Mama!
MAMA
Tata!
TATA
Bingo!
BINGO
Bluey!
To wujek Rad!
Cześć, wujku--
gdzie on jest?
Jak się masz, Bluey?
Jestem Bingo!
- Naprawdę? - Tak, to jest Bluey!
No tak, jest niebieski.
Jestem dziewczyną.
No tak, pewnie, przecież wiem.
Czy położysz nas dziś do łóżka, wujku?
- No pewnie. - Hurra!
Nie hurra.
Bluey nie jest zachwycona pomysłem z opiekunem, wujku.
Nie martw się, Bluey.
Kto poradzi sobie z tym lepiej od wujka?
- Cześć. - Frisky!
Hej, dziewczyny!
To wujek Rad!
- Cześć. - Cześć.
Frisky, poznałaś już brata Bandiego, Radleya?
Tak. Czy to nie ty wpadłeś do basenu na weselu?
Tak sądzę.
Frisky jest matką chrzestną Bluey.
Przepraszam, Frisky.
Wujek Rad odezwał się w ostatniej chwili i obiecał się zaopiekować dziećmi.
Chyba nie dostałaś mojej wiadomości.
Nie dostałam.
Nie szkodzi. Wrócę do siebie.
Nie, nie idź. Zostańcie obydwoje.
No dobrze, jeśli wujkowi Radowi to nie przeszkadza.
- Nie ma problemu. - Hurra!
Ten odcinek Bluey nazywa się „Dwie opiekunki.”
- Na razie. Bawcie się dobrze. - Na razie. Miłej zabawy!
Cześć.
Bluey, czemu nie lubisz, gdy przychodzą opiekunki?
Miałam już jedną i nie była fajna.
Dlaczego nie?
Robiła wszystko inaczej.
Twoja matka chrzestna i ja położymy was do łóżka
tak jak mama i tata.
Ale nie znacie nas tak dobrze jak oni.
Cóż, masz rację.
No to musimy się lepiej poznać.
Wiem! Zagrajmy w 20 pytań?
Fajnie!
A co to 20 pytań?
Zadajemy sobie pytania i na nie odpowiadamy.
To proste. Grajmy.
Czemu nie masz żony?
O rety. A skąd wiesz, że nie mam?
Masz żonę?
Nie mam.
A dlaczego?
- Jej kolej! - Jak dużo masz przyjaciół?
- Troje? - To niedużo.
Czemu tylko troje?
No cóż…
teraz znowu on.
Czemu przychodzisz tylko w święta?
Pracuję na platformie naftowej.
To dlatego nie masz żony?
- Możliwe. - A co to platforma naftowa?
Dlaczego masz takie ładne włosy?
- Szampon z mleczkiem migdałowym. - Szampon z mleczkiem migdałowym.
Chcesz mieć dzieci?
- Tak. - Tak.
Czy Bosco będzie tatusiem?
Nie, Bosco i ja już się nie przyjaźnimy.
- Kto to jest Bosco? - Nieważne. Następne pytanie!
To jej wielka miłość.
- Już nie. - Ale wielka miłość trwa wiecznie.
No cóż…
Czy nie trwa wiecznie?
Tak, oczywiście. To znaczy, tak myślałam.
- Chodźcie, pobawimy się w ogrodzie. - Tak!
Możemy się bawić w takie same gry jak mama i tata?
A w co się bawią?
- Szczur kuchenny! - Kuchenne co?
Przybiegnij i uciekaj!
Przybiegnij i co dalej?
Nie musimy grać w te same gry, Bluey.
Możemy pobawić się latarką!
Drap, drap, drap.
Miau!
Miau. Miau.
Miau.
Zabawa w zajączka była świetna,
ale już nie chcę innych zabaw.
A co powiesz na to?
Ale dziwne!
Przyzwyczaisz się i to szybko.
- Też chcę! - O rety.
Spróbuję.
- Cześć, Bingo do góry nogami. - Cześć.
Bingo, jesteś teraz cięższa.
Chodź, usiądźmy przy ognisku.
Próbuję.
A może bajka na dobranoc?
A wtedy książę przyłożył smokowi pięścią i go załatwił.
Bum!
- Hurra! - Hurra!
Księżniczko, uratowałem cię.
Pobierzmy się.
A księżniczka na to:
- „Nie, dzięki.”. - Co?
Nie podobał jej się.
Czemu nie?
Miał niesforną czuprynę
i był trochę zbyt zaokrąglony.
Wiecie, o co chodzi, dzieci?
Czekaj, załatwiłem smoka,
zabieram cię do zamku i się pobieramy.
Tak to jest w bajkach.
Hej, nie prosiłam się o to.
Wolisz zostać z tym cuchnącym smokiem?
Przyzwyczajam się.
No dobra. Obudzę go.
Czekaj. Lepiej nie.
Tak myślałem.
„Księżniczki są wszystkie takie same”, pomyślała.
Nie, wcale nie są.
Są dobre i złe księżniczki, pani.
Każdy to wie.
A ten książę był jaki?
Dobry. Uratował księżniczkę.
Tylko dlatego, że lubi powalać smoki.
Jutro wyruszy szukać innej księżniczki.
O rety, ta księżniczka jest nieznośna.
No cóż, księżniczka się zastanowi,
a na razie poczyta książkę i będzie żyć długo i szczęśliwie.
Koniec.
- Co? - Co? To nie koniec.
W bajkach mamy i taty na końcu jest ślub.
- Księżniczko? - Dobrze, dobrze.
Skoro to dla dzieci, to niech będzie ślub. Koniec.
- Koniec. - Hurra!
Jestem za.
Dobranoc, Bingo.
Dobrze się bawi--
Frisky, nie będziesz oglądać telewizji jak zasnę?
Nie, nie będę.
Obiecujesz?
Czekaj.
Czy ostatnio to babcia się wami opiekowała?
- Tak. - Niech zgadnę.
Obudziłaś się i telewizja była za głośno.
Tak.
Mama słabo słyszy, więc podgłaśnia telewizor.
Oglądała coś strasznego.
I dlatego nie lubisz, gdy ktoś inny przychodzi się wami opiekować?
- Tak. - Tak się zdarzyło.
- Teraz będzie inaczej. - Obiecujemy.
Ale skąd mogę wiedzieć, że to się już nie wydarzy?
Nie możesz, ale warto spróbować i tak,
bo inaczej na zawsze utkniesz w wieży ze śmierdzącym smokiem.
Dobrze, spróbuję.
Brawo, dziewczyno.
To mój ulubiony szampon.
Szampon, pewnie, ale odżywka…
- Nie lubię jej. - Ja też nie.
Ale wiesz, coś trzeba zrobić z cebulkami włosów.
Tłumaczenie napisów: Dawid Jankowiak