Mama!
MAMA
Tata!
TATA
Bingo!
BINGO
Bluey!
Bluey, chcesz pobawić się w „Ziemia to lawa”?
Że nie można dotykać ziemi?
- Tak! - Dobrze, tylko odniosę ten talerz
do kuchni.
Rozumiem, co mówisz, po prostu się nie zgadzam.
Ale dlaczego?
Czy wy się kłócicie?
Moment, Bluey.
Jak przymocujesz kosz do drzwi,
to muszę się zajmować workami na śmieci.
Tak, ale nie musisz wtedy dotykać kosza.
Ale lubię wynosić cały kosz.
Worki na śmieci są uciążliwe.
- Ty jesteś uciążliwy. - Świetnie.
Nie kłóćcie się, nie lubię tego.
Nie kłócimy się, mała, tylko rozmawiamy.
Przepraszam, Bluey, nic się nie dzieje.
Porozmawiamy o tym później.
Nie mogę się doczekać.
Ten odcinek Bluey nazywa się „Listonosz.”
To twoja skrzynka pocztowa.
A to twoja skrzynka pocztowa.
Tu macie coś do pisania,
a ja jestem listonoszem.
Świetnie.
Co?
Musisz napisać list.
W porządku.
Ale do kogo?
Jeszcze tylko mama ma skrzynkę pocztową.
No to napiszę do mamy.
Tak, napisz, że nie jesteście wrogami.
- Przecież nie jesteśmy! - Tak, tak, napisz to w liście.
Po prostu dyskutowaliśmy.
To była kłótnia.
No dobrze, ale ciągle się kochamy.
Ludzie nie powinni się kłócić.
Chyba masz rację.
Ale czasem trzeba dojść do sedna.
Ja nie będę z nikim się kłócić.
W porządku. Proszę.
Dziękuję!
Hej, czytasz moje listy?!
O, serduszko!
- TATA
Na razie.
Bluey, czekaj!
- Stoisz w lawie? - Hmm?
Bawimy się w „Ziemia to lawa”, pamiętasz?
A tak. Ale już nie mogę, Bingo.
Teraz jestem listonoszem.
MAMA
Zawsze mówisz, że się pobawisz,
a potem się nie bawisz.
- Wcale nie. - Właśnie, że tak.
Wcale nie. Czekaj, my się kłócimy.
Dobrze, Bingo, pobawię się w jedno i drugie.
Hurra! Dzięki, Bluey!
Niekłócenie się jest łatwe.
Ten odcinek Bluey nazywa się „Listonosz i Ziemia to lawa.”
Musimy dostać się na górę,
bo muszę dostarczyć mamie ten list.
Dobrze, ale nie dotykaj lawy.
Pomóż mi z rowerkiem.
Jest za ciężki.
Nie możemy go zostawić?
Listonosz musi mieć rower.
Nie musi, pani Petunia nie ma roweru.
Ona jest nieprawdziwa.
A właśnie, że jest prawdziwa!
Występuje w telewizji.
Nie-- czekaj, czy to jest kłótnia?
Tak.
No to przestańmy
bo nie chcę się więcej kłócić!
- No dobrze. - Więc musisz się ze mną zgadzać
we wszystkim, dobrze?
Jasne.
No to łap rowerek.
Tak, bo listonosze mają rowerki.
Chyba sięgnę do dolnego stopnia!
- Ale schody to lawa! - Co?!
Schody to też lawa?!
Tak, to wodospad z lawy.
Ale mama jest na górze.
Od teraz gramy tak, że schody to nie lawa.
To nieuczciwe.
Miałaś się ze mną zgadzać we wszystkim, pamiętasz?
Ja myślę, że to ty powinnaś się ze mną zgadzać we wszystkim.
Nie zgadzam się.
- A ja tak. - A ja nie.
Teraz się kłócimy.
No dobrze, zgadzam się we wszystkim.
Znakomicie. Czyli schody to lawa.
Jak wejdziemy na górę?
Po głazach.
Fajnie! Ale zabawa.
- Hurra! - Hurra!
Dobrze, że zostawiliśmy swoje rzeczy na podłodze.
Dobrze, idźmy tędy do kuchni.
Nie, chodźmy po kanapach.
Ale to za długa droga.
- No i? - Nie ma czasu!
- Muszę szybko dostarczyć list mamie!
Ale po kanapach to lepsza zabawa,
no i miałaś się ze mną zgadzać, pamiętasz?
To spróbujmy tak, że ja zgadzam się ze mną, a ty
zgadzasz się ze sobą.
- Dobrze. - Do zobaczenia w kuchni!
O nie! Utknęłam!
Ja też.
Zobacz, łódka na lawie!
Jak się do niej dostać?
Już wiem!
Dalej, Bluey!
Udało nam się!
Listonosze jednak muszą mieć rowerki.
Może powinniśmy się zgadzać we wszystkim ze sobą?
Dobrze.
Bingo, to jedyny sposób, żeby podróżować po lawie.
Zgadzasz się?
No pewnie.
Prawie na miejscu.
Nie przejedziemy!
Nie ma problemu.
Poczta!
Czekaj, a gdzie mama?
Tam jest.
Przeniosła się.
Zbyt długo to trwało!
Teraz nie dostanie listu.
A czemu tak bardzo chcesz dostarczyć ten list?
Bo jak się nie uda, to mama i tata pozostaną na zawsze wrogami.
- Co?! - Dlatego nie chciałam się bawić
- w „Ziemia to lawa”. - To czemu się bawiłaś?
Bo jak się nie bawię, to zawsze płaczesz.
Bo zawsze obiecujesz się pobawić,
a potem się nie bawisz.
Bo miałam powód!
Ale nie powiedziałaś, jaki!
Nie chciałam cię martwić.
O nie! Bingo, teraz się kłócimy.
Przepraszam, Bluey.
Też przepraszam, Bingo.
Hej, ta kłótnia nie była zła.
Ale co zrobimy z listem?
Hmm…
Bingo, zrobimy samolocik!
Tak!
- Otwórz książkę. - Dobrze.
Co najpierw?
Trzeba złożyć w środku.
- Dobrze. - Przesuń stopę.
I składamy od góry.
Dobrze, składamy od góry.
Nie, nie, odwrotnie.
Robię odwrotnie.
Wcale nie.
Bingo, ciągle się kłócimy!
Tak!
Gotowa?
- Gotowa. - Rzucaj!
Leć, samolociku z serduszkiem!
Świetnie, świetnie!
- Co? Nie! - Co? Nie!
- Nie! - Nie!
Tata wyśle całusy do mamy Judo!
Wracaj, wracaj!
- Och, dzięki wietrzyku! - Och, dzięki wietrzyku!
Udało się.
- Hurra! - Hurra!
Tłumaczenie napisów: Dawid Jankowiak