Mama!
MAMA
Tato!
TATA
Bingo!
BINGO
Bluey!
Cześć, kosze.
„O, przyszły pieski. Mają jedzenie.
Dajcie. Dajcie.
Zielone curry.
Ale dobre.
Przypalony ryż. Nie za dobre.
Hmm, a czy to--
tak, sajgonki.”
„Hej, a co ze mną?”
Żółty koszu, dziś tylko tektura.
„W porządku, brachu. Lubię tekturę.”
Jak w przedszkolu, Bingo?
Dobrze. Mamy nowego. Nazywa się Banjo.
No proszę. I jaki jest?
Nie wiem.
Cześć, Doreen.
Cześć.
Twój kosz jest pełny.
Pan Crow przyjedzie jutro.
No tak, pan Crow.
„Dobranoc, dziewczynki.”
- Dobranoc, kosze. - Dobranoc, księżycu.
Ten odcinek Bluey nazywa się „Wynoszenie śmieci.”
Świetnie, Bluey.
Hej, Bingo, może dzisiaj pobawisz się z Banjo?
Dlaczego?
To zawsze trudna sprawa być nowym.
Na pewno chętnie się z kimś pobawi.
Dobrze, mamo.
Śmieciarka przyjechała.
- Łau! - Łau!
I pojechała.
- Hurra! Dzięki, panowie śmieciarze. - Hurra! Dzięki, panowie śmieciarze.
Chodźcie, czas do szkoły.
Czy mogę być panią od śmieci, jak dorosnę?
- Jeśli chcesz. - Hurra!
Cześć, księżycu.
Patrzcie, leci para.
„Żółty koszu, gdzie jesteś?”
Czerwony koszu, to nie kolej żółtego.
„Żółty, tęsknię za tobą.”
Już dobrze, czerwony. To chyba są siostry.
Jak w przedszkolu, Bingo?
Dobrze. Nie, czekaj. Źle.
Czemu źle?
Banjo przezywał mnie bebokiem.
A co to bebok?
Nie wiem.
Jeszcze kogoś tak przezywał?
Tak, wszystkich.
Rozumiem. Nieładnie, Banjo.
Dziewczyny, napełniłyście kosz.
Mieliśmy grilla!
Pan Crow na pewno jutro przyjedzie.
Będę gotowa!
Świetnie, Bluey.
Hej, Bingo, jeśli ktoś w przedszkolu cię przezywa,
to powiedz pani Retriever, dobrze?
Dobrze, mamo.
Czy mogę być strachem na wróble, jak dorosnę?
- Jeśli chcesz. - Hurra!
- Dzięki, panowie śmieciarze. - Dzięki, panowie śmieciarze.
Chodźcie, dziewczyny, czas do szkoły.
Jak w przedszkolu, Bingo?
Dobrze i źle. Banjo przezywał mnie bebokiem.
Znowu? I co zrobiłaś?
Powiedziałam pani Retriever.
I co odpowiedziała?
Powiedziała „Bingo, czy jesteś bebokiem?”
A ja na to „Nie.”
A ona na to „No właśnie.”
Więc bawiłam się w piaskownicy z Feliksem.
„Świetnie, Bingo.”
Dzisiaj mało śmieci.
„Tak. Dlaczego mnie nie karmicie?”
Chodź tu.
Doreen ma ciężko. Dzieci, pomóżcie jej.
Dobrze.
Dzięki, dziewczyny.
Koleżanki były u mnie na mahjongu.
Nie ma problemu. Zadbamy o twój kosz.
Dzięki, Bluey.
Świetnie, Bluey!
Jak w przedszkolu, Bingo?
Dobrze. Banjo przezywał mnie bebokiem.
I co zrobiłaś?
Powiedziałam „Banjo, nie jestem bebokiem.”
I co on na to?
Uciekł i wrzucił swój kapelusz do miski z wodą,
więc poszłam do piaskownicy.
Brawo, Bingo.
„Hej, czemu tyle sałaty?”
Wybacz, czerwony.
„W porządku.”
Tato, czy na księżycu są kosmici?
Możliwe.
Mamo, czy mogę być astronautką, jak dorosnę?
Jeśli chcesz.
Hurra!
Dzięki, panowie śmieciarze!
Jest za mokro.
„Cześć, koszu Doreen.”
„Cześć, koszu Bluey i Bingo.
Ale jesteś pełny.”
„No, one strasznie dużo jedzą.”
Bingo, wszystko w porządku?
Banjo powiedział, że mam za krótkie ręce,
by dosięgnąć szczebli na placu zabaw.
A to łobuz.
Powiedział, że są za krótkie jak na 4 lata.
I że na pewno mam 2 lata.
Ale ja mam 4 lata, nie 2.
I co odpowiedziałaś?
Że nie jestem za niska. Ale wtedy Felix powiedział, że jestem.
Chodź tu, koleżanko.
Dzięki, że mi powiedziałaś.
Dobrze się wygadać, prawda?
Wiesz, Bingo, też byłam niska w twoim wieku.
- Naprawdę? - Tak. Tak jest w naszej rodzinie.
Jesteśmy niscy. Ale twardzi.
Cześć, księżycu.
Jak w przedszkolu, Bingo?
Dobrze. Umiem wisieć na szczebelkach na placu
dłużej niż cała reszta.
No proszę. A co z Banjo?
Dobrze. I źle. Przezywał Feliksa bebokiem.
I co, Feliks powiedział pani Retriever?
Nie, wrzucił mu kapelusz do miski z wodą,
I Banjo zaczął płakać.
Więc pobawiłam się z nim w piaskownicy.
Teraz jesteśmy przyjaciółmi.
„Świetnie, Bingo.”
„Hej, żółty koszu,
czy na pewno chcesz tu dzisiaj być?”
„Dobre pytanie.”
Hej, Doreen, dzisiaj obydwa kosze?
Mnie nie pytaj. Robię tak jak wy.
Nie, dziś tylko czerwony.
- Na pewno? - Tak.
Dwa kosze wystawiamy tylko gdy jest pełnia,
albo nów, albo półksiężyc.
A to nie dziś.
Dziś jest księżyc-rogalik. Mój ulubiony.
Ale z ciebie mądrala.
Ha! Bluey, jak dorośniesz, chyba będziesz naukowcem.
Mogę?
- Jeśli chcesz. - Hurra!
Może wymyślę robota, który wyrzuca za nas śmieci.
Mam nadzieję, że nie.
Tłumaczenie napisów: Dawid Jankowiak