramı al.
-Şimdi ne sipariş edeceksin? -Hiçbir şey, sağ ol.
Çok doydum. Yunus oyuncağım da oldu. Artık gitmem gerekiyor.
Ama gidemezsin. Ahtapot ve vatoz balığını almadın.
-Hepsini toplamalısın. -Bluey!
İki burger.
Tamam.
-Aşçın üşümüş görünüyor. -O iyi.
-Titriyor! -Beş dolar.
-Sen de titriyorsun. -Ben iyiyim.
-Dudakların morardı! -Ben mavi bir çoban köpeğiyim.
Sizi gaddar olmadan banyodan çıkarmaya çalışıyorum ama yardım et.
-Ama daha bitmedi. -Tüm bu burgerleri satmamız gerek.
Tamam, hepsini alıyorum.
Enfes. İşte, tüm burgerleri sattınız.
-Çıkma vakti geldi mi? -Evet.
-Harika. -Parasını verdikten sonra.
Bir bakalım. Yüz tane burger.
-Yüz dolar, lütfen. -Ama hiç param kalmadı.
Öyleyse yediğin tüm bu burgerlerin parasını nasıl vereceksin?
Şimdi banyoda bulaşıkları yıkıyorum.
-Daha fazla bulaşık geldi. -Teşekkürler, patron.
-Hala banyodasınız! -Kişisel sorumluluk öğretiyorum!
-Dudakları mor! -O mavi bir çoban köpeği.
-Tıpayı çekiyorum. -Hayır! Bu bizim burger dükkanımız.
Saat yedi. Küvetten çıkmış olmalıydınız
ve sen de içinde olmamalıydın.
Kitap kendi seçimlerini yapmalarını söylüyordu.
-Onlar ana sınıfına gidiyor. -Yapabilirler. İzle.
Çocuklar, kimse başka burger istemiyor ve yatma vaktiniz geçti.
Gaddar bir ebeveyn olmak istemem ama iyi bir karar vermeniz gerekli.
-Tamam, baba. -Peki ne yapacaksınız?
Şey...
-Peki, burger dükkanını kapatıyoruz. -Harika.
-Ve tako dükkanı açıyoruz. -Evet!
-Bu kadar yeter! Tıpayı çekiyorum! -Hayır, çekmiyorsun, koca gaddar!
-Şimdi ısındınız mı? -Evet, baba.
Banyodan daha erken çıkmadığımız için özür dileriz.
Sorun değil, sizi çıkartmadığım için özür dilerim.
-Bir süre daha gaddar olacağım. -Evet.
Köstebek gibi görünüyoruz.
-Tamam. çocuklar, doğru yatağa. -Evet, anne.
-Baba, köstebekçilik oynayalım mı? -Aslında...
-Tamam. -Yaşasın!
Çabuk olsun.
Tercüme: Eser Perkins