Anne!
Baba!
Bingo!
Bluey!
Evet, bunu istiyorum!
Bunu da ve bunu kesinlikle istiyorum.
Çocuklar, her şeyinizi ortada bırakmasanız olmaz mı?
-Bisküvi! -Sıkıldım.
Bu kadar oyuncağın varken nasıl sıkılırsın?
Baba, bana bu ayıcık, boynuzlu at ve gökkuşağı ayıcığı alabilir misin?
-Hayır. Çok oyuncağınız var. -Ne? Neredeyse hiç yok!
-Seni seviyorum, Anne! -Bu kadarı yeter!
Atma işlemine başlıyoruz!
Bluey'nin bu bölümünün adı "Mr Monkeyjocks".
Tamam, tutacaklarımız için ve atacaklarımız için bir sepet.
Hayır!
Ama özel oyuncaklarınızı ayıracağız, ve hiçbiri çöpe gitmeyecek.
-Hepsi ihtiyacı olan çocuklara gidecek. -Ama ihtiyacı olan çocuklar biziz.
-Siz şımarık çocuklarsınız. -Hayır, değiliz!
-Bu ne demek? -Odaklanın, Heeler Ailesi!
Pekala. İlk müşterimiz.
-At. -Hayır Snowy özel! Atma!
-At. -Şempanze Chutney özel.
Onu bana Şişe Perisi verdi.
Her şey özel olamaz. Bu iş böyle yapılmaz.
-Bayan Sparklehound olmaz! -Harika bir başlangıç yaptık.
Tamam, atılmayacaklar sepetinde...
her şey ve atılacaklar sepetinde...
mayolu bir maymun.
-Bay Mayolu Maymun! -Bay Mayolu Maymunu atamayız.
-Ama onunla hiç oynamıyorsunuz. -Oynuyoruz!
O özel!
Peki, onu atmayacaksanız bana özel olduğunu gösterin.
Tamam!
Muhtemelen pişman olacaksın.
Kahvaltı! Ben sadece...
-O maymun benim sandalyemde! -Artık onun sandalyesi.
Peki, ben nereye oturacağım?
Başka pastırma var mı?
Sadece özel kişiler için, senin için değil, Yer Çocuğu.
Yer Çocuğu mu?
Daha akçaağaç şurubu ister misin Bay Mayolu Maymun?
-Hiç fena olmaz. -Bu maymun canımı sıkmaya başladı.
Önüne bak!
Dön! Kırmızı ışıklar!
Güneş gözlüğümü gören... Oldu mu?
Pekala, çocuklar bu çok ileri gitti.
Ona özel davranmamız gerektiğini söylemiştin.
-Chili! -Buraya gel, tatlım.
Bebeğim, yardım edebilir...
Nasılmış benim küçük maymun adamım?
-Dostum, o benim eşim! -Artık değil.
-Annem Mayolu Maymun ile evlendi. -Ne?
Ne zaman oldu?
-Sana söyleyecektim. -Beni Maymun için mi terk ettin?
Üzgünüm, tatlım, onda özel bir şey var.
Pekala, ben ne yapacağım?
O nedir? Evet, güzel fikir!
-Onun maymun uşağı olabilirsin. -Ne?
Aslında, memnuniyetle.
Nasıl hizmet edebilirim, efendim? Evet, efendim, derhal.
Muhtemelen pişman olacaksınız.
Neler oluyor?
Bay Mayolu Maymun yatağının üstünde kemik değil muz istiyor.
Onun yatağı mı? O onun yatağı değil, benim yatağım.
Artık değil. Artık onun odası.
-Görüşürüz! -Rezillik!
Sadece belini daraltacağım.
-O Şempanze Chutney'in giysisi. -Ve Bayan Sparklehound'un şapkası.
Onları istediğini söyledi.
Ama sırf istiyor diye ona bir şeyler veremezsin.
Ben sadece uşağım. Sorununuz varsa maymunla halledin.
Halledeceğim, tamam.
Dinle, dostum, birilerinin yaşayacak başka bir yer bulma zamanı geldi.
-Bizi kastetmemiştim! -Biraz sert ama adil oldu, efendim.
Biraz insafsız olmaya başlamadın mı, benim tatlı maymun adamım?
Beni sevdiğini sanmıştım!
Bu ne arsız maymunmuş!
-Bizi kendi evimizden nasıl atabildi? -O çok kaba.
Hata biraz da bizde. Onu biz şımarttık.
-Şımartmak ne demek? -Bunu açıklamak biraz zor.
Nerede yaşayacağız?
Arka bahçede uyumamıza izin var mı diye soralım, olur mu?
Pebbledasher'a ne dersin? Atalım mı? Evet, Usta Mayolu Maymun.
-Orda neler oluyor? -Şükürler olsun buradasın.
-Oyuncaklarımızın hepsini atıyorsun! -Ben değil, o atıyor.
Aklını kaçırmış!
Bu evde kendi hariç hiçbir oyuncak istemediğini söyledi.
-Ne? -Yalnız o özel olabilirmiş.
Bluey, bu şımarıklık.
İşte böyle, efendim. Bütün oyuncaklar atıldı.
Nasıl bir his, Bay Mayolu Maymun?
Aslında biraz sıkılmış görünüyor.
Nasıl sıkılabilir? İstediği her şeye sahip.
Onu dinleyebilir miyim?
İstediği her şeyi artık istemediğini söylüyor.
Neden artık istemiyor?
Çünkü istediğin her şeye sahip olduğun zaman... Sen dinle, anne.
...hiçbir şey özel gelmez.
Ne yapmak istiyorsun?
başkasını özel hissettirmeye çalışmak mı istiyorsun?
Üzgünüm.
Hadi bunu tekrar deneyelim. Snowspot?
At.
Şempanze Chutney. At.
Ve Bayan Sparklehound. At.
Ve Bay Mayolu Maymun.
Umarım birisini özel hissettirirsin.
Pekala, heyecanlanma.
Hediyelik eşya dükkanında bulduğum küçük bir şey.
Teşekkürler, anne! O bir maymun!
-Mayolu! -Onu sevdim!
Tercüme: Eser Perkins