Μαμά!
Μπαμπάς!
Μπίνγκο!
Μπλούι!
Θα το λατρέψεις, Χλόη!
Πώς παίζεται;
Μπαμπά, το εξηγείς;
Θα το εξηγήσω εγώ.
Ο μπαμπάς είναι χταπόδι. Γι' αυτό μιλάει έτσι.
Εμείς είμαστε ψάρια
και θα κλέψουμε τον θησαυρό του
και θα γυρίσουμε στο σπίτι μας.
Έχει άλλους κανόνες;
Το επεισόδιο
λέγεται "Χταπόδι".
Έλα, Χλόη!
Πώς θα τον περάσουμε;
Τα χταπόδια δεν είναι έξυπνα.
Δες εδώ. Κοίτα ένα πουλάκι!
Πάμε!
-Χλόη, βοήθεια! -Τι να κάνω;
Αυτό με το πόδι σου!
Εντάξει!
Ελευθερώθηκα!
Ζήτω!
Τώρα θα πάμε πίσω!
Άσε εμένα.
Κοίτα!
Ένας παπαγάλος!
Ζήτω!
Σου είπα ότι δεν είναι έξυπνα!
Ήρθε ο μπαμπάς.
-Τα λέμε, Μπλούι! -Γεια, Χλόη!
Μπαμπά, θα παίξουμε Χταπόδια όταν πάμε σπίτι;
Έχει πολλή πλάκα.
Ναι, εντάξει.
Έτσι θα μάθεις και για τα θαλάσσια πλάσματα.
Έτοιμο. Τώρα πρέπει να κάνεις το χταπόδι.
Εντάξει.
Γεια, είμαι χταπόδι.
Τα χταπόδια δεν μιλάνε έτσι.
Μα δεν μιλάνε καθόλου.
Ναι, μιλάνε. Κάνουν έτσι.
Ναι, αυτό.
Αλλά περισσότερο...
Και να κουνάς τα χέρια.
Τα λένε πλοκάμια.
Καλά. Να κουνάς τα πλοκάμια σου.
Είναι κάπως χαζό όλο αυτό.
Καλύτερα να είμαι ένα ήσυχο χταπόδι.
Καλά. Αυτός είναι ο θησαυρός σου.
Μα δεν έχουν θησαυρό.
Οι πειρατές έχουν.
Πρέπει να έχει, κι εγώ θα τον κλέψω.
-Έτοιμος; -Μάλλον.
Κοίτα! Ένα πουλάκι!
Τι κάνει ένα πουλί στον βυθό;
Μπαμπά! Δεν πρέπει να είσαι έξυπνος.
Είσαι χταπόδι.
Εντάξει. Το 'πιασα.
Πάμε πάλι.
Σ' έπιασα ξανά.
Μπαμπά, το κάνεις πολύ δύσκολο.
Εντάξει. Πάμε πάλι. Θα το κάνω εύκολο.
Τώρα παραείναι εύκολο.
Πιάστηκα!
Ας αλλάξουμε.
Εντάξει. Ξεκινάω.
Το πήρα!
Όχι, πρέπει να περάσεις από εδώ μόνο.
Μα ήταν πιο ασφαλές.
-Μπαμπά! -Καλά, εντάξει.
Θα πάω από εδώ.
Ξεκινάμε!
Κέρδισα!
Τι τρέχει, Χλόη; Τέλειωσε το παιχνίδι;
Ναι.
Δεν παίζεις σωστά.
Μα έτσι παίζω εγώ.
Ο μπαμπάς της Μπλούι έχει περισσότερη πλάκα.
Μάλιστα.
-Γεια, μπαμπά. -Χλόη.
Τι διαβάζεις;
Πληροφορίες για τα χταπόδια.
Πώς κι έτσι;
Νομίζω ότι θα με βοηθήσουν
να παίξω καλύτερα το παιχνίδι σου.
Τελικά τα χταπόδια είναι έξυπνα.
-Αλήθεια; -Κι είχες δίκιο.
Μαζεύουν θησαυρούς. Βλέπεις;
Για να είναι τα σπίτια τους πιο γερά.
Συγγνώμη που είπα ότι έκανες λάθος.
Συγγνώμη που είπα ότι δεν έχεις τόση πλάκα.
Δεν πειράζει. Μάλλον ισχύει.
Μα έχεις πλάκα, αλήθεια!
Απλώς όποτε έκανα κάτι,
έλεγες "Τα χταπόδια δεν το κάνουν αυτό."
-Αυτό έκανα; -Ναι!
Περίεργο,
γιατί, όποτε έλεγα εγώ κάτι,
εσύ έλεγες "Δεν το κάνουν αυτό."
Τι λες γι' αυτόν τον κανόνα;
Κανείς δεν θα λέει
"Τα χταπόδια δεν κάνουν έτσι."
Και τι θα λέμε αντί γι' αυτό;
Θα λέμε
"Ναι! Αυτό το χταπόδι το κάνει."
Ναι! Αλλά στα χταποδίστικα ακούγεται έτσι.
Ναι!
Έχει κάτι άλλο για τα χταπόδια;
Ναι, κοίτα.
Όταν ένα χταπόδι φοβάται,
ρίχνει μελάνι.
Τι είναι αυτό;
Ηλεκτροφόρο χέλι.
Ένα χέλι που παράγει ηλεκτρισμό.
Τα ζώα δεν θέλουν να τα πειράζουν,
γι' αυτό προσπαθούν να το αποφύγουν.
Τι άλλο έχει;
Δες αυτό. Είναι χελιδονόψαρο.
Ένα ψάρι που πετάει;
Μικρές αποστάσεις, αλλά πετάει.
Πολύ έξυπνο.
-Μπλούι! -Γεια, Χλόη.
Θες να παίξουμε Χταπόδι;
Εντάξει!
-Τώρα είμαστε χέλια. -Έγινε.
Θα είμαι χταπόδι Μορίμπα.
Ωχ, όχι! Αυτά είναι δηλητηριώδη!
Θα μουδιάσεις για τέσσερα δεύτερα αν σε αγγίξει.
-Εντάξει! -Πάμε!
Μπλούι, σ' έπιασε!
-Ένα, δύο, τρία... -Όλα καλά,
είμαι ηλεκτροφόρο χέλι.
Πήραμε τον θησαυρό!
Πώς θα γυρίσουμε;
Εδώ δες. Κοίτα!
Ένα χελιδονόψαρο!
Σου έριξε μελάνι!
Τι έκανε;
Τα χταπόδια ρίχνουν μελάνι.
Δεν το ήξερα αυτό!
Μη φοβάσαι, θα σε σώσω!
Τα κατάφερα!
Μ' έπιασε! Μπλούι! Βοήθεια!
Τι να κάνω;
Γίνε μια επιπεδόραχη χελώνα!
-Μια τι; -Πάρε ένα μαξιλάρι!
Εντάξει! Έρχεται η χελώνα!
Τράβηξέ με, χελώνα!
Πάμε!
Ναι! Κερδίσαμε!
Είχε πολλή πλάκα!
Ναι, είχε, έτσι;
-Να είμαι εγώ το χταπόδι; -Ναι.
Μπορεί να είναι δηλητηριώδες και ηλεκτροφόρο;
Ναι, αυτό το χταπόδι μπορεί.
Υποτιτλισμός: Λία Κυνηγαλάκη