Mama!
MAMA
Tata!
TATA
Bingo!
BINGO
Bluey!
- Cześć. - Cześć.
Chcesz pobawić się w kawiarnię?
No pewnie.
To będzie chleb bananowy.
O, to też.
Nazywam się Bluey.
Ja jestem Winnie. Miło cię poznać.
Czy masz braci i siostry?
Mam siostrę, Bingo, ale teraz śpi.
Dlatego jej nie ma.
Moja też śpi.
- Gotowe. - Świetnie!
Zbierzmy zamówienia od klientów.
Jakich klientów?
Tato, będziesz klientem?
Ten odcinek Bluey nazywa się „Kawiarnia”.
Cześć, brachu. Bandi.
Fido.
To jest kawiarnia, a wy jesteście przyjaciółmi.
Co sobie życzysz?
Filiżankę herbaty, poproszę.
Mamy tylko chleb bananowy, przepraszam.
Dobrze, to wezmę chleb bananowy.
- Proszę opieczony. - Świetnie.
A ty co sobie życzysz?
Chleb bananowy jest całkiem dobry.
Chleb bananowy, też opieczony.
Dobrze, dwa razy chleb bananowy.
- Opieczony! - Proszę.
Dwa dolary. Proszę stuknąć tutaj.
- Bip! - Przepraszam, nie działa.
Chyba nie masz pieniędzy.
Wydałeś wszystko na truskawki.
No tak.
Zapłacę. Mam gotówkę.
Dzięki, kolego. Chyba jem za dużo truskawek.
To za mało.
Wystarczy tylko na jeden chlebek.
Musicie się podzielić.
Zapomniały opiec.
Tak, ich utrzymanie to ciężka sprawa i tyle.
To prawda.
Tato, mogę iść do Winnie na śniadanie?
Zaprosiła mnie.
Nie, koleżanko. Teraz idziemy do domu.
Tak, też już wracamy.
Dobrze. Pa, Winnie.
Cześć, Bluey!
Uściśnij mnie mocno.
Ale mocno!
Miło było cię poznać, kolego.
Tak, ciebie też.
Mamo, mam nową przyjaciółkę.
Nazywa się Winnie.
Lubi papużki.
Wydaje się miła.
I jest. Bawiliśmy się w kawiarnię.
Ale tata powiedział, że nie możemy iść do niej na śniadanie.
Cóż, dopiero ich poznaliśmy.
Ale Winnie to moja przyjaciółka. A ty przyjaźnisz się z jej tatą.
Nie powiedziałbym, że się przyjaźnię.
Dlaczego? Nie lubisz go?
Lubię, to fajny gość.
To czemu nie jesteście przyjaciółmi?
Najpierw musimy się zdecydowanie
lepiej poznać.
- A ile to potrwa? - Tyle, ile będzie trzeba.
Długo ci zajmuje nawiązywanie przyjaźni.
Kawiarnia to dobre miejsce, by kogoś poznać.
- Winnie! -Bluey!
- Chcesz jeszcze? - Co zrobić.
- Klienci! - Klienci!
Tak, to dobra szkoła.
Tu macie swoją kawę.
A tu cukier.
Ach tak?
Ale jest tylko do kawy, jasne?
Nie wolno go jeść bez kawy.
- Dobrze, nie będziemy. - Dobrze, nie będziemy.
Jedzą cukier!
Mają nas. Wiejemy!
- Łap cukier! - Łap ich, Winnie.
- Są za nami! - Szybko!
Chodź tu, Bandi. No chodź.
Wracajcie tu!
- Uwaga! - No dobrze.
- Ratuj cukier!
- Właź tu, Fido. - Och, to jest…
- Dostaniemy was! - Teraz na dół. Ojej!
Odłóżcie cukier.
- Nie ma mowy. - To do kawy!
Wiej, Fido!
A potem goniłyśmy ich po całym placu zabaw.
Cóż, chyba dobrze się bawiliście.
No pewnie.
Czy jutro mogę się pobawić w kawiarnię?
- Tak, jeśli wcześnie wstaniesz. - Dobrze.
Czy ty i tata Winnie jesteście już przyjaciółmi?
Tak trochę.
Nie wiem. Jedz śniadanie.
Dobra, chodźmy!
Jestem!
- Hej, Bingo! - Hej, Bingo!
No nie! I co zrobiłeś?
Patrzę na tego węża
i pomyślałem, że ta kawia nie patrzy…
- Granola! - Dzięki.
Hej, to tylko jedna.
Personel jest chyba za młody.
Cóż, Fido, zatem nie mamy wyboru…
Tato, pohuśtasz mnie?
Jasne. Wybacz, brachu.
Nie ma problemu.
Proszę trochę wyżej.
Co sobie życzysz? I czy lubisz mojego tatę?
Poproszę rogalika. Tak, lubię go.
- Dobrze. - Bo on lubi ciebie.
I nie mamy już rogalików.
Bingo, na pewno nie chcesz się bawić w kawiarnię?
- Nie, dzięki. - Dobrze.
To mleko sojowe!
A Winnie naprawdę widział echidnę!
- Łau. - Tak! Też się zdziwiłam.
- A jak tam tata Winnie? - A nie wiem.
Tego ranka nie miałem za wiele okazji do rozmowy.
To szkoda.
Czy możemy już iść do nich na śniadanie?
Nie, jeszcze nie. Ale już niedługo..
Oj!
Bingo idzie?
Nie, ciągle śpi.
W porządku. To chodźmy. No chodź.
Zrobimy dla ciebie i Fido masę ohydnych koktajlów.
A my zjemy wszystkie wasz piernikowe ludziki
i uciekniemy bez płacenia.
O, nie ma ich.
Może nie przychodzą każdego ranka.
- To twój koktajl. - Dzięki.
Ble!
Szkoda, że Winnie tu nie ma.
Też żałuję.
Chciałbyś, żeby był tu tata Winnie?
Tak, jasne. To fajny gość.
Jeśli spytasz tatę Winnie, czy zostanie twoim przyjacielem,
to się zgodzi?
Nie wiem. Chyba tak.
Gdybyś nie był moim tatą, to chciałabym być twoją przyjaciółką.
Dzięki, koleżanko.
No chodź. Wracamy na śniadanie.
- Bluey! - Winnie!
Przepraszamy za spóźnienie. Bugger zaspał.
Nie ma problemu. Właśnie wracaliśmy na śniadanie.
W porządku. Nie ma problemu.
Cóż…
Chcielibyście wpaść do nas na śniadanie?
Naprawdę?
Jeśli twój tata się zgodzi.
Znamy się dość krótko.
Możemy, tato? Proszę?
Dobrze. Jasne.
- Tak! - Tak!
Jak daleko do was?
Niedaleko.
Masz, zostawiłem ci koktajl.
O, dzięki!
Tłumaczenie napisów: Dawid Jankowiak